Cadzand-Bad 2026

 

Zeeuws-Vlaanderen 2019

Cadzand-Bad 2016

Cadzand-Bad en Sluis

Danger Beach

Ooievaar!

We gaan zeker één maal per jaar naar Cadzand-Bad. Dit jaar ter gelegenheid van Mariska's verjaardag, die op de dag zelf in Portugal bij haar zus Laura logeert. We reden uiteraard met de nieuwe Peus. Het beloofde een schitterende dag te worden. Bij de tolpoort van de Westerscheldetunnel riep ik weer Ooievaar!*, heel flauw maar altijd hilarisch. We besloten eerst naar Knokke te rijden om over de boulevard te flaneren en te kijken of het modelautowinkeltje er nog was. Helaas was het dermate druk dat we maar door zijn gereden. In Cadzand-Bad was het al niet veel beter: druk en alle parkeerplaatsen bezet, op die ene na, net achter de dijk. Voor drie euro weet je alles.

 

Via Boulevard de Wielingen, waar nog volop gebouwd wordt aan hotels en appartementen, liepen we naar het "winkelcentrum", waar Mariska op een ijsje trakteerde (na een zogenaamd vrijblijvende opmerking dienaangaande mijnerzijds (hé lekker ijs)). Via een omweg langs het afwateringskanaal om het in aanbouw zijnde Noordzee Résidence Cadzand-Bad te aanschouwen liepen we het strand op voor de broodnodige verkoeling. Normaal gesproken heeft Carla dan binnen een minuut een haaientand gevonden, vandaag was daar geen sprake van. Na een klein omweggetje via de dijk reden we monter richting Sluis. We hadden trek in mosselen.

Sluis was gelukkig niet zo druk als we vreesden. Mariska had absoluut geen zin in winkelen, dus dat beperkten we tot een minimum. Na een drankje op het terras van De Molen van Sluis gingen we al slenterend op zoek naar de Rode Leeuw waar we vorig jaar heerlijke mosselen hadden gegeten. Het terras was echter vol/gereserveerd dus wij op zoek naar een ander etablissement. Achter het Belfort, op een pleintje vonden we De Drie Wijzen, waar we dit keer alle drie mosselen bestelden. De bediening is wat nors maar ik kan wel stellen dat dit de lekkerste mosselen waren die ik ooit heb gegeten. Ter uitbuiking zijn we langs de Damse Vaart gaan wandelen, waar een ooievaar op zijn nest zat. Het was inmiddels avond en we vonden het welletjes, dus gingen we vol goede moed huiswaarts.

Zondagavond, Zeeland. De eerste file was op de N61, net na Schoondijke. Op de radio hoorden we al van een file op de A58. Misschien hadden we geluk, ik zag bij de oprit auto's met gewone snelheid voorbij komen. Honderd meter verder begon de file, eerst 6km aangroeiend tot 12km. In paniek nam ik de afslag richting Zierikzee. We reden via de Zeelandbrug waar een nieuwe file opdoemde, die tot de A29 op Hoeksche Waard aanhield, waarna we op topsnelheid Rotterdam naderden. Al met al hebben we er ruim een uur langer over gedaan. Ik denk dat we maar eens een jaartje overslaan. Ooievaar!

Stekjes

In de graafschappen Holland en Zeeland zijn Texel, Hellevoetsluis en Cadzand Bad onze favoriete stekjes. Gisteren viel de eer te beurt aan de laatste want de weersvooruitzichten waren goed, geen 'Cadzandweer'. De rit er naar toe ging over snelwegen waar binnenkort 130km/h mag worden gereden. De borden staan er al, zij het afgedekt met plastic, maar sommige waren er al van ontdaan zodat de verwarring compleet was. In Zeeuwsch-Vlaanderen heb je geen snelwegen, en iedereen houdt zich daar keurig aan de maximumsnelheid van 80km/h. Dat zijn dan wel overwegend Belgen en Duitsers, alsof we nabij het drielandenpunt reden.

Cadzand Bad is danig op de schop. Ten zuiden ervan wordt een gigantisch vakantiedorp aangelegd. Ook aan de 'boulevard' wordt flink gebouwd; het optimisme viert hier hoogtij. Traditioneel beginnen we altijd met een strandwandeling. Het staat hier bekend als vindplaats van miljoenen jaren oude haaientanden. We waren nog geen minuut op het strand of Carla vond er één, een minuut later gevolgd door Mariska, die een babyhaaientandje vond. Echt heel schattig. Ik ging me weer te buiten aan mijn serie over meeuwen. Makkie...

Vervolgens de boulevard. Een grote naam voor een tamelijk gewone straat. Aan het eind staan winkeltjes die echt wel een opknapbeurt nodig hebben. Mariska trakteerde op ijsjes. We gingen een 8 beschrijven en liepen achter het dorp langs over de Noorddijk. Rechts ervan wordt het vakantiedorp gebouwd. Momenteel is men grond aan het verzetten, de bouw begint binnenkort vermoed ik.

