Posts tonen met het label Brielle. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Brielle. Alle posts tonen

dinsdag 14 april 2026

Huizenjacht

Drie jaar geleden werd ik 65 jaar en dat vierden we met een logeerpartijtje in Boutique Hotel de "Oude Veste" in Hellevoetsluis. Dit jaar deden we dat nog eens, nu ter gelegenheid van Carla's 65e verjaardag. We boekten weer een kamer en alvast een etentje in het belendende Steakcafé de Buren. 
 
Brielle | Onderweg stopten we even in Brielle, om thee en nootjes te scoren bij de plaatselijke middenstand. Ook gingen we even langs Lijstenmakerij Bazen, om oude landkaarten te zoeken van de polder (Naters) waar mijn vader vandaan komt. Jan Bazen had nog wat liggen op zolder, dus we konden meekomen om te zoeken in stoffige mappen. En warempel, de gezochte kaart (1696) vonden we, helaas niet ingekleurd zoals op de afbeelding hieronder, maar Carla bood aan het zelf in te kleuren (grapje). En passant namen we ook de kaart van polder Rugge mee, tezamen voor slechts 10€. Inlijsten doen we zelf. Hierna een hapje eten in de Brielse Aap.

Nieuwenhoorn | Carla had bedacht om alle huizen waar zij heeft gewoond voordat ze naar Brielle verhuisde te gaan bezoeken. Het zwaartepunt daarvan is in Hellevoetsluis, maar zij heeft ook in Nieuwenhoorn gewoond, aan de Wee Weneestraat. Ook mijn familie heeft daar gewoond voordat ze naar Hellevoetsluis verhuisden, dus ik vond dat een goed idee. We wandelden langs alle plekjes waar Carla goede herinneringen heeft, de kerk, haar schooltje, de bakker, haar oude huis en de Smithilseweg, v/h de Achterweg waar mijn ouders woonden.

Hellevoetsluis 1 | Op naar Hellevoetsluis, parkeren bij de Brandweerkazerne en installeren in het hotel. Even chillen en om de eetlust op te wekken een wandelingetje naar "het kleine strandje". Het is best fris en er staat wat wind. Het etentje bij de buren maakt veel goed. Geheel tegen onze natuur in tv gekeken (Even tot hier) en de rummykub competitie overgeslagen.

Hellevoetsluis 2 | Na de marathon in Rotterdam gaan we vandaag onze eigen marathon lopen, langs de huizen in Hellevoetsluis. Op weg naar de Cruijsenhoekstraat, waar Carla als baby een jaar heeft gewoond, lopen we een route die ik als kind liep op weg ("om een booschop") naar mijn oom Kommer en tante Maartje aan de Moriaanseweg Oost, het nummer weet ik niet meer. Het liep over de Molenweg, vanaf de Jan Blankenstraat, door weilanden en akkers. Het is nu helemaal volgebouwd en onherkenbaar. De Cruijzenhoekstraat, wordt opgeschrikt door onze aanwezigheid (nieuwsgierige blikken). 

We eten een boterhammetje en gaan door naar de Cornelis van Kleiburgstraat waar Carla is geboren. Daar is ook de school waar haar zus en mijn broer op hebben gezeten (zelfde jaar). We wilden wat gaan drinken in de Smaeck van Hellevoet, waar Carla een (FB) vriendin van 60 jaar geleden tegenkomt. We besluiten er niet te lunchen want het menu spreekt ons niet aan. We lopen nog een rondje om de kerk, die binnenkort wordt getransformeerd tot woningen. Door naar de Sternstraat waar ook een tijdje werd gewoond.

Hierna steken we door naar het Weergors aan het Haringvliet, een plek, ingeklemd tussen camping en vakantiepark, waar we eigenlijk nog nooit geweest zijn. Het is een soort mini natuurgebied, ontstaan na de aanleg van de Haringvlietdam. Weer even uitpuffen bij het kleine strandje, waar een ganzenfamilie in de harde wind en dito golfslag probeert naar de haven te zwemmen. Late lunch bij de Waag met steak en een Ouwe Toeter Sterke Blonde voor mij.

Quackjeswater | We zijn al 60 jaar niet bij het Quackjeswater geweest dus nu is de ideale gelegenheid, als afscheid van deze trip down memory lane. Het is mooi weer en we slaan even broodjes en rosbief in bij de AH. Het is maar 8 minuten rijden en parkeren is ook een makkie. Het pad leidt rond het water (rode paaltjes), het kan niet missen. Bij het uitkijkpunt kun je uitgebreid de watervogels observeren, aalscholvers (of schollevaren in goed Nederlands), lepelaars, ganzen, zwanen etc. etc. Zeer rustgevend allemaal en echt een aanrader. De terugweg aanvaardden we via Goeree-Overflakkee en een kleine tussenstop bij Ikea in Barendrecht.

zaterdag 9 september 2023

Ons Brieltje 2

In 1967 kwam ik op negenjarige leeftijd te wonen in de wijk Rugge te Brielle. Er was toen onlangs een stukje bijgebouwd, nabij het tegenwoordig geheten Bedevaartsoord HH. Martelaren van Gorcum. Twee van die martelaren, Nicolaas Pieck en Lenaert Vechel, leenden hun namen aan de nieuwe straten aldaar. Wij woonden aan de Lenaert Vechelstraat 61. Destijds vond ik het gebouw al intrigerend en er deden verhalen de ronde over een enorme snoek die in de vijver zou rondzwemmen. Ik kan me niet herinneren er binnen te zijn geweest, maar Carla wel en zij wilde altijd daar nog eens rondkijken, wat we nu tijdens de Open Monumentendag hebben gedaan.

