Posts tonen met het label Camucia. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Camucia. Alle posts tonen

vrijdag 30 augustus 2019

Been there, done that

24 augustus 2019 | Het is niet onze gewoonte twee jaar achter elkaar naar dezelfde bestemming te gaan, maar Toscane vorig jaar verdiende een reprise. Dus, dit jaar zo'n beetje in het naseizoen, togen wij weer welgemoed richting Località Gambaroncia, alwaar wij vorig jaar in het, zeg maar, voorseizoen verbleven. De weg erheen verliep dit maal iets anders, aangezien de nieuwe Peugeot 2008 een ander navigatiesysteem ingebouwd heeft (TomTom i.p.v. een vaag Frans geval). De reis ging derhalve via Duitsland, alwaar aangekomen bij de A61 een omleiding gold langs glooiende Duitse dreven. Weer terug op de snelweg kun je wel lekker opschieten, 160 km/u was geen uitzondering. Eenmaal aangekomen bij onze tussenstop in Steinen, waagden wij ons weer aan een schnitzelmahlzeit op het terras van het belendende restaurant. Parkeren onder de walnotenboom is voor eigen risico, aangezien de rijpe noten elk moment op je dak kunnen belanden.

25 augustus 2019 | 's-Anderendaags aanvaardden wij de eindetappe, eerst dwars door Zwitserland maar nu gewapend met een tolbadge die wèl (ook) voor Italië bestemd is. Ik kon de verkeerde die vorig jaar weigerde onlangs gratis omruilen bij de ANWB. Carla vond het nog heel spannend of deze het zou doen, maar wij reden fluitend door de gele Telepass poortjes op alle tolwegen. De ontvangst bij Casa Gambaroncia door Janneke en Hein was weer allerhartelijkst en wij werden verwend met een gezamenlijke Pasta Vongole (ingefluisterd door Jamie) en de nodige vloeibare versnaperingen. Het zou niet de laatste keer zijn. Op het erf liep inmiddels een nieuw hondje genaamd Lola. Het is nogal een blaffertje dus je hoorde constant Lola basta!!


26 augustus 2019 | De eerste echte vakantiedag brachten wij door in de supermarkten in het stadje Castiglion Fiorentino (hierna te noemen CF) en in de tuin, dit voorafgegaan door het ontbijt dat ons werd voorgeschoteld. Vanaf nu verzorgen wij onze eigen maaltijden, op cruciale momenten onderbroken door gezamenlijke. Volgende week komt onze dochter Laura ons een aantal dagen vergezellen en dan gaan we uitstapjes maken, voor nu doen we rustig aan (a.k.a. chillen in de tuin of op het terras) en doen we plekjes in de buurt aan. Overigens werd ons nog de weg versperd door wegwerkzaamheden en dat leverde op de terugweg nog wat problemen op omdat TomTom een voorkeur had voor zeer smalle en steile paadjes.

27 augustus 2019 | Vandaag maken we een wandeling door CF. Het is behoorlijk warm (30°C+, wat eigenlijk twee weken zou voortduren) en de straten zijn steil, dus een behoorlijke uitdaging voor onze inmiddels weer ongeoefende spieren. Het is een oud stadje met een museum waarin ook opgravingen worden tentoongesteld. Verder natuurlijk typisch Italiaanse tafereeltjes en doorkijkjes, Carla is er dol op! Terug bij de Casa begon het chillen weer van voren af aan.


28 augustus 2019 | Omdat we toch niet helemaal stil willen zitten wandelden we, op voorspraak van Janneke, naar een kerkje in de buurt, de Chiesa Madonna del Bagno. Een leuke wandeling langs vervallen huizen, buurtschapjes, landerijen met olijfbomen, druiven en met uitzicht over het dal en bergen in de verte. Met de kerk zelf (en kerken in het algemeen) heb ik niet zoveel, maar het ziet er allemaal erg authentiek doch schilderachtig uit. Carla geniet er meer van en dat vind ik dan ook wel weer waardevol. We liepen dezelfde weg weer terug wat mij in de gelegenheid stelde met de lange zoomlens wat detailfoto's te schieten.


29 augustus 2019 | Op donderdag is de markt in Camucia, een stadje in de gemeente Cortona, waar we vorig jaar ook waren. Of de tijd heeft stilgestaan want het was weer ouderwets gezellig en druk. Helaas kon Carla weer geen jurkje vinden zoals vorig jaar, maar (spoiler alert!) dat is nog ruimschoots goed gekomen. Weer op advies heb ik een panino porchetta gekocht, een traktatie voor wie van gegrild varkensvlees op een broodje houdt (ik weet het, maar kan het niet helpen).


Vorig jaar konden we de weg erheen niet vinden en dit jaar viel het ook weer niet mee: best kept secret van de streek is de weg naar Castello di Montecchio Vesponi, een kasteel dat duidelijk zichtbaar vanuit de hele streek op een heuvel troont. Er staat slechts één (1) bord verscholen langs de provinciale weg en de deuren gaan eens per maand open voor het publiek. Na enkele vergeefse pogingen vinden we uiteindelijk de juiste afslag en kunnen even rond het kasteel dwalen, vergezeld van tuinlieden die de olijfbomen rondom snoeien.


30 augustus 2019 | Vandaag is het markt in CF en Carla hoopt een jurkje te kunnen scoren. Voor het zover is sla ik een hagedis gade en maak talloze foto's. Het beestje werd door het klikken gelokt en kwam steeds dichterbij, resulterend in zegge en schrijven één (1) goed gelukte scherpe foto. Op de markt scoorde Carla inderdaad een leuke jurk en ik dus maar weer een panino porchetta, die we samen in het piepkleine parkje aan de Via Trento vlakbij opaten. Morgen halen we Laura op van het vliegveld in Pisa!





donderdag 28 juni 2018

Cortona


Een tripje in de buurt. Maar de dag begon met een onvervalst Engels ontbijt, met Italiaanse ingrediënten, dat dan weer wel. Op aanraden van onze gastmensen  gingen we eerst naar de markt in Camucia. Daar heerste een gezellige drukte, met de mannen opeengepakt en druk in gesprek met elkaar. Leuke markt wel, met veel kleding, schoenen, tassen vooral en lokale groenten en vlees(waren). Kleine dissonant waren levende kippies en eendenkuikens in kartonnen dozen. Carla had een leuk jurkje gevonden, helaas niet in haar maat. De verkoper vroeg: "komen jullie uit Nederland?" (in het Nederlands). Bleek hij uit Hong Kong te komen maar jaren in Zeeland te hebben gewoond. Sprak ook vloeiend Italiaans voor zover ik dat kon beoordelen. 


Daarna naar Cortona. Parkeren net buiten de stad en dan per roltrap naar boven. Ik had kennelijk mijn dag niet want ik verbaasde me over hoe klein het plaatsje eigenlijk was en ik miste ook allerlei plekken en informatie uit La vita è bella. Bleek dat in Arezzo te zijn! Het schoot me weer te binnen. Daar gaan we dus nog heen. Wat we heel mooi vonden was een fototentoonstelling van oude, opnieuw afgedrukte glasnegatieven van ik schat begin vorige eeuw. Wat opvalt zijn de ernstige gezichten, ouwelijke kindersmoeltjes en de armoe die ervan afstraalt. 


Na Cortona reden naar het convento delle Celle uit midden 13e eeuw, waar de heilige Franciscus (die van Assisi, waar we ook nog naar toe gaan), een wijle verpoosde. Op de terugweg deden we nog even Cimitero della Misericordia net buiten Cortona aan. Volgens onze maatstaven een bizarre lijkenopslagplaats...