Gelukkig hebben we de dia's nog

Weet u het nog, dia's? Ik maakte ze vanaf 1977 met de camera die ik van mijn broer Henk (1951-2024) had overgenomen. Het was een Praktica LTL 3 uit Dresden, toen nog Oost-Duitsland. Ik vond kleurenfoto's en dan meer bepaald het afdrukken daarvan te duur, dus dia's en zwart/witfoto's waren een redelijk alternatief. 

 

Nadat digitaal fotograferen gemeengoed werd is dat in het slop geraakt en waren de dia's keurig opgeborgen en vergeten. Tot nu, omdat nu ik meer tijd heb ben ik begonnen ben met het scannen van de dia's en ook van de negatieven die ik heb liggen. Het moeten er honderden zo niet duizenden zijn. 

 

Militaire Dienst, Ede 1977/'78

 

Tramemplacement en -haven, 1977

Scannen kan op vele manieren maar de beste is met een speciale dia- en negatievenscanner. Nu is er één merk dat hier in is gespecialiseerd met scanners die ook op de pc kunnen worden aangesloten: Plustek. De keus viel op de OpticFilm 8300i SE, verkrijgbaar bij Kamera Express.

Enfin, om er een beetje in te komen heb ik de dia's, gemaakt in de zomer van 1977 tijdens een fietstochtje over het eiland Voorne, gescand. Met de meegeleverde software SilverFast SE Plus 9 kan dat handmatig of semi geautomatiseerd. 

Gouda 2025

 

Arboretum

 

Rottum

Twee jaar geleden huurden we voor de vakantie een Natuurhuisje in Norg, Drenthe, gelegen in een best wel druk bos. Dit jaar wilden we dat anders aanpakken en kozen voor een Natuurhuisje in the middle of nowhere, Groningen, nabij het dorp Rottum. 

Dag 1 | We gaan graag in de loop van september, zo ook dit jaar, nog nahijgend van ons uitje naar Liverpool. De reis deden we in drie etappes, we hebben geen haast. Witte boterhammen met gebakken eitjes mee, het kan niet meer stuk. Nadat we precies op tijd arriveerden verschenen er al een stel reeën, moeder met twee kalfjes, op het terrein. Die zouden we nog een paar keer zien...

Na ons geïnstalleerd te hebben toog ik aan de arbeid voor mijn blog over Liverpool, Carla zette zich aan een aantal kleurplaten voor de kleinkinderen als souvenir. Daarna moest ik er aan geloven voor de traditionele vakantiecompetitie: afwisselend Scrabble en Rummikub.  

Scrabble: Leo 295 - Carla 286.

Dag 2 | Vandaag eerst boodschappen doen in Uithuizen, waar de grote supermarkten uit de regio geconcentreerd zijn, maar niet nadat ik het erf en de gebouwen uitgebreid gefotografeerd heb. Boodschappen doen ging gepaard met een flinke hoosbui. 

's Middags een wandeling gemaakt naar Rottum, een paar kilometer verderop. Dit dorp heeft een lange historie, getuige de oude huisjes, waaronder 't Hoeske van Tais' Joaptje. Het is verder een heel stil dorp, maar de wandeling over de Jacob Tilbusscherweg, omzoomd door weilanden ernaar toe en er in is erg leuk. We namen het pad langs de voormalige gracht en belandden bij het eeuwenoude kerkje. Het kerkje heeft een rijke historie, gebouwd op de fundamenten van een voormalig klooster. Ernaast is een kerkhof gelegen, bevolkt door een stel kippen, haan en een poes.

 

 Rummikub: Carla +4, Leo -4

Het schaap in kwestie

Dag 3 | Na een Engels ontbijt reden we naar het Hoogeland Openluchtmuseum in Warffum. We waren net de weg opgedraaid toen we in de wei een schaap op haar rug zagen liggen. Mijn ex- Dierenambulancehart begon sneller te kloppen en adrenaline maakte zich van mij meester. Er liep al een mevrouw richting het arme beest. Je mag zo'n schaap niet omrollen, maar eerst op heur kont leggen en daarna voorover op de poten zetten, dit ter voorkoming van een maagtorsie, een verdraaide maag met dodelijke afloop. Ik sprong als een jong hert over het hek en rende achter die mevrouw aan, schreeuwend dat ze moest wachten, ik was als de dood dat zij het verkeerd zou doen. Gelukkig was ik op tijd en kon ik samen met haar het schaap weer rechtop zetten, die een beetje beduusd een tijdje bleef staan, waarschijnlijk sliepen haar poten. Ze lag er al een poos, getuige de vele verse keutels die onder haar lagen. Die mevrouw wist van niks, qua maagtorsie, dus dat was op het nippertje.