Hertjes in kamp, omstreeks 1969

We parkeerden op het Ruggeplein, waar vroeger (Opa Vertelt) diverse winkels en instanties waren maar dat nu wordt gedomineerd door De Lidl. Een kleine wandeling voerde langs onze respectievelijke ouderlijke huizen, die van Carla aan de Welleweg 75. Achterom lopend staken we uiteindelijk het grasveld tussen de Regulierenstraat en Kloosterweg over op weg naar het bedevaartsoord. Vroeger was hier het hertenkamp van v.d. Drift gelegen en kwamen we tot onze verrassing langs een begraafplaats. Daar hebben wij allebei geen actieve herinnering aan, dus dat was wel een beetje vreemd. Van de heer v.d. Drift hadden mijn ouders in 1968 hun caravan te leen gekregen voor onze zomervakantie in Ouddorp.

Schoorvoetend betraden wij de Bedevaartskerk zoals wij dat hadden leren kennen. Niet religieus, laat staan Katholiek, moesten we even wennen aan de ingehouden pracht en praal van deze relatief jonge kerk (1932). Prominent in het kerkschip staan de beelden van Nicolaas en Lenaert, omkranst door het invallend licht door de gebrandschilderde ramen aan weerszijden. Dit is zodanig geconstrueerd dat rond het middaguur een soort aura ontstaat, erg fraai. Traditiegetrouw brandde Carla een kaarsje voor degenen die ons ontvallen zijn (het worden er steeds meer), de nota hiervoor voldaan via een Tikkie. Buiten liepen wij de omgang in tegengestelde richting, iets wat ik ontraadt als je het verhaal nog niet kent (de lijdensweg en wederopstanding van Jezus).

Het volgende monument, de voormalige Rijks HBS resp. Rijksscholengemeenschap resp. Maerlantcollege aan de Jan Mathijssenlaan, is onlangs in gebruik genomen als appartementencomplex. Carla heeft hier 5+1 havo jaren doorgebracht en heeft nog regelmatig contact met oud medeleerlingen. Zij wilde dolgraag eens de appartementen van binnen bekijken die eindelijk na jaren voorbereiding in gebruik zijn genomen. Binnen is het niet druk en Sven, de eenzame troubadour die liedjes ten gehore zou brengen, zit er een beetje beteuterd bij. Gelukkig stroomt het toch een beetje vol en dapper zingt hij zijn lied. Ik zie plotsklaps een oude bekende, Cees B., uit mijn Demeshed tijd. Na enig aandringen herkent hij mij ook en vraagt of wij zijn appartement willen bekijken. Wat een toeval. We maken kennis met zijn partner Adriënne die ons prompt een rondleiding geeft en water aanbiedt. Heel gezellig. We moeten echter door, de stad in.

De volgende stop is de Sjoel aan de Turfkade. Na binnenkomst worden we een zaaltje ingedirigeerd waar een meisje liedjes zong. Heel leuk allemaal, maar daar kwamen we niet voor. Dus maar weer door. Anja en Ruud zijn helaas niet thuis, dus zijn we even langsgewipt bij Hendrik en Gerda voor een kopje thee, waarna we de regentenkamer van het Asyl voor Oude en Gebrekkige Zeelieden hebben bezocht, gelegen aan het Asylplein. Op hetzelfde plein bevindt zich de Johan Been bank. 

Laatste interessante monument is de voormalige winkel van Cees Stuij Optiek, dat momenteel wordt gerestaureerd. Bij Cees heb ik menig bril aangemeten gekregen, ook mijn van oranje glazen voorziene John Lennon (achtige) montuur midden jaren 70. Ter rechterzijde is nu een apotheek aangetroffen en inmiddels gerestaureerd. Het pand is te huur.

Via het Kruidvat en Lidl zijn we moe maar voldaan teruggereden naar ons Rotjeknor.

dinsdag 31 juli 2012

Leootje, in zo'n klein Peugeootje

Drie generaties voor de deur...
Tergend langzaam gingen de dagen, de weken voorbij. In de week van 20 juli zou de nieuwe Peugeot worden afgeleverd, dat kon dus ook op de maandag ervóór zijn. Daarna duurt het maximaal vijf werkdagen voor de auto opgehaald kan worden, dus op zijn vroegst die 20e. Helaas, het werd een kleine week later maar afgelopen donderdag was het dan zover. De avond ervoor hebben Carla en ik gepast afscheid genomen van de oude Peus met een ritje naar Rockanje sur mer. Ik moest werken, maar door te schuiven met uren kon ik op tijd weg om de auto op te halen. Na alle plichtplegingen en een geinig boeketje bloemen in ontvangst te hebben genomen reed ik eerst naar de dichtstbijzijnde AH om garnalen te kopen voor de barbecue met Mariska erbij die avond. Daar belde Carla mij op en vroeg hijgend EN?? Zo koel mogelijk antwoordde ik: Nou ik sta in de Appie bij de garnalen. Nee ontplofte ze, de AUTO!! Oh, prima hoor. Ik zie je zo.

