Posts tonen met het label Paul McCartney. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Paul McCartney. Alle posts tonen

maandag 12 december 2011

Harrisongs

George Harrison overleed ruim tien jaar geleden op 29 november 2001. Gewaardeerd gitarist als hij was werd hij wel onderschat als liedjesschrijver, wat niet zo vreemd is in het gezelschap van John Lennon en Paul McCartney. Toch konden wij regelmatig kennismaken met zijn liedjes die met zekere regelmaat op hun albums verschenen en de toets der kritiek konden doorstaan. Toen de band uit elkaar ging had George tientallen songs op de plank liggen die in 1970 op de driedubbel-elpee All things must pass verschenen, waarvan ik de dubbel-cd sinds jaar en dag in mijn bezit heb. Het artwork bestaat slechts uit een flets zwart-wit-fotootje, genomen in 's mans achtertuin door de onlangs overleden Barry Feinstein. Als één van zijn laatste projecten werd in 2001 de jubileumversie (expanded & remastered) hiervan uitgebracht, nu in een luxe box en met een keurig boekje in kleur. Ik had al een kopietje, maar vandaag kocht ik dan eindelijk het origineel.

Aangezien ik gek ben op zelf samengestelde verzamel-cd's heb ik er ook een gemaakt van alle Harrison songs (Harrisongs*, zeg maar) uit de Beatleperiode:

Don't Bother Me
You Know What to Do
I'm Happy Just to Dance with You
I Need You
You Like Me Too Much
Think for Yourself
If I Needed Someone
Taxman
I Want to Tell You
Love You To
Within You Without You
The Inner Light
Only a Northern Song
Blue Jay Way
While My Guitar Gently Weeps
Piggies
Long, Long, Long
Savoy Truffle
Not Guilty
It's all too Much
Old Brown Shoe
For You Blue
I Me Mine
Something
Here Comes the Sun
All things must pass

* Ook, en niet toevallig, de naam van zijn muziekuitgeverij.

zondag 19 december 2010

Neveneffect

Mijn neef Hans, verklaard Beatlesgek en McCartney-adept, heeft de geremasterde Band on the Run, het meesterwerk van Paul McCartney & Wings uit 1973, gekocht. Op vinyl nog wel. Er zijn nog meer versies, zoals standard, deluxe, special et cetera, allemaal met een bonus: je kunt alle nummers ook downloaden op MP3/320kps, wat een stuk beter klinkt dan de reguliere 128kps. Het is ook een stuk groter, maar dat mag de pret niet drukken.
 
De bonustracks zijn, naast singles uit die tijd, nummers van de nooit uitgebrachte video One hand clapping, een wel uitgezonden documentaire van een liveregistratie in de Abbey Road studio.

Downloaden doe je met een unieke code die je bij aankoop van de tastbare versie krijgt. Hans liet dit werkje aan mij over en belde de code door. Als dank brand ik een cd'tje voor hem, voor in zijn jukebox!


 Vinyl Edition Details

  • The original 9-track number #1 album, remastered at Abbey Road Studios in London
  • 9 bonus audio tracks, including the hit single ‘Helen Wheels’
  • 2 disc 180 gram audiophile uitgezondeninyl in a gatefold package featuring the original accompanying poster
  • Digital download of all 18 tracks as premium DRM-free 320Kbps MP3s


Remastered Album Tracklist:
  1. Band on the Run (5:11) 
  2. Jet (4:08) 
  3. Bluebird (3:22) 
  4. Mrs Vandebilt (4:39)
  5. Let Me Roll It (4:49) 
  6. Mamunia (4:51) 
  7. No Words (2:35) 
  8. Picasso’s Last Words (Drink to Me) (5:49) 
  9. Nineteen Hundred and Eighty Five (5:30)
Total Running Time 41:06


Bonus Audio Tracks:
  1. Helen Wheels (3:45) 
  2. Country Dreamer (3:08) 
  3. Bluebird [from One Hand Clapping] (3:26) 
  4. Jet [from One Hand Clapping] (3:55) 
  5. Let Me Roll It [from One Hand Clapping] (4:23) 
  6. Band on the Run [from One Hand Clapping] (5:13) 
  7. Nineteen Hundred and Eighty Five [from One Hand Clapping] (5:57) 
  8. Country Dreamer [from One Hand Clapping] (2:14) 
  9. Zoo Gang (1:59)
Total Running Time 34:19

zondag 3 januari 2010

Gebekt

Na de Top 2000 is het nu de beurt aan de Zangvogel Top 100. Dit ambitieuze project van het VARA-programma Vroege Vogels kwam vandaag in het nieuws met de publicatie van deze lijst, die gek genoeg niet werd aangevoerd door de Zanglijster, maar door de Merel, overigens wel behorend tot de lijsterfamilie. Woordvoerder Foppe de Haan(!) viel het op, dat vooral huis- tuin- en keukenvogels de lijst aanvoeren.

