Ons Brieltje 2

In 1967 kwam ik op negenjarige leeftijd te wonen in de wijk Rugge te Brielle. Er was toen onlangs een stukje bijgebouwd, nabij het tegenwoordig geheten Bedevaartsoord HH. Martelaren van Gorcum. Twee van die martelaren, Nicolaas Pieck en Lenaert Vechel, leenden hun namen aan de nieuwe straten aldaar. Wij woonden aan de Lenaert Vechelstraat 61. Destijds vond ik het gebouw al intrigerend en er deden verhalen de ronde over een enorme snoek die in de vijver zou rondzwemmen. Ik kan me niet herinneren er binnen te zijn geweest, maar Carla wel en zij wilde altijd daar nog eens rondkijken, wat we nu tijdens de Open Monumentendag hebben gedaan.

Hertjes in kamp, omstreeks 1969

We parkeerden op het Ruggeplein, waar vroeger (Opa Vertelt) diverse winkels en instanties waren maar dat nu wordt gedomineerd door De Lidl. Een kleine wandeling voerde langs onze respectievelijke ouderlijke huizen, die van Carla aan de Welleweg 75. Achterom lopend staken we uiteindelijk het grasveld tussen de Regulierenstraat en Kloosterweg over op weg naar het bedevaartsoord. Vroeger was hier het hertenkamp van v.d. Drift gelegen en kwamen we tot onze verrassing langs een begraafplaats. Daar hebben wij allebei geen actieve herinnering aan, dus dat was wel een beetje vreemd. Van de heer v.d. Drift hadden mijn ouders in 1968 hun caravan te leen gekregen voor onze zomervakantie in Ouddorp.

Schoorvoetend betraden wij de Bedevaartskerk zoals wij dat hadden leren kennen. Niet religieus, laat staan Katholiek, moesten we even wennen aan de ingehouden pracht en praal van deze relatief jonge kerk (1932). Prominent in het kerkschip staan de beelden van Nicolaas en Lenaert, omkranst door het invallend licht door de gebrandschilderde ramen aan weerszijden. Dit is zodanig geconstrueerd dat rond het middaguur een soort aura ontstaat, erg fraai. Traditiegetrouw brandde Carla een kaarsje voor degenen die ons ontvallen zijn (het worden er steeds meer), de nota hiervoor voldaan via een Tikkie. Buiten liepen wij de omgang in tegengestelde richting, iets wat ik ontraadt als je het verhaal nog niet kent (de lijdensweg en wederopstanding van Jezus).

Het volgende monument, de voormalige Rijks HBS resp. Rijksscholengemeenschap resp. Maerlantcollege aan de Jan Mathijssenlaan, is onlangs in gebruik genomen als appartementencomplex. Carla heeft hier 5+1 havo jaren doorgebracht en heeft nog regelmatig contact met oud medeleerlingen. Zij wilde dolgraag eens de appartementen van binnen bekijken die eindelijk na jaren voorbereiding in gebruik zijn genomen. Binnen is het niet druk en Sven, de eenzame troubadour die liedjes ten gehore zou brengen, zit er een beetje beteuterd bij. Gelukkig stroomt het toch een beetje vol en dapper zingt hij zijn lied. Ik zie plotsklaps een oude bekende, Cees B., uit mijn Demeshed tijd. Na enig aandringen herkent hij mij ook en vraagt of wij zijn appartement willen bekijken. Wat een toeval. We maken kennis met zijn partner Adriënne die ons prompt een rondleiding geeft en water aanbiedt. Heel gezellig. We moeten echter door, de stad in.

De volgende stop is de Sjoel aan de Turfkade. Na binnenkomst worden we een zaaltje ingedirigeerd waar een meisje liedjes zong. Heel leuk allemaal, maar daar kwamen we niet voor. Dus maar weer door. Anja en Ruud zijn helaas niet thuis, dus zijn we even langsgewipt bij Hendrik en Gerda voor een kopje thee, waarna we de regentenkamer van het Asyl voor Oude en Gebrekkige Zeelieden hebben bezocht, gelegen aan het Asylplein. Op hetzelfde plein bevindt zich de Johan Been bank. 