We hebben wel meteen een ritje gemaakt, over de A20, afslag 14 en dan via Schoonhoven weer terug, altijd leuk, alleen jammer dat een groot gedeelte van de Lekdijk langs de Lek afgezet was. 's Anderendaags heb ik op een parkeerterrein hier vlakbij een aantal foto's gemaakt voor het nageslacht en zaterdag gewapend met de handleiding alle ins en outs der techniek en heur bediening doorlopen (onderbroken door diverse geïnteresseerde buurmannen): bluetooth, iPod, navigatie, je kunt het zo gek niet bedenken. Het is echt een moderne auto en van alle gemakken voorzien. Aangezien er 15 pk meer aanwezig is en de auto bijna 200kg lichter is dan de oude Peus wil 'íe best graag van zijn plek komen, dus lekker sportief. Het enige nadeel is de kleinere kofferbak, maar er passen wel twee Konmarkratjes in en dan is er nog ruimte over!


Zondag zijn we eerst naar Toledo's pad in Burgh-Haamstede gereden voor een fotosessie en daarna reden we door naar Hellevoetsluis voor een wandelingetje. We werden verwelkomd met kanonschoten op het Zuidfront. Een maandje terug kwamen we daar Gerda en Hendrik tegen en toen beloofden we de nieuwe Peus te komen showen. Bij nadering van Brielle bleek dat de stad afgezet was. Uiteindelijk parkeerden we in Meeuwenoord en hoorden we harde muziek: Brielle Blues was aan de gang. Neef en nicht lief waren natuurlijk ook niet thuis en dus zijn we onverrichter zake richting Rotterdam afgedropen. 


Belangrijkste kenmerken:

Peugeot 208 Allure 1.6 VTi 120pk
  • Vernis metaallak Gris Shark
  • Ekmet bekleding (zwart/grijs met bruine accenten)
  • Mistlampen met statische bochtverlichting
  • Peugeot Connect Nav (prijswinnende Touchscreen)
  • 16" lichtmetalen velgen "Helium"
  • Gescheiden Climate control (links/rechts)
  • LED dagrijverlichting
  • Head-up instrumentenpaneel met kleurendisplay (boven je stuur, niet er achter)
  • Regen- en lichtsensor (automatisch inschakelende verlichting en ruitenwissers)
  • Blauwe sfeerverlichting
  • Chromen accenten zowel binnen als buiten
  • Et cetera
Wim Sonneveld - "Margootje" 
Ik zat aan het ontbijt een beschuitje te soppen
Toen zag ik opeens een klein autootje stoppen
Het was een Peugeootje, zo groot, nee, iets groter
Het stond naast mijn theekopje, vlak bij de boter
En ja hoor, daar ging het portiertje al open
En kwam een klein vrouwtje naar buiten gekropen
Heel blond in bikini, een beeldig figuurtje
Ze stond op m'n bord en ze vroeg om een vuurtje
Ze zei: "Ik heet Margootje"
En ik zei: "Hallo"
Ze zei: "Nou daar ben ik dan, he"
En ik zei: "Oh"
Ik vroeg haar, uit wat voor een plaatsje ze kwam
Ze zei: "Nou, wat dacht je, uit Madurodam"

Margootje, Margootje, ze klom op mijn broodje
Ze trok aan mijn haar, ze zat op mijn mouw
M'n kleine vriendinnetje, zo'n neussie, zo'n kinnetje
Ze riep in m'n oor, o ik hou zo van jou
Margootje, Margootje, in zo'n klein Peugeootje
Margootje, Margootje uit Madurodam

Ze was wel erg lief, maar ze werd te aanhalig
Ze wou mee in bad en dat vond ik schandalig
Toen heb ik haar weggebracht in haar Peugeootje
Naar Madurodam en ik zei: "Dag Margootje"
Ik zette haar neer bij het AVRO-gebouwtje
Ik zei: "Nou naar huis en wees een zoet vrouwtje"
Maar 's avonds deed ik de broodtrommel open
Daar zat ze weer achter de koek weggekropen
O, had ik haar toen maar de deur uitgezet
Ze wou in m'n bad en ze wou in m'n bed
Zij werd erg ondeugend en ik schreeuwde kwaad
"Jij Christine Keeler in pocketformaat"

Margootje, Margootje, in een klein pettycoatje
Ze zwom in m'n bad en ze zat op de Vim
Ze kroop in een laatje met zo'n klein behaatje
Ze kroop in m'n binnenzak en fluisterde "Wim"
Margootje, Margootje, kleine idiootje
Margootje, Margootje uit Madurodam