Zelf geef ik de voorkeur aan de Veldleeuwerik, mij herinnerend aan de zinderende zomerluchten boven de akkers en weiden van Voorne-Putten. De merel kennen wij natuurlijk ook van Blackbird (merel), een lied van Paul McCartney uit 1968, losjes gebaseerd op Bourrée in E mineur BWV 996 van J.S. Bach. Blackbird is hier een metafoor voor de ontwakende zwarte bevolking van de VS (Black bird  = zwart meisje in het Liverpudlian).
 

Blackbird singing in the dead of night
Take these broken wings and learn to fly
All your life
You were only waiting for this moment to arise

Black bird singing in the dead of night
Take these sunken eyes and learn to see
All your life
you were only waiting for this moment to be free

Blackbird fly, Blackbird fly
Into the light of the dark black night
Blackbird fly, Blackbird fly
Into the light of the dark black night

Blackbird singing in the dead of night
Take these broken wings and learn to fly
All your life
You were only waiting for this moment to arise
You were only waiting for this moment to arise
You were only waiting for this moment to arise

YouTube: Blackbird.

zondag 27 december 2009

Kerstmis 2009

De laatste paar jaar vieren we Kerst in plaats van Sinterklaas, qua cadeaus dan. Behalve vorig jaar, toen Mariska naar Australië ging op 10 december. We zouden eerste kerstdag bij ons en tweede kerstdag bij Laura en Mariska, maar door de weersomstandigheden besloten we beide dagen bij ons te doen. Carla's moeder kon er helaas niet bij zijn dit jaar, zij moet zes weken bedrust houden. 

Op eerste en tweede kerstdag zijn we bij haar langsgegaan (wat we sowieso elke dag doen) om haar kerstcadeautjes te geven. Zij had op haar beurt Carla en Mariska opdracht gegeven cadeautjes voor de anderen te kopen. Tezamen met onze eigen cadeautjes leverde dat weer een hele stapel op. Onze cadeautjes deden we dan weer thuis. Aan het eind van de avond was iedereen tevreden. Vandaag gingen de meisjes weer naar huis.

Dit is natuurlijk ook de week van de Top 2000. Die begon al op eerste kerstdag om 12.00 uur i.p.v. middernacht. Opvallend dit jaar is, dat doodgaan helpt als je in de Top 2000 wilt komen, getuige het meer dan gemiddeld aantal vermeldingen van Michael Jackson† en Ramses Shaffy† dit jaar. Dit geldt ook voor The Beatles. Dit is de band met de meeste noteringen, meer dan 39 jaar na het uiteengaan. Laura kreeg voor Kerst de dubbel cd/dvd Good Evenening New York City, opgenomen j.l. juli. Het optreden wat wij gezien hebben is daar een afgeleide van. Een leuk aandenken aan dit Jaar van The Beatles en de Beatle van het jaar!

Top 2000 - 2009

The Beatles 
23 Hey Jude
44 Yesterday
54 Let it be
71 A day in the life
132 Blackbird
154 Here comes the sun
166 While my guitar gently weeps
204 Strawberry fields forever
256 Fool on the hill
260 Norwegian wood
273 Eleanor Rigby
324 Penny lane
341 The long and winding road
349 Michelle
352 Get back
369 Sgt Pepper's Lonely Hearts club band
455 I am the walrus
472 Help
510 Something
560 All you need is love
590 Lucy in the sky with diamonds
602 She's leaving home
619 In my life
684 When I'm sixty four
789 For no one
866 Here there and everywhere
879 Lady Madonna
925 Across the universe
936 A hard day's night
974 Back in the USSR
1031 Hello goodbye
1050 I saw her standing there
1069 Twist and shout
1078 We can work it out
1118 Yellow submarine
1154 Girl
1180 Eight days a week
1199 And I love her
1284 If I fell
1317 Can't buy me love
1368 All my loving
1431 Paperback writer
1444 Day tripper
1474 She loves you
1544 Ob-la-di, ob-la-da
1572 Love me do
1659 I want to hold your hand
1665 The ballad of John and Yoko
1694 Magical mystery tour
1701 I feel fine
1773 Ticket to ride
1919 No reply

