Olterterp

11 september 2026 | Twee uur rijden en je bent er, Olterterp Friesland. Door een misverstand misten we onze traditionele stop halverwege (Flevoland), maar dat kwam goed bij het volgende benzinestation (Noordoostpolder). Landgoed Olterterp Lodges waar we verblijven ligt pal in het groen, iets ten oosten van Beetsterzwaag. Na een korte doch duidelijke rondleiding door uitbaters Meindert en Jellie kon Carla haar ding doen en ik boodschappen bij de Plus voor de broodnodige mondvoorraad komende dagen. Spaghetti met huisgemaakte tomatensaus en vooruit, een glaasje wijn er bij. Om de spijsvertering te bevorderen wandelden we in schemerdonker richting de Sint-Hippolytuskerk, een kwartiertje  lopen vanuit ons Natuurhuisje. Morgen gaan we hier nog naar toe tijdens Monumentendag. Na dit avontuur konden we welgemoed de Scrabblecompetitie hervatten. Deze won Carla glorieus met drie punten verschil, de Y (8 punten) kreeg ze van mij cadeau. Morgen Open Monumentendag in Beetsterzwaag!

 

12 september 2026 |  Monumentendag. Vandaag gaan we in Beetsterzwaag een aantal monumenten uitchecken en eentje in Olterterp. We liepen via Kerkepad Oost, een bospad dat bij ons begint tot centrum Beetsterzwaag. Het is mooi wandelweer. Voordat we gaan lopen komt Meindert nog even langs voor een praatje, o.a. over de burgemeester die voorheen op het landgoed woonde, en de graven bij het kerkje die dreigen te worden geruimd. Er zijn opvallend veel paddenstoelen langs het pad, dat overgaat in de straten van suburbaan Beetsterzwaag. We beginnen in de Tropische Kas, wat meer lijkt op een kleinschalig tuincentrum. We eten onze boterhammetjes op een stapel tegels. Aan de overkant van de "hoofdstraat" is een kunstmarkt, waar allerlei goedbedoelende knutselaars hun waren hebben uitgestald. Wij hebben er geen verstand van zullen we maar denken. Na enkele winkeltjes en andere panden te hebben bezocht dronken we een welverdiend drankje met bittergarnituur bij Salie. Slijterij en Wijnhandel Brouwer(!) sluit binnenkort en probeert nog de laatste flesjes tegen korting te slijten. Helaas geen Baileys, maar voor mij wel een Calvadosje voor de jaarlijkse uitspatting. Via hetzelfde pad weer terug en nadat we de boodschapjes hebben opgeborgen nog door naar de Sint Hippolytuskerk. Vandaag eten we makkelijk met mosterdsoep verrijkt met gedroogde Friese worst en stokbrood, die we op de valreep bij de Plus insloegen, alsmede een fles Baileys, bij de weggemoffelde minislijterij van de Plus scoorden. Gewonnen met Rummikub!

13 september 2026 |  Vandaag is een rustdag, dus lekker uitgeslapen. Daarna geroosterd brood, eieren met spek, tomaatjes en champignons en als klap op de vuurpijl niet zelf geperste sinaasappels. De rust werd onderbroken door een boswandeling in de buurt. Het is hier heel groen met al dan niet gedocumenteerde paadjes. Avontuurlijk! Gelukkig is het weer droog en niet koud. Verloren met Scrabble. Morgen Ameland!

14 september 2026 | Ameland. Telkens als we in de buurt zijn proberen we een waddeneiland te bezoeken. De rit naar Holwerd waar de boot afvaart is drie kwartier rijden, dan een uur varen. Elektrische fietsen gehuurd bij Kiewiet. Eerste bestemming is de vuurtoren, a.k.a. Bornrif. Het is een enorm gietijzeren gevaarte dat te hoog is om te beklimmen. We fietsen de Amelandroute door de duinen richting Nes, waar we een patatje met kibbeling resp. gefrituurde garnalen eten. Na een kleine rondwandeling door Nes weer richting boot, waar we heerlijk van de zon genietend de terugreis aanvaarden. We komen gloeiend van zoveel zon weer thuis. Verloren met Rummikub.

