A day in the life 5

's Ochtends blijkt er geen warm water te zijn. Dit vind ik echt rampzalig, maar er is niets aan te doen. Douchen doe ik vanavond thuis wel. Ik krijg trouwens korting op de rekening voor dit euvel.

WHEN I GET HOME | Vandaag gaan we naar de huizen van John & Paul. Het regent werkelijk pijpenstelen. We gaan met een minibus omdat er niet teveel mensen tegelijk in de huizen kunnen. Door de verkeerschaos is de bus een kwartier te laat. We rijden eerst naar 'Mendips', het huis van Aunt Mimi. Dit is het huis waar John Lennon ruim achttien jaar woonde. Aunt Mimi verhuurde kamers aan studenten nadat haar man was overleden. In het begin oefenden de Quarrymen hier, maar later zijn ze, inmiddels Beatles geheten, in het huis van Paul McCartney gaan oefenen. Het is een beetje een heiligdom. Ik heb mijn waterfles gevuld met water uit de kraan van John Lennon! Je moet toch wat. Het gaat allemaal een beetje gehaast en we spoeden ons naar het huis van Paul.

LET IT BE | Forthlin Road 20. Dit is het huis waar Paul het laatst heeft gewoond. Nadat zijn moeder (mother Mary) is overleden, is het een beetje verwaarloosd geraakt. In de woonkamer placht het duo Lennon & McCartney hun songs te schrijven, een kleine honderd in totaal. Paul's broer Mike, aankomend fotograaf, heeft vele foto's gemaakt, waarvan er een aantal op de plek waar ze zijn gemaakt zijn opgehangen. Na deze tour kopen we nog de laatste souvenirs en eten nog wat. Dan zitten we er doorheen. Snel naar het hotel en dan naar het vliegveld.

GET BACK | De buschauffeur naar het vliegveld is vast een verre neef van Evil Knievel, want hij rijdt echt als een malloot. Leuk is wel, dat we zo'n beetje heel Liverpool nog eens zien. Inchecken kan al drie uur van te voren, dus hebben we daarna heel wat tijd. Laura gaat spelletjes doen op de laptop en ik neem foto's van de foto's die overal hangen en ik probeer mijn laatste ponden te spenderen aan H2O. Bij het boarden gaan toch weer de nodige dingen fout: de computer van onze gate is stuk dus moeten we naar een andere gate. Gevolg: wie vooraan stond staat nu achteraan en vice versa. Wij stonden achteraan...

YOU'RE GONNA LOSE THAT GIRL| Daarna blijkt Laura's boarding-pas geen streepjescode te hebben en mag ze niet aan boord. Ik ga toch aan boord om een stoel voor haar bij het raam te scoren. Ik had toch wel de zenuwen, stel.... Het kwam goed. Voor de rest was de terugreis zonder incidenten.

WHEN I'M SIXTY FOUR | Over 14 jaar ga ik nog eens terug. Ik wil hierbij Laura bedanken voor het fantastische cadeau voor mijn 50e verjaardag!!

A day in the life 3

Heeft wel iets weg van Sauron

Vandaag een ander ontbijtje genomen. Voor wie dit boeiend vindt: toast met jam en brie, worstje, spek, gekookt eitje, yoghurt met vruchten en thee. Dit houdt me op de been tot 14.00 uur. Laura alleen toast met brie. Maar: ze ontbijt!

Op weg naar de Magical Mystery Tour besluiten we een stadswandeling te maken. Eerst maar eens de Liverpool Metropolitan Cathedral om de hoek bezichtigen. Deze kerk heeft een lange geschiedenis. Start bouw: 1962, ingewijd in 1967 (Summer of Love).  Vanaf het bordes kun je Liverpool Cathedral goed zien. Dat is de kathedraal waar Paul is afgewezen als koorknaap maar waar hij wel zijn eerste opera liet opvoeren. Daar liepen we ook weer langs.

Vervolgens doen we China Town aan, maar een betere naam zou China Crisis zijn. Wat een aggenebbisj zootje. Daarna wordt duidelijk waarom, dit hele gedeelte van Liverpool is ernstig verwaarloosd. Helemaal tot aan het centrum vervallen, leegstaande gebouwen. Aan het eind van Duke Street begint de (her)bouw zone. Hele straten worden gesloopt of gerenoveerd. Rotterdam is een picknick vergeleken met de activiteiten hier. Het weer is een stuk beter, de zon breekt zelfs door en er is nauwelijks wind

MAGICAL MYSTERY TOUR | Om 12.00 uur vertrok de bus. Het is niet de echte bus, die wordt gerestaureerd. Onderdelen halen ze uit Malta, omdat daar nog dezelfde bussen rondrijden. Een kleine tien nationaliteiten had zich aangemeld. De tourleider wist heel veel leuke details uit het hoofd te vertellen en was bij vlagen erg grappig. Eerst gingen we naar het geboortehuis van George Harrison in een armoedige buurt. Het was een piepklein huisje waar ze met zijn zessen woonden. We mochten uit de bus om foto's te maken.

STRAWBERRY FIELDS FOREVER | Vervolgens naar Strawberry Field. Dit is een soort landgoed waar eens een weeshuis voor meisjes stond. Geen wonder dat John Lennon daar als kind ging spelen! Er staat nu alleen nog het hek met het naambordje. Jammer was wel dat iedereen tegelijk foto's ging maken met moeder de vrouw of pappa als model. Geduld is een schone zaak dus uiteindelijk heb ik e.e.a. zonder mensen of alleen met Laura kunen fotograferen. Het waren echt Japanse toestanden! Om de hoek woont Dirk Kuijt.

Daarna naar Mendips, het huis van Aunt Mimi en waar John Lennon woonde. Voor de deur is zijn moeder Julia doodgereden door een dronken politieagent. Hoezo blauw op straat? Het huis is te bezichtigen, net als dat van Paul McCartney. Dat gaan we vrijdag doen. Daarna dus naar het laatste huis aan Forthlin Road waar Paul woonde. Dit huis is zo bijzonder, omdat daar meer dan honderd Beatlessongs zijn geschreven, sommige in de badkamer vanwege de akoestiek. Het is nu een museum. Er woont wel iemand, maar die is in dienst van het museum.

PENNY LANE | De song Penny Lane gaat meer over de omliggende wijk dan over de laan zelf. Het is ook de naam van het busstation waar de Beatles elkaar opwachtten om naar de stad te rijden. Er worden nog dagelijks straatnaambordjes gestolen. Van daaruit reden we naar Dingle, de wijk waar Ringo Starr woonde toen hij nog Richard Starkey heette. Ook hier weer erg armoedige huisjes, de hele wijk gaat binnenkort tegen de vlakte.

TWIST AND SHOUT | Aan het eind van de tour kwamen we bij de Cavern Club in Matthew Street aan. Dit is niet de echte, maar een nagebouwde. Toch lijkt het de oorspronkelijke sfeer te hebben. In deze straat heerst nog een beetje Beatlemania. Zo is er een Cavern Bar en sinds kort het Hard Day's Night Hotel. Het wemelt er van de Beatles prullaria-winkels. We dronken een pint en toen de stad in om de volgende tour te reserveren. Na even gechilled te hebben in het hotel zijn we weer de stad ingegaan. Via omwegen belandden we weer in de Cavern Club waar we nog een pintje dronken. Daarna nog even gemact.

I'M SO TIRED | We wilden nog even gaan poolen, maar hadden uiteindelijk geen puf meer. Alle spieren doen zeer. Het zijn intensieve dagen, zelfs voor een oude man met een hernia. Nog even TV kijken en dan slapen.