Posts tonen met het label Hoeksche Waard. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Hoeksche Waard. Alle posts tonen

zondag 5 mei 2013

Aanloop

28 april 2012 | In de aanloop naar onze voorjaarsvakantie in Drenthe hebben we alvast twee wandelingen achter de rug. Vorige week zondag beten we het spits af met een wandeling rond Goudswaard, in de Hoeksche Waard. Goudswaard,  door een collegaatje omschreven als 'het eind van de wereld', is een slaperig dorp te midden van velden, akkers en het Spui, een aftakking van de Oude Maas dat uitmondt in het Haringvliet. We parkeerden aan de Molendijk nabij de molen Windlust, dat tot onze verbazing te koop staat. Via de Dorps- en Nieuwstraat- en vervolgens Langeweg voerde de route langs een non-descript water alwaar een brug ontbrak, zodat we op onze schreden terugkeerden. In de herkansing liepen we via de Vaartweg waar we werden verrast door drie lepelaars in een akker. We liepen tot op steenworp afstand van Piershil, dat we angstvallig meden en we bogen af naar het Spui met uitzicht op Simonshaven, Zuidland en de industrie in de verte. Via de Costa del Spui en het jachthaventje bereikten we weer de auto waarna we de thuisreis aanvaardden.


5 mei 2013 | Drie jaar geleden liepen we voor het laatst de bloesemroute langs de Linge. Het was toen een late lente en nu weer, maar we waren nu twee weken later dan toen. Voor een beschrijving kun je het bericht van destijds gewoon lezen, er is niets veranderd. Behalve dan dat ik geprobeerd heb nog mooiere foto's te maken (oordeel zelf) en dat het, om mij dat makkelijker te maken, zo mogelijk nog mooier weer was. Verder was de P+R bij station Geldermalsen danig opgeknapt, in plaats van wat parkeervakken langs de boomomzoomde spoordijk nu een keurig Grote Mensen Parkeerplaats. Het begon al goed toen ons een Peugeot 505 Familiale tegemoet kwam. Later aan het eind in Tricht zagen we nog een tot camper omgebouwd Peugeot J7. Al met al weer een zeer geslaagde wandeling.


zondag 12 augustus 2012

Ooievaar!

We gaan zeker één maal per jaar naar Cadzand-Bad. Dit jaar ter gelegenheid van Mariska's verjaardag, die op de dag zelf in Portugal bij haar zus Laura logeert. We reden uiteraard met de nieuwe Peus. Het beloofde een schitterende dag te worden. Bij de tolpoort van de Westerscheldetunnel riep ik weer Ooievaar!*, heel flauw maar altijd hilarisch. We besloten eerst naar Knokke te rijden om over de boulevard te flaneren en te kijken of het modelautowinkeltje er nog was. Helaas was het dermate druk dat we maar door zijn gereden. In Cadzand-Bad was het al niet veel beter: druk en alle parkeerplaatsen bezet, op die ene na, net achter de dijk. Voor drie euro weet je alles.
 
Via Boulevard de Wielingen, waar nog volop gebouwd wordt aan hotels en appartementen, liepen we naar het "winkelcentrum", waar Mariska op een ijsje trakteerde (na een zogenaamd vrijblijvende opmerking dienaangaande mijnerzijds (hé lekker ijs)). Via een omweg langs het afwateringskanaal om het in aanbouw zijnde Noordzee Résidence Cadzand-Bad te aanschouwen liepen we het strand op voor de broodnodige verkoeling. Normaal gesproken heeft Carla dan binnen een minuut een haaientand gevonden, vandaag was daar geen sprake van. Na een klein omweggetje via de dijk reden we monter richting Sluis. We hadden trek in mosselen.

Sluis was gelukkig niet zo druk als we vreesden. Mariska had absoluut geen zin in winkelen, dus dat beperkten we tot een minimum. Na een drankje op het terras van De Molen van Sluis gingen we al slenterend op zoek naar de Rode Leeuw waar we vorig jaar heerlijke mosselen hadden gegeten. Het terras was echter vol/gereserveerd dus wij op zoek naar een ander etablissement. Achter het Belfort, op een pleintje vonden we De Drie Wijzen, waar we dit keer alle drie mosselen bestelden. De bediening is wat nors maar ik kan wel stellen dat dit de lekkerste mosselen waren die ik ooit heb gegeten. Ter uitbuiking zijn we langs de Damse Vaart gaan wandelen, waar een ooievaar op zijn nest zat. Het was inmiddels avond en we vonden het welletjes, dus gingen we vol goede moed huiswaarts.


Zondagavond, Zeeland. De eerste file was op de N61, net na Schoondijke. Op de radio hoorden we al van een file op de A58. Misschien hadden we geluk, ik zag bij de oprit auto's met gewone snelheid voorbij komen. Honderd meter verder begon de file, eerst 6km aangroeiend tot 12km. In paniek nam ik de afslag richting Zierikzee. We reden via de Zeelandbrug waar een nieuwe file opdoemde, die tot de A29 op Hoeksche Waard aanhield, waarna we op topsnelheid Rotterdam naderden. Al met al hebben we er ruim een uur langer over gedaan. Ik denk dat we maar eens een jaartje overslaan. Ooievaar!




zondag 23 mei 2010

Heen en weer

Tiengemeten, twee jaar geleden, was een beetje een kale bedoening. Het was pas 'teruggegeven aan de natuur' en misschien waren we ook te vroeg in het seizoen. Tijd dus voor een herkansing. De pont vertrekt nog steeds vanaf Nieuwendijk, op het zuidpuntje van de Hoeksche Waard. Er is inmiddels een groot parkeerterrein aangelegd, kennelijk is het eiland in trek. Er stonden veel auto's van reeds overgestoken dagjesmensen.