15 september 2026 |  Weer een rustdag. Boodschapjes gedaan en Carla de was. Na de lunch een wandeling in de omgeving gemaakt.  Carla raakt bedreven in het fotograferen van allerlei paddenstoelen. Het is gewoon warm en zonnig! Neergestreken bij het Witte Huis, op het terras met drankjes en bitterballen. Ons verblijf is op steenworp afstand, we hebben vast een etentje gepland voor a.s. donderdag. Weer verloren met Scrabble.

16 september 2026 |  Na Leeuwarden en Dokkum is Workum onze derde Elfstedenstad. Carla wilde graag naar het Jopie Huisman museum aldaar. Workum is niet heel groot en het museum is gelegen aan de hoofdstraat, waarachter ruime parkeergelegenheid is. In het museum vind je de schilderijen, aquarellen en tekeningen van Jopie door de jaren heen. Er is een film met fragmenten uit een aantal televisie-interviews. De man was zeer getalenteerd en weet zelfs mij te ontroeren. De werken hangen gegroepeerd naar onderwerp en stijl. We kochten het werk "Vriendschap" in passe partout. Hierna even een blokje om, waar we in een kringloopwinkeltje een Opel Agila scoorden (vorige auto van Laura). Bij de Blokker zowaar een droogrekje! Nog een drankje op het terras van restaurant Folkerts. 

Volgende bestemming zou Hindeloopen zijn, maar de stad uitkomen was al een crime wegens werkzaamheden en verderop nog meer omleidingen, zodat we maar, met navigatie op "mijd de snelweg", weer op huis aangingen, wat resulteerde in een landelijk ritje. Van Meindert ontvingen we tomaten, basilicum en een pompoen uit eigen tuin. Heerlijk! Voor de pompoen stuurde Jellie een recept, denken we nog over na. Wel weer gewonnen met Rummikub.

17 september 2026 |  Uitgeslapen, op ons gemak boodschappen gedaan. In de buurt is een Hotel-restaurant het Witte Huis (zonder balzaal). Het heeft flink geregend en we gaan dan ook plassen ontwijken met paraplu er naar toe. Het is niet druk. Het eten is erg goed en niet eens zo duur. In het pikkedonker weer terug, met de zaklantaarn in de aanslag. Carla won met overmacht met Scrabble.

 

C@rla 2026

18 september 2026 |  Een tripje naar de stad Groningen is zo langzamerhand traditie geworden. Het is een leuke stad met op vrijdag de markt. Alleen konden we die niet vinden (op de Grote Markt), die bleek even verderop op de Vismarkt (what's in a name) plaats te vinden. We scoorden gelijk maar twee gegrilde kippetjes voor het weekend. Verder nog wat boodschapjes, die we vervolgens naar de auto brachten alvorens serieus de Plato uit te gaan checken. Helaas waren de budget cd's niet meer in een aparte bak zodat ik geruime tijd heb lopen bladeren in de cd bakken. Wel 11 cd'tjes gescoord, waaronder enkele zeldzame (voor die prijs). Morgen rippen en op de Digitale Audio Player zetten! Bij de betaalautomaat van de parkeergarage zag ik een bekend gezicht; "Ben jij niet die wereldberoemde Chef-kok uit Rotterdam?" Ligt er aan wie het vraag diende Perry de Man (want hij was het) mij snedig van repliek. Hij was in Groningen op expeditie op jacht naar inspiratie voor zijn programma op 24Kitchen. We reden weer op huis aan, de snelweg mijdend. Levert altijd een verrassend leuke rit op. Nipt verloren met Rummikub.

19 september 2026 | Rustdag, maar wel een wandeling in het bos hier vlakbij. Het is regenachtig afgewisseld met regen. Carla gaat zich te buiten aan paddenstoelen fotograferen. We eten puddingbroodjes midden in het bos onder de paraplu. Hierna een drankje in het Witte Huis. Verloren met Scrabble.