Laatste interessante monument is de voormalige winkel van Cees Stuij Optiek, dat momenteel wordt gerestaureerd. Bij Cees heb ik menig bril aangemeten gekregen, ook mijn van oranje glazen voorziene John Lennon (achtige) montuur midden jaren 70. Ter rechterzijde is nu een apotheek aangetroffen en inmiddels gerestaureerd. Het pand is te huur.

Via het Kruidvat en Lidl zijn we moe maar voldaan teruggereden naar ons Rotjeknor.

10

De glimlach van een kind. 

Tien is een magisch getal dezer dagen. We nemen afscheid van 2010, tien jaar na het begin van het nieuwe millennium.

Ik werd tien in 1968. Geïnspireerd door de Top 2000 besefte ik dat dit een cruciaal jaar was in mijn (muzikale) ontwikkeling. Een jaar eerder waren we verhuisd van Hellevoetsluis naar Brielle. Mijn vader, aannemer in straat- en tegelwerken, had straat- en tegelwerk aangenomen in Brielle's nieuwe wijk Plan Rugge. Mijn broers waren bij hem in dienst, naast nog ander personeel. Ook ik hielp wel eens mee, stenen schrappen en met kruiwagens stenen en zand zeulen. Aan de Anna Hoevestraat, pal tegenover de Anna Hoeve, had mijn vader een stukje land gehuurd met daarop een schuur voor het werkmaterieel. Wij hadden zelfs een originele Jeep, waarin mijn broer, nog zonder rijbewijs, reed. Ik herinner me vooral de zomer, die uitzonderlijk warm en zonnig was en het feit dat ik mijn eerste tweedehands spijkerbroek droeg, ook in die warmte en voorzien van een stoere lederen riem die eigenlijk te breed was voor de lusjes...

Uit de Top 2000 van 2010 (zeg nou zelf, een prachtjaar toch?):

24 - Beatles - Hey Jude
41 - Moody Blues - Nights in white satin
81 - Cuby & the Blizzards - Window of my eyes
86 - Beatles - Blackbird
138 - Jimi Hendrix Experience - All along the watchtower
155 - Otis Redding - The dock of the bay
164 - Beatles - While my guitar gently weeps
225 - Joe Cocker - With a little help from my friends
261 - Barry Ryan - Eloise
281 - Leonard Cohen - Suzanne
283 - Fleetwood Mac - Need your love so bad
313 - Creedence Clearwater Revival - Suzie Q
314 - Aretha Franklin - Think
353 - Golden Earring - Just a little bit of peace in my heart
362 - Bee Gees - Words
368 - Leonard Cohen - So long Marianne
382 - Cats - Lea
464 - Louis Armstrong - What a wonderful world
466 - Aphrodite's Child - Rain and tears
498 - Aretha Franklin - I say a little prayer
507 - Otis Redding - I've got dreams to remember
511 - Dusty Springfield - Son of a preacher man
514 - Simon & Garfunkel - Mrs Robinson
551 - Cream - White room
569 - Nina Simone - Ain't got no, I got life
651 - Richard Harris - MacArthur park
661 - Moody Blues - Tuesday afternoon
692 - Rolling Stones - Jumpin' Jack flash
734 - Dusty Springfield - I close my eyes (And count to ten)
794 - The Band - The weight
798 - Boudewijn de Groot - Meester Prikkebeen
799 - Ennio Morricone - Once upon a time in the west
840 - Zen - Hair
884 - Steppenwolf - Born to be wild
887 - Beatles - Lady Madonna
907 - Beatles - Back in the USSR
934 - Canned Heat - On the road again
1023 - Buffalo Springfield - Expecting to fly
1041 - Golden Earring - I've just lost somebody
1181 - Cats - Times were when
1256 - Cream - Sunshine of your love
1557 - Kinks - Days
1560 - Dave Dee Dozy Beaky Mick & Tich - The legend of Xanadu
1607 - Gene Pitney - Something's Gotten Hold Of My Heart
1636 - Jacques Dutronc - Il est cinq heures Paris s'éveille
1665 - Willy Alberti - De glimlach van een kind
1674 - Blue Cheer - Summertime blues
1679 - Small Faces - Lazy Sunday
1698 - Small Faces - Tin soldier
1726 - Bee Gees - I've gotta get a message to you
1738 - Mama Cass - Dream a little dream
1758 - Love Affair - Everlasting love
1819 - Andy Williams - Battle hymn of the republic
1927 - Buffoons - It's the end
1980 - Otis Redding - Hard to handle
1985 - Crazy World of Arthur Brown - Fire
1996 - Four Tops - If I were a carpenter

