Polder Zuidzijde

Voor de eerste wandeling van het jaar reizen we af naar Oud-Alblas, niet al te ver hier vandaan, want benzine is al duur genoeg. Het ligt in de Alblasser-waard bezuiden Kinderdijk, dat op een dag als vandaag wel overspoeld zal zijn door toeristen. We parkeren bij de Hervormde Kerk, centrum van het dorp temidden van straten met onvoorspelbare namen als Kerkstraat, Schoolstraat, Dorpsstraat et cetera. Het is hier heerlijk rustig, hoewel er wel wat verkeer op de been is. Het is perfect wandelweer. We lopen een rondje om Polder Zuidzijde, te beginnen in het dorp richting het Alblasserbos, langs het riviertje de Alblas. Natuurlijk lopen we verkeerd, wat mij dan wel weer in staat stelt foto's te maken van de Kooiwijkse Molen die ik anders gemist zou hebben. Het bos stelt verder niet zoveel voor en het pad komt uit bij de A15 en Betuwelijn. Het uitzicht over voornoemde polder is, ter compensatie, wel mooi. Er vliegen, landen, lopen en nestelen heel veel zwanen. Daarna voert het pad door het tweede stuk van het Alblasserbos, maar de in de beschrijving figurerende brug ontbreekt, zodat het nog spannend is of het pad (tussen de Boter- en een andere sloot) aan het eind aansluit op het vaste land, wat gelukkig wel zo is. Daarna door het weiland langs de Sliedrechtse Binnenvliet terug naar de Alblas, waar zich een aantal molens en een oud dieselgemaal bevinden. Hier rusten we even. Het laatste stuk voert langs de Noordzijde, langs een reeks boerderijen. Na 13km zitten we er wel een beetje doorheen. We eten nog een appeltje in de luwte van de kerk er rijden tevreden weer naar huis.

Twee wielen

Omdat het maar geen slecht weer wil worden en een vandaag gepland etentje niet door gaat, zijn we weer gaan wandelen. Dit keer in een heel bijzonder polderlandschap in de Vijfheerenlanden, een gebied ten oosten van de Alblasserwaard. We starten in het dorp Schoonrewoerd onder de rook van Leerdam. We reden via de A2, wat in zuidelijke richting zojuist is voorzien van nieuw asfalt. Noordwaarts wordt er vandaag nog aan gewerkt, wat we op de terugweg nog wel zullen merken. In Schoonrewoerd lopen we in zuidelijke richting naar Leerdam. Er zijn hier veel appelboomgaarden van het type hoogstamcultuur. De bomen zien er oud en grillig uit. Eerst komen we langs het Wiel van Bassa, het grootste wiel van Nederland. Een oude baas poseert gewillig op zijn erf.

Vervolgens lopen we over de vijf meter hoge Diefdijk, wat een schitterend uitzicht op de polders en bosschages biedt. Boom-gaarden en weilanden worden afgewisseld met stokoude boerderijen en enorme populierenpopulaties. Je waant je hier in lang vervlogen tijden, ware het niet dat je voortdurend door motorfietsen bijkans van de weg wordt geblazen. Aan het eind van de dijk komen we bij het tweede wiel, dat heel prozaïsch Het Wiel heet. De omgeving is hier echt schitterend. Er staan hier nog veel bunkers uit WO II en schansen uit de Napoleontische tijd.

We passeren de spoorlijn en belanden bij voormalig gemaal De Oude Horn. Vanaf hier lopen we weer noordwaarts langs de Culemborgsche Vliet. Nu eens niet op een dijk maar laag-bij-de-gronds, wat een ander perspectief oplevert. Dit pad eindigt weer bij het Wiel van Bassa, waarna we via de door automobilisten tamelijk onveilig gemaakte Kerkweg weer teruglopen. Ineens zien we twee ooievaars op een van de drie nesten bij de Noachschool. Benieuwd welk dierenpaar volgt...

We reden terug via de A15, maar belandden in een 12km lange file vanwege de werkzaamheden op de A2. Verkeersinformatie hierover kregen pas we toen we al lang en breed in Rotterdam waren.

Stratenmakers

Gisteravond was ik een beetje aan het websuffen en uit verveling googlede ik mijn moeders familienaam Herlaar. Er kwamen aardig wat links tevoorschijn, waaronder die van de stamboom die teruggaat tot de 7e eeuw. Het blijkt dat de Herlaars en verwanten zoals Harlaar stammen uit Noord-Brabant. Mijn tak vestigde zich in de Alblasser- en Krimpenerwaard en trok later via Vlaardingen naar Brielle.

Op de foto de hele familie, volgens mij genomen ter gelegenheid van het 55-jarig huwelijk van opa en oma in 1956. Ik sta er uiteraard niet op, de rest van ons gezin wel.

Mijn opa Eliza Herlaar (1887) was stratenmaker maar zijn voorvaderen waren bijna zonder uitzondering (scheeps-)timmerman. Mijn vader werkte met/voor hem, al voor WOII, o.a. aan de Rijksstraatweg tussen Brielle en Hellevoetsluis. Opa overleed in 1958, een kleine twee maanden na mijn geboorte.

Onderste foto: opa Eliza, (uiterst links), ome Lies, tweede van links en mijn vader (uiterst rechts) aan het werk, ergens in Brielle, jaar onbekend maar best een tijd geleden.

Fietsen met molentjes

Het is te warm om te lopen maar wel goed fietsweer. Carla zeurt al jaren om eens naar Kinderdijk te gaan. Vooruit dan maar. Kinderdijk is een van de meest toeristische plekken van Nederland en gek genoeg heel dichtbij. Een half uurtje fietsen en Kinderdijk ligt aan je voeten. Bij Krimpen aan de Lek met het pontje naar de overkant. Ik was bang dat er busladingen Japanners, Koreanen, Chinezen, Polen en wie al niet de pret zouden drukken. Dat viel reuze mee, hoewel op de fietspaden de voeters de fietsers danig in de weg liepen. Kinderdijk zelf ben je binnen enkele minuten door. De molens blijven natuurlijk een bezienswaardigheid.

De watervogelstand is dit jaar weer flink uitgebreid. De futen hebben allemaal weer één of twee jongen en we zagen een echtpaar ganzen met wel twintig jongen. Het pad voerde langs de Boezem van de Overwaard richting Streefkerk. Bij Bergambacht met het pontje weer terug en langs de Lek richting Rotterdam. Nabij Lekkerkerk kregen we allebei last van zadelpijn en mijn andere pijntjes begonnen ook weer op te spelen. Gelukkig hadden we windje mee, wat het ook wel weer warmer maakte zodat we moe maar uitgeput weer thuiskwamen. Op het laatste moment kreeg Carla ook nog eens een lekke band. Was ze wel van dat zadel verlost...