Aan het eind van de dijk kun je het duin op, maar niet nadat we heerlijk op het terras van een strandtent wat hebben gedronken. We hadden besteld en Mariska wilde cassis, maar men bracht haar koffie. Nee, ze had cassis besteld, dus weer terug om cassis te halen. Weer terug: we verkopen geen cassis (stond ook inderdaad niet op de kaart), cola dan maar. Cola werd gebracht dus ik zeg, kan ik meteen afrekenen? Ja hoor, even mijn portemonnee halen! Na deze Fawlty Towers-ervaring liepen we via het duin naar de auto, waarmee we ons naar Sluis begaven om even te winkelen en een hapje te eten.

In Sluis was het erg gezellig. Weer veel Belgen (heel veel Belgen) en Duitsers op de been. Het drukte de pret niet. Het bleek dat de mosseltijd net is aangebroken, dus werd je op elk terras doodgegooid met deze schelpdieren. Grote, overvolle terrassen die ons niet erg aanspraken. Uiteindelijk streken we neer bij de Rode Leeuw, waar eten nog betaalbaar is. We werden gastvrij onthaald op het kleine en niet overvolle terras en namen het onbeperktmosselenetenmenu. Mariska nam sliptongetjes. Het was zo veel dat we het maar op beperktmosseleneten hebben gehouden. Het was inderdaad zeer betaalbaar en we reden vanaf de parkeerplaats waar het tijdelijk gratis parkeren is (de slagbomen worden vervangen), voldaan en roodverbrand terug naar Rotterdam, ons vierde favoriete stekje.

Cadzandweer

Een jaar geleden schreef ik heel stoer dat we er weer een paar jaar tegen konden, qua Cadzand-Bad. Toch kreeg ik weer de kriebels en Carla zei 'waarom ga je niet gewoon alleen?', de schat. Vandaag was het typisch Cadzandweer: bewolkt, wind, niet echt warm en grote kans op regen. Onderweg stopte ik voor een boterhammetje, net na de afslag naar de Westerscheldetunnel. Parkeren aan de Egelantierlaan en verder te voet, langs het afwateringskanaal, richting strand. Het is eb, maar het water komt al op. Er zijn meer kwallen en vooral meeuwen, dan mensen.

 

Ineens doemt een stalen buis op vanuit het water. Het blijkt dat afgelopen maanden zand is opgespoten vanuit zee door twee hopperzuigers. Even dreigt het te gaan onweren, maar de bui drijft gelukkig over. 

 

Ik liep achter het dorp langs terug, over de Lage Strinkweg, richting afwateringskanaal. Er ligt een enorm gebied braak, waar het vakantiepark Cavelot a.k.a. Noordzee Résidence Cadzand-Bad is gepland. Men is al zes jaar bezig met praten en voorbereiden en het lijkt er op dat de bouw binnenkort begint. Dan is Cadzand-Bad in één klap twee keer zo groot. Ik vraag me af of wij hier blij mee zijn.

Via de Noorddijk loop ik naar de winkels, waar ik een gegrild kippetje bij de Food Plaza (voor thuis) en bij Ice Prince een ijsje (voor nu) scoor. Via een nog toeristischer route dan heen rijd ik weer terug.

Verzameling compleet?

Hoewel Beatlesliefhebber kun je mij onmogelijk Beatlesfanaat noemen. Zo had ik tot begin deze week de dubbel-cd Anthology 1 niet eens. Niet gemist ook, tot ik in de Beatles Biografie in de eerste hoofdstukken, uiteraard over de begintijd, allerlei titels voorbij zag komen die ik niet kende. Deze staan stuk voor stuk op voornoemde cd (de oudste uit 1958, mijn geboortejaar), dus toen ik dinsdag in de stad was ben ik er naar op zoek gegaan. Helaas, geen enkele platenzaak had hem op voorraad, behalve de MediaMarkt, waar ik hem uiteraard aangeschaft heb.

Wat ik nog steeds niet heb: de Rode (1962-1966) en Blauwe (1967-1970) verzamel-cd's. Hierop staat namelijk geen enkel nummer wat niet ook al op een andere cd staat. De (dubbel)lp-uitvoeringen uit 1973 ontdekte ik tijdens 'werk'week in Cadzand met 4-HAVO Blaise Pascal in dat zelfde jaar. Ik herinner mij dat ik niet bij de Philips Radio/Pick-up combinatie was weg te slaan. Het was ook wel een beetje tegendraads destijds om Beatlesfan te zijn, maar dat past nu eenmaal een beetje bij mij.