Het inmiddels zonovergoten museum is een must voor iedereen die het agrarische verleden van Groningen beter wil leren kennen en we leerden veel over de gerestaureerde zaagmolen aldaar van de molenaar zelf.

Hierna reden we naar Noordpolderzijl waar je helaas net niet de Waddenzee kunt zien. Wel vanaf de Noordkaap, een paar kilometer verderop. TomTom in de auto kende het niet, dus maar met behulp van Google Maps daarheen gereden.

Scrabble: Carla 325, Leo 188

Dag 4 | Vandaag een dagje Schiermonnikoog, ons derde waddeneiland na Texel waar we al jaren komen en Terschelling vorig jaar. De boot vertrekt om 09:30 uur vanaf Lauwersoog en parkeren is vlakbij de afvaartplek. Op Schier hadden we twee elektrische fietsen gehuurd, dit ook om te kijken of het wat is. Dat viel reuze mee, Ook al omdat het best mooi weer is zonder al te veel wind. Schiermonnikoog is niet heel groot en ook niet zo toeristisch als we verwachtten, dus dat was ook een meevaller. We fietsten door het duingebied en dronken een bakkie bij op het terras van Beachclub Noderstraun, langs het Westerstrand en in en om het dorp waar we bij de Koffiekajuit nog een patatje met kroket scoorden. Om 16:30 was het al weer tijd om de boot terug te nemen.

Rummikub: Carla +67, Leo -67

Carla unzipped

Dag 5 | Een dagje Groningen (de stad). Ik had mijn zinnen gezet op een bezoekje aan de Plato, een zaak die in Rotterdam node wordt gemist. Natuurlijk gingen we ook naar Unzipped, de Rolling Stones tentoonstelling in het Groninger Museum, waar we in de kou twee uur rondliepen. Daarna scoorden we een gegrild kippetje op de markt en dronken een bakkie met een gebakkie bij Hotel Corps de Garde, waar een een aantal jaren geleden al logeerden. 

Laat in de middag videobelden we met Laura en Leana toen de reeën voorbij kwamen in de tuin. Die beesten zijn schuw dus toen we al videobellend ze wilden filmen gingen ze er vandoor. Even later hoorden we gebrul en is Carla gaan kijken waar het vandaan kwam, helaas was één kalfje verstrikt geraakt in de afrastering en gestikt. We hebben toen de eigenaren van het huisje gebeld en die kwamen meteen. Het kalfje is door Sijbrand ergens in het groen gelegd en aan de natuur teruggegeven...

Al met al toch een heftige ervaring waar we met dubbel gevoel aan terugdenken.

 

Scrabble: Carla 239, Leo 278.

Dag 6 | Deze ochtend liep moederree met het overgebleven kalfje te grazen in de wei. Het is mooi weer en we zijn gaan wandelen richting de voormalige vuilnisbelt nabij de Usquerder maar en het gemaal van Usquert.

Rummikub: geen uitslag genoteerd.

Dag 7 | Deze laatste dag doen we een ronde langs de Wierdendorpen, te beginnen in Pieterburen. Natuurlijk doen we hier de zeehondenopvang aan, wat groter lijkt dan we dachten. Carla daarentegen vindt het een beetje tegenvallen. In 2025 gaan ze naar een nieuwe locatie in Lauwersoog.

Het volgende dorp is Ezinga, waar het Museum Wierdenland zich bevindt. Wierden zijn eeuwenoude bouwsels van de burgers en boeren die zich wapenden tegen wateroverlast voordat er dijken waren. Erg interessant en ook indrukwekkend.

We zijn doorgegaan en stopten vervolgens in Niehove, waar we in een stokoude herberg, nu Indonesisch restaurant, iets dronken en door de uitbater zelfgemaakte sambal (Huseins Hot Stuff) kochten voor de hele familie. Via allerlei andere dorpjes teruggereden.

Scrabble: Carla 262, Leo 238.

Gelukkig kan ik goed tegens mijn verlies!

Dag 8 | Vroeg uit de veren en weer op weg naar Rotterdam. Tussenstop in Bataviastad alwaar wij onze slag slaan in diverse outletstores.

