Posts tonen met het label Spijkenisse. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Spijkenisse. Alle posts tonen

zaterdag 3 maart 2012

In dier voege

Begin januari dit jaar had ik het helemaal gehad. Ik moest in actie komen ander zou het helemaal fout gaan. Zodoende heb ik contact opgenomen met de Stichting Zwerfkatten Rijnmond of ze iemand (zoals ik) als vrijwilliger konden gebruiken. Dat konden ze! Ik ben natuurlijk geen vreemde voor ze, zoals je in het bericht "Een dagje uit van de stichting" kunt lezen.

Op 1 februari jongstleden ben ik begonnen. Momenteel is er een chronisch gebrek aan chauffeurs, dus daar ben ik mee begonnen. Ook het PC-park wordt nu door mij onderhouden, wat inhoudt dat ik alle PC's weer up-to-date probeer te krijgen. Aangezien de machientjes van respectabele leeftijd zijn, lukt dat wel maar heel langzaam. Tot overmaat van ramp crashte er één (toeval...), die ik vervangen heb door het exemplaar dat ik uit Portugal heb meegenomen. Via via had de stichting ook een HP Laser All-In-One op de kop getikt en die heb ik aan de praat gekregen en aan het netwerk gehangen.

Het draait natuurlijk om de zwerfkatten en daarvoor moeten we naar buiten. Ik ben maar een beginneling op dit gebied dus ik vergezel de doorgewinterde lieden achter het stuur of als bijrijder. Tot nu toe ben ik op pad geweest met Joke, Walther, Yvonne en Maaike. De eerste dag met Joke was gelijk bingo: een ren plaatsen in Pernis, een kat brengen naar het asiel in Spijkenisse, een kat ophalen in Hellevoetsluis en een locatie inspecteren in Zevenhuizen. Voor een vangactie zijn we gaan folderen in Feijenoord. Met Walther ben ik onder andere katten gaan brengen naar een boerderij annex manege in Berkel en Rodenrijs. Er waren net schapen op het ijs die vervolgens de stal werden ingejaagd waar wij net de katten aan het vrijlaten waren, net Wild West... In Heerjansdam plaatsten we een vangkooi bij mensen thuis die daar een kat in de garage opvingen maar zich niet door hen liet vangen. De volgende dag was het raak.

Ook met Maaike heb ik vangkooien geplaatst, nu in Pendrecht. Daar lopen twee zwerfkatten waarvan we er één gevangen hebben, de andere laat zich niet zien. We keren wel meerdere keren terug op het plaats delict om te kijken of er al resultaat is of om het lokvoer te verversen. Verder brachten we twee katten naar Bleiswijk, waar ze bij een groentetransportbedrijf werden teruggeplaatst. Ze worden daar verzorgd door Ismaël, die als een kind zo blij was dat ze terug waren. Het leuke van dit werk is dat je ook contact hebt met de betrokken buurtbewoners.

Met Yvonne ging ik eerst een kat ophalen die door een vrouw in haar toilet was opgesloten, ze had hem daar met voer naartoe gelokt. Probeer hem dan maar eens te vangen! Ook moesten we een kuurtje brengen naar Crooswijk, waar een vrouw zich ontfermd had over een zieke kat. Met Yvonne bracht ik ook een overleden kat naar het crematorium in Ommoord. Dat was een minder leuke ervaring. We zouden de kat (in een zak...) in de koeling leggen, maar daar lagen ook dode honden, open en bloot. Daar schrok ik wel van.

Ik ben ongetwijfeld een aantal ritten en gebeurtenissen vergeten. Je bent de hele dag bezig en er moeten ook ad-hoc dingetjes geregeld worden, zoals het brengen van een vergeten laptop naar Ridderkerk, het ophalen van kattenvoer dat iemand overhad en aan ons schonk tot het tanken van diesel voor de bus en de bestelwagen.