Alle reguliere Beatles-cd's in mijn bezit:
Please Please Me - 1963
With the Beatles -1963
Long Tall Sally (ep)*/** - 1964
A Hard Day's Night - 1964
Beatles For Sale - 1964
Help! - 1965
Rubber Soul - 1965
Revolver - 1966
A Collection Of Beatles Oldies... But Goldies!* - 1966

Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band - 1967
Magical Mystery Tour*** - 1967
The Beatles - 1968
Yellow Submarine - 1968
Abbey Road - 1969
Let It Be - 1970

Past Masters - 1988
Early Tapes of The Beatles - 1993
Live At The BBC - 1994
Anthology 1- 1995
Anthology 2 - 1996
Anthology 3 - 1996
Yellow Submarine - The Songtrack* - 1999
1 - 2000
Let it be... Naked - 2003
Love - 2006

* zelf samengesteld
** de nummers op deze ep staan op geen enkele lp maar wel op Past Masters
*** een verzameling ep's en singles, in eerste instantie alleen in de VS op lp uitgebracht

MP3-cd met alle mij nu bekende nummers 
[tussen haken afkomstig van Anthology 1]:
001 That'll Be The Day [Liverpool 1958]
002 In Spite Of All The Danger [Liverpool 1958]
003 Hallelujah, I Love Her So [Liverpool 1960]
004 You'll Be Mine [Liverpool 1960]
005 Cayenne [Liverpool 1960]
006 Ain't She Sweet
007 Cry For A Shadow
008 Searchin' [Decca Studios, London 1962]
009 Three Cool Cats [Decca Studios, London 1962]
010 The Sheik Of Araby [Decca Studios, London 1962]
011 Like Dreamers Do [Decca Studios, London 1962]
012 Hello Little Girl [Decca Studios, London 1962]
013 Besame Mucho [EMI Studios, London 1962]
014 How Do You Do It [EMI Studios, London 1962]
015 One After 909 (Complete) [EMI Studios, London 1963]
016 Love Me Do
017 P.S. I Love You
018 Please Please Me
019 Ask Me Why
020 From Me To You
021 Thank You Girl
022 I Saw Her Standing There
023 Misery
024 Anna (Go To Him)
025 Chains
026 Boys
027 Baby It's You
028 Do You Want To Know A Secret
029 A Taste Of Honey
030 There's A Place
031 Twist And Shout
032 Lend Me Your Comb [BBC Maida Vale Studios, London 1963]
033 She Loves You
033_Sie liebt dich
034 I'll Get You
035 I Want To Hold Your Hand
035_Komm, gib mir deine Hand
036 This Boy
037 It Won't Be Long
038 All I've Got to Do
039 All My Loving
040 Don't Bother Me
041 Little Child
042 Till There Was You
043 Please Mister Postman
044 Roll Over Beethoven
045 Hold Me Tight
046 You Really Got a Hold on Me
047 I Wanna Be Your Man
048 Devil in Her Heart
049 Not a Second Time
050 Money
051 Moonlight Bay
052 Can't Buy Me Love
053 You Can't Do That
054 Shout
055 You Know What To Do
056 I Call Your Name
057 Slow Down
058 Long Tall Sally
059 Matchbox
060 A Hard Day's Night
061 Things We Said Today
062 I Should Have Known Better
063 If I Fell
064 I'm Happy Just to Dance With You
065 And I Love Her
066 Tell Me Why
067 Any Time at All
068 I'll Cry Instead
069 When I Get Home
070 I'll Be Back
071 Leave My Kitten Alone
072 I Feel Fine
073 She's a Woman
074 No Reply
075 I'm A Loser
076 Baby's In Black
077 Rock And Roll Music
078 I'll Follow The Sun
079 Mr. Moonlight
080 Medley a. Kansas City b. Hey, Hey, Hey, Hey
081 Eight Days A Week
082 Words Of Love
083 Honey Don't
084 Every Little Thing
085 I Don't Want To Spoil The Party
086 What You're Doing
087 Everybody's Trying To Be My Baby
088 If You've Got Trouble
089 That Means A Lot
090 Ticket To Ride
091 Yes It Is
092 Help!
093 I'm Down
094 The Night Before
095 You've Got To Hide Your Love Away
096 I Need You
097 Another Girl
098 You're Going To Lose That Girl
099 Act Naturally
100 It's Only Love
101 You Like Me Too Much
102 Tell Me What You See
103 I've Just Seen A Face
104 Yesterday
105 Dizzy Miss Lizzy
105_12-Bar Original
106 Drive My Car
107 Norwegian Wood (This Bird Has Flown)
108 You Won't See Me
109 Nowhere Man
110 Think For Yourself
111 The Word
112 Michelle
113 What Goes On
114 Girl
115 I'm Looking Through You
116 In My Life
117 Wait
118 If I Needed Someone
119 Run For Your Life
120 Day Tripper
121 We Can Work It Out
122 Paperback Writer
123 Rain
124 Bad Boy
125 Eleanor Rigby
126 Yellow Submarine
127 Taxman
128 I'm Only Sleeping
129 Love You To
130 Here, There And Everywhere
131 She Said She Said
132 Good Day Sunshine
133 And Your Bird Can Sing
134 For No One
135 Doctor Robert
136 I Want To Tell You
137 Got To Get You Into My Life
138 Tomorrow Never Knows
139 Penny Lane
140 Strawberry Fields Forever
141 Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band
142 With A Little Help From My Friends
143 Lucy In The Sky With Diamonds
144 Getting Better
145 Fixing A Hole
146 She's Leaving Home
147 Being For The Benefit Of Mr. Kite!
148 Within You Without You
149 When I'm Sixty-Four
150 Lovely Rita
151 Good Morning Good Morning
152 Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (Reprise)
153 A Day In The Life
154 Only a Northern Song
155 You Know My Name (Look Up the Number)
156 All You Need Is Love
157 Baby You're A Rich Man
158 Hello, Goodbye
159 I Am The Walrus
160 Magical Mystery Tour
161 Your Mother Should Know
162 The Fool On The Hill
163 Flying
164 Blue Jay Way
165 All Together Now
166 It's all too much
167 Hey Bulldog
168 Across The Universe
169 Lady Madonna
170 The Inner Light
171 Junk
172 Not Guilty
173 What's The New Mary Jane
174 Step Inside Love - Los Paranoias
175 Hey Jude
176 Revolution
177 Back in the U.S.S.R.
178 Dear Prudence
179 Glass Onion
180 Ob-La-Di, Ob-La-Da
181 Wild Honey Pie
182 The Continuing Story of Bungalow Bill
183 While My Guitar Gently Weeps
184 Happiness Is a Warm Gun
185 Martha My Dear
186 I'm So Tired
187 Blackbird
188 Piggies
189 Rocky Raccoon
190 Don't Pass Me By
191 Why Don't We Do It in the Road?
192 I Will
193 Julia
194 Birthday
195 Yer Blues
196 Mother Nature's Son
197 Everybody's Got Something to Hide Except Me and My Monkey
198 Sexy Sadie
199 Helter Skelter
200 Long, Long, Long
201 Revolution 1
202 Honey Pie
203 Savoy Truffle
204 Cry Baby Cry
205 Revolution 9
206 Good Night
207 Get Back
208 Don't Let Me Down
209 The Ballad Of John And Yoko
210 Old Brown Shoe
211 Let It Be
212 Two Of Us
213 Dig A Pony
214 I Me Mine
215 Dig It
216 Maggie Mae
217 I've Got A Feeling
218 The Long and Winding Road
219 For You Blue
220 Teddy Boy
221 Medley Rip It Up, Shake, Rattle And Roll, Blue Suede Shoes
222 All Things Must Pass
223 Mailman, Bring Me No More Blues
224 Come And Get It
225 Come Together
226 Something
227 Maxwell's Silver Hammer
228 Oh! Darling
229 Octopus's Garden
230 I Want You (She's So Heavy)
231 Here Comes The Sun
232 Because
233 You Never Give Me Your Money
234 Sun King
235 Mean Mr. Mustard
236 Polythene Pam
237 She Came In Through The Bathroom Window
238 Golden Slumbers
239 Carry That Weight
240 The End
241 Her Majesty

