Texel 2026

 

De overtocht

Oudeschild

De Waal

Fietstocht

Autotocht

B&B de Pastorie

Texel 2025 pt. 2

Dit jaar zijn we voor de tweede maal naar Texel afgereisd. We boekten in december al bij de VVV Texel, het huisje Schiller aan de Spangerweg gelegen tussen de Waal en Oudeschild. Twee huizen verderop bivakkeerden we in 2012 al eens een midweekje. Het huisje is in 1946 gebouwd als noodwoning voor de boer wiens boerderij in WOII in vlammen opging na een ontmoeting met een verdwaalde brandbom. Dit en meer kan je hier vinden. Het is nu een Gemeentelijk monument.

vrijdag | Aanvankelijk dreigde het mooi weer te worden maar naarmate de datum naderde werd de weerverwachting natter en winderiger. De overtocht ging nog prima maar het was zo druk dat we niet op tijd op het parkeerdek konden zijn en moesten wachten op de volgende boot. Laura en Leana kwamen ook het eerste weekend en staken tegelijk met ons over.

Na de overtocht scoorden we bij van der Star in Oudeschild divers zeegedierte voor het avondmaal, met een stokbroodje en andere geneugten van de Albert Heijn. Laura was er als eerste en was met de verhuurder in de weer over wat er allemaal wel of niet mocht in en om het huisje. Na het koude buffet nog Rummikub gespeeld in familieverband. Carla won, maar komende dagen zal blijken dat Laura daarin uitblinkt...

zaterdag | Deze ochtend zien we diverse regenbogen. 

Over monumenten gesproken, vandaag is het Open Monumentendag. Wij hadden onze zinnen gezet op het witte kerkje in den Hoorn. Dat kwam goed uit, want Leana is momenteel erg geïnteresseerd in kerken. Dit jaar bestaat het 600 jaar. Wij keken onze ogen uit bij zoveel erfgoed. Onze huisbaas maakte ook nog zijn opwachting, hij was gek genoeg nog nooit in dit kerkje geweest. Hierna gingen we door de regen nog naar het Walvisvaardershuisje. Heel bijzonder! 

Hierna gingen we een (RAS) patatje eten bij Veronica in Oudeschild. Het regent inmiddels pijpenstelen en vanwege alle hellingen stroomt het water dan richting haven, hele rivieren. We rijden naar de andere parkeerplaats voor een bezoekje aan Museum Kaap Skil waar we nog niet eerder zijn geweest. Het is niet goedkoop maar zeer de moeite waard. Beneden heb je de Reede van Texel, een interactief schouwspel over de VOC en ander (oorlogs-)geweld. Leana is helemaal in haar element, ze is zeer leergierig. Daarna De Jurk en andere archeologische vondsten. Het leukste waren de Vissershuisjes, ingericht zoals uit vervlogen tijden maar voor een oude baas als ik nog zeer herkenbaar! Daarna nog het Juttersmuseum waar het ooit allemaal begon.

We hadden gereserveerd bij de Worsteltent, waar we al decennia komen. Maar eerst een bakkie bij at Sea, een tent waar we eigenlijk nooit komen. Nog even naar de Waddenzee voor een korte blik, het is inmiddels droog maar het waait hard. Bij de Worsteltent aten de dames een borrelplank (het eten, niet de plank zelf) en ik een pizza quattro (4) formaggi. Eenmaal thuisgekomen sliep Leana als een roos en verloren wij vier keer van Laura met Rummikub. Ik bedoel maar...

zondag | Het is gelukkig mooi weer geworden, want vandaag gaan we naar Schapenboerderij Texel. Speciale attractie daar is het lammetje knuffelen. Alleen had Leana meer interesse voor de cavia 's.  Ook het schapendrijven met de verschillende schapenrassen vond ze saai (het wachten erop), dus was ze voornamelijk te vinden in de speeltuin of op de tractor. Ik vermaakte me wel bij het schapendrijven en het vermakelijke verhaal daarbij van schaapboerin Mariska. Droge humor op Texel!