De stichting ressorteert onder Dierenbescherming Rijnmond en die zoeken ook mensen. Ineke, de directeur van de stichting, heeft mij daar voorgedragen en ik heb een gesprek gehad. Deze maand ga ik meewerken aan de bouw van de nieuwe website, waarbij de nadruk in eerste instantie zal liggen op de pagina('s) van de Dierenambulance. In dier voege ga ik ook stage lopen bij de meldkamer en de ambulances, waarbij ik niet uitsluit dat ik, als de website klaar is, daar blijf plakken...

maandag 29 maart 2010

Size matters

Wij hebben jarenlang de Volkskrant gelezen, eigenlijk vanaf eind jaren 70. Toen onze dochters eind jaren 90 naar het voortgezet onderwijs gingen besloten we, vanwege de grotere toegankelijkheid en het plaatselijke nieuws, over te stappen op het Rotterdams Dagblad, geïncarneerd vanuit Het Vrije Volk en Rotterdams Nieuwsblad. Deze laatste was een uitgave van Sijthoff Pers, eigenaar ook van Uitgeverij De Botlek, mijn voorlaatste werkgever waar ik 16 maanden gewerkt heb. Ik werkte daar als Advertentie-acquisiteur (de Spaanse Acquisitie, zeg maar) voor Botlek1, een regionaal huis-aan-huisblad en zusteruitgave van Botlek2, Brielse Courant en Hellevoetse Post. Dit onder de bezielende leiding van Cees van Wijngaarden en Henny Kester-de Kievit, beiden lokale helden m/v (Henny was tevens wethouder) in respectievelijk Spijkenisse en Brielle. Met Henny ben ik nog een keer op werkbezoek geweest in de drukkerij van Sijthoff, gevestigd in Delft.

Het Rotterdams Dagblad werd in 2005 ingelijfd bij het Algemeen Dagblad, waarna het allengs afgleed naar een voor ons minder interessant nieuwsmedium. Vandaar dat we afgelopen herfst besloten om, mede uit zuinigheidsoverwegingen, het AD op te zeggen. We lezen hem nu mee met Carla's moeder. Het is wel raar, geen eigen krant, zodat we toch maar eens een proefabonnement op de Volkskrant hebben genomen. Dat beviel zo goed dat we nu na al die jaren weer abonnee zijn. Het AD verscheen in tabloidformaat, zeg maar half zo groot als de Volkskrant, dat tot vandaag in broadsheetformaat verscheen. We maakten al grapjes dat we een grotere tafel moesten kopen om tegelijkertijd de krant te kunnen lezen. Dat hoeft dus niet meer, want vanaf vandaag verschijnt de Volkskrant, als één der laatste Mohikanen, ook in tabloidformaat. De weekendbijlagen echter in berlinerformaat, wat iets groter is.

zondag 29 juni 2008

Stierlijk

We zouden bij collega's van Carla in Klaaswaal op bezoek gaan. Efficiënt als we zijn hebben we er meteen een wandeling aan vastgeknoopt en wel in Piershil. Het is nou niet meteen het zinderend middelpunt van de Hoeksche Waard. Het ligt wel midden in een stokoude polder met uitgestrekte akkers. De aardappelvelden staan in bloei en het ruikt heerlijk zoet naar ehh, aardappelplant. Onderweg zien we weer een flink aantal beesten, voornamelijk van het type zoogdier. Paarden, een boerderij met wel tien katten op het erf, hazen die, heel parmant, in een knollenland rennen. De wandeling schampt ook Nieuw-Beijerland en voert langs het Spui.

Aan de overkant ligt Spijkenise en kun je ook de Botlek en Europoort zien liggen. Langs het Spui ligt  een dijk, waarop je telkens over een hek moet klimmen om, wat blijkt, een steeds gevaarlijker terrein te betreden. Eerst gemaaid gras, dan ongemaaid gras, dan met schapen en vervolgens met witte koeien. Dachten we. Tot er één gaat staan. Dat is geen koe, roept Carla. Ik zie het ook. We gaan iets sneller lopen. Mijnheer is echter van het vreedzame type, dus het loopt goed af. We hebben ons weer niet verveeld.