Ik zei dat ik zoiets beslist niet meer wilde
Ze beet in m'n teen en krijste en gilde
En toen is ze weggegaan, boos en beledigd
En daarmede was de affaire erledigt
Maar het laatste nieuws dat ik van haar vernam
ze zit nu in de Begijnhof van Madurodam
Ze draagt een zedig wit kapje, zo'n kleintje
Ze is nu een keus en een deugdzaam begijntje
Maar soms kijk ik nog wel eens achter een vaas
Ik kijk in het trommeltje met speculaas
Ik kijk of ze soms in m'n zeepbakje is
Omdat ik haar toch wel een klein beetje mis

Margootje, Margootje, ik riep je, ik floot je
Ik zoek onder 't kussen, ik kijk in m'n hoed
Ik zoek in de laatjes, in hoekjes en gaatjes
Nou ben je verdwenen voor altijd, voorgoed
Margootje, Margootje
begijntje, Bardootje
Margootje, Margootje
Uit Madurodam...

Tekst en muziek: W.Sonneveld/A.M.G.Schmidt

woensdag 23 november 2011

Omgevlogen

We waren bijna vergeten hoe het was, een huis vol kinderen. Drie jaar geleden gingen Mariska en Laura uit huis, samenwonen in een flatje in het Centrum van Rotterdam. Dik een jaar geleden ging Laura het geluk beproeven in Portugal met haar vriend Bruno. Afgelopen woensdag kwamen ze voor een weekje naar Nederland, Laura voor de tweede, maar Bruno voor de eerste keer sinds hun vertrek. Ze zouden woensdag tegen middernacht landen. Het was mistig en koud. Op weg naar Rotterdam kon je bijna een hand voor ogen zien, best eng. Gelukkig ging het goed. De kinders moesten erg wennen aan de kou.

De eerste nacht sliepen ze bij ons in de logeerkamer, in Laura's eigen oude bed. Donderdag en vrijdag werden benut om oude bekenden, vrienden en familie te bezoeken. Er werd af-en-aan bij ons of bij Mariska gegeten en/of geslapen. Zaterdag hadden we een lunch gepland, waar Marja en Willem en ook Mariska bij aanwezig zouden zijn. Ik had Baskische tomatensoep, pastasalade met tonijn en zelf afgebakken broodjes gemaakt en beleg naar Laura's keuze ingeslagen. Helaas moest Willem afzeggen wegens griep, Marja nam als troost een bakje soep voor hem mee. Zondag zijn we naar Gerda, Hendrik en Anne in Brielle afgereisd voor een gezellige middag en een Indische rijsttafel van Gerda's hand. De maandag was ingeruimd om te winkelen in de stad, Laura had warme laarzen en een sjaal nodig, zaken die in Portugal schaars zijn. We zouden een broodje scoren bij Panini, maar vanwege de kou belandden we bij Bazar aan de Witte de Withstraat.

Dinsdag was een verrassing: een dagje naar Texel. Laura had dit stiekem ook gehoopt maar het liep anders. Vanwege de aanhoudende mist hadden we dit plan maandag al uit ons hoofd gezet en Scheveningen leek een redelijk alternatief. Dit stond bij Laura op de tweede plaats zo bleek, dus dat was weer bingo. Op de dag zelf was het natuurlijk prachtig weer, wat de pret niet drukte, integendeel. We gingen eerst lunchen bij Simonis aan de Haven, een zaak waar we wel vaker komen. Bruno had nog nooit echt goeie haring gegeten, dus dit was zijn vuurdoop. Voor de zekerheid had ik ook een bak kibbeling besteld. Helemaal niet nodig, Bruno vond het heerlijk! Laura opgelucht. Daarna een strandwandeling richting de pier. Er stond bijna geen wind, wat wel raar is aan zee. Na een bezoekje aan het winkelcentrum en een verwarmd terras waar de mussen lekker dichtbij de kachels vertoefden, reden we naar IKEA in Delft waar we, naast de nodige snuisterijen, ook een Zweedse maaltijd samenstelden om thuis op te peuzelen.

Vandaag was al weer de laatste dag. Na een tweede bezoekje aan oma gingen we naar de AHXL om de broodnodige Hollandse, in Portugal niet verkrijgbare,  smaakmakers in te slaan. Rond 14.00 uur vertrokken we weer naar Schiphol. De week is omgevlogen...

vrijdag 14 oktober 2011

Heden, verleden en toekomst

Vandaag scheen er een lekker najaarszonnetje en dat nodigde ons uit om weer eens naar Hellevoetsluis af te reizen. We reden er naar toe via de Rijksstraatweg tussen Brielle en Hellevoetsluis, waarbij we kennis maakten met de nieuwe rotondes in Brielle. Een hele verbetering! We parkeerden achter het gemeentehuis. Op de Opzoomerlaan viel op dat daar hele huizenblokken zijn gesloopt en dat er nieuwe appartementen worden gebouwd. De vooruitgang zullen we maar denken. Hier stonden woningen van de mariniers die hier woonden als ze niet op zee waren, tot de Marine naar Den Helder verhuisde. Ik weet nog dat er een drogist (Maarten volgens mij, zijn achternaam ben ik vergeten) gevestigd was, waar ik wel eens een boodschapje moest doen. Agré-Gola's tegen een zere keel...