Terug naar de kust

Een tijdje geleden hadden we de agenda's getrokken voor een dagje Cadzand-Bad. Vandaag was voorlopig de enige dag dat we allemaal konden. Laura wilde de Alfa weer eens uitproberen, dus daar gingen we mee. Ik reed heen en Laura terug. Mariska en Carla achterin. Het is een ontzettend lekker karretje om in te rijden. De laatste keer dat we gingen was er een tractor pulling. En ja hoor, vandaag dus ook. We stonden voor de poorten van Cadzand in de file. Gelukkig weet ik de weg, dus we reden om via Retranchement, een vestingstadje aan de Belgische grens. In W.O. I was Carla's opa hier nog gelegerd. Parkeren kan er een crime zijn, zeker met zo'n festijn in de achtertuin. Gelukkig wist ik een ietwat verborgen parkeerterrein waar nog precies één plekje vrij was. Daarna liepen we de Boulevard op. Het is een kneuterige bedoening, maar dat maakt het juist zo aantrekkelijk. We reserveerden meteen in l'Ambiance. Aan het eind van de boulevard de duinen op en dan zo via de duinen terug naar het haventje. 

Er heerst een lieveheersbeestjesplaag, die beesten zijn kennelijk allemaal op zoek naar een partner. Na het haventje lopen we via het strand weer helemaal terug. Carla vindt zowaar een haaientand, op een plek waar je het niet verwacht, voorbij de vloedlijn (richting duinen dus). Het is niet heel druk, hoewel het best mooi weer is. Er wordt schoorvoetend gezwommen, hoewel het meer op extreme pootjebaden lijkt. We drinken wat in een strandtent waar de lieveheersbeestjes gezelschap krijgen van een horde wespen. Heel irritant.