20 september 2026 |  Vandaag staat Franeker op de planning. Mijn leraar Ad Fahner uit de 5e klas Lagere School kwam hier vandaan en was fan van Cambuur. Het Planetarium van Eise Eisinga is ons doel. Eerst even tanken, voor het eerst meer dan 100€ voor een tankbeurt! In Franeker blijkt een jaarlijks gebeuren plaats te vinden, de Agrarische Dagen, opgeleukt met een kermis en allerlei kleinschalige evenementjes. Je moet er van houden. Het Planetarium is zeer interessant en ook uitgebreider dan je zou verwachten. Aanrader! Ook even Dronrijp aangedaan, waar Eise is geboren en ook begraven. Helaas totaal geen horeca, dus hongerig en dorstig de terugreis aanvaard, de snelweg mijdend. Leuke rit weer! Gewonnen met Rummikub.

21 september 2026 | De Alde Feanen (de Oude Venen) is een natuurgebied hier in de buurt. Het is vandaag de laatste echt mooie dag, dus we slaan de rustdag over. We lopen de wandelroute It Wikelslân van 5 km. Het is een moerasbos, afgewisseld met petgaten (afgegraven veen), veel water, riet en vogels. Helaas hebben we er niet zoveel gezien. Akkrum schijnt een leuk plaatsje te zijn, dus daar gaan we ook heen. Op zich klopt het wel, maar het is maandag en de lokale horeca geniet van hùn rustdag. Gelukkig zijn de ritjes heen en weer langs Frieslands Dreven troostrijk. Gewonnen met Scrabble.

 

22 september 2026 | Naar aanleiding van een item in Binnenstebuiten over Wichter pruimen wilde Carla graag naar openluchtmuseum de Spitkeet in Harkema, hier niet ver vandaan. Het verhaalt over de armoede hier in de Friese Wouden, met als hoogtepunt de plaggenhut, waar gezinnen met meer dan 10 kinderen in bivakkeerden. Het geheel is zeer leerzaam en indrukwekkend en brengt je ook met beide voeten op de grond. 

Een paar jaar geleden zouden we in Eastermar een huisje huren maar dat ging niet door wegens gezondheidsproblemen van de verhuurder. Het ligt hier vlakbij dus wij daar naar toe. Het is een aardig dorpje met veel watersportactiviteit. Een beetje saai wel en ook de horeca heeft twee volle vrije dagen uitgetrokken. De weg terug maakt veel goed. Boodschapjes gedaan en toch voldaan weer naar huis. Verloren met Rummikub.

23 september 2026 |  Vanochtend rustig aan maar vanmiddag een wandeling in de buurt: de Drie kerken wandeling. Wij lopen hem tegen de kerkklok in, wat soms wat verwarring veroorzaakt. De enige kerk die we nog niet hebben gezien is die in Kortehemmen. Het is een kloosterkerkje uit 1620 zonder toren maar met een klokkenstoel. Graven eromheen. Geen kerkeman zijnde ben ik toch onder de indruk. De route gaat over paden waar je eigenlijk niet mag komen maar een buurtbewoonster stelt ons gerust, we zullen niet door de veldwachter of koddebeier worden opgebracht. Het kaartje is een beetje verouderd dus we bewandelen alternatieve paden. Eenmaal in Beetsterzwaag komen we er achter dat de horecasluiting een soort estafette is, hier dus op woensdag gesloten. Dan maar naar huis gesjokt en net voor de regen weer thuis. Verloren met Scrabble (monsterzege voor Carla). 

24 september 2026 |  Sneekdag, dat leek ons wel wat. Sneek is niet echt ver en je kan gratis parkeren aan de rand van het centrum. Dat is een mix van oud en nieuw, keurig ingedeeld in zones (winkelen, terrassen, struinen et cetera). Gelukkig is de horeca wel actief, twee drankjes op een terras 11€... We hebben wat tijd over dus een toeristisch ritje naar Kollum is te doen. Echter, na ettelijke wegafsluitingen, omleidingen en andere blokkades gaan we toch maar op huis aan. Rummikub... verloren. 

