Pech onderweg

'Wat heb ik toch een pech!' zou de Dikke Deur uitroepen. Als ik, met wie dan ook, op vakantie wil gaan is er iets aan de hand. Zo waren er in 2007 rellen in Rostock, de Duitse havenstad waarvandaan Carla en ik naar Finland zouden overvaren. Het tripje naar Liverpool met Laura in 2008 werd ernstig belemmerd toen er sneeuw gevallen was. Het uitstapje naar Berlijn dit jaar met Mariska zorgde bijna voor zak en as toen de IJslandse vulkaan roet in het eten gooide.

Nu, vlak voordat we naar het Iberisch schiereiland vertrekken, staakt Frankrijk. De olieraffinaderijen staken al een week, zodat er bijna geen benzine meer te krijgen is. Helaas hebben we dat wel nodig, op één volle tank door Frankrijk rijden, zelfs in de escargot modus, is niet te doen. Ik dacht handig te zijn door benzine mee te nemen, maar nu blijkt dat je maximaal één jerrycan van maximaal 20 liter mee mag nemen. In het gunstigste geval komen we daar 300 kilometer ver mee. Dat schiet niet op!

Weer naar huis

Dag 16/17 | Heerlijk uitgeslapen tot 11.30 uur. We kunnen vandaag alles op ons gemak doen. Wandelen op het dek, lezen in de lounge. Gebruncht met ciabatta en rendiersalami. Smaakt prima! In het winkeltje salmiakkauwgom gekocht. Voor de rest valt er niet veel te beleven op zo’n boot, of je moet met de quiz mee willen doen. Wij laten dit aan ons voorbijgaan, hoewel je Parrots of the Caribbean kunt winnen (of Pirates, dat was niet helemaal duidelijk). Omdat ik weer knorrig word koop ik een vispizza, uit de magnetron. ’t Is bijna warm en smaakt in de verte naar vispizza. Een uur voor aankomst worden we onze hut uitgejaagd, de schoonmaakploeg komt er al aan. Beetje jammer. De aankomst in Rostock is mooi, de vuurtoren staat in de steigers. Het is prachtig weer en de haven bijna schilderachtig. Op het autodek kletsen we nog wat na met de reisgenoten. Dan van boord. Onderweg twee stops gemaakt, net onder Hamburg en net over de grens. Je kunt bijna constant full speed rijden. Net voor Rotterdam overvalt de vermoeidheid me. Half vijf zijn we thuis. Het wordt al licht en de vogels van Rotterdam maken een teringherrie. Dat hebben we gemist! Mariska komt ook nog even loeren, en dan snel de mand in.

 

 Weer: 15 graden, zon.

Drang nach Osten

Dag 1 | De heenreis verliep niet voorspoedig. Over het stuk tot de Duitse grens hebben we drie uur gedaan. En wie dacht dat alleen Nederland verstopt zit vergist zich; Duitsland was één lange file. Bizar incidentje: tijdens onze eerst stop in Duitsland zagen we een echtpaar uit een dure Opel stappen, gewapend met stok en plastic tas. Gingen ze de afvalbakken af voor, ja wat? Enfin, pas voorbij Hamburg wilde het een beetje vlotten. Die hadden we ook nodig, want toen ging het ongenadig hard regenen. Normale mensen gaan dan wat langzamer rijden, zoniet De Duitser! Met ware doodsverachting storten ze zich in het waterspektakel. Luid toeterend en van links naar rechts zigzaggend werpen zij zich naar voren. Ook bussen vol toeristen! 

 

Gelukkig was onze tank bijna leeg dus stopten we bij de Aral, het laatste benzinestation van het voormalige Vrije Westen. Hier kan Nederland nog wat van leren trouwens: de toiletten bij benzinestations. Die worden beheerd door Sanifair, volgens mij een franchiseketen. Kost 50 eurocent, muntje in de automaat en dan krijg je een kaartje. Tourniquetje door en dan wacht je Het Sanitaire Paradijs. Dus schoon, licht, van alle gemakken voorzien en beheerd door een herschoolde Stasi-employee of herintredende moeder. Spitzenklasse! Het laatste stuk ging vliegens. In Rostock hield de TomTom het 100 meter voor de eindbestemming voor gezien en toen zijn we alsnog bijna verdwaald. Over gewenning gesproken. Uiteindelijk zijn we 11 uur onderweg geweest van huis tot hut. Wit biertje en dan… slapen!

Hebben wij weer

Rostock, die mooie havenstad aan de Oostzee, wordt dezer dagen geteisterd door demonstranten die tegen de G8-bijeenkomst aldaar zijn. Het toeval wil nu dat uitgerekend Rostock de plek is waar wij afvaren naar Finland! Op 16 juni pas, maar toch... Het had weinig gescheeld of wij waren een week eerder vertrokken voor de Bungalowreis die we ook overwogen hebben. Hadden we mooi die Puppen zum tanzen! Nu maar hopen dat tegen die tijd de straatjes, met de legendarische Deutsche Gründlichkeit, weer zijn aangeveegd.