 

Verder maar weer langs het strand. Laura vindt ook een haaientand. In de verte horen we het gepull der tractors, wat ons toch nieuwsgierig maakt. Wij erheen, maar niet nadat we een ijsje gescoord hebben. Van het pullen is niets te zien, maar des te meer te horen. Wat een pleurisherrie! Erg milieuvriendelijk of zelfs maar nuttig is het ook niet. En in plaats van 'stoere' countrymuziek hoor je André Hazes, met zijn sentimentele gekweel. Via het dijkje achter het dorp liepen we weer terug. Inmiddels zijn we behoorlijk moe, dus we gaan voortijdig op het terras zitten. Nieuw voor mij is dat ik nu een BOB heb, dus ik kan lekker, om te beginnen, een halve liter pils nemen. Het eten is voortreffelijk en beslist niet duur. We kunnen er weer een paar jaar tegen!

Einde tijdperk

We proberen elk jaar wel, al is het maar voor een dagje, naar Cadzand-Bad te gaan. We komen daar al, in verschillende gezelschappen, sinds 1977. De laatste keer dat we als gezinnetje voor langere tijd gingen was in 2002. Het was de eerste grote vakantie voor onze nieuwe tweedehands Peugeot 306 Break. Toen we aankwamen was het 'Cadzandweer', regen dus en wind. De oversteek ging nog met de veerboot Vlissingen-Breskens. Dat gaf hetzelfde gevoel als de overtocht naar Texel: op de boot begint de vakantie pas ècht. Het onweerde, dat dan weer wel. Na ons in het huisje 'Renata' te hebben geïnstalleerd gingen we lekker eten in 'La Porta'. De zon ging zowaar schijnen en we zaten op het semi overdekt terras. We zijn nog een aantal keer hier gaan eten. Boodschappen deden we bij de C1000 in Breskens, die zijn zelfs 's zondags open. In Cadzand-Bad zelf is een buurtsuper, waar super staat voor super duur. 's Middags gingen we Sluis bekijken, dat is een alleraardigst dorpje vlakbij de Belgische grens. Daarna het strand op. Carla gaat dan op haaientandenjacht en verdomd als het niet waar is, ze vindt er altijd wel een paar! De meisjes zijn verwend en gaan elke dag bij de bakker croissants halen.

Het Zwin is ook zo'n onvermijdelijke trekpleister. Het is inmiddels een beschermd natuurgebied. Bij eb kun je doorlopen tot Knokke (en verder natuurlijk). In Oostburg kun je aardig winkelen, dus dat deden we dan ook. Meteen de boodschapjes daar gedaan. In de omgeving van Cadzand kun je ook aardig wandelen. Fervente wandelaars als we zijn gingen we een keer naar een piepklein natuurgebiedje in de polder. Dat bleek pal naast een Asielzoekerscentrum te liggen, waarin ik het gebouw herkende waarin we met de 4e klas HAVO van Blaise Pascal tijdens 'werkweek' de beest uitgehangen hebben. Er wordt nu nog over gepraat! Laura ging door haar enkel. Daarna gingen we naar de Verdronken Zwarte Polder, een weids gebied dat aan de Slufter in Texel doet denken. Na al dit natuurgeweld gingen de kinders midgetgolfen (Laura dus met handicap:-).

Toen het weer wat minder werd zijn we een dagje naar Vlissingen geweest. Met de auto naar Breskens en dan te voet met de veerboot. Eenmaal terug maakten we een autotochtje door West Zeeuws-Vlaanderen. Een ander leuk tochtje was naar Damme (bekend van boekenstalletjes en -winkels en Tijl Uilenspiegel) en Knokke (bekend van het songfestival en casino). Het weer knapte zienderogen op en toen hebben we fietsen gehuurd voor de Zwinroute, een kleine 39 km. Onvermoeibaar als ze waren zijn de dames daarna nog gaan midgetgolfen, waarna ook nog eens een strandwandeling is gemaakt.

In het weekend hadden we Aad en Lia op bezoek. Aad zette Laura meteen aan het werk: zijn Suzuki Swift moest nodig gewassen en gepoetst worden. De auto bleek (gelukkig) rood te zijn! Ondanks de hitte (30°C), zijn we het Cadzandse Pad gaan wandelen. Dat viel zwaar tegen! De meisjes kozen eieren voor hun geld en bleven in de tuin zonnen. Laura kreeg zoals gewoonlijk veel aandacht van de kleintjes. Na een verplicht rondje Kolonisten van Catan (Aad's stokpaardje) zijn we, uitgeput als we waren, toch nog naar het strand geweest voor een avondwandeling. We zagen nog een zwerfkitten in de struiken maar konden het niet te pakken krijgen.

Na het weekend zijn we, omdat het maar mooi weer bleef, een aantal malen naar het strand geweest. Door dezelfde warmte bleek ons huisje ineens vergeven van de vlooien! Het bleek dat er voor ons mensen met honden hier hadden gelogeerd. Dat hondje kreeg ook nog een staartje... De verhuurder is met vlooienspray aan de gang gegaan, maar een excuus kon er niet af.