We liepen over de van haar hoge bomen ontdane Wallen naar het Droogdok van Jan Blanken. We dronken een bakkie op het terras. In 2006 waren wij, als donateurs, getuige van het (symbolisch) slaan van het eerste paaltje van de werkloods. De bouw liet vervolgens nog vier jaar op zich wachten, maar nu is het af.

We liepen langs het water naar het Brandweermuseum om te kijken of ze nog modelbrandweerautootjes in het winkeltje hadden. Ik heb daar destijds een Peugeot 806 Incendie et secours gekocht. Ze hadden geen model-brandweerautootjes meer. Enigszins teleurgesteld vervolgden wij onze weg richting vuurtoren. Aan de overkant zagen we dat er eindelijk gebouwd wordt op de plek van het voormalige Marinehospitaal. Er wordt, geheel in de stijl van het afgebrande hospitaal en belendend perceel, een nieuw appartementen-complex gebouwd. Misschien iets voor ons als we gepensioneerd zijn?

zondag 25 september 2011

Boerin in Frankrijk

Wil den Hollander-Bronder
Mijn moeder, Neeltje Herlaar, is in 1917 in Brielle geboren. Zij bezocht daar de lagere school (de 'klompenschool' voor zover ik weet). Thuis hadden wij wat boeken staan, het merendeel streekromans. Leergierig ventje dat ik was, ik las ze bijna allemaal. Zo ook de omnibus 'Boerin in Frankrijk' van de schrijfster Wil den Hollander-Bronder. Later, als puber, las ik het nogmaals en toen vertelde mijn moeder dat zij met de schrijfster, Wil Bronder, op school had gezeten, misschien zelfs wel in dezelfde klas, hoewel ze bijna twee jaar scheelden. Volgens mijn moeder woonde Wil in de polder Zuurland nabij Brielle, destijds kennelijk onderdeel van Oostvoorne.

Wil is later getrouwd met Gerrit den Hollander(!) en zij zijn in 1947 naar Frankrijk geëmigreerd, waar ze uiteindelijk in het gehucht Inval-Boiron in het departement Somme een boerderij konden pachten. De vier boeken die de omnibus* vormen verhalen over het wel en vooral wee aldaar. Wil is in 2000 overleden en woonde tot op die dag op die boerderij. Haar man Gerrit sneefde, inmiddels dement, in 2002. Lekker belangrijk zul je misschien denken, maar door de hernieuwde kennismaking met mijn oude schoolvriendin Celma ben ik meer dan normaal geïnteresseerd geraakt in deze vrouw en haar nalatenschap. Celma heeft namelijk een Chambres d'Hôtes in Saint-Agnan-de-Cernières, Normandië. Dat ligt niet zo gek ver van Inval-Boiron. Wij hadden onze vakantie dit jaar bij Celma af willen sluiten, maar dat ging qua planning niet door.

Nu had ik al eens over dit onderwerp gegoogled en ontdekte dat in het gehucht Le Mazis een Chambre d'Hôtes 'Onder de Linden' was, die wordt uitgebaat door een zekere Aart Onder de Linden en zijn vrouw Dorette. Zo las ik dat hij, naar Frankrijk geëmigreerd in 1946, vanaf 1952 als knecht op de boerderij van Den Hollander heeft gewerkt. Sterker nog, hij figureert als Kees in een aantal hoofdstukken! Dorette is dan weer de dochter van de vorige bewoners van die boerderij en heet in het boek aanvankelijk Blanche en later Odile. Haar ouders verhuisden toen naar een landhuis in Le Mazis. In 1972 werd dit door hen omgetoverd tot een Chambres d'Hôtes en werd in 1992 door Aart en Dorette overgenomen.

Zaterdag 24 september 2011 zijn we dan op bedevaart gegaan naar de oude boerderij. 's Ochtends bij het ontbijt ontmoetten we Aart, die bij mijn oom Wim in de klas blijkt te hebben gezeten begin jaren '30. Hij kende een flink aantal van mijn ooms en tantes en mijn opa Eliza, die stratenmaker was en waar mijn vader bij werkte. Aart is in Vierpolders geboren en staat, nu ruim 80 jaar, nog midden in het leven. Nooit gestopt met werken en vol plannen voor de verbouwing van de kamertjes op de tweede verdieping. Met de instructies van Aart gaan we op stap. De afstand tussen Le Mazis en Inval-Boiron is slechts ruim een kilometer. We lopen langs weiden waar de karakteristieke witte koeien grazen. 'Bij de kerk rechtsaf en dan over het bruggetje'. Aan de linkerkant van de Rue du Moulin zien we het boerderijtje staan.