De pont vaart om het uur en betalen doe je pas op de terugweg. Er waren opvallend veel leeftijdgenoten en ouder (grijze koppies, zeg maar) plus de incidentele deernen en jongelingen. Op het eiland zelf is niet veel veranderd, ondanks dat we twee jaar en een maand verder zijn. Het is wel veel beter weer en dat helpt. De zon schijnt uitbundig maar wordt ietwat getemperd door sluierbewolking.
 
Het lijkt wel of er meer dieren te zien zijn, ook dode, die kennelijk door roofvogels verschalkt en achtergelaten zijn. Sloten vol kikkers, verder paarden, hazen, de nodige weide- en watervogels en natuurlijk Schotse Hooglanders. We hebben zelfs het monster van Loch Ness gezien! Na ruim elf kilometer vonden we het welletjes. Wachtend op de boot, ijsje in de hand, omringd door soort- en lotgenoten. We zijn via illustere dorpjes als Goudswaard en Piershil weer teruggereden. De zon heeft ons wel te grazen genomen, ongemerkt zijn we rood verbrand. We zijn er gloeiend bij!




zondag 29 juni 2008

Stierlijk

We zouden bij collega's van Carla in Klaaswaal op bezoek gaan. Efficiënt als we zijn hebben we er meteen een wandeling aan vastgeknoopt en wel in Piershil. Het is nou niet meteen het zinderend middelpunt van de Hoeksche Waard. Het ligt wel midden in een stokoude polder met uitgestrekte akkers. De aardappelvelden staan in bloei en het ruikt heerlijk zoet naar ehh, aardappelplant. Onderweg zien we weer een flink aantal beesten, voornamelijk van het type zoogdier. Paarden, een boerderij met wel tien katten op het erf, hazen die, heel parmant, in een knollenland rennen. De wandeling schampt ook Nieuw-Beijerland en voert langs het Spui.

Aan de overkant ligt Spijkenise en kun je ook de Botlek en Europoort zien liggen. Langs het Spui ligt  een dijk, waarop je telkens over een hek moet klimmen om, wat blijkt, een steeds gevaarlijker terrein te betreden. Eerst gemaaid gras, dan ongemaaid gras, dan met schapen en vervolgens met witte koeien. Dachten we. Tot er één gaat staan. Dat is geen koe, roept Carla. Ik zie het ook. We gaan iets sneller lopen. Mijnheer is echter van het vreedzame type, dus het loopt goed af. We hebben ons weer niet verveeld.

dinsdag 29 april 2008

Weelde, weemoed en wildernis

Tiengemeten staat al heel lang op ons verlanglijstje en vandaag is het dan zover. Je kunt er alleen komen met de veerpont (2€ p.p.) en die vaart af in Nieuwendijk op de Hoeksche Waard. De pont is geschilderd in de kleuren van Natuurmonumenten, de beheerder van het eiland. Vorig jaar is het eiland teruggegeven aan De Natuur, vandaar. Het landschap is (letterlijk) op de schop genomen en de dijk is doorgebroken, zodat nu een soort slufter ontstaan is, maar dan van zoet water. Er is ook nog een klein beetje getijdewerking.

Op Tiengemeten kun je drie wandelingen doen in even zovele themagebieden: Weelde, Weemoed en Wildernis, maar die zijn zo kort dat je ze best achter elkaar kunt doen. Het eiland ziet er nu nogal kaal en kleurloos uit. In juni moet alles in bloei staan en is het veel kleuriger. Er is wel veel variatie in het landschap. Poldertjes, akkers, kreken, moeras, al dan niet verlaten boerderijen, ruïnes et cetera. Het omliggende water (Haringvliet) is een natuurreservaat en daar kun je niet komen, er zijn wel beschutte uitkijkpunten. Er rijdt een rattenvanger rond op een quad met laadbak. We stonden op een punt dat we niet goed weten hoe we verder moeten en de rattenvanger redde ons uit de nood. Er zijn de gebruikelijke watervogels te zien, maar ook de zilverreiger die je niet veel ziet. We zagen ook een stel hazen.

De natuur is dus nog volop in ontwikkeling en we komen dan ook zeker nog een keer terug, maar dan in de zomer. Terug bij de veerpont zie ik een Peugeot 305 GLD Break staan zonder kentekenplaten. Schijnt niet nodig te zijn in dit terrein... We wachten op de pont en het begint ongenadig hard te regenen. Dat belooft wat, want op de pont is geen beschutting. Gelukkig stopt het zodra de pont afvaart. Via IKEA weer teruggereden. Je moet toch wat...


zondag 4 november 2007

Flitsend


Vandaag gaan we naar Strijensas in de Hoeksche Waard. Het gebied ligt in de zuid-oosthoek tegen het Hollandsch Diep aan. Parkeren bij de jachthaven, stukje door het dorp en dan de polder in. Deze polder is niet erg enerverend. Wat erger is, is dat de beschrijving en kaart niet erg kloppen. We hebben hierover de nodige 'discussies'. Voorbij Mookhoek lopen we dwars door bietenvelden en langs een kreek. In de verte ligt de HSL, waar ooit de flitstrein zal rijden, die de Dordtse Kil oversteekt. Ik wilde nog een mooie foto maken van het stuk waar de Dordtse Kil in het Hollandsch Diep komt, maar je kunt daar helemaal niet bij het water komen. Er staan windmolens en daar kun je even over het prikkeldraad om naar het water te gaan. Het is inmiddels behoorlijk aan het schemeren, dus de foto's zijn niet flitsend. Op de terugweg wel geflitst op een polderweg! Je mag daar 60 rijden, maar dat had ik niet in de gaten. 's Avonds nog met veel plezier naar Wegmisbruikers gekeken...