Midden Delfland 2023

 

Texel 2020

 

Haringvliet Expeditie

Eiland van Brienenoord

Appletje voor de dorst

De hel, dat is een auto zonder muziek. Het was dus even schrikken toen bleek dat onze nieuwe Peus zonder CD-speler zou worden afgeleverd. Niet getreurd, het wagentje zou worden uitgerust met twee USB-aansluitingen, waarop je naar believen een iPod of USB-stick kunt aansluiten die dan te bedienen is vanaf het touchscreen of knopjes op het stuur. Aangezien mijn CD-collectie tamelijk uitgebreid is, kocht ik in een aanval van ongefundeerd optimisme een 64GB USB-stick. Deze blijkt nu, na de inmiddels gedownloade handleiding te hebben geraadpleegd, 62GB te groot.

Toen bedacht ik dat een iPod ook zou kunnen werken. Het enige model dat hiervoor in aanmerking komt is de iPod Classic, ter grootte van 160GB. Het prijskaartje bezorgde Carla, hier ten huize ook wel bekend onder het pseudoniem Mevrouw Zalm, de koude rillingen. Toen schoot het me te binnen dat ik nog twee iPod Shuffles had liggen, de 1st generation uit 2005 en een 2nd generation uit 2006. Deze gebruikte ik al forensend op de fiets en in de trein. Ze lagen al een paar jaar werkeloos in een la en dit is de gelegenheid ze te re-integreren!

Het zou zo maar kunnen dat dit gaat werken. Om te kijken of ze het überhaupt nog deden heb ik ze op de PC aangesloten, het gevreesde iTunes gedownload en er muziek opgezet. Ze doen het nog! Met iTunes kun je via de optie automatisch vullen een min of meer willekeurige selectie van je mediabibliotheek kopiëren, goed voor bijna negen resp. achttien uur muziek. Steeds verrassend, altijd voordelig!

De lange termijn

Enkele weken geleden las ik een bericht over de bodemsanering van de oude gasfabriek in Hellevoetsluis, dat in 1930 gesloopt is. Tijdens de wederopbouw is die grond gedeeltelijk gebruikt voor de aanleg van de Glaciswijk (het stuk tussen de vesting en het kanaal door Voorne). Zo ook voor de President Paterstraat (v/h het meest westelijk deel van de Koedijk), waar ik ben geboren op nummer 3. In 1999 is die grond, die bij nader inzien giftig was, verwijderd en vervangen door schoon zand. Nu moet het terrein verder worden afgegraven tot wel 7 meter diep. Ik heb dit nooit geweten en was wel benieuwd naar die gasfabriek, die tussen het kanaal door Voorne en de Tramhaven stond.

De Tramhaven was het eindpunt van de tram uit Rotterdam. Die namen we bijvoorbeeld toen mijn vader aan een maagzweer was geopereerd in het oude Sint Franciscus Gasthuis te Rotterdam. Dat was hele wereldreis. Het was ook de springplank naar Goeree-Overflakkee, dat je alleen maar met de daar vertrekkende veerpont kon bereiken voordat de Haringvlietdam was aangelegd.

Ik zal een jaar of vijf geweest zijn en had nog geen fiets en kon ook nog niet fietsen. Een vriendje zou het mij wel even leren fietsen en we gingen naar het tramstation. Waarom dat nou een goeie plek was weet ik niet meer, maar bij de eerste poging reed ik zo het perron af en kwam midden in een plas olie tussen de rails terecht. Het was zondag en ik had mijn beste zondagse kleren aan. Mijn moeder had gewaarschuwd niet mijn kleren vuil te maken... Nadat ik met lood in de schoenen naar huis was gegaan kreeg ik de gevreesde aframmeling. Het was de eerste en meteen ook de laatste.

Anyway, afgelopen vrijdag deden we Hellevoetsluis weer eens aan. Het regende en er was niets te beleven in de Vesting, dus dacht ik eens een kijkje te gaan nemen bij de Tramhaven. Het is volledig van de kaart geveegd en rond het oude haventje staan allerlei jachtwerven. Het is duidelijk vergane glorie. Wat nog wel zichtbaar is zijn de meerpalen waar de oude veerpont aanlegde. Het terrein van de gasfabriek is overwoekerd en afgezet. We liepen via de Pres. Paterstraat terug. Nu maar hopen dat er geen schadelijke langetermijneffecten zijn voor de gezondheid...