Ons Brieltje

Gisteren was voor ons de laatste gelegenheid om de tentoonstelling 'De historische daden van Johan Been' in Brielle te bezichtigen. Deze wordt tot 1 juni gehouden in het Historisch Museum Brielle. Dit museum bestaat uit een samenvoeging van het oude Trompmuseum en het Stadhuis, waar wij in 1979 getrouwd zijn. Johan Been heeft mijn belangstelling omdat familie in zijn huis heeft gewoond en mijn opa er is gestorven. Been was, naast schrijver van het boek 'Paddeltje, de scheepsjongen van Michiel de Ruijter' en het lied 'Wij houden van ons Brieltje', ook schoolmeester op de Klompenschool waar mijn moeder op heeft gezeten, en stadsarchivaris. Er is tamelijk veel van de man bewaard gebleven en dat is nu uitgestald in het museum. Je ziet zijn nagebouwde werkkamer, krantenknipsels, schriften en allerhande prullaria. Zelfs een replica van zijn hond ontbreekt niet. Hierna bezichtigen we de rest van het museum, iets wat we al eerder gedaan hebben. Zo zien we portretten van de Martelaren van Gorkum. Eén van hen was Lenaert Veghel, naar wie de straat in Rugge is vernoemd waar wij in woonden en die op een steenworp afstand van het klooster dat op de plek staat waar het drama zich heeft afgespeeld.

Moeder en zoon, 1939

Daarna zijn we door Brielle gaan wandelen. Via de Voorstraat, Maarland (waar mijn ouders vlak voor WOII nog een tijdje gewoond hebben en waar mijn oudste broer geboren is) en de Dijkstraat naar de Wallen. Chez Jean Paul Ladage hebben we op Franse wijze gefrituurde aardappelstaafjes en Zacht IJs gegeten. Op (om)weg naar de auto kwamen we plotsklaps een oude tante (1921) van mij tegen die ik al in geen twintig jaar gezien had. Na een korte babbel (altijd goed), gingen we op huis aan. We reden via Tinte en de Strypsedijk richting Goeree-Overflakkee en zo naar Ons Rotterdam.

Zie ook de site van Jenneke Groeneveld: 'Johan Been heeft, hoe kan het anders, in zijn geboorteplaats zijn sporen nagelaten. Zo zijn het plaatselijk museum, de VVV, de padvinderij, de muziek- en gymnastiekvereniging Libertatis Primitiae een deel van zijn omvangrijke erfenis. Maar ook in passieve zin heeft Johan Been zijn sporen nagelaten. In het huis waarin hij zijn leven lang gewoond heeft, is een gevelsteen aangebracht en verder herinneren onder andere een straatnaam, een plaquette aan de muur van de Catharijnetoren en een monumentale Johan Been-bank aan deze voor de stad zo belangrijke figuur.'

Onthecht

Overmorgen, 1 april 2009, worden de hechtingen van de CTS-operatie verwijderd. Ook op 1 april , maar dan in 1572, verloor Alva zijn bril. Alva, meer precies Fernando Álvarez de Toledo, kwam in beeld toen ons gezin in 1967 naar Brielle (bril) verhuisde. Een klein jaar later vierde ik voor de eerste keer het 1 aprilfeest. Op deze foto, gemaakt op 1 april 1968, staat de vierde klas van de Ichthusschool in Rugge afgebeeld. Staand, tweede van rechts Celma, zittend, zesde van rechts Jan Willem en tweede van rechts ikzelf, allen behorend tot ons recente reünieclubje. Meester Aad de Ruiter is er ook bij, die onlangs nog meeschreef aan het boek '40 jaar Blaise Pascal - Een levend verleden', hij was daar later (ook mijn) docent Nederlands.