John Lennon  
41 Imagine
683 Working class hero
1276 Woman
1280 Jealous guy
1757 Happy X-mas (war is over)

George Harrison
620  My sweet lord
1549 What is life
1729 Got my mind set on you
1743 Bangla desh

Paul McCartney
248 Band on the run
371 Mull of Kintyre
1084 Live and let die
1212 We all stand together
1679 My love
1959 Hope of deliverance

 

donderdag 10 december 2009

Big Macca

Even een concertje pikken is een hele onderneming geworden in ons volle landje. Gisteren was het concert van Paul McCartney in GelreDome, Arnhem. Wij: Carla, Mariska, Laura en ik, gingen al vroeg op pad. Er werd drukte verwacht en we wilden ook nog winkelen in het centrum, dus parkeerden we in de parkeergarage onder het station. Hoewel het is uitgeroepen tot Beste Parkeergrarage Van Nederland vonden wij het maar een doolhof. Vanaf het Willemsplein rijdt er een pendelbus richting GelreDome, dus die kaartjes scoorden we eerst. Daarna winkelen in de binnenstad. Voor we naar GelreDome gingen nog even de inwendige mens versterkt bij MacDonalds. De pendelbus doet er een kleine 10 minuten over, daarna in de rij waar ik nog even mijn neef Hans opzocht. Het duurde tot 18.00 uur voor we er in mochten. Eenmaal binnen kreeg ik een sms'je van Anja (tribune aan de overkant) en belde Aad (veld, bij de biertent...).

De band begon redelijk op tijd, nadat we waren opgewarmd door een dancemix van oude Beatle- en andere hits, visueel ondersteund door een bewegende collage op twee grote schermen aan weerszijden van het podium. Ik had de setlist van het concert in Hamburg al gezien, dus dat was verder geen verrassing, die werd op de voet gevolgd. De nadruk lag duidelijk op 's mans Beatleverleden, afgewisseld met Wings- en solokrakers. Ze speelden ook twee nummers van de laatste Firemen cd, die mij maar matig konden boeien, een stukje Jimi Hendrix en de titelsong van de nieuwe film van Robert De Niro. Er zat een duidelijke opbouw in het geheel met als eerste climax Live And Let Die dat werd opgeluisterd met spetterend vuurwerk. Afsluiter was Hey Jude, dat bij mij niet geheel onverwacht de waterlanders tevoorschijn toverde. Daarna volgden nog twee setjes toegiften.

Extra vermeldenswaard waren de tributes aan Linda Eastman (My Love), John Lennon (Give Peace A Chance en Here Today) en George Harrison (Something, op zijn ukelele). De band was goed op dreef en bij vlagen behoorlijk heavy zonder de nuance uit het oog te verliezen. Paul was onvermoeibaar en ontspannen en probeerde zelfs in het Nederlands te praten (voorlezen eigenlijk). Hij speelde afwisselend basgitaar, gitaar, banjo, ukelele en piano. Als hij als voorbeeld zou dienen zou ik zeggen: allemaal doorwerken tot minimaal je 67e!

De terugtocht was iets minder voorspoedig, iedereen wil natuurlijk snel huiswaarts en de pendelbussen werden volgepropt. Ook was het niet duidelijk welke bus je moest hebben, dat werd niet aangegeven. Dat het inmiddels regende hielp ook niet echt. Tot Utrecht was het behoorlijk druk op de weg. We waren rond 02.00 uur thuis. Volgende keer in Ahoy?

De setlist:

Magical Mystery Tour
Drive My Car
Jet
Only Mama Knows
Flaming Pie
Got To Get You Into My Life Let Me Roll It / Foxy Lady
Highway
The Long and Winding Road
(I Want to) Come Home
My Love
Blackbird
Here Today
Dance Tonight
And I Love Her
Mrs Vandebilt
Eleanor Rigby
Band on the Run
Ob-La-Di, Ob-La-Da
Sing the Changes
Back in the U.S.S.R.
Something
I've Got a Feeling
Paperback Writer
A Day in the Life / Give Peace A Chance
Let It Be
Live and Let Die
Hey Jude
Day Tripper
Lady Madonna
Get Back
Yesterday
Helter Skelter
Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (Reprise)
The End