Het verbaast mij dat het pal aan de weg ligt, door de beschrijvingen in het boek (mede geholpen door de omslagillustratie) leek het verloren in de ruimte te staan. Het is ook veel kleiner dan ik me voorstelde en inmiddels onvoorstelbaar oud en vervallen. Dat hier tot ruim tien jaar geleden nog iemand gewoond heeft! We lopen om de boerderij heen. Aan de achterkant was een watermolen, die een aantal machines aandreef. We moeten door een kapot hek kruipen om er zicht op te krijgen. De rivier Le Liger is in deze tijd van het jaar slechts een smal stroompje. Het omliggende terrein is totaal overwoekerd. De boerderij wordt misbruikt als opslagplaats van de naburige boer, die ons gelukkig met rust laat en niet wegjaagt zoals Aart vreesde.

Het exterieur van de boerderij
Het interieur...
We gaan ook naar binnen in wat schuren en stallen moeten zijn geweest. Het woongedeelte is afgesloten maar ik kan wel foto's door de ramen maken. Het ziet er allemaal vervallen en deprimerend uit. Kleine hokjes en kamertjes, overal rommel, stof en spinnenwebben. Mooi en ontroerend zijn de details: porseleinen schakelaars, aandrijfstangen, -riemen en -wielen, achtergelaten gebruiksvoorwerpen. We verkenden ook nog even de omgeving en ontliepen ternauwernood de 'bemoeizuchtige' overbuurvrouw. Het is welletjes geweest en schoorvoetend aanvaardden we de terugtocht. We werden ingehaald door de boer die zijn koeien ging verweiden. Het leven gaat hier, ondanks alles, gewoon door...


De omgeving en haar stralende middelpunt...
*Land van zon en wijn (1964), Volwassen mensen huilen niet (1964), En de boer, hij ploegde voort (1965) en Mijn vallei in Frankrijk (1966).

donderdag 6 januari 2011

Leeftijdgenoot

Begin 1979 zat ik nietsvermoedend in Honky Tonk, mijn stamkroeg in Brielle. De muziek die daar gedraaid werd was normaal gesproken niets bijzonders, maar die dag hoorde ik het singletje Adolescent Sex van Japan. Het sprak me meteen aan en na een bezoekje aan Haddock in Rotterdam was ik diezelfde week nog de trotse bezitter van de gelijknamige lp, uitgebracht in 1978 maar opgenomen in 1977. Zelden werd ik zo gegrepen door muziek als op juist die LP. Een krankzinnige mengeling van vuige rock, punk, funk, disco, echo's van Rolling Stones, David Bowie, Roxy Music en New York Dolls en de geforceerde stem van David Sylvian. Andere leden van deze extravagant uitgedoste glam/art-rock band waren Steve Johansen (broer van David, hun echte achternaam luidt Batt), Mick Karn, Richard Barbieri en Rob Dean, die in 1981 de groep verliet.

Opus magnum en stijlbreuk
Na Adolescent Sex maakten de heren in moordend tempo nog vier LP's: Obscure alternatives (1978) , Quiet life (1979), Gentlemen take polaroids (1980) en Tin drum (1981). Als zwanenzang werd nog de live lp Oil on canvas uitgebracht in 1983.

Vanaf Quiet life, dat muzikaal een stijlbreuk betekende, ging Sylvian met zijn 'echte' stem zingen, die daarna nog het best tot zijn recht kwam op zijn solo projecten Brilliant trees (1984), Gone to earth (1986) en Secrets of the beehive (1987). Op deze laatste stond ook het nummer Forbidden colours, een samenwerkingsproject met Ryuichi Sakamoto, bekend van Yellow Magic Orchestra, voor de film Merry Christmas Mister Lawrence met David Bowie in de hoofdrol.

De wegen van de heren gingen uiteen, hoewel regelmatig in allerlei combinaties muziek werd geproduceerd en uitgebracht, culminerend in 1990 met de cd Rain tree crow in dezelfde bezetting als Tin drum, feitelijk een Japan-reünie onder de naam Rain Tree Crow. Van Mick Karn mag de samenwerking met Peter Murphy van Bauhaus onder de naam Dalis Car in 1984 niet onvermeld blijven.

Op 4 januari 2011 is Mick Karn, geboren op 24 juli 1958 als Andonis Michaelides te Nicosia, Cyprus aan de gevolgen van kanker op 52-jarige leeftijd overleden. Even oud als ik dus. Zijn onnavolgbare stijl van spelen op de (fretloze) bas houdt zijn herinnering levend...

vrijdag 31 december 2010

10

De glimlach van een kind. 
Tien is een magisch getal dezer dagen. We nemen afscheid van 2010, tien jaar na het begin van het nieuwe millennium.