Het ging weer regenen en toen zijn we doodleuk naar Duinkerken gereden. We hebben daar natuurlijk gewinkeld (Yves Rocher et al.). De meisjes gingen zich te buiten aan de onvermijdelijke crêpes. In een speelgoed- annex prullariawinkel zag ik ineens een heel leuk autootje staan: De Jeep uit 'Raket naar de maan' (1953). Dit was in mijn kindertijd mijn enige stripboek! Het kostte maar 5 euro*.

Mariska kreeg het benauwd en wel zodanig, dat ze er 's nachts niet van kon slapen. De dienstdoende dokter schreef haar Zirtec voor, wat niet hielp. We hebben zelfs nog overwogen eerder weg te gaan, want het was wel duidelijk dat de honden hieraan schuldig waren. Het was heel akelig haar zo te horen en te zien, maar ze wilde geen spelbreker zijn. Zoveel mogelijk uit huis blijven was de oplossing.

Vandaar dat we een hele middag naar Brugge zijn geweest. Dat lijkt nog het meest op een openluchtmuseum, qua architectuur. Bij toeval zag ik een Tin Tin Shop, alwaar, de naam zegt het al, uitsluitend Kuifje gerelateerde dingen worden verkocht. Ik kocht, geïnspireerd door het autootje, het album 'Raket naar de maan'. Tot mijn stomme verbazing ontdekte ik dat dit deel 1 is. Deel 2, 'Mannen op de maan' (1954) kende ik niet maar is vanaf dit moment dus ook in mijn bezit.

Op de voorlaatste dag hebben we rustig aan gedaan. Het was strandweer en wij handelden dienovereenkomstig. Mariska slaapt al weer beter. De verhuurders, op de hoogte van Mariska's probleem, gaven geen enkele sjoege. Hier komen we dus nooit meer terug. De terugreis ging via de andere veerdienst, Perkpolder-Kruiningen. Het zou de laatste keer zijn, in 2003 werd de Westerscheldetunnel in gebruik worden genomen. Het einde van een tijdperk.

* Een aantal jaren later ben ik alle autootjes gaan sparen, het zijn er zeventig, à 21,80€.

 

 

Terugblik op de weg

Vandaag is het op de kop af tien jaar geleden dat ik mijn rijbewijs behaalde. Ik werd hier fijntjes op gewezen door een brief van de RDW om mijn rijbewijs te laten verlengen. Hoe het zo kwam en wat er daarna gebeurde kun je hieronder lezen.

 

Ter ere van mijn 40e verjaardag, nu ruim 10 jaar geleden, kreeg ik van Carla een proefrijles cadeau. Ik had nooit gedacht dat het zover zou komen. Al vanaf mijn vroegste jeugd had ik een haat-liefde verhouding met het fenomeen auto. Ten eerste omdat ik, vanaf het moment van instappen, wagenziek was. Daarbij kwam dat mijn vader sigaren rookte in de auto, wat ook niet hielp. Toch was het niet allemaal kommer en kwel; we gingen, mijn vader, moeder en ik, regelmatig op zondag een eindje toeren, niet zelden vergezeld van een picknickmand met kippenpootjes. Hiernaast een foto van mijn ouders met de Renault R8, door mij genomen ergens begin jaren 70. Mijn ouders zijn midden jaren 80 overleden, enkele jaren daarna kregen Carla en ik kindertjes. Vakanties deden we met de trein of samen met Carla's vader en diens auto. Boodschappen op de fiets of ook met opa's auto. Naarmate de meisjes ouder werden werd het toch steeds lastiger. Opa deed zijn auto weg en toen kreeg ik de ANWB InTest cadeau.

Ik was meteen verkocht en schreef mij in voor een rijopleiding niveau D, t.w.v. 3.195 florijnen. Het betrof een versnelde opleiding van telkens 4 uur, startdatum 7 juli 1998. Mijn theoriecertificaat behaalde ik vier dagen eerder met slechts één fout. Afrijden deed ik op 1 september, echter gezakt. Na nog eens 570 florijnen uitgegeven te hebben aan een "pleisterpakket", mocht ik op 12 oktober weer examen doen, nu met goed gevolg. Van Mariska en Laura kreeg ik een Knorretje Certificate of Achievement.