vrijdag 4 december 2009

Goede vrijdag

Koud 43 jaar nadat Paul McCartney en zijn medebandleden, The Beatles zeg maar, met rauw vlees op schoot poseerden voor de beruchte Butcher Sleeve, verdedigde hij gisteren in het Europees Parlement zijn stokpaardje: vegetarisch eten. Omdat hij ook wel weet dat vrijwel niemand dit utopische idee zal overnemen, stelde hij voor om éénmaal per week geen vlees te eten. Dit tot grote verontwaarding van de Gristelijke Maffia, bij monde van Esther de Lange van het CDA, die de boeren (en hun respectievelijke vrouwen) te vriend moet houden, qua electoraat. Wel geven zij volgens mij al eeuwenlang het goede voorbeeld: vis eten op vrijdag! Toevallig is het op vrijdag markt hier in de wijk, dus vandaag droeg ik mijn steentje bij en kocht wat gebakken visjes en een spekbokking. Het regende pijpenstelen maar je moet er wat voor over hebben.

Verder was het wel een goede vrijdag, want ik ontving mijn eerste uitkering van het UWV! Vandaag is ook eindelijk de kookplaat in onze nieuwe keuken vervangen, die al vanaf het begin kuren had: twee kookzones deden het niet. Blijkt dat er een draadje los zat in het stopcontact...

Anyroad, eergisteren opende Paul McCartney dus zijn tournee in Hamburg(!). Volgende week zijn wij aan de beurt. Mag het iets meer zijn?



zaterdag 24 oktober 2009

Tickets to ride

Ik ben niet meer zo'n concertganger. De laatste keer was met Eric, Steve Earle & the Dukes in Nighttown, november 2005. Diezelfde Eric was twee jaar geleden naar het concert van Paul McCartney geweest, in het GelreDome. Dat was de verlenging van Back in the U.S. tour. Ik ben niet gegaan, omdat ik bang was dat het zou tegenvallen. Tsja. Na het zien van de gelijknamige DVD zag ik mijn fout in. We worden er niet jonger op en ik had me voorgenomen dat ik, als Sir Paul zich in Nederland zou vertonen, wèl zou gaan. Net na het uitkomen van de Beatles Remastered begon Carla er ook al over. Eergisteren werd bekend dat er weer een Europese minitoer op stapel stond en dat hij weer acte de présence zou geven in het GelreDome. Wij natuurlijk enthousiast en Mariska en Laura zagen het wel zitten om mee te gaan.

Vanmorgen lag ik dus in mijn spreekwoordelijke slaapzak voor de computer om klokslag 10.00 uur vier kaartjes te kunnen scoren. Bankpas en creditcard in de aanslag. Liever geen staanplaatsen op het veld en ook niet te hoog. Om exact één voor werd de button op LiveNation actief en kon ik meteen bestellen. Het is vak 120 geworden, plaatsen 105 t/m 108. Ingang K (Ingang Oost, zeg maar). Geen centje pijn qua overbelast of andere perikelen. Betaald met iDEAL en zelf de tickets geprint. Je weet maar nooit met het explosieve TNT van tegenwoordig. Nu nog zes weekjes slapen en dan is het zover...

woensdag 26 augustus 2009

Beatles for sale

09.09.09 is een magische datum. Stermarketeers Paul McCartney en Yoko Ono hebben dat ook goed begrepen, want op die datum verschijnt de cd-box met alle geremasterde cd's van lp's die de Beatles in de periode 1963 - 1970 uitbrachten*. Ze zijn allemaal in stereo, wat de eerste vier lp's niet waren. Verder zijn de originele mastertapes gebruikt en gedurende vier jaar met de modernste technische middelen opgeleukt. Er valt nog heel wat te ontdekken, zelfs voor de verstokte Beatlemaniak! De hoesjes zijn een replica van de originele UK lp-hoezen. Al met al een echt collectors item. Om niet uit de boot te vallen heb ik deze box bij Plato Online besteld.

*+ Magical Mystery Tour, in feite een verzameling ep's op lp gezet, destijds.

Verklarende woordenlijst voor de jonge lezertjes: lp: long play, ep: extended play, cd: compact disc.

woensdag 26 maart 2008

A day in the life 3

Heeft wel iets weg van Sauron
Vandaag een ander ontbijtje genomen. Voor wie dit boeiend vindt: toast met jam en brie, worstje, spek, gekookt eitje, yoghurt met vruchten en thee. Dit houdt me op de been tot 14.00 uur. Laura alleen toast met brie. Maar: ze ontbijt!