Ik werd tien in 1968. Geïnspireerd door de Top 2000 besefte ik dat dit een cruciaal jaar was in mijn (muzikale) ontwikkeling. Een jaar eerder waren we verhuisd van Hellevoetsluis naar Brielle. Mijn vader, aannemer in straat- en tegelwerken, had straat- en tegelwerk aangenomen in Brielle's nieuwe wijk Plan Rugge. Mijn broers waren bij hem in dienst, naast nog ander personeel. Ook ik hielp wel eens mee, stenen schrappen en met kruiwagens stenen en zand zeulen. Aan de Anna Hoevestraat, pal tegenover de Anna Hoeve, had mijn vader een stukje land gehuurd met daarop een schuur voor het werkmaterieel. Wij hadden zelfs een originele Jeep, waarin mijn broer, nog zonder rijbewijs, reed. Ik herinner me vooral de zomer, die uitzonderlijk warm en zonnig was en het feit dat ik mijn eerste tweedehands spijkerbroek droeg, ook in die warmte en voorzien van een stoere lederen riem die eigenlijk te breed was voor de lusjes...

Uit de Top 2000 van 2010 (zeg nou zelf, een prachtjaar toch?):

24 - Beatles - Hey Jude
41 - Moody Blues - Nights in white satin
81 - Cuby & the Blizzards - Window of my eyes
86 - Beatles - Blackbird
138 - Jimi Hendrix Experience - All along the watchtower
155 - Otis Redding - The dock of the bay
164 - Beatles - While my guitar gently weeps
225 - Joe Cocker - With a little help from my friends
261 - Barry Ryan - Eloise
281 - Leonard Cohen - Suzanne
283 - Fleetwood Mac - Need your love so bad
313 - Creedence Clearwater Revival - Suzie Q
314 - Aretha Franklin - Think
353 - Golden Earring - Just a little bit of peace in my heart
362 - Bee Gees - Words
368 - Leonard Cohen - So long Marianne
382 - Cats - Lea
464 - Louis Armstrong - What a wonderful world
466 - Aphrodite's Child - Rain and tears
498 - Aretha Franklin - I say a little prayer
507 - Otis Redding - I've got dreams to remember
511 - Dusty Springfield - Son of a preacher man
514 - Simon & Garfunkel - Mrs Robinson
551 - Cream - White room
569 - Nina Simone - Ain't got no, I got life
651 - Richard Harris - MacArthur park
661 - Moody Blues - Tuesday afternoon
692 - Rolling Stones - Jumpin' Jack flash
734 - Dusty Springfield - I close my eyes (And count to ten)
794 - The Band - The weight
798 - Boudewijn de Groot - Meester Prikkebeen
799 - Ennio Morricone - Once upon a time in the west
840 - Zen - Hair
884 - Steppenwolf - Born to be wild
887 - Beatles - Lady Madonna
907 - Beatles - Back in the USSR
934 - Canned Heat - On the road again
1023 - Buffalo Springfield - Expecting to fly
1041 - Golden Earring - I've just lost somebody
1181 - Cats - Times were when
1256 - Cream - Sunshine of your love
1557 - Kinks - Days
1560 - Dave Dee Dozy Beaky Mick & Tich - The legend of Xanadu
1607 - Gene Pitney - Something's Gotten Hold Of My Heart
1636 - Jacques Dutronc - Il est cinq heures Paris s'éveille
1665 - Willy Alberti - De glimlach van een kind
1674 - Blue Cheer - Summertime blues
1679 - Small Faces - Lazy Sunday
1698 - Small Faces - Tin soldier
1726 - Bee Gees - I've gotta get a message to you
1738 - Mama Cass - Dream a little dream
1758 - Love Affair - Everlasting love
1819 - Andy Williams - Battle hymn of the republic
1927 - Buffoons - It's the end
1980 - Otis Redding - Hard to handle
1985 - Crazy World of Arthur Brown - Fire
1996 - Four Tops - If I were a carpenter


vrijdag 24 september 2010

Liever Kip Caravans dan gewone caravans

Kip Caravans wordt binnenkort wordt de nek omgedraaid. Het bericht bracht me terug naar 1968, we woonden net een jaar in Brielle. Mijn vader had een straatklus gedaan bij 'het hertenkamp' naast de Martelaarskerk aan de Kloosterweg in Brielle. Als tegenprestatie mocht hij 's mans Kip caravan lenen, waarmee we op vakantie zijn gegaan in Ouddorp. Mijn neef Leen mocht mee, we waren 'beneefd' zogezegd. De Haringvlietdam was nog niet klaar, dus ik neem aan dat we met de pont zijn gegaan, de caravan achter de Ami6 Break. Het was een heel mooie zomer en wij liepen stoer met ons open overhemd maar vanonder dichtgeknoopt rond. 's Avonds liepen langs de akkers waar rijpe penen en onrijpe suikerbieten groeiden, die trokken we dan uit de grond en sneden stukjes af met onze 'dolken' en aten die op. De vrijheid!
 
Er was ook nog een incidentje: ik had een voor die tijd razend moderne viltstift, zo een waar je high van wordt als je er aan ruikt. Op een gegeven moment was ik in de caravan er mee in de weer en in mijn enthousiasme zwaaide ik met mijn armen. Het plafond, van stijlvol gecapitonneerd wit skai, was iets dichterbij dan verwacht en ik trok er een fraaie streep over. Mijn moeder heeft met Erk Vlekkenwater het nog proberen weg te poetsen, maar er was geen redden aan. Zij verwachtte niet dat wij ooit nog deze caravan mochten lenen...