Tegen lunchtijd reden we naar de Catharinahoeve, op steenworp afstand van de Worsteltent. Het is inmiddels prachtig weer en kunnen in hemdsmouwen op het terras zitten. De wespen ook. Leana griezelt ervan en is voornamelijk in de speeltuin te vinden. Dan is het tijd om afscheid te nemen, de boot naar Schiedam wacht!

Wij gaan nog even naar de vuurtoren om daar een rondje te maken, waarna we via de Cocksdorp, moe maar tevreden richting ons huisje gaan. Die avond win ik glorieus met Scrabble! 

maandag | Hoewel het buiten hard waait is binnen het stof van dit weekend neergedaald. Vandaag is het markt in den Burg, hopelijk trotseert men de wind. Half den Burg is opgebroken maar toch lukt het ons bij de AH te parkeren, met parkeerschijf. Alleen kunnen we niet zien voor hoelang... De markt is klein en er is niets van onze gading. Op naar slagerij Dros voor een gegrild kippetje. Deze zijn om 12.15 uur pas gaar, dus reserveren we er één. Intussen winkelen we op ons gemak in dit kleine stadje. Ik scoor een Cilio Classic kelnersmes bij Groenwoud Kitchen & Lifestyle. Tweeëntwintig minuten eerder een goedkopere bij de Blokker, maar je ken niet zonder zeg ik altijd maar. Nadat we de kip hebben opgehaald zien we dat de Politie auto's aan het bekeuren is op het parkeerterrein. Het bord aan de andere kant geeft de maximum tijd van 1 uur aan,  dus we verzetten fluks de parkeerkaart. Nu maar hopen dat we op tijd waren! 

Boterhammen mee en op naar de Rommelmarkt in den Hoorn. Deze is alleen op maandag open en dient ter financiering van het Hoornder kerkje. Het is inderdaad veel rommel, maar ik stuit op een gek Tsjechisch instrumentje dat voor het onderhoud van een pijp blijkt te zijn. Voor 50 cent ken ook de niet pijproker niet zonder. Carla scoorde twee boeken voor 3€. 

 Het waait heel hard en we besluiten een tochtje met de auto te maken in en rond het Nationaal Park Duinen van Texel, meer precies de Westerduinen en raken verzeild bij Westerslag. Carla wil graag de zee zien dus stappen we monter uit in een zandstralende harde wind die je de adem en zicht beneemt. Niet te doen, dus snel weer op pad, nu met een haardos vol zand. Dan maar een tochtje door de laantjes van Westermient, ook leuk.

Ik weet niet wat het is, waarschijnlijk de rust in mijn kop nu ik gepensioneerd ben, maar vandaag gewonnen met Rummikub EN Scrabble. Ik ben benieuwd hoelang dit nog goed gaat.

dinsdag |  Vannacht heeft het behoorlijk gespookt, Oudeschild is buitendijks (de kades en straten daarlangs) overstroomd. We hebben een rustdag en kijken of het vanmiddag opknapt zodat we een wandelingetje in de buurt kunnen maken. Vanmorgen kwam de gemeente langs om de vuilniscontainers om te wisselen, gadegeslagen door de kat van de buren. Laat in de middag toch nog even de benen gestrekt in de buurt, je wordt toch een beetje melig van dat in huis zitten koekenbakken.

Trouwens weer gewonnen met Rummikub en Scrabble. I'm in a flow! 

woensdag | Het is droog deze morgen dus we wagen een bezoekje aan Fort de Schans nabij Oudeschild. Gek genoeg zijn we hier nog nooit geweest. Het wordt beheerd door Natuurmonumenten en je mag daar je hond los laten lopen. Dat hebben we geweten. De aarden wallen zijn behoorlijk steil dus af en toe in de gemzenmodus. Bovenop heb je mooi panoramazicht naar de zeedijk, Oudeschild en de Hoge Berg.

Het begint te betrekken maar we willen toch, nu we in de buurt zijn, het Skillepaadje bewandelen. Dit is ons favoriete paadje richting de Wezenputten, waar in de VOC tijd vers water werd opgepompt voor de verre reizen naar de Oost. We willen teruglopen via het boerenpad Brakestein, dat langs weilanden met schapen en koeien loopt, alsmede een behoorlijk ontstemde stier. De korte route vereist echter ook dat je, dwars door een weiland lopend, een koe genaamd Gandalf (m/v/q) moet trotseren; heur blik zegt "You shall not pass!". We lopen bedremmeld de wat langere route die ons weer langs de Schans leidt, nu door behoorlijk veel regen.