Het Natuurhuisje

Texel 2025

 

Texel 2024

9 november 2024 | We hebben elk jaar wel een excuus om Texel met een bezoekje te vereren. alleen vorig jaar niet. Geen idee waarom. Dit jaar echter wilden we weer eens een lang weekend gaan, toen het precies 45 jaar geleden was dat wij getrouwd zijn. Net als in 2011 hebben we geboekt bij (Hotel) Bed & Bos De 14 Sterren, nabij Restaurant de Worsteltent. Beide zijn van eigenaar verwisseld en nu hoort het hotel bij de aangrenzende camping Woud Texel. Bij aankomst kregen we meteen een upgrade naar een meer luxe kamer met uitzicht over de landerijen.

De reis er naar toe was natuurlijk al, gewapend met 10 witte boterhammen met gebakken ei, genoeg voorpret. De bootreis ging ook voorspoedig en, omdat we veel te vroeg waren, zijn we meteen doorgereden naar de vuurtoren in het uiterste Noorden. Er staat bijna geen wind, wat heel prettig is zo vlak aan de kust. Het is eb en we kunnen behoorlijk ver doorlopen naar de waterkant, wat ons een uniek uitzicht geeft op de vuurtoren. We lopen er helemaal omheen, diverse kwallen ontwijkend. We nemen de gelegenheid wat verder door te lopen en de duinen door te steken naar een watertje net achter de duinen. 

We zijn er nu toch dus de Cocksdorp even aangedaan. Via de Concurrent (what's in a name) waar we nooit wat kopen, even wat gedronken en het dorp doorgelopen naar de Waddenzee. Omdat het windstil is straalt dit stukje iets heel bijzonders uit. Natuurlijk moet we ook de plaatselijke poes even aaien.

Op naar het hotel, uitpakken, installeren en chillen. Vanavond gaan we eten in de Worsteltent, een etablissement waar we al 30 jaar komen. Pasta en wijn, kom daar in Rotterdam maar eens om! Om de spijsvertering te bevorderen waagden we ons in het pikkedonker in het nabij gelegen bos. Gelukkig had ik een zaklantaarntje bij de hand, want anders kon ik die niet voor ogen zien!

10 november 2024 | Dit hotel serveert geen ontbijt, dus wij hadden iets van huis mee te knagen genomen. Is ook heel goedkoop en duurzaam! Voor de lunch hadden we gereserveerd bij het Pakhuus in Oudeschild, ook niet voor het eerst. Het is wel een beetje chique de friemel met bijbehorend prijskaartje. 

Daarna een fikse wandeling in de Slufter. Niet helemaal tot aan zee gelopen, Het weer is net als gisteren wat grauw, maar gelukkig wel droog en windstil. Hierna een rondgetufd over het eiland, waarna we een tweede maal(!) aten in de Worsteltent.

11 november 2024 | We begonnen in den Hoorn, waar elke maandag een overdekte rommelmarkt wordt gehouden, dit ten bate van het onderhoud van het Hoornder kerkje. Men heeft niets van onze gading. 

Het is maandag, dus er is markt in Den Burg. Deze markt telt slechts een handvol kramen, maar ik scoor wel een schapenkaasje bij de kraam van Wezenspyk. Het is nog jonge kaas, maar na 6 weken belegen volgens de jongen. In een onooglijk boetiekje vond ik de Carhartt Cargo broek van mijn dromen. Lunch bij Texelse Branding en voor vanavond thuis een kippetje en aardappelsla gekocht bij Slagerij Dros.

Daarna gezwind via wat omwegen naar de CIV in Oudeschild, waar ik ooit wat Victorinox kartelmesjes voor in de keuken kocht, die mij zeer bevallen. Het is tijd voor de boot van 15.00 uur. Aan de overkant overvalt de drukte ons weer en het vele verkeer zorgt er voor dat we pas 18.30 uur weer thuis zijn.

Volgend jaar weer!