Het duurde twee jaar voor wij er weer mee op uit trokken. We stonden ditmaal op een camping in Laag Soeren, iets ten noorden van Dieren, waar mijn later jong gestorven oom Bert woonde. Het was een somber bos en als het even kon was ik bij mijn oom en tante, neefjes en nichtjes. Daarmee ben ik diezelfde zomer nog twee weken naar IJmuiden geweest, maar dat is weer een heel ander verhaal.

Titel: ©arla 2010

woensdag 14 april 2010

100

Carla en Leo, juli 1977

Vandaag is Carla jarig. Hoe oud ze wordt wil ze niet zeggen, maar samen zijn we nu 100 en ik ben 51...

We ontmoetten elkaar tijdens een hittegolf, eind augustus 1976. Ik viel op omdat ik een sjaal om had, want ik had keelontsteking. Ze liep op de Turfkade in Brielle met haar vriendin Patty en Bert M.. We raakten aan de praat en toen hadden we verkering! Na een heftige knipperlichtrelatie verloofden we ons op 7-7-77 en trouwden op 9-11-79. Al met al zijn we dus 34 jaar samen. Zo'n beetje op de helft, zou ik zeggen!

maandag 29 maart 2010

Size matters

Wij hebben jarenlang de Volkskrant gelezen, eigenlijk vanaf eind jaren 70. Toen onze dochters eind jaren 90 naar het voortgezet onderwijs gingen besloten we, vanwege de grotere toegankelijkheid en het plaatselijke nieuws, over te stappen op het Rotterdams Dagblad, geïncarneerd vanuit Het Vrije Volk en Rotterdams Nieuwsblad. Deze laatste was een uitgave van Sijthoff Pers, eigenaar ook van Uitgeverij De Botlek, mijn voorlaatste werkgever waar ik 16 maanden gewerkt heb. Ik werkte daar als Advertentie-acquisiteur (de Spaanse Acquisitie, zeg maar) voor Botlek1, een regionaal huis-aan-huisblad en zusteruitgave van Botlek2, Brielse Courant en Hellevoetse Post. Dit onder de bezielende leiding van Cees van Wijngaarden en Henny Kester-de Kievit, beiden lokale helden m/v (Henny was tevens wethouder) in respectievelijk Spijkenisse en Brielle. Met Henny ben ik nog een keer op werkbezoek geweest in de drukkerij van Sijthoff, gevestigd in Delft.

Het Rotterdams Dagblad werd in 2005 ingelijfd bij het Algemeen Dagblad, waarna het allengs afgleed naar een voor ons minder interessant nieuwsmedium. Vandaar dat we afgelopen herfst besloten om, mede uit zuinigheidsoverwegingen, het AD op te zeggen. We lezen hem nu mee met Carla's moeder. Het is wel raar, geen eigen krant, zodat we toch maar eens een proefabonnement op de Volkskrant hebben genomen. Dat beviel zo goed dat we nu na al die jaren weer abonnee zijn. Het AD verscheen in tabloidformaat, zeg maar half zo groot als de Volkskrant, dat tot vandaag in broadsheetformaat verscheen. We maakten al grapjes dat we een grotere tafel moesten kopen om tegelijkertijd de krant te kunnen lezen. Dat hoeft dus niet meer, want vanaf vandaag verschijnt de Volkskrant, als één der laatste Mohikanen, ook in tabloidformaat. De weekendbijlagen echter in berlinerformaat, wat iets groter is.

maandag 15 maart 2010

Zoek de verschillen

Mijn neef Hendrik woont in Brielle. Eigenlijk heet hij Hendrik-Jan, vernoemd naar zijn beide opa's. Hij woont met vrouw Gerda en dochter Anne in hartje Brielle in een huis dat hij al jaren aan het opknappen is. Er zit schot in, maar het is nog lang niet af. Dit weekend zijn we 'op visite' geweest met de hele Rotterdamse Toledo clan, inclusief Laura's vriendje Bruno. Hij komt uit Portugal en heeft tot nu toe alleen de wat grotere steden van Nederland gezien: Rotterdam, Amsterdam, Utrecht, Den Haag... Wij vonden het wel leuk om hem eens rond te leiden in een van Neêrlands oudste stadjes. Het speet hem dat hij zijn camera vergeten was. Aan de hand van het 1 april geschiedenis konden we hem het een en ander vertellen.

Ik wilde zelf ook een foto maken waar volgens mij de Kosteloze Openbare School heeft gestaan. Het stond tegen de achterkant van de nooit afgebouwde Catharijnekerk. Er zijn bijna geen foto's bekend van deze Klompenschool. Verder liepen we langs het eerste huis van mijn ouders, helemaal aan het eind van Maarland N.Z. (1938) en natuurlijk mijn vaders ouderlijk huis aan de Voorstraat.

Binnenkort gaan we hier een tijdje logeren en verder uitzoeken hoe het hier allemaal gegaan is.


dinsdag 9 maart 2010

Oud papier

'Dat mag in de Brielsche Krant!' placht mijn moeder vertwijfeld uit te roepