Posts tonen met het label Citroën Ami6 Break. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Citroën Ami6 Break. Alle posts tonen

vrijdag 24 september 2010

Liever Kip Caravans dan gewone caravans

Kip Caravans wordt binnenkort wordt de nek omgedraaid. Het bericht bracht me terug naar 1968, we woonden net een jaar in Brielle. Mijn vader had een straatklus gedaan bij 'het hertenkamp' naast de Martelaarskerk aan de Kloosterweg in Brielle. Als tegenprestatie mocht hij 's mans Kip caravan lenen, waarmee we op vakantie zijn gegaan in Ouddorp. Mijn neef Leen mocht mee, we waren 'beneefd' zogezegd. De Haringvlietdam was nog niet klaar, dus ik neem aan dat we met de pont zijn gegaan, de caravan achter de Ami6 Break. Het was een heel mooie zomer en wij liepen stoer met ons open overhemd maar vanonder dichtgeknoopt rond. 's Avonds liepen langs de akkers waar rijpe penen en onrijpe suikerbieten groeiden, die trokken we dan uit de grond en sneden stukjes af met onze 'dolken' en aten die op. De vrijheid!
 
Er was ook nog een incidentje: ik had een voor die tijd razend moderne viltstift, zo een waar je high van wordt als je er aan ruikt. Op een gegeven moment was ik in de caravan er mee in de weer en in mijn enthousiasme zwaaide ik met mijn armen. Het plafond, van stijlvol gecapitonneerd wit skai, was iets dichterbij dan verwacht en ik trok er een fraaie streep over. Mijn moeder heeft met Erk Vlekkenwater het nog proberen weg te poetsen, maar er was geen redden aan. Zij verwachtte niet dat wij ooit nog deze caravan mochten lenen...

Het duurde twee jaar voor wij er weer mee op uit trokken. We stonden ditmaal op een camping in Laag Soeren, iets ten noorden van Dieren, waar mijn later jong gestorven oom Bert woonde. Het was een somber bos en als het even kon was ik bij mijn oom en tante, neefjes en nichtjes. Daarmee ben ik diezelfde zomer nog twee weken naar IJmuiden geweest, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Titel: ©arla 2010

woensdag 12 augustus 2009

Gedrocht

Gisteren werd mijn mailbox opgeschrikt door een e-mail van Jeroen B., die een website aan het bouwen is over de Citroën Ami6. Hij kwam terloops, als googlend neem ik aan, op Toledo's pad terecht en zag de foto van mijn vader en mij met onze Ami6 Grand Comfort. Hij vroeg of hij de foto mocht overnemen en of ik nog meer foto's had*. Ik ben meteen gaan zoeken en vond, naast die van mij, ook nog een aantal van Carla. Haar vader had in die tijd ook een Ami6, zo rond 1966. Op één van de foto's staat Carla terwijl ze een boterham eet. Ze weet nog, hoewel het 42 jaar geleden is, wat er op zat: gebakken ei! Ik vond ook nog een ansichtkaart, die ik ergens in Frankrijk op de kop heb getikt. Ik heb alles gescand en naar Jeroen gemaild.

Wij hadden eerst een Ami6 Berline (zo noemen de Fransen een 4-deurs) en later een Break (spreek uit brèk). Het is eigenlijk de Engelse benaming voor een grote koets met meerdere zitrijen, brik in het Nederlands. Wij Nederlanders hebben daar eigenlijk geen eigen woord meer voor maar stationcar komt het dichtst in de buurt. Soit. De Ami6 kwam op de markt op 24 april 1961, precies tien dagen na Carla's geboorte. In Frankrijk kreeg hij al snel de bijnaam 'Belphegor', wat heel vrij vertaald 'gedrocht' zou opleveren. Wat ik mij nog kan herinneren is het geluid van de motor, hetzelfde als van een 2CV (lelijke eend). Verder de versnellingspook, die de vorm had van een parapluhaak. Het stuur, met een gebogen buis en de handvaten aan de binnenkant, met een soort wipschakelaar om de deur op slot te zetten.

Ik heb ook twee modellen van de Ami6, één van het merk Blicor en één van Kuifje, die in hetzelfde album als de Alfa Romeo Giulietta en Peugeot 403 figureerde, namelijk 'De juwelen van Bianca Castafiore'.

* Wij staan inmiddels op deze en deze pagina!



donderdag 14 mei 2009

Wad een eiland!

We gaan binnenkort weer eens met ons vieren een lang weekend naar Texel. Dat is ons, via Sinterklaas, door de meisjes aangeboden als beloning voor al onze inspanningen de afgelopen twee decennia. Nog weer twee decennia eerder ben ik ook al eens op Texel geweest, al was ik dat glad vergeten. Carla vond echter een oude foto waarop ik sta met mijn vader, moeder en tante Mien. Op de achterkant staat geschreven 'zomer 68 Texel'. Oom Gerard heeft de foto gemaakt, ergens op Texel. Zij woonden in Den Helder en wij logeerden daar. Op de achtergrond onze Citroën Ami6 Break, destijds de voiture du jour.

In juli 1994 gingen we met Carla's vader twee weken bivakkeren in een heel luxe vakantiehuis op vakantiepark De Krim nabij De Cocksdorp. Het had een ligbad en zelfs een sauna! Opa ging met de auto en alle bagage, wij gingen met de trein. Totale reistijd 6 uur! We vonden het allemaal reuze spannend, vooral de overtocht met de veerboot. Als je eenmaal op die boot staat bèn je eigenlijk al op Texel. Het park is echt op kinderen ingesteld: zwembad, kinderanimatie (Kareltje Krim) et cetera. Laura is op 11 juli jarig en dat hebben we daar dan ook gevierd. Als verrassing kwamen Hannie en Helmut langs, maar Laura vond dat heel gewoon. Laura en Mariska gingen ponyrijden en daarna vliegeren op het strand. Helaas kreeg Laura die week erge oorpijn en we zijn met haar naar de dokter geweest die een middenoorontsteking constateerde, dat gelukkig vrij snel doorbrak. Ze kreeg een kuurtje mee. Vakantie op Texel is niet compleet zonder een bezoekje aan Ecomare, dus daar zijn we ook geweest. Laura mocht niet zwemmen dus zijn we met ons tweetjes, Laura achterop, een eind gaan fietsen naar De Schorren terwijl Carla en Mariska gingen zwemmen. Mariska is nog een keer gevallen naast het zwembad en is zelfs even buiten westen geweest. Andere uitjes waren de kermis in De Koog en een bezoekje aan De Noordkroon, een schapenboerderij waar opa nog een enorme bloempot op het parkeerterrein omver reed. Voor de gelegenheid kwam tante Marjan uit Den Helder langs. We zijn natuurlijk een paar keer naar het strand geweest en hebben ook nog naar het WK voetbal gekeken. Op een avond, we hadden al gegeten, kwamen Hannie en Helmut langs om nog even uit eten te gaan in een strandtent. We waren op de fiets dus al weer hongerig toen we in De Koog aankwamen. Op de terugweg, vlakbij de camping waar zij verbleven, was het zo donker dat ik een paard dat in de berm stond te suffen niet opmerkte en bijna over zijn hoeven reed.

In 1996 gingen we weer, nu naar een klein bungalowtje op Tyeslemore langs de Pontweg halverwege Den Burg en De Koog. Eigenaar Voskuil is een verdienstelijk tekenaar. Dit keer gingen we ook met de trein maar de bagage werd ver- en bezorgd door de bagageservice van de NS. Op Texel huurden we fietsen. Bij de bungalow waren allemaal pony's en de meisjes waren daar de hele dag mee bezig. Naast de obligate bezoekjes aan Ecomare en De Noordkroon zijn we ook naar Oudeschild geweest, waar we bij het Vispaleis een heerlijk visbuffetje scoorden om thuis lekker op te peuzelen. We zijn daar in de loop der jaren ettelijke malen terug geweest. Bij de Wezenputten werd een historisch spel ten beste gegeven over de VOC, die daar water innam. We zijn naar De Slufter geweest en ook weer een paar keer naar het strand. We hebben namelijk altijd goed weer! We sloten af met een dinertje in De Worsteltent, waar we vanaf die tijd elke keer wel geweest zijn. Op steenworp afstand woonde Jan Wolkers.

In 1997 en '98 zijn we weer naar Tyeslemore geweest. In '97 waren Aad en Lia er ook bij, zij logeerden in een appartement in De Koog. We hebben heel wat afgefietst. Tijdens zo'n fietstocht brak de achteras van mijn fiets en moest ik in het centrum van Nergens (lees: het gehucht Oost) bij iemand aanbellen om de fietsverhuurder te waarschuwen. Ik moest mijn schoenen uittrekken, want mevrouw had net gedweild. De fietsverhuurder kwam een tijdje later met een vervangende fiets. Naast de bekende pleisterplaatsen zijn we dit keer ook met de boot op Garnalen- en Robbentocht geweest op de Waddenzee. Je verwacht het niet, maar dat is ook in de zomer stervenskoud! Laura trok de hele tijd op met een Duits jongetje, Pascal genaamd. Hij was ongeveer drie jaar en je zag toen al dat zij heel goed met kleine kinderen kan omgaan. We hebben dagen op het strand gezeten, het was erg mooi weer. Ook hebben we gevliegerd, het waait namelijk bijna altijd op Texel.

In '98 hebben we een excursie in De Muy gedaan. Er lopen daar nogal opdringerige Fjordenpaarden, die op grote afstand je boterhammen in je rugzak ruiken en niet rusten voor ze die te pakken krijgen. In De Muy hebben we ook de kraanvogelkolonie gezien. We zijn ook nog een keer met de garnalenboot wezen varen. Het was een keer zo warm dat het teer op de dijk bij de vuurtoren gesmolten was. Helaas gingen alle dames van Toledo er midden in zitten met alle gevolgen van dien. In De Waal hebben we het Cultuurhistorisch Museum bezocht, maar dit kon de dames maar matig boeien.

In 2001 gingen we Carla's verjaardag vieren op Texel. We hadden een huisje in De Sluftervallei. We hadden inmiddels eigen vervoer (net opgelapt na een crash, dat dan weer wel). Het was slecht weer, koud (nachtvorst), natte sneeuw en wind. We hebben veel 'binnen'-dingen gedaan. Lekker zitten rond de open haard, slenteren door Den Burg en warme choco gedronken. Oudeschild was ook favoriet deze keer en de vuurtoren bij De Cocksdorp.

Een jaar later waren we er tijdens de herfstvakantie. We hadden een huisje in hartje Den Burg en we hadden nu wel mooi (herfst-)weer. We zijn zelfs boswandelingen wezen maken met de meiden. We hebben ook gekart. De Slufter en De Schorren hebben we ook weer bezocht. Carla en ik hebben samen een lange wandeling over de Hoge Berg gemaakt, tussen de tuunwallen door. We brachten ook een bezoekje aan de Georgische begraafplaats.

In 2005 brachten we een bliksembezoekje aan Texel. Snel het eiland rond in één dag. Den Burg, De Koog, de vuurtoren, De Slufter en de Worsteltent.

In 2006 zijn we samen met Hannie, Helmut, Jeanne en Dorine weer naar de Sluftervallei geweest. We zaten allemaal in één huis. Het was begin mei maar het leek wel zomer, de hele week. We begonnen met een fantastische strandwandeling. Vanwege de kleintjes hebben we alle attracties van weleer (Ecomare, Noordkroon) nog eens dunnetjes overgedaan. Ook de Worsteltent moest er aan geloven. De laatste avond in het pikkedonker naar de vuurtoren, dat had iets betoverends...

In 2007 tenslotte zijn we met Carla's verjaardag weer een dagje geweest. Het was zo'n beetje de laatste gelegenheid voor Laura voor de eerste keer naar Corfu zou afreizen. Op deze foto eten de dames RAS-patat respectievelijk kibbeling bij Snackbar Veronica in Oudeschild. Het is een inmiddels oude gewoonte die ik er niet uit krijg.