We komen uit bij de zeedijk waar gewerkt wordt aan de Deltahoogte, met uitzicht op het nieuwe natuurgebied Prins Hendrikzanddijk. We lopen langs de Waddenzee richting de auto, die ons verder voert naar de viswinkel, we scoren nog wat vis voor het avondeten, waarna we via Oost en Oosterend op huis aangaan. Het regent inmiddels nog iets harder. 

Helaas toch verloren met Rummikub EN Scrabble. 

donderdag |  Vandaag is het wat warmer en droog, de laatste zomerstuiptrekking komt er aan. Tijd voor een boswandeling in de Dennen. Online zijn er wat wandelingen te vinden, ter plaatse niet (althans geen paaltjes), dus stellen we onze eigen wandeling samen. We parkeren uiteindelijk bij Bospaviljoen 't Turfveld en beginnen met de klim naar het uitzichtpunt over de Westerduinen. Daarna op de tast met Google maps in de aanslag door diverse bospaden en -randen. Er zijn al enkele paddenstoelen te zien, echter heel groot. Het is warm. 

We drinken wat op het terras en reizen af naar de Koog, waar we normaal gesproken met een grote boog omheen lopen. En terecht, niet ons kopje thee. Wel even getankt voor de terugreis, waarna we nog een kippetje scoorden in den Burg voor het laatste avondmaal. Ik won met Rummikub en Carla met Scrabble.

vrijdag | Het is de laatste dag en het wordt ook nog eens mooi weer. We sluiten deze week af met een wandeling in de Slufter, altijd goed. Vandaag wemelt het van de studenten biologie die aan het determineren zijn geslagen. Zo te zien is het behoorlijk hoogwater geweest, er staan overal plassen, de paden zijn sloten en er liggen zelfs kwallen landinwaarts. In de verte zien we een enorm cruiseschip en een tanker. 

Na een bakkie op het zonovergoten terras rijden we naar de boot. We doen er daarna wel weer een uur langer over dan verwacht, de drukte waren we vergeten.

 Volgend jaar weer?

Texel 2020

 

Tussen twee vuurtorens

Vorige week donderdag kreeg ik het ineens op mijn heupen en wilde een weekendje weg. In verband met weekenddienst kan dat maar eens in de twee weken, dus haast was geboden. Via VVV Texel heb ik een B&B geboekt, nu eens niet in de duinen of Den Burg, maar in de polder, even buiten de Waal aan de Spangerweg.

Het regende al dagen pijpenstelen, zo ook onderweg naar Den Helder. Tijdens de rit klaarde het toch op en eenmaal op de boot was het droog. Het was behoorlijk druk, met een overdaad aan Duitsers die Herbstferien feierden. We konden pas om 16.30 uur de B&B in, dus verpoosden wij ons alvast op de vaste pleisterplaatsen. In Den Burg kochten we bij de VVV het losbladige boekje "4 fietsroutes en 24 wandelingen" een heruitgave van een vastbladig boekje dat we al uit hebben. Er staan andere wandelingen in en op de achterkant van elke NL versie staat nu ook de DE versie. Handig, zei Carla, als we alle wandelingen gedaan hebben doen we ze nog een keer in het Duits! Verder de topografische kaart van Texel op schaal 1:25.000, ter vervangingen van die uit 1998. Hiermee gewapend gingen we het eiland over. Den Burg lag er inmiddels zonnig bij. We kwamen een kat tegen die op een dak lag te zonnen. Hij wilde zo graag aangehaald worden dat hij er bijna afpleurde.

Na den Burg was het de beurt aan de vuurtoren in het uiterste noorden van het eiland. Hier is aan het strand een nieuwe strandtent verrezen. Over de bediening en lay-out zijn we niet zo tevreden, maar de locatie en het weer maakt veel goed. Er is na de aanleg van een strekdam een enorm strand ontstaan, waarop de de regen van afgelopen dagen behoorlijke plassen zijn gevormd, waar we dan weer helemaal omheen moesten om rond de vuurtoren te kunnen lopen.

De B&B is gelegen aan de Spangerweg, bezuiden de Waal en kijkt uit over de polder met aan de horizon Den Burg en Oudeschild, waar we een etentje in 't Pakhuus hebben gereserveerd. We namen kokkeltjes, vissoep, weiderund en lam. Buiten is het inmiddels stikdonker en wolkeloos. We genoten nog even na onder de sterrenhemel aan de rand van de Waddenzee. 

De volgende ochtend, na het breakfast, begonnen we welgemoed aan een wandeling in de Polder Waal en Burg. Het is werkelijk schitterend weer, hoewel de regen het land zeer drassig heeft gemaakt. Gelukkig hebben we waterdichte wandelschoenen. Naast de onvermijdelijke schapen zijn er ook veel (water-)vogels die zich al opmaken voor de grote trek. Net voor we weer in de auto stappen zag ik een vos de weg oversteken, waarna hij in het struikgewas verdween. 

We hebben nog tijd zat dus brachten we een bliksembezoek aan de Slufter, waar het wemelde van de Duitsers. Het woei inmiddels ook wat harder dus zijn we maar afgedropen en reden naar de Worsteltent voor een bakkie op het terras. We begonnen ook wel trek te krijgen en een bezoek aan Texel is niet af als je niet bij Veronica in Oudeschild hebt gegeten. Echte RAS-patat en kibbeling. Die patat viel trouwens een beetje tegen maar de kibbeling was goed. Eten doe je daar trouwens in gezelschap van zeer brutale spreeuwen.

Vanuit de kamer konden we het licht van de vuurtoren van Texel maar ook die van Den Helder zien. Aangezien we nog tijd hadden, zijn we daar ook nog even langsgereden. De Lange Jaap, zoals hij officieel heet, staat eigenlijk in Huisduinen, maar een kniesoor die daar op let. Vanaf de dijk heb je een schitterend uitzicht over het Marsdiep en de zandplaat Noorderhaaks.

Te kust en te keur

Mees & zoonen...

30 mei 2011 | Wie net als wij maar geen genoeg van Texel krijgen, leze verder! Hoewel we pas om 15.00 uur in Hotel De 14 sterren verwacht worden, vertrokken we al om 11.00 uur. Het is prachtig reisweer en we spoedden richting Den Helder. Op de site van Texels Eigen Stoomboot Onderneming (TESO) had ik al een kaartje gescoord. Je kunt dan meteen doorrijden om vervolgens een half uur te wachten… Op Texels grondgebied was het meteen file, die na een tijdje als vanzelf oploste. Ons hotel vormt samen met De Worsteltent de ideale plek om vakantie te houden. Het is het mooiste plekje van Texel, aan de Rozendijk ingeklemd tussen bos en weiden. Twee huizen verder woonde Jan Wolkers. Bij het inchecken werden we meteen getrakteerd op een nest pimpelmezen dat uitvloog.

Het was nog vroeg en mooi weer dus we sprongen op de huurfietsen en reden over de Hoge Berg en het Skillepaadje richting Oudeschild. Het plan was bij Veronica kibbeling en RAS-patat te gaan eten, maar helaas. Veronica, inmiddels in een nieuw pand (in plaats van een houten keet) is maandags gesloten. Bummer…

Geen nood, bij Vispaleis en rokerij van der Star kun je ook heerlijk vis eten. Carla nam sliptong en ik natuurlijk kibbeling, met een Skuumkoppe wel te verstaan. Op straat een authentiek Texels verkeersongeval: een vrouw met haar scootmobiel die moest uitwijken omdat ze door een fietser werd gesneden en een geparkeerde SUV ramt. Scootmobiel 0 – SUV 1. Van der Star bracht partijen een kopje koffie. Wordt het toch nog gezellig! Daarna met loden benen richting Den Burg. Het is 17.00 uur en het begint al te betrekken. Via een omweg raken we weer bij het hotel verzeild waar ik de laptop aan het internet probeer te krijgen, zonder resultaat. De helpdesk annex ober/kelner komt er ook niet uit en ik suggereer om de router te resetten. Dat helpt. Internetten kost echter 3€ per uur, per sms te betalen en dat vind ik te gortig. Onze avondwandeling wordt opgesierd door een gestaag regentje, wat de hele nacht doorgaat.

