Koud kunstje

Deden we met onze oude koelkast ruim dertien jaar, de nieuwe hield het koud anderhalf jaar uit. Tijdens de renovatie van 2009 werd de keuken geplaatst door bouwvakkers van de firma Breijer. Ook de inbouwapparatuur werd door deze 'vaklui' geplaatst. Helaas is er het nodige misgegaan. Een paar weken geleden begon het ineens te vriezen in het koelgedeelte. De sperzieboontjes werden glazig, spruiten vroren to knalharde kogeltjes, zelfs mijn drinkyoghurt, essentieel onderdeel van mijn ontbijt, moest ik uit het pak bikken en in de magnetron ontdooien.

Gelukkig kun je bij onze verhuurder MVGM Vastgoedmanagement online je klachten en storingen invoeren. 's Anderendaags werd ik gebeld om het artikelnummer van de koelkast. Men zou het doorgeven aan ATAG, de fabrikant. Die belde mij weer een dag later om het... artikelnummer. Dat hadden ze dus niet doorgegeven. Weer later belde ATAG om door te geven wanneer de monteur kwam. Die kwam 1 maart en constateerde dat de koelkast bleef vriezen omdat voornoemde vaklui hadden verzuimd een transportplaat te verwijderen zodat de koelkast daar stijf tegenaan stond en dus zijn warmte niet kwijt kon. Verder werd er niet voldoende geventileerd, er moest een extra ventilatierooster komen.

Op 14 maart kwam de monteur, niet van ATAG maar van Perfi uit Tilburg. Hij dacht dat het ventilatierooster onderin moest komen, maar daar zat er al één, ik vertelde hem tot zijn verbazing dat deze bovenin moest komen. Geen probleem. Na een uurtje was het gepiept. Ik moest wel 24 uur wachten met aanzetten. Daar gaat onze voorraad dacht ik, dat ik in een koelbox en -tas had gepropt, in de hoop deze snel weer kwijt te kunnen. Twaalf uur wachten was desgevraagd ook goed, dus om middernacht kon ik de koelkast, mèt inhoud weer in bedrijf stellen.

Bankcrisis

Bijna zeven jaar geleden kochten we, impulsief, bij IKEA een Karlanda hoekbank. De meisjes zaten nog op de middelbare school en we verwachtten gezinsuitbreiding (vriendjes), dus zit- hang- en ligruimte was belangrijk. We hebben er zelfs nog een tijd voetje aan voetje op geslapen, toen we halsoverkop Carla's moeder slaapruimte moesten bieden. Het is een log ding (de bank) en totaal niet flexibel. We hebben nu ruimte en flexibiliteit nodig. Verder is, na de verbouwing, onze kleur- en materiaalpalet eigenlijk zwart, wit, glas, metaal en een beetje hout geworden.

Normaal gesproken ben ik degene die het balletje (en het geld) aan het rollen brengt, maar nu was het Carla. Zij wilde out of the blue eens bij IKEA naar banken gaan kijken. Dus stonden we afgelopen zondag vroeg op, om rond 10.00 uur voor de gekte bij IKEA Delft eens te gaan neuzen. We waren het tamelijk snel eens: een driezits Karlstad met twee fauteuils, kleur Sivik darkgrey en aluminium pootjes. Nu maar hopen dat ze snel konden bezorgen. Nou dat kon, dezelfde avond nog! Op zondag!! Om 20.30 stond onze gang vol. Laura en Bruno kwamen gisteren om te helpen de boel in elkaar te zetten en Carla puzzelde over de opstelling. Ik kan niet anders zeggen: helemaal goed!

Nu staat de gang vol met oude bank. Het spul staat op Martkplaats maar het wil niet vlotten en ik ben al danig in prijs gezakt. Ik wacht nog een dag en dan bel ik Piekfijn!

//UPDATE 24/3: De bank gaat naar Frankrijk emigreren! Een zeer kordate dame uit Voorburg heeft er vandaag 75 euro voor neergeteld en vervoert het in twee delen met haar aftandse Peugeot 306 Break.

Flex

Vandaag heb ik dan eindelijk de laatste hand aan de badkamer gelegd. Er was namelijk nog steeds geen behoorlijke raambedekking en we gebruikten twee stroken karton als zodanig. Ik had van de herfst een nieuw Xenos Xenoflex jalouzietje gekocht, voor de lieve som van 2,99 €. Vroeger paste die perfect, 30 cm breed, maar door de nieuwe betegeling is die ruimte nog maar 27,5 cm. De muur rond het raam was heel slordig betegeld, dus na de oplevering is daar nog een mannetje een dag mee bezig geweest. Dat ging dermate van dik hout, dat het kozijn opnieuw geschilderd moest worden. Ik had om allerlei redenen vandaag pas tijd en zette ik mij er welgemoed aan. De jalouzie moest dus 2,5 cm worden ingekort. Tegen beter weten in (en het advies van Martin) dacht ik dat het aan één kant afzagen van 2,5 cm wel soelaas zou bieden. Ik had er echter niet op gerekend dat het draaimechanisme en de bevestiging elkaar dan in de weg kwamen te zitten. Er moest dus aan beide zijden 1,25 cm af! Wat te doen? Ik ben maar op de fiets richting Xenos gereden en heb zuchtend 2,99€ afgerekend voor een tweede exemplaar. Daarna ging het feilloos. Met de blikschaar ook de lamellen aan beide zijden afgeknipt en nu hangt het perfect. Ik durfde het Carla niet te vertellen, dus als zij dit leest...

Nouvelle Cuisine

Als de heren bouwvakkers het pand hebben verlaten hebben begint het feest pas. Ik moest onze koel-/vriescombi kwijt. Het is een oud, gigantisch ding met het stroomverbruik van een middelgroot dorp. Net voor de verbouwing had ik de vaatwasser al verpatst op Marktplaats, dat ging heel vlotjes. Een medelander uit Leiden kwam hem met zijn moeder ophalen. De koelkast ging iets moeizamer. Ik vroeg er geen geld voor en er reageerden meteen drie gegadigden. Twee medelanders zouden hem successievelijk komen ophalen, maar kwamen beiden niet opdagen. De derde gegadigde reageerde in het Engels per sms, het bleken drie jongemannen te zijn. Toen ze nog eerder opdaagden dan afgesproken was, vroeg ik waar ze vandaan kwamen. Poland! That's quite a drive, reageerde Carla snedig. Ik legde het gebruik van de koelkast uit: bovenin bier, onderin ijsblokjes. Ze beloofden hem meteen te gaan gebruiken.

Nu er ruimte was geschapen kon ik aan het werk. Plafond witten en muren grijs sauzen. Daarna de Ånga assembleren. Bij het uitpakken ging het al mis, een van de staanders was helemaal verbogen. Ruilen dus bij IKEA Delft (het was zondag), waar ik net voor de massahysterie aankwam. Gelukkig was het op voorraad en kon ik, met anderhalf uur vertraging, beginnen. Het heeft me met vallen en opstaan twee dagen gekost, maar dan heb je ook wat.

In de tussentijd maakte Carla alles schoon, zelfs ramen werden gezeemd en luxaflexen afgestoft en/of ontvet. De luxaflex in de keuken is helaas te breed geworden, omdat er aan weerszijden nu tegeltjes zitten. Ik ga informeren of het ingesmald kan worden. Aan het plafond prijkt nu ook een Fuga en onder de kastjes twee Grundtal lampjes. Ons pannenarsenaal is nog uitgebreid met een klein koekenpannetje en een grillpan. De echte kokert ken niet zonder! Met passen en meten hebben we onze oude en nieuwe spulletjes ingeruimd en ook het nodige weggegooid.

 

Het volgende project is de huiskamer. Meer daarover later, véél later

 

Zuigen & soppen

Vandaag gaan we week drie in van onze verbouwing en als het goed is wordt morgen de keuken opgeleverd. De badkamer en het toilet waren vorige week al klaar en dit weekend hebben we die schoongemaakt en ingericht. In de badkamer zou een spiegel met planchet komen, maar we hadden liever een badkamerkastje. Maanden geleden hadden we bij IKEA de Lillången gekocht, die nu dus eindelijk is opgehangen. Het planchet heb ik links naast de verwarming opgehangen, voor de douchegel, shampoo een aanverwante artikelen. Ik kan er ook mijn bril op kwijt. De verlichting wordt verzorgd door Lilholmen. Om het geheel te completeren hebben we ook een nieuwe afzuiginstallatie, met afstandbediening en timerfunctie. Alleen ging het zaterdag fout, hij sloeg niet meer af en bleef op de hoogste stand doorloeien, zodat ik in het holst van de nacht in de berging naar de nok moest klimmen om de stekker eruit te halen. 's Anderendaags de stekker er weer in, probleem opgelost. Magische handjes!

Wat ook nog moet gebeuren is het ophangen van de Xenos Xenoflex jalouzie (2,99 euro!) die ik tot mijn leedwezen moet inkorten tot 27,5 cm breedte. Met mijn reputatie op het gebied van meetkunde wordt dat een hele uitdaging. Inmiddels hebben we ook de twee Antonius wasmanden neergezet, waar nog wieletjes, zoals Carla dat noemt, onder moeten komen. Het toilet beneden is dus ook af, waar de enige investering ook een Lilholmen lamp was en een witte toiletborstel, net als in de badkamer.

Door al dat gezuig de afgelopen twee weken is onze ruim tien jaar oude Miele Allergy Control Plus langzaamaan ingestort. Het was al een oud beestje waarvan de klep los zat en de snoerspanner versleten was, dus besloot ik dit weekend een nieuwe te kopen. Het moest wel weer een Miele zijn en met een sterke motor. Onze huidige is er een van het type anti allergie, omdat Mariska het 'aan haar luchtwegen' heeft. Zij is inmiddels het huis uit, dus dat is niet meer nodig. De keus viel op de Black Pearl 5000. Deze heeft, naast een zeer aantrekkelijk uiterlijk, nog als voordeel een driedelige telescopische buis wat een stuk flexibeler werkt, bijvoorbeeld op de trap.

Momenteel wordt de keuken betegeld en vanmiddag wordt er, als het goed is, nog gekit en de stroom weer aangesloten. Mij rest dan het witten van het plafond, sausen van de wanden en in elkaar zetten van de Ånga. Later meer hierover!

Behelpen

Vandaag begon de herfst en de langverwachte verbouwing, of liever renovatie, van onze badkamer en toilet beneden. De keuken volgt eind volgende week. De werklui (contradictio in terminis?) zouden om 07.15 uur beginnen, dus we moesten al voordat de dag kriekte opstaan. De dag tevoren hadden we alles wat in de weg stond, hing of lag naar veiliger oorden verbannen en 's avonds de deuren voorzien van een lap plastic tegen het stof. Kitty moest (lees: wilde) de hele dag naar buiten en Sofie (dit zijn onze poezen) was opgesloten in onze slaapkamer, alwaar nu ook haar eten en drinken, krabpaal en bak staan. Ze heeft de hele dag op die bak gezeten. De heren begonnen met de vloer te bedekken met karton en de trap met plankjes. Water afgekoppeld en toen hakken & zagen. Ik ben maar in de tuin gaan werken, en daarna een boekje gaan lezen in de zon.

Plassen mocht bij Cobi (hier in de straat), want de toiletten waren naar buiten gedragen. Die van beneden wordt elke dag weer teruggezet zodat je hem buiten werktijd nog kunt gebruiken. Doortrekken kan niet, doorspoelen moet met een emmertje water. Het is behelpen maar het went snel. Zo rond 14.30 uur was het gedaan voor deze dag, zodat ik kon gaan stofzuigen en allerhande voorwerpen weer op hun plaats zetten, zoals de wasmachine en -droger die in de berging staan. Daar moest namelijk ook het een en ander gedaan worden aan de waterleiding. Gloeilampen zet je uit door ze los te draaien, er zijn even geen schakelaars. Na dat de rust was weergekeerd ging Sofie voorzichtig op onderzoek uit en in no time zat ze al weer buiten in de tuin.