Grote steen

Vandaag is het tijd om de broodnodige boodschappen te gaan doen. In het dorp is alleen een bakker en die is gesloten op maandag. Na het ontbijt met (de laatste) krentenbollen en Snelle Jelle’s reden we naar Lesneven, het dichtstbijzijnde stadje in de buurt (12km), op zoek naar een supermarkt. We hebben geen Wifi, geen G3 of G4, dus alles gaat lekker ouderwetsch.  Gelukkig is er een Hyper Casino (Casino Royale, zeg maar).  Je kan er ook tanken (20 cent goedkoper dan in NL) en overdekt parkeren, wat geen luxe is want de zon schijnt weer volop. We slaan in voor een dag of drie en ik maak spaghetti voor een weeshuis dus dat maakt het allemaal een stuk makkelijker. 

Na de lunch met echt stokbrood gaan we op zoek naar de vuurtoren van gisteren. Verderop staan borden zagen we gisteren, dus nu is het makkelijk te vinden. We komen eerst langs de menhir van Men Marz, met een kruis er bovenop, wat het een hybride godsdienstig monument maakt. Menhir betekent "grote steen" in het Bretons. Je verwacht het niet...

De vuurtoren op Pointe de Pontusval is een eenvoudige en ook niet zo groot. Het ligt tussen twee prachtige stranden in, de één verlaten en de ander met behoorlijk veel volk. We lopen een stuk naar het westen en de stranden met rotsblokken erop en ervoor lijken eindeloos door te gaan. Op de terugweg drinken we een Breizh (is Bretagne in het Bretons) Cola op het terras in Brignogan-Plages en daarna terug naar het huisje voor het aperitief, waarna ik de spaghettisaus voor de komende dagen maak. 

Na de maaltijd nog even naar het strand, dwars door de velden en langs weekend- en vakantiewoningen aan de rand van de zee. We komen de eerste kat tegen, zwanger en wel, en een kudde luid protesterende schapen. Terug via het strand worden we verrast door miljoenen zandvlooien en een soort springende kreeftjes/pissebedachtigen die alle kanten op stuiteren waar je loopt, wat gepaard gaat met geritsel. Heel apart. Na de thee drink ik mijn eerste Calvados in jaren. Vive la France!

Confusion kitchen

Nadat de ochtend was uitgekriekt heb ik de gîte en de directe omgeving uitgebreid gekiekt.

Na het ontbijt (krentenbollen en Snelle Jelle's, over van de reis) zijn we gaan wandelen richting zee en strand. Plounéour-Trez is een piepklein dorpje aan een baai genaamd Grève de Goulven. Die ligt bezaaid met granieten rotsen van allerlei afmetingen. Zee inwaarts belandt je in Het Kanaal. Het is eb en er zijn maar een paar mensen op het strand.  Het is prachtig mooi weer, een zeebriesje en volop zon. Dit is genieten met een harde G! Via het dorp liepen we weer naar de gîte en bij de Tabac kochten we nog een fles water want verder zijn alle winkels dicht. Binnen zaten de dorpelingen al volop aan de alcohol. We zagen nog een aankondiging voor het muziekfestival deze week, daar gaan we zeker naar toe! 

Grève de Goulven

De lunch bestond uit brood, dachten we, dat voor ons was klaargelegd door de verhuurder. Het was echter een brioche, zoet brood dat veel weg heeft van cake. Dus dat viel een beetje tegen. Het smaakte echter verrassend goed met de meegenomen sardienenpaté uit Portugal (Confusion kitchen)! Uitbuiken in de tuin met allerhande lectuur over Bretagne, waar te gaan en wat te doen. Morgen gaan we boodschapjes doen in Lesneven, een iets groter dorp in de buurt. Dinsdag Roscoff en misschien Île-de Batz met zijn vuurtoren. 

Eb

Na te zijn ingedut besloten we nog een tochtje te ondernemen in de buurt en wel naar de Phare (vuurtoren) de Pontusval. Dat ligt net voorbij Brignogan-Plages, hier twee km vandaan. Omdat we de weg niet precies wisten gingen we met de Peus, vertrouwend op heur navigatie. In Brignogan-Plages geparkeerd bij het baaitje aldaar en toen gaan lopen, op zoek naar de vuurtoren. Van alles gezien, maar geen vuurtoren, tot we bij de Sémaphore (seintoren) van de Marine kwamen en ja hoor daar zagen we de vuurtoren in de verte. Gelukkig kon ik met de supertelezoomlens nog een paar aardige foto’s maken, maar wel op het statief want het waaide behoorlijk op dat punt. Er moet ook nog een menhir van 8 meter hoog staan, maar die zagen we dus ook niet. Enigszins teleurgesteld aten we maar een ijsje aan de waterkant en reden we weer terug. 