Tramhaven | De arm is van mijn zus Nel, ik lijk hier wel een buikspreekpop.
Verder mijn moeder en broer Henk, mijn vader nam de foto, ik schat in 1959.

Dikkertje Dap...

Foto genomen door mijn neef Hans, 1966.

Troost

Vandaag fietsten we langs de Rotte, naamgever van Rotterdam, naar Correct Huis en Tuin aan de Ceintuurbaan in Rotterdam Noord. De kleine ijstijd lijkt voorbij en een beetje beweging is nooit weg, dus het fietsje moest eraan geloven. Onderweg kom je langs Kitsch en Kunst, 'waar stijlen elkaar ontmoeten'. We waren er nooit geweest en waren best nieuwsgierig. Helaas niet onze stijl, kitsch heeft de overhand. Bij Correct stonden de blikjes al klaar en tot onze verrassing was het een assortiment: normaal, donker, lungo en cafeïnevrij. Heel eh... correct.

We reden verder langs diezelfde Rotte richting Kookpunt op het Noordplein om nog een blik te scoren. We betaalden met een cadeaubon die we nog hadden liggen. Zigzaggend door Noord, Crooswijk en het Kralingse Bos, ooit mede aangelegd door werklozen in de vorige crisis, reden we naar huis om vervolgens in de tuin thee te drinken!

Ich liebe Rotterdam

Ik denk er wel eens over na om boven NAP (waarom niet NRP?) te gaan wonen, liefst ergens in het oosten van het land. Alleen moeten we dan Rotterdam verlaten, waar we al 30 jaar wonen en waar onze kinderen een eigen stekje hebben gevonden. Vandaag overviel me toch weer het warme gevoel, toen we op de fiets de stad binnenreden. Vanaf de Maasboulevard heb je een magistraal uitzicht op de skyline van Rotterdam. We gingen op een bepaald punt een boterhammetje eten en dan heb je zicht op vier bruggen! Ik zeg tegen Carla: geef me een doos sigaren en mij zie je vandaag niet meer. Helaas, geen sigaren. We reden door naar het Scheepvaartkwartier om daar eens rond te kijken. Toen ik nog bij Mees & zoonen werkte kwam ik daar elke dag. Er is heel wat veranderd. Daarna naar het flatje van de gezusters van Toledo om de fietsen te stallen. Vervolgens gingen we winkelen. De eerste stop was Yendor aan de Korte Hoogstraat om het Kuifje-album 'De juwelen van Bianca Castafiore' te kopen. In dit album figureren enkele van mijn geliefde auto's zoals de Peugeot 403 en Citroën Ami6. De eigenaar reageert knorrig als ik vraag wat die autootjes bij hèm kosten. Ik krijg een verhandeling over in- en verkoop en marges, en na enig aandringen zelfs de prijs te horen. Sorry hoor! Via de V&D liepen we de Hoogstraat door, waar we een Zacht IJsje scoorden. Het was zo warm (het weer, niet het ijs), dat we er bijna niet tegenop konden likken.

Vervolgens gingen we via de Binnenrotte naar de Lombardkade, waar het winkeltje 'Little Italy' is gehuisvest. Dit is een schattig klein supermarktje, waar je uitsluitend Italiaanse lekkernijen kunt kopen. Vandaag gingen we voor verse groene olijven. Niet te vergelijken met wat je bij de AH c.s. kunt kopen. Zalig!

Daarna via de Meent (lees: Plato) naar Selexys aan de Lijnbaan. Hier had ik vorige week een mooi cadeau gezien voor E. die in september 50 wordt. Een rondje Rotterdam is niet af zonder een broodje van Panini op het Binnenwegplein. Tegen het advies van mijn huisarts nam ik een Vecchio (gorgonzola, salami en paprika). Carla kocht verse ananas. Ook lekker. We aten het op het balkonnetje, genietend van het uitzicht over de Leuvehaven. Daarna fietsten we weer naar huis. Wir lieben Rotterdam, dat is wel duidelijk.

Wad een eiland!

We gaan binnenkort weer eens met ons vieren een lang weekend naar Texel. Dat is ons, via Sinterklaas, door de meisjes aangeboden als beloning voor al onze inspanningen de afgelopen twee decennia. Nog weer twee decennia eerder ben ik ook al eens op Texel geweest, al was ik dat glad vergeten. Carla vond echter een oude foto waarop ik sta met mijn vader, moeder en tante Mien. Op de achterkant staat geschreven 'zomer 68 Texel'. Oom Gerard heeft de foto gemaakt, ergens op Texel. Zij woonden in Den Helder en wij logeerden daar. Op de achtergrond onze Citroën Ami6 Break, destijds de voiture du jour.