Overigens hadden we onlangs in diezelfde tuin een egel ontdekt die Carla prompt heeft aangemeld wegens Het Jaar Van De Egel. Vanmorgen zag ik haar weer (de egel), maar nu vergezeld van een iets kleiner exemplaar, kennelijk een mannetje met bepaalde intenties. Ben benieuwd of zij het voorzichtig gaan doen...

 

 

Bloed, zweet & spierpijn

Maanden heeft het geduurd. In november 2008 verliet Laura het pand, een kamertje van 4,5 x 2,65 meter achterlatend. Wij hadden ernstig behoefte aan een kantoortje, door sommigen in een ambitieuze bui ook wel studeerkamer genoemd. Er moest heel wat aan gebeuren. Het oorspronkelijke behang zat er nog op met diverse lagen muurverf, elk corresponderend met een bepaalde fase uit Laura's leven (eerst rose, dan zwart met knalrood). Vooraleer de muren dan weer toonbaar zijn, moest er worden afgetrokken, afgestoomd, afgeweekt, gaten gedicht, geëgaliseerd, voorgestreken, behangen (glasvezel) en gesausd. Het plafond ontkwam ook niet aan een witbeurt. Vervolgens hebben we laminaat gelegd, met de hulp van Cor, een scheepstimmerman in ruste. Cor is een vakman en praat daar graag en veel over. Ik heb heel wat geleerd, ook over laminaat leggen.

Kitty voelt zich alvast erg thuis (let op het Droste-effect).

Meubels hadden we al her en der in gebruik. Tafelblad (Lundia) uit de slaapkamer waar ik nog twee poten (Vika Kaj) onder moest maken, boekenkasten (Billy's van 25 jaar oud) van de overloop en zolder. Designtafeltje, ooit gekocht bij mijn tweede werkgever Eisenga Interieur te Brielle, uit de huiskamer. Alleen het kastje (Laxvik) voor de randapparatuur en de plafondlamp (Fuga) hebben we nieuw gekocht (bij Ikea uiteraard). De staande schemerlamp tenslotte is een echt vintage model uit de collectie van Carla's moeder. Rest nog het opleuken van de muren en, ter vervanging, een lees- en bureaustoel.

Van beige naar zwart-wit

Een kleine 23 jaar geleden moet beige la couleur de l'année geweest zijn. Die conclusie moet je wel trekken als je onze badkamer, toilet en keuken aanschouwt, het is beige wat de klok slaat. Gelukkig komt daar nu een eind aan. Voornoemde vertrekken worden in september vervangen door zwart-wit exemplaren. Begin mei kregen we de langverwachte brief over deze renovatie, vijf weken later gevolgd door De Brochure. Gisteren hadden we het gesprek met de projectleider van PWS en de uitvoerder van Breijer, de aannemer. Dat was nodig, omdat de brochure wemelde van de fouten. Na dit gesprek keken ze rond of er nog bijzonderheden waren. Er werden foto's en aantekeningen gemaakt, waarschijnlijk om later aansprakelijkheid uit te sluiten. Vandaag zijn we in de modelwoning geweest om de laatste twijfels weg te kijken.

De badkamer en het toilet beneden is een simpel verhaal, deze worden vervangen met standaard materialen. Grootste veranderingen zijn een hangend toilet, een heus stopcontact en een glazen douche-enclave. Op onze leeftijd moet je het kennelijk ook wat spannender maken. De douche is ook 10 cm groter in het vierkant. Wij ook ben ik bang, dus dat komt goed uit. Het toilet beneden wordt een duoblok, verder niet zo spannend allemaal. De vloeren worden zwart en het keramiek wit.