Op weg naar de Magical Mystery Tour besluiten we een stadswandeling te maken. Eerst maar eens de Liverpool Metropolitan Cathedral om de hoek bezichtigen. Deze kerk heeft een lange geschiedenis. Start bouw: 1962, ingewijd in 1967 (Summer of Love).  Vanaf het bordes kun je Liverpool Cathedral goed zien. Dat is de kathedraal waar Paul is afgewezen als koorknaap maar waar hij wel zijn eerste opera liet opvoeren. Daar liepen we ook weer langs.

Vervolgens doen we China Town aan, maar een betere naam zou China Crisis zijn. Wat een aggenebbisj zootje. Daarna wordt duidelijk waarom, dit hele gedeelte van Liverpool is ernstig verwaarloosd. Helemaal tot aan het centrum vervallen, leegstaande gebouwen. Aan het eind van Duke Street begint de (her)bouw zone. Hele straten worden gesloopt of gerenoveerd. Rotterdam is een picknick vergeleken met de activiteiten hier. Het weer is een stuk beter, de zon breekt zelfs door en er is nauwelijks wind

MAGICAL MYSTERY TOUR | Om 12.00 uur vertrok de bus. Het is niet de echte bus, die wordt gerestaureerd. Onderdelen halen ze uit Malta, omdat daar nog dezelfde bussen rondrijden. Een kleine tien nationaliteiten had zich aangemeld. De tourleider wist heel veel leuke details uit het hoofd te vertellen en was bij vlagen erg grappig. Eerst gingen we naar het geboortehuis van George Harrison in een armoedige buurt. Het was een piepklein huisje waar ze met zijn zessen woonden. We mochten uit de bus om foto's te maken.

STRAWBERRY FIELDS FOREVER | Vervolgens naar Strawberry Field. Dit is een soort landgoed waar eens een weeshuis voor meisjes stond. Geen wonder dat John Lennon daar als kind ging spelen! Er staat nu alleen nog het hek met het naambordje. Jammer was wel dat iedereen tegelijk foto's ging maken met moeder de vrouw of pappa als model. Geduld is een schone zaak dus uiteindelijk heb ik e.e.a. zonder mensen of alleen met Laura kunen fotograferen. Het waren echt Japanse toestanden! Om de hoek woont Dirk Kuijt.

Daarna naar Mendips, het huis van Aunt Mimi en waar John Lennon woonde. Voor de deur is zijn moeder Julia doodgereden door een dronken politieagent. Hoezo blauw op straat? Het huis is te bezichtigen, net als dat van Paul McCartney. Dat gaan we vrijdag doen. Daarna dus naar het laatste huis aan Forthlin Road waar Paul woonde. Dit huis is zo bijzonder, omdat daar meer dan honderd Beatlessongs zijn geschreven, sommige in de badkamer vanwege de akoestiek. Het is nu een museum. Er woont wel iemand, maar die is in dienst van het museum.

PENNY LANE | De song Penny Lane gaat meer over de omliggende wijk dan over de laan zelf. Het is ook de naam van het busstation waar de Beatles elkaar opwachtten om naar de stad te rijden. Er worden nog dagelijks straatnaambordjes gestolen. Van daaruit reden we naar Dingle, de wijk waar Ringo Starr woonde toen hij nog Richard Starkey heette. Ook hier weer erg armoedige huisjes, de hele wijk gaat binnenkort tegen de vlakte.

TWIST AND SHOUT | Aan het eind van de tour kwamen we bij de Cavern Club in Matthew Street aan. Dit is niet de echte, maar een nagebouwde. Toch lijkt het de oorspronkelijke sfeer te hebben. In deze straat heerst nog een beetje Beatlemania. Zo is er een Cavern Bar en sinds kort het Hard Day's Night Hotel. Het wemelt er van de Beatles prullaria-winkels. We dronken een pint en toen de stad in om de volgende tour te reserveren. Na even gechilled te hebben in het hotel zijn we weer de stad ingegaan. Via omwegen belandden we weer in de Cavern Club waar we nog een pintje dronken. Daarna nog even gemact.

I'M SO TIRED | We wilden nog even gaan poolen, maar hadden uiteindelijk geen puf meer. Alle spieren doen zeer. Het zijn intensieve dagen, zelfs voor een oude man met een hernia. Nog even TV kijken en dan slapen.