31 mei 2011 | Ontbijt op bed! Bijna dan. Het wordt rond 09.00 uur bezorgd en is lekker maar overvloedig. Wat we niet op kunnen gaat mee als lunch. Wegens de regen gaan we met de Peus naar Den Burg. Het is markt. Dachten we. Het seizoen is nog niet begonnen, dus niet alles loopt zoals we verwachten. Het is wel een goede gelegenheid Den Burg eens helemaal uit te kammen. Voordat we naar de vuurtoren gaan halen we de picknickmand op die ook in het arrangement zit. Het is inmiddels droog en de vuurtoren lonkt. Gebouwd eind negentiende eeuw en in 1948 voorzien van een mantel die de toren dikker en ook hoger maakt. Binnen kun je gewoon door de tussenliggende ruimte lopen! Bovenin blijkt het een stiltegebied te zijn, we mogen niet schreeuwen. En dat terwijl de F16's je om de oren vliegen!

Na de vuurtoren gaan we naar de Schorren om te picknicken. Je kan er alleen niet met de auto komen en het is best ver lopen met zo'n mand. Het waait behoorlijk aan de waddenkust dus we eten de sandwiches zalm en rauwe ham onder de achterklep van de Peus. In de Cocksdorp wippen we even bij het Vogelinformatiecentrum binnen, waar we geïnspireerd door de pimpelmezen een mezenkastje kopen. Daarna rijden we helemaal naar de zuidkant van de Schorren. Als we onderaan de dijk teruglopen ontdekken we het nieuwe natuurgebied Utopia, genoemd naar de boerderij die daar staat. Het is begin mei geopend, maar het is er al een drukke bedoening met al die vogels. Een vogelaar ter plaatse had zelfs de Noordse kwikstaart gezien. Wìj zien kluten met kuikentjes. Een ander zeldzaam diertje dat hier leeft is de Noordse woelmuis, ook wel zeemol geheten, vanwege zijn driftig graafgedrag. Ter afsluiting van de dag eten we het verrassingsdiner in de Worsteltent, wild zwijn.

1 juni 2011 | Het is inmiddels zomerweer en we springen op de fiets. We rijden langs Tyeslemore, waar we met de meiden een aantal malen vakantie hebben gevierd. De ponies hebben plaats gemaakt voor alpaca's, die er als lama's met een verstandelijke uitdaging uitzien. Zeker als ze partieel geschoren zijn en hun zinnen op de voortplanting hebben gezet (zie foto helemaal onder). Volgende stop is de Waal, een boerendorpje waar we een kopje koffie drinken op het terras van Rebecca.

Via Oudeschild, waar we even bij aan de monding van de haven vertoeven, rijden we terug over het Skillepaadje. Op één van de Weezenputten eten we een broodje, waarna we via de Zuidhaffel en Driehuizen terugfietsen naar het hotel. Na een kopje thee gaan we er met de auto op uit. Eerst naar het strand, paal 12. Het is bijzonder fraai weer en het water is helder en blauw. Na een glaasje limo in de strandtent rijden we via Den Hoorn, 't Horntje, (weer) Oudeschild naar Oosterend voor een kleine stadswandeling. Terug in het hotel drinken we een wijntje op het zonovergoten terras en 's avonds eten we weer in de Worsteltent.

2 juni 2011 | De laatste dag. We moeten om 11.00  uur het hotel uit maar we zijn om 10.00 uur al vertrokken. Voor we op de pont stappen gaan we naar de Slufter. We hebben tijd genoeg. Je kunt wel merken dat de vakantiegangers toegestroomd zijn. Het is druk op de weg, veel Duitsers en Belgen.