De keuken is een ander, interessanter verhaal. We hebben de keuze voor een standaard keuken zonder inbouwapparatuur (behalve de oven, bakplaat en afzuigkap dan), of een hoekkeuken met extra inbouwapparatuur naar keuze. Dit laatste is dan wel tegen een zekere huurverhoging. Daar zagen we nogal tegenop, maar de gebruikte apparatuur is dermate duur, dat het toch wel de moeite waard is (in totaal ruim 2.500€). Helaas heeft de oven geen draaispit. Vaarwel gegrild kippetje!

 

De keuken wordt een Bruynzeel Excellent (geen typeaanduiding genoemd) met RVS handgrepen. We hebben gekozen voor wit met een Duropal zwart 'granieten' aanrechtblad. Verder een inbouw vaatwasser en dito koel/vries- combinatie (net als de rest) van Atag.

Probleempje echter met een hoekkeuken is de verwarming. Deze wordt verplaatst van onder het raam naar de lange muur en komt dan bijna tot aan de woonkamer. Jammer, want daar wilden we net de buffetkast neerzetten die nu in de kamer staat. Na enig gepuzzel het ik een briljante oplossing gevonden: de Änga van Ikea. Eigenlijk is dit een Tv-meubel, maar door zijn vorm uitermate geschikt voor onze keuken. Deze kast bestaat namelijk uit een aantal verticale buizen waartussen je ladekasten en planken kunt plaatsen, op door jouw gekozen hoogten. Zodoende kun je de kast 'boven de radiator' laten beginnen.

Daaronder kun je dan de pedaalemmer en keukenkrukje kwijt. De maten zijn perfect, net zo breed als de radiator en de magnetron (die trouwens dezelfde handgreep heeft als de keukenkastjes) past er ook precies in. Eind september zijn wij aan de beurt, dan zitten we wel drie weken in de rotzooi. We zullen het zonder douche moeten doen (er is een douchegelegenheid in de straat) en een emmertje gebruiken om het toilet beneden door te spoelen. Je moet er wat voor over hebben!

Heel grote brief

Afgelopen tijd is de buitenkant van de huizen in ons hoekje van Oosterflank flink onderhanden genomen. Zo zijn de hardhouten kozijnen helemaal schoongebrand en opnieuw in de beits gezet, het beschot geverfd en is het metselwerk van de bergingen die op de wind staan opnieuw gevoegd. Voor mij aanleiding ook maar eens een nieuw buitenlampje op te hangen en een nieuw tuinbankje neer te zetten.

Twee jaar geleden kreeg een aantal bewoners ook een nieuwe keuken. De toewijzing ging heel innovatief: er waren koffertjes beschikbaar met informatiemateriaal. Er waren alleen minder koffers dan huizen. Wie een koffertje kreeg was ook kandidaat voor een nieuwe keuken. Was je echter niet thuis op het moment dat de koffertjes werden rondgebracht, dan had je pech, geen keuken. Nu, twee jaar later, ging het gerucht dat er weer met nieuwe keukens begonnen zou worden. Ik belde PWS om na te vragen of dit klopte en inderdaad, het plan was toevallig nèt goedgekeurd. Sterker nog, het plan voorziet ook in een nieuwe badkamer (met andere indeling) en een nieuw toilet! We zouden de week daarop een brief krijgen. Na twee weken: geen brief. Nog maar eens gebeld waar de brief bleef en inderdaad, de brief zou nu echt snel komen. Na drie weken nog steeds geen brief.

Tot we vanmiddag over de Capelseweg reden en we een bord zagen staan met 'Groot onderhoud et cetera'. Dat is wel een heel grote brief! We zijn natuurlijk hartstikke blij, hoewel de rotzooi en het ongemak wel voor problemen zullen zorgen. Elk voordeel heb zo zijn nadeel.

p.s. vandaag, 7 mei, is de brief dan toch eindelijk in de bus gevallen.