Eén van de eerste vragen die men mij stelde was 'stam jij af van Alva?'. Het antwoord daarop kon best gevaarlijk zijn, Brielle was tenslotte het epicentrum van het verzet tegen de 'Spanjolen' en de Watergeuzen waren ook bepaald geen lieverdjes. Ik zei dus naar waarheid dat ik het niet wist, hoewel ik het stiekem best stoer vond als het waar zou zijn. Van wie ik echt afstam ontdekte ik pas veel later. Een verre neef van mij, Piet(er Cornelis), houdt namelijk een stamboom bij van de familie. Piet is van de XIVe generatie, ikzelf ben van de XIIe generatie.

De stamboom gaat terug tot Jorino de Toledo (1568), een Spaanse Hugenoot die waarschijnlijk door Spaanse Inquisitie vervolgd werd en naar de Zuidelijke Nederlanden is gevlucht. Via Schipluiden, Pijnacker en Vlaardingen raken zijn afstammelingen verzeild op Voorne-Putten, waar ik geboren ben en waar nog zeer veel familieleden wonen.

 

Behalve mijn broers en zussen ken ik bitter weinig familieleden. Mijn vader zweeg er over, mijn moeder had het altijd over 'die boeren'. Daar kon ik het mee doen. We gingen wel eens naar ooms en tantes in onder andere Hellevoetsluis, Poortugaal en Oosterhout, maar daar kan ik me niet veel meer van herinneren.

Mijn opa (die ik overigens nooit gekend heb), was tuinder en keurmeester bij de groenteveiling. De oma van mijn vader had als meisjesnaam Snoeij, een geuzennaam die hij zichzelf in een jolige bui wel eens aanmat.

 

 

Kettingreactie

5e klas 1968: Celma middenrij
links, ik rechtsboven. 

Celma ken ik al sinds de (lagere) Ichthusschool in Rugge (Brielle). Tijdens de Blaise Pascal-reünie ontmoetten we elkaar weer sinds 15 jaar. Het klikte meteen. Later maakte ik ook weer kennis met haar man Robert, die ik nog langer niet gezien had. Tien jaar geleden hebben die twee een oude boerderij in Saint-Agnan-de-Cernières, Normandië gekocht en zij gaan dit jaar, na tien jaar ploeteren, daar permanent wonen. De boerderij hebben zij in die tijd getransformeerd tot een Chambres d'Hôtes en die 'le Chaînon' genoemd, wat 'Schakel' betekent, hun achternaam. Celma stelde voor een bericht op dit weblog te schrijven over ons verblijf aldaar in mei a.s..

 

Dat verhaal houd je nog tegoed, we gaan het tweede weekend van mei. Ik ben van de weeromstuit meteen in de omnibus 'Boerin in Frankrijk' begonnen, geschreven door Wil den Hollander-Bronder. Zij was ooit school- of klasgenote van mijn moeder in Brielle. Dat moet in de jaren 20 van de vorige eeuw zijn geweest. Ik lees het alweer voor de derde keer.

Of het de leeftijd is weet ik niet, maar afgelopen jaar heb ik de hele 'American Recordings'-reeks (vijf in totaal) van Johnny Cash aangeschaft. De laatste aanwinst was 'Unchained' (Ontketend/ ontschakeld), het boekje is verluchtigd met prachtige foto's van vervallen schuren en dergelijke. Zeer toepasselijk allemaal gezien het voorgaande. Vooral het nummer 'Rusty cage' [YouTube], geschreven door Chris Cornell van Soundgarden, maakte indruk op me en dan met name de regels

But I'm gonna break

I'm gonna break my

Gonna break my rusty cage and run

Celma en Robert durven het, nu ik nog.