In juli 1994 gingen we met Carla's vader twee weken bivakkeren in een heel luxe vakantiehuis op vakantiepark De Krim nabij De Cocksdorp. Het had een ligbad en zelfs een sauna! Opa ging met de auto en alle bagage, wij gingen met de trein. Totale reistijd 6 uur! We vonden het allemaal reuze spannend, vooral de overtocht met de veerboot. Als je eenmaal op die boot staat bèn je eigenlijk al op Texel. Het park is echt op kinderen ingesteld: zwembad, kinderanimatie (Kareltje Krim) et cetera. Laura is op 11 juli jarig en dat hebben we daar dan ook gevierd. Als verrassing kwamen Hannie en Helmut langs, maar Laura vond dat heel gewoon. Laura en Mariska gingen ponyrijden en daarna vliegeren op het strand. Helaas kreeg Laura die week erge oorpijn en we zijn met haar naar de dokter geweest die een middenoorontsteking constateerde, dat gelukkig vrij snel doorbrak. Ze kreeg een kuurtje mee. Vakantie op Texel is niet compleet zonder een bezoekje aan Ecomare, dus daar zijn we ook geweest. Laura mocht niet zwemmen dus zijn we met ons tweetjes, Laura achterop, een eind gaan fietsen naar De Schorren terwijl Carla en Mariska gingen zwemmen. Mariska is nog een keer gevallen naast het zwembad en is zelfs even buiten westen geweest. Andere uitjes waren de kermis in De Koog en een bezoekje aan De Noordkroon, een schapenboerderij waar opa nog een enorme bloempot op het parkeerterrein omver reed. Voor de gelegenheid kwam tante Marjan uit Den Helder langs. We zijn natuurlijk een paar keer naar het strand geweest en hebben ook nog naar het WK voetbal gekeken. Op een avond, we hadden al gegeten, kwamen Hannie en Helmut langs om nog even uit eten te gaan in een strandtent. We waren op de fiets dus al weer hongerig toen we in De Koog aankwamen. Op de terugweg, vlakbij de camping waar zij verbleven, was het zo donker dat ik een paard dat in de berm stond te suffen niet opmerkte en bijna over zijn hoeven reed.

In 1996 gingen we weer, nu naar een klein bungalowtje op Tyeslemore langs de Pontweg halverwege Den Burg en De Koog. Eigenaar Voskuil is een verdienstelijk tekenaar. Dit keer gingen we ook met de trein maar de bagage werd ver- en bezorgd door de bagageservice van de NS. Op Texel huurden we fietsen. Bij de bungalow waren allemaal pony's en de meisjes waren daar de hele dag mee bezig. Naast de obligate bezoekjes aan Ecomare en De Noordkroon zijn we ook naar Oudeschild geweest, waar we bij het Vispaleis een heerlijk visbuffetje scoorden om thuis lekker op te peuzelen. We zijn daar in de loop der jaren ettelijke malen terug geweest. Bij de Wezenputten werd een historisch spel ten beste gegeven over de VOC, die daar water innam. We zijn naar De Slufter geweest en ook weer een paar keer naar het strand. We hebben namelijk altijd goed weer! We sloten af met een dinertje in De Worsteltent, waar we vanaf die tijd elke keer wel geweest zijn. Op steenworp afstand woonde Jan Wolkers.

In 1997 en '98 zijn we weer naar Tyeslemore geweest. In '97 waren Aad en Lia er ook bij, zij logeerden in een appartement in De Koog. We hebben heel wat afgefietst. Tijdens zo'n fietstocht brak de achteras van mijn fiets en moest ik in het centrum van Nergens (lees: het gehucht Oost) bij iemand aanbellen om de fietsverhuurder te waarschuwen. Ik moest mijn schoenen uittrekken, want mevrouw had net gedweild. De fietsverhuurder kwam een tijdje later met een vervangende fiets. Naast de bekende pleisterplaatsen zijn we dit keer ook met de boot op Garnalen- en Robbentocht geweest op de Waddenzee. Je verwacht het niet, maar dat is ook in de zomer stervenskoud! Laura trok de hele tijd op met een Duits jongetje, Pascal genaamd. Hij was ongeveer drie jaar en je zag toen al dat zij heel goed met kleine kinderen kan omgaan. We hebben dagen op het strand gezeten, het was erg mooi weer. Ook hebben we gevliegerd, het waait namelijk bijna altijd op Texel.