Een wijntje in de tuin maakt veel goed en na een bakkie uiensoep met geroosterde brioche (ook weer zo’n verrassend lekkere combinatie) gaan we, omdat het nu toch wel fris wordt, enigszins rood verbrand weer naar binnen.

In en om de gîte

Wandeling rond het dorp

Op jacht naar de vuurtoren

Tussen twee vuurtorens

Vorige week donderdag kreeg ik het ineens op mijn heupen en wilde een weekendje weg. In verband met weekenddienst kan dat maar eens in de twee weken, dus haast was geboden. Via VVV Texel heb ik een B&B geboekt, nu eens niet in de duinen of Den Burg, maar in de polder, even buiten de Waal aan de Spangerweg.

Het regende al dagen pijpenstelen, zo ook onderweg naar Den Helder. Tijdens de rit klaarde het toch op en eenmaal op de boot was het droog. Het was behoorlijk druk, met een overdaad aan Duitsers die Herbstferien feierden. We konden pas om 16.30 uur de B&B in, dus verpoosden wij ons alvast op de vaste pleisterplaatsen. In Den Burg kochten we bij de VVV het losbladige boekje "4 fietsroutes en 24 wandelingen" een heruitgave van een vastbladig boekje dat we al uit hebben. Er staan andere wandelingen in en op de achterkant van elke NL versie staat nu ook de DE versie. Handig, zei Carla, als we alle wandelingen gedaan hebben doen we ze nog een keer in het Duits! Verder de topografische kaart van Texel op schaal 1:25.000, ter vervangingen van die uit 1998. Hiermee gewapend gingen we het eiland over. Den Burg lag er inmiddels zonnig bij. We kwamen een kat tegen die op een dak lag te zonnen. Hij wilde zo graag aangehaald worden dat hij er bijna afpleurde.

Na den Burg was het de beurt aan de vuurtoren in het uiterste noorden van het eiland. Hier is aan het strand een nieuwe strandtent verrezen. Over de bediening en lay-out zijn we niet zo tevreden, maar de locatie en het weer maakt veel goed. Er is na de aanleg van een strekdam een enorm strand ontstaan, waarop de de regen van afgelopen dagen behoorlijke plassen zijn gevormd, waar we dan weer helemaal omheen moesten om rond de vuurtoren te kunnen lopen.

De B&B is gelegen aan de Spangerweg, bezuiden de Waal en kijkt uit over de polder met aan de horizon Den Burg en Oudeschild, waar we een etentje in 't Pakhuus hebben gereserveerd. We namen kokkeltjes, vissoep, weiderund en lam. Buiten is het inmiddels stikdonker en wolkeloos. We genoten nog even na onder de sterrenhemel aan de rand van de Waddenzee. 

De volgende ochtend, na het breakfast, begonnen we welgemoed aan een wandeling in de Polder Waal en Burg. Het is werkelijk schitterend weer, hoewel de regen het land zeer drassig heeft gemaakt. Gelukkig hebben we waterdichte wandelschoenen. Naast de onvermijdelijke schapen zijn er ook veel (water-)vogels die zich al opmaken voor de grote trek. Net voor we weer in de auto stappen zag ik een vos de weg oversteken, waarna hij in het struikgewas verdween. 

We hebben nog tijd zat dus brachten we een bliksembezoek aan de Slufter, waar het wemelde van de Duitsers. Het woei inmiddels ook wat harder dus zijn we maar afgedropen en reden naar de Worsteltent voor een bakkie op het terras. We begonnen ook wel trek te krijgen en een bezoek aan Texel is niet af als je niet bij Veronica in Oudeschild hebt gegeten. Echte RAS-patat en kibbeling. Die patat viel trouwens een beetje tegen maar de kibbeling was goed. Eten doe je daar trouwens in gezelschap van zeer brutale spreeuwen.