We lopen helemaal naar zee, wat we nog nooit gedaan hebben. Het is nog steeds prachtig weer en het afwisselende landschap in zo'n klein gebied is fascinerend. Na een terrasje gepikt te hebben kopen we nog even echte Texelse aardbeien en gerookte vis voor 's avonds. De boot naar Den Helder is bijna leeg maar aan de overkant staat een kilometers lange file voor de boot naar Texel. De moeite waard...

Je verwacht 't niet...

Wad een eiland!

We gaan binnenkort weer eens met ons vieren een lang weekend naar Texel. Dat is ons, via Sinterklaas, door de meisjes aangeboden als beloning voor al onze inspanningen de afgelopen twee decennia. Nog weer twee decennia eerder ben ik ook al eens op Texel geweest, al was ik dat glad vergeten. Carla vond echter een oude foto waarop ik sta met mijn vader, moeder en tante Mien. Op de achterkant staat geschreven 'zomer 68 Texel'. Oom Gerard heeft de foto gemaakt, ergens op Texel. Zij woonden in Den Helder en wij logeerden daar. Op de achtergrond onze Citroën Ami6 Break, destijds de voiture du jour.

In juli 1994 gingen we met Carla's vader twee weken bivakkeren in een heel luxe vakantiehuis op vakantiepark De Krim nabij De Cocksdorp. Het had een ligbad en zelfs een sauna! Opa ging met de auto en alle bagage, wij gingen met de trein. Totale reistijd 6 uur! We vonden het allemaal reuze spannend, vooral de overtocht met de veerboot. Als je eenmaal op die boot staat bèn je eigenlijk al op Texel. Het park is echt op kinderen ingesteld: zwembad, kinderanimatie (Kareltje Krim) et cetera. Laura is op 11 juli jarig en dat hebben we daar dan ook gevierd. Als verrassing kwamen Hannie en Helmut langs, maar Laura vond dat heel gewoon. Laura en Mariska gingen ponyrijden en daarna vliegeren op het strand. Helaas kreeg Laura die week erge oorpijn en we zijn met haar naar de dokter geweest die een middenoorontsteking constateerde, dat gelukkig vrij snel doorbrak. Ze kreeg een kuurtje mee. Vakantie op Texel is niet compleet zonder een bezoekje aan Ecomare, dus daar zijn we ook geweest. Laura mocht niet zwemmen dus zijn we met ons tweetjes, Laura achterop, een eind gaan fietsen naar De Schorren terwijl Carla en Mariska gingen zwemmen. Mariska is nog een keer gevallen naast het zwembad en is zelfs even buiten westen geweest. Andere uitjes waren de kermis in De Koog en een bezoekje aan De Noordkroon, een schapenboerderij waar opa nog een enorme bloempot op het parkeerterrein omver reed. Voor de gelegenheid kwam tante Marjan uit Den Helder langs. We zijn natuurlijk een paar keer naar het strand geweest en hebben ook nog naar het WK voetbal gekeken. Op een avond, we hadden al gegeten, kwamen Hannie en Helmut langs om nog even uit eten te gaan in een strandtent. We waren op de fiets dus al weer hongerig toen we in De Koog aankwamen. Op de terugweg, vlakbij de camping waar zij verbleven, was het zo donker dat ik een paard dat in de berm stond te suffen niet opmerkte en bijna over zijn hoeven reed.

In 1996 gingen we weer, nu naar een klein bungalowtje op Tyeslemore langs de Pontweg halverwege Den Burg en De Koog. Eigenaar Voskuil is een verdienstelijk tekenaar. Dit keer gingen we ook met de trein maar de bagage werd ver- en bezorgd door de bagageservice van de NS. Op Texel huurden we fietsen. Bij de bungalow waren allemaal pony's en de meisjes waren daar de hele dag mee bezig. Naast de obligate bezoekjes aan Ecomare en De Noordkroon zijn we ook naar Oudeschild geweest, waar we bij het Vispaleis een heerlijk visbuffetje scoorden om thuis lekker op te peuzelen. We zijn daar in de loop der jaren ettelijke malen terug geweest. Bij de Wezenputten werd een historisch spel ten beste gegeven over de VOC, die daar water innam. We zijn naar De Slufter geweest en ook weer een paar keer naar het strand. We hebben namelijk altijd goed weer! We sloten af met een dinertje in De Worsteltent, waar we vanaf die tijd elke keer wel geweest zijn. Op steenworp afstand woonde Jan Wolkers.