In '98 hebben we een excursie in De Muy gedaan. Er lopen daar nogal opdringerige Fjordenpaarden, die op grote afstand je boterhammen in je rugzak ruiken en niet rusten voor ze die te pakken krijgen. In De Muy hebben we ook de kraanvogelkolonie gezien. We zijn ook nog een keer met de garnalenboot wezen varen. Het was een keer zo warm dat het teer op de dijk bij de vuurtoren gesmolten was. Helaas gingen alle dames van Toledo er midden in zitten met alle gevolgen van dien. In De Waal hebben we het Cultuurhistorisch Museum bezocht, maar dit kon de dames maar matig boeien.

In 2001 gingen we Carla's verjaardag vieren op Texel. We hadden een huisje in De Sluftervallei. We hadden inmiddels eigen vervoer (net opgelapt na een crash, dat dan weer wel). Het was slecht weer, koud (nachtvorst), natte sneeuw en wind. We hebben veel 'binnen'-dingen gedaan. Lekker zitten rond de open haard, slenteren door Den Burg en warme choco gedronken. Oudeschild was ook favoriet deze keer en de vuurtoren bij De Cocksdorp.

Een jaar later waren we er tijdens de herfstvakantie. We hadden een huisje in hartje Den Burg en we hadden nu wel mooi (herfst-)weer. We zijn zelfs boswandelingen wezen maken met de meiden. We hebben ook gekart. De Slufter en De Schorren hebben we ook weer bezocht. Carla en ik hebben samen een lange wandeling over de Hoge Berg gemaakt, tussen de tuunwallen door. We brachten ook een bezoekje aan de Georgische begraafplaats.

In 2005 brachten we een bliksembezoekje aan Texel. Snel het eiland rond in één dag. Den Burg, De Koog, de vuurtoren, De Slufter en de Worsteltent.

In 2006 zijn we samen met Hannie, Helmut, Jeanne en Dorine weer naar de Sluftervallei geweest. We zaten allemaal in één huis. Het was begin mei maar het leek wel zomer, de hele week. We begonnen met een fantastische strandwandeling. Vanwege de kleintjes hebben we alle attracties van weleer (Ecomare, Noordkroon) nog eens dunnetjes overgedaan. Ook de Worsteltent moest er aan geloven. De laatste avond in het pikkedonker naar de vuurtoren, dat had iets betoverends...

In 2007 tenslotte zijn we met Carla's verjaardag weer een dagje geweest. Het was zo'n beetje de laatste gelegenheid voor Laura voor de eerste keer naar Corfu zou afreizen. Op deze foto eten de dames RAS-patat respectievelijk kibbeling bij Snackbar Veronica in Oudeschild. Het is een inmiddels oude gewoonte die ik er niet uit krijg.

Fietsen met molentjes

Het is te warm om te lopen maar wel goed fietsweer. Carla zeurt al jaren om eens naar Kinderdijk te gaan. Vooruit dan maar. Kinderdijk is een van de meest toeristische plekken van Nederland en gek genoeg heel dichtbij. Een half uurtje fietsen en Kinderdijk ligt aan je voeten. Bij Krimpen aan de Lek met het pontje naar de overkant. Ik was bang dat er busladingen Japanners, Koreanen, Chinezen, Polen en wie al niet de pret zouden drukken. Dat viel reuze mee, hoewel op de fietspaden de voeters de fietsers danig in de weg liepen. Kinderdijk zelf ben je binnen enkele minuten door. De molens blijven natuurlijk een bezienswaardigheid.

De watervogelstand is dit jaar weer flink uitgebreid. De futen hebben allemaal weer één of twee jongen en we zagen een echtpaar ganzen met wel twintig jongen. Het pad voerde langs de Boezem van de Overwaard richting Streefkerk. Bij Bergambacht met het pontje weer terug en langs de Lek richting Rotterdam. Nabij Lekkerkerk kregen we allebei last van zadelpijn en mijn andere pijntjes begonnen ook weer op te spelen. Gelukkig hadden we windje mee, wat het ook wel weer warmer maakte zodat we moe maar uitgeput weer thuiskwamen. Op het laatste moment kreeg Carla ook nog eens een lekke band. Was ze wel van dat zadel verlost...