Vanuit de kamer konden we het licht van de vuurtoren van Texel maar ook die van Den Helder zien. Aangezien we nog tijd hadden, zijn we daar ook nog even langsgereden. De Lange Jaap, zoals hij officieel heet, staat eigenlijk in Huisduinen, maar een kniesoor die daar op let. Vanaf de dijk heb je een schitterend uitzicht over het Marsdiep en de zandplaat Noorderhaaks.

Zomervakantie

We waren dit jaar weer van plan een lang weekend in Enschede door te brengen maar helaas kon ik geen vrij krijgen. Twee dagen later wel en, omdat we ook een rondje Nederland met de nieuwe Peus wilden doen, hebben we dit gecombineerd. We reden via Marken en Harlingen naar Enschede en van daaruit via Duitsland naar Thorn waar Carla die schattige witte huisjes wel eens wilde zien en ik een natuurwandeling langs de Maas wilde maken. We waren bijna acht jaar geleden ook al in Marken, ook op weg naar Harlingen waar we ons 25-jarig huwelijksjubileum vierden. Net als toen wilden we naar de vuurtoren rijden, maar je mag daar niet met de auto komen dus parkeerden we bij het dorp, waarna we door de nevel en broeierige hitte over de dijk naar de vuurtoren wandelden. Op de picknickplaats aten we een boterhammetje en liepen daarna over het Oosterpad weer terug, nog even het dorp in om het massatoerisme aldaar aan den lijve te ondergaan.

Op naar Harlingen. We stopten even bij het monument op de Afsluitdijk, waar Ir. Lely met zijn laptop onder de arm over het IJsselmeer uitkijkt. In Harlingen parkeerden we bij de vuurtoren, waar we acht jaar geleden een nachtje doorbrachten in de hotelkamer helemaal bovenin. De nevel is inmiddels opgetrokken en we maakten een wandelingetje door dit sympathieke stadje, waarna we dwars door Friesland, Drenthe en Overijssel naar Enschede reden. Onderweg in de buurt van Staphorst zagen we wel veertien ooievaars.

 

Thorn in een notendop

Na bij de Appie proviand voor de volgende dag te hebben ingeslagen en alvast een beginnetje te hebben gemaakt met de flessen rosé en rode wijn die voor ons klaarstonden, gingen we een hapje eten bij Fat Kee, een chinees restaurant in de buurt. Toen we binnenkwamen dachten we, nog even verder kijken. Maar er was verder niets bijzonders in de buurt dus we waagden het er maar op. Ik had Pekingeend, wat eigenlijk best lekker was, maar Carla's Mifang Kerrie (Mifang is Twents voor Mihoen) viel zwaar tegen. Het was er ook bloedheet, wat ook niet hielp. Gelukkig hadden we al een zak uitgebakken spekjes bij de wijn leeggegeten...

De volgende dag reden we via Duitsland naar Thorn in Midden-Limburg. Dit gaf mij de kans om de Peus op zijn staart te trappen, hoewel ik niet harder dan 150km/h heb gereden. De wegligging blijft ook onder die omstandigheden uitstekend, wat ik van de oude Peus niet kon zeggen. Na wat strubbelingen om Venlo uit te komen, parkeerden we net buiten Thorn aan de Groothegger-laan, waar we vol goede moed aan een wandeling begonnen. De bewegwijzering is echter nogal summier en ik heb geen kaart. Het pad op de grens met België dat we namen loopt dood en tot overmaat van ramp kreeg Carla een hypo. We kozen eieren voor ons geld en zijn toen Thorn ingelopen, bekend om zijn witgeschilderde huisjes. Dat is het eigenlijk. Op een terrasje dronken we een bakkie en ik nam natuurlijk een stuk abrikozenvlaai. Carla had net al haar brood naar binnen gepropt en had geen trek meer. Op weg naar de Peus waarschuwde Carla nog voor de gaten en kuilen in de weg, maar te laat, ik zwikte en stortte met donderend geraas ter aarde. Hand en elleboog open maar gelukkig hadden we pleisters bij ons. Moe maar voldaan aanvaarden we de reis naar huis. Tot zover onze zomervakantie.