Rondje Schollebos

 

Wandelen in tijden van Corona

Rotterdam op zijn smalst

Het weer nodigde ons vandaag uit weer eens een wandeling te maken, dicht bij huis dit keer. We liepen de straat uit, die bijna naadloos overgaat in voet- en fietspad richting Schollebos, Capelle aan den IJssel. Omdat de jeugdige delinquenten op hun scootertjes hier de boel onveilig maken, heeft de gemeente besloten een hek te plaatsen waar je alleen stapvoets doorheen kunt laveren. Tenzij je natuurlijk om het hek heen rijdt, over de stoep, voetpad en/of gras. Dit blijft namelijk onbehekt, vanwege de bereikbaarheid voor de hulpdiensten. Verder hebben ze het bord (brom-)fietspad achterstevoren opgehangen. Ben benieuwd wanneer dit debacle adequaat wordt opgelost.

In het park zelf was het weer een watervogelfeest. Reigers, aalscholvers (schollevaren in oud Nederlands), waterhoentjes, meerkoeten, eenden, futen en zwanen. We liepen via Bermweg richting Aldi, waar we niet zo gek vaak komen. We zijn meer van de Lidl. We zochten de beruchte Prosecco in blik, die niet meer zo mag heten. Helaas was het op.

Op de Bermweg zag ik een bord, 'DAMES HAKKEN'. Zeker een variant op zwientie tikken, een Oost-Nederlands gebruik waar ik tijdens ons verblijf in Enschede heen wilde, maar door Carla werd teruggefloten. Zij vindt dat dierenmishandeling, maar volgens mij hebben de achtervolgers het veel zwaarder!

Oranje kater

Even dreigde het een lome, doordeweekse Koninginnedag te worden. We hadden ons voorgenomen in het Schollebos te gaan wandelen. Van de week was er namelijk een schaapskudde aangekomen, die op biodiverse wijze zou gaan grasmaaien. Er was mooi weer voorspeld. We hadden lekker uitgeslapen en een zondagontbijtje in de tuin genuttigd, toen het nieuws uit Apeldoorn ons bereikte. We lieten ons er echter niet erdoor weerhouden. Het Schollebos in Capelle aan den IJssel grenst aan onze achtertuin zou je kunnen beweren. In het begin was er geen schaap te bekennen, hoewel er gaandeweg steeds meer keutels op de grond lagen. We liepen via de Bermweg weer terug, langs de manege.

We hadden ooit een kater, Heinz. Die was echter dermate onaangepast, dat we die hebben moeten outsourcen. Via de Stichting Zwerfkatten Rijnmond is hij bij deze manege herplaatst. Zie ook het bericht 'Een dagje uit van de stichting'. We waren al van plan even bij hem langs te gaan. De manege bestaat uit enkele aparte gebouwen met allemaal paadjes. Er was een aantal katten te zien, maar geen Heinz. Uiteindelijk vonden we hem langs de slootkant, loerend naar een eend met kuikens. Toen hij ons zag ging hij er vandoor, hij is nog steeds schuw. Gelukkig heb ik een aantal foto's kunnen maken.

 

Op weg naar huis zagen we de schaapskudde alsnog. Er stond wel een portable hek met schrikdraad omheen, die beesten kunnen dus niet vrij rondlopen. Ze liepen vlakbij de beruchte heipalen die het fundament van de Capelse ijsbaan hadden moeten vormen. Het levert een toch bijzonder beeld op (klik op de foto voor een vergroting).

 

Heinz & Co., 18 juni 2004

Bij ons achter

Wij wonen hier nu al 10 jaar en we hebben nog nooit foto's gemaakt van onze 'achtertuin'. Het is prachtig herfstweer. Vandaag is Carla geopereerd aan een ganglion op haar linkerpols. Ik ben thuis om mantelzorg te bedrijven. Het gaat goed en 's middags hebben we zin om even een wandelingetje te maken in onze achtertuin, het stukje tussen de bebouwing en de Capelseweg, grenzend aan het Schollebos. Dit is nog een echt stukje polder. Er staat een boerderijtje met een paard, geiten en schapen. Het landschap wordt bepaald door water: sloten een vaart en een boezemtocht. In de verte raast het verkeer. Zoals altijd zijn er de nodige watervogels: eenden, meerkoeten, waterhoentjes, zwanen en futen. Er is zelfs nog een futenechtpaar met kuikens! Liefdevol worden het kroost gevoerd met visjes. Als ze de komende winter maar overleven!