Vooruitlopend op al dit succes had ik al een autootje uitgezocht bij Autoservice Willemse. Het was een Peugeot 306 XR 1.4 Summertime uit 1994. Voor de lieve som van 18.500 florijnen mocht ik hem de mijne noemen en kocht hem daags na mijn slagen. Dezelfde dag werd ik ook lid van de ANWB. Die eerste week zal ik me nog lang heugen. Vrijdags hadden mijn vriend Aad en ik besloten naar Crossing the Border in den Haag te gaan, met mijn auto. Op de terugweg, nadat ik Aad bij zijn huis had afgezet, reed ik welgemoed huiswaarts. Op de Hoofdweg, ter hoogte van het politiebureau en wachtend voor rood, werd ik vanachter aangetikt door een Ford Escort. Het is 03.00 uur. Ik denk: niks aan de hand. De Ford haalt me echter in en gebaart dat ik moet stoppen, wat ik twee zijstraten verder, met enige tegenzin, doe. Die vent komt naar me toe en begint over schade dit en schade dat en dat ik moet dokken. Ik hou me op de vlakte en durf niet uit te stappen. Had ik nu maar een gsm! Die vent gaat te keer en gaat dreigen zijn vrienden erbij te halen en wat al niet. Uiteindelijk overtuigt hij me van de noodzaak 200 florijnen te gaan pinnen. Dat doe ik braaf, terwijl het mij dun door de broek loopt (figuurlijk). Nadat deze figuur is verdwenen, realiseer ik me dat ik ben beroofd. De week daarna rij ik in de parkeergarage van mijn werkgever het linker voorscherm aan flarden, schade 1900 florijnen. Op 3 augustus 1999 vergeet ik de antenne in de wasstraat en begin november wordt de rechterspiegel door een straatgenoot er afgereden. Dezelfde maand geeft de startmotor er de brui aan.

Dit zijn allemaal opmaten voor onze Eerste Grote Vakantie Naar Het Buitenland: Frankrijk, meer specifiek Bretagne. Tijdens deze rit, vergeleken waarbij de gemiddelde Zwarte Zaterdag een picknick is, begeeft de kathalysator het. Gevolg is dat de Peus het geluid en snelheid van een grasmaaier heeft. Gelukkig heb ik inmiddels een gsm en is de ANWB bereikbaar. We worden met de Dépannage naar Lamballe gereden, alwaar we bij Hertz een Citroën Xsara huren (op kosten van de Reis- en Kredietbrief). De bumper (le bumpèr, in Carla's beste Frans) van die Xsara rijd ik er ook nog bijna af, omdat het gras in sommige bermen hoger is dan de stenen die er in verscholen gaan. Het koordje van een parapluie biedt uitkomst en Hertz zat er niet mee, achteraf. Kosten van dit geintje: 2.394,94 Franse frankskes. De garagehouder in Saint-Brieuc is niet zo bekend met de Nederlandse taal en haalt mijn naam van het kentekenbewijs. Sindsdien ga ik in Frankrijk door het leven als Monsieur Randprofiel Onder Motorkap (de plaats waar het chassisnummer is gegraveerd)!

 

De eerstvolgende APK kost me 1.600 florijnen. Het wordt nog mooier. Op 2 februari 2001 gaat Laura logeren bij een vriendinnetje in Leiden. Ik zou ze wel even brengen. Helaas, het sneeuwt bijna nooit, maar die dag wel. Carla ziet de bui al hangen, maar ik wuif dat weg. Ter hoogte van het Sint Franciscus Gasthuis staat het verkeer stil om uit te voegen naar de A13. Net op dat moment word ik afgeleid door een motorfiets die mij rechts inhaalt. Te laat zie ik de stilstaande rij voor me en remmen in sneeuw is ook geen succes, dus we knallen op de voorligger. We hebben beiden ruim 9000 florijnen schade. De logeerpartij ging niet door en we zijn door onze neef Menno, die toevallig voorbijkwam, thuisgebracht. Na reparatie zijn we nog op vakantie geweest op Texel. Dat ging zo goed dat we nogmaals Frankrijk willen bezoeken, ditmaal Normandië. Eerst maar eens een vakantiebeurt. Dat leverde een nota op van 2.333 florijnen. De dag voor we vertrekken, weigert het contactslot elke dienst. Kosten: 336 florijnen.

Ik wist het niet, maar ook Normandië staat bekend om zijn verradelijke bermen. Op een mooie doch bloedhete dag gingen Mariska en ik boodschappen doen en we kochten o.a. karbonaden en ijsjes. Het was dus belangrijk dat we snel weer thuis zouden zijn. Helaas, het was oogst- en/of hooitijd, dus de landwegen wemelden van tractoren met aanhangers waarop de lading hoog was opgetast. Ook wij reden op een gegeven moment achter zo'n agrarische contraptie. Bij een kruising aangekomen dacht ik dat het wel slim zou zijn om even in te halen. Het weggetje erachter was echter significant smaller, zodat ik in de berm belandde, alwaar zich een betonnen bruggetje had verschanst. Dit bracht ons abrupt tot stilstand, waarbij de linkerkant van de auto de vrijgekomen kinetische energie absorbeerde: linker voorband en wielkastbekleding aan flarden. We waren bijna thuis, dus de hevig geschrokken Mariska met karbonaden en ijsjes lopend op huis aangestuurd. Ik dacht het wel te redden op de lekke band, wat natuurlijk jammerlijk mislukte. Dan maar het wiel ter plaatse verwisseld, wat op zich goed ging op het inmiddels bijna gesmolten asfalt. In het plaatsje La Haye-Pesnel zat een Peugeotdealer, die gelukkig ook banden verkocht, maar geen Pirelli's, dus dat duurde een aantal dagen. Intussen rondgereden met de thuiskomer. Dat was wel raar, het stuur was een kwartslag gedraaid en het stuurde erg moeilijk. Nadat de garagiste de band had vervangen, drukte zij ons op het hart dat het pas de problème was, zolang je maar niet sneller dan 100 reed. Op weg naar Nederland deed ik dat ook maar niet en eenmaal thuisgekomen waren mijn biceps in omvang verdubbeld en mijn vertrouwen in deze auto gehalveerd. De monteur van Willemse vroeg zich af hoe ik de auto had laten vervoeren. Ik vertelde dat ik gereden had. Dat heel onverstandig van mij, want de stuurinrichting was ontwricht, ik had niet mogen rijden, het hele zootje had zo af kunnen breken! De maat was vol.