In 1997 en '98 zijn we weer naar Tyeslemore geweest. In '97 waren Aad en Lia er ook bij, zij logeerden in een appartement in De Koog. We hebben heel wat afgefietst. Tijdens zo'n fietstocht brak de achteras van mijn fiets en moest ik in het centrum van Nergens (lees: het gehucht Oost) bij iemand aanbellen om de fietsverhuurder te waarschuwen. Ik moest mijn schoenen uittrekken, want mevrouw had net gedweild. De fietsverhuurder kwam een tijdje later met een vervangende fiets. Naast de bekende pleisterplaatsen zijn we dit keer ook met de boot op Garnalen- en Robbentocht geweest op de Waddenzee. Je verwacht het niet, maar dat is ook in de zomer stervenskoud! Laura trok de hele tijd op met een Duits jongetje, Pascal genaamd. Hij was ongeveer drie jaar en je zag toen al dat zij heel goed met kleine kinderen kan omgaan. We hebben dagen op het strand gezeten, het was erg mooi weer. Ook hebben we gevliegerd, het waait namelijk bijna altijd op Texel.

In '98 hebben we een excursie in De Muy gedaan. Er lopen daar nogal opdringerige Fjordenpaarden, die op grote afstand je boterhammen in je rugzak ruiken en niet rusten voor ze die te pakken krijgen. In De Muy hebben we ook de kraanvogelkolonie gezien. We zijn ook nog een keer met de garnalenboot wezen varen. Het was een keer zo warm dat het teer op de dijk bij de vuurtoren gesmolten was. Helaas gingen alle dames van Toledo er midden in zitten met alle gevolgen van dien. In De Waal hebben we het Cultuurhistorisch Museum bezocht, maar dit kon de dames maar matig boeien.

In 2001 gingen we Carla's verjaardag vieren op Texel. We hadden een huisje in De Sluftervallei. We hadden inmiddels eigen vervoer (net opgelapt na een crash, dat dan weer wel). Het was slecht weer, koud (nachtvorst), natte sneeuw en wind. We hebben veel 'binnen'-dingen gedaan. Lekker zitten rond de open haard, slenteren door Den Burg en warme choco gedronken. Oudeschild was ook favoriet deze keer en de vuurtoren bij De Cocksdorp.

Een jaar later waren we er tijdens de herfstvakantie. We hadden een huisje in hartje Den Burg en we hadden nu wel mooi (herfst-)weer. We zijn zelfs boswandelingen wezen maken met de meiden. We hebben ook gekart. De Slufter en De Schorren hebben we ook weer bezocht. Carla en ik hebben samen een lange wandeling over de Hoge Berg gemaakt, tussen de tuunwallen door. We brachten ook een bezoekje aan de Georgische begraafplaats.

In 2005 brachten we een bliksembezoekje aan Texel. Snel het eiland rond in één dag. Den Burg, De Koog, de vuurtoren, De Slufter en de Worsteltent.

In 2006 zijn we samen met Hannie, Helmut, Jeanne en Dorine weer naar de Sluftervallei geweest. We zaten allemaal in één huis. Het was begin mei maar het leek wel zomer, de hele week. We begonnen met een fantastische strandwandeling. Vanwege de kleintjes hebben we alle attracties van weleer (Ecomare, Noordkroon) nog eens dunnetjes overgedaan. Ook de Worsteltent moest er aan geloven. De laatste avond in het pikkedonker naar de vuurtoren, dat had iets betoverends...

In 2007 tenslotte zijn we met Carla's verjaardag weer een dagje geweest. Het was zo'n beetje de laatste gelegenheid voor Laura voor de eerste keer naar Corfu zou afreizen. Op deze foto eten de dames RAS-patat respectievelijk kibbeling bij Snackbar Veronica in Oudeschild. Het is een inmiddels oude gewoonte die ik er niet uit krijg.