Ik liet mijn oog vallen op een Peugeot 306 1.6 Break. Eigenlijk wilde ik een 307 Break, maar die waren er toen nog niet. Voor de oude Peus kreeg ik nog 7.796 florijnen en moest er 19.000 bijbetalen. Gek genoeg hebben we de volgende twee jaar niets bijzonders meegemaakt met deze auto. We zijn ermee naar Cadzand-Bad en (weer) Frankrijk op vakantie geweest. Tijdens de laatste werd het 38 graden, gelukkig hadden we airco.

In de juni 2003, het is inmiddels het eurotijdperk, bestelden we de 307 XS 1.6 16V Break. We hadden een heuse proefrit gemaakt met een SW en waren danig onder de indruk. Levertijd was echter drie maanden, wat uitliep tot vier. Op 26 september was het dan eindelijk zover! Voor de 306 kreeg ik nog 5.500 euro en voor het verschil, 16.022 euro, mocht ik de 307 mee naar huis nemen. Het was wel een rare tijd, Carla's vader was net overleden en haar moeder woonde zolang bij ons. De 307 is meteen als vrachtwagen aan het werk gezet, de oude woning ontruimen en alle spullen distribueren.

Een jaar later wilden Mariska, Laura en wat vrienden naar de Efteling. Ik zou in de buurt een ANWB-Route gaan rijden. Eenmaal in Tilburg aanbeland lette ik niet op en reed zonder te kijken naar de rijbaan links van mij, waarbij ik werd geschampt door een medeweggebruiker in een Hyundai. De hele bumper zat los, maar ik kon nog wel rijden. Na alle plichtplegingen toch maar de route afgemaakt en de hele club weer opgehaald. Ik wachtte bij het hek en Laura zegt: er is iets gebeurd met de auto. Ze kon het van mijn gezicht aflezen! Schade: 1969 euro.

Een jaar geleden is er ingebroken in de 307, linker voorruitje ingeslagen. De auto is doorzocht, maar er is niets gestolen. Bij Carglass alles laten repareren, daar kom ik wel meer voor pitjes en sterretjes in de voorruit. In februari dit jaar liet de ruitensproeierpomp het afweten en tijdens de zomerbeurt was het helemaal raak: nieuwe uitlaat en vier nieuwe banden. Kassa! We rijden inmiddels heel Europa door voor korte en langere vakanties, Nederland voor onze wandelingen. Je kunt er over lezen in dit weblog, zoals de reis door Finland.

De Ronde van Vlaanderen

Sinds jaar en dag komen wij in Zeeuws-Vlaanderen. Reeds in 1977 gingen Cor en ik bij Patty op bezoek waar Carla bij haar en heur familie in een vakantiehuisje logeerde. Sindsdien zijn we talloze malen in Cadzand-Bad op vakantie geweest of zomaar voor een dagje, zoals vandaag.

Eerst reden we naar Sluis, een schilderachtig grensplaatsje, berucht om zijn ondeugende winkeltjes annex bioscoopjes ter bevrediging van de Belgische Lusten. Die Belgen waren in groten getale op komen dagen, want vandaag was het Nationale Feestdag in België. Kennelijk vier je dat in Nederland. Na Sluis naar Cadzand-Bad. Dat is toch een soort thuiskomen. Meteen naar het strand. De zon scheen en de temperatuur was aangenaam. Carla ging gewoontegetrouw haaientanden zoeken, echter zonder resultaat. Er werd een vliegerwedstrijd gehouden en een jumpstyle concours. Deze nieuwe hype, "op zekere wijze springen", houdt het midden tussen een klompendans en een epileptische aanval. Er was ook nog een TrekkerTrek georganiseerd. Het ging er niet erg klimaatneutraal aan toe zo te horen. Vervolgens een fikse wandeling in en om het dorp, waarna we een hapje gingen eten in ons vaste restaurant "la Porta" hoewel het is omgedoopt tot "Ambiance". Het eten was uitstekend. Via een stukje van de Tijl Uijlenspiegelroute weer op huis aan. Het was een leuk dagje, vatte Mariska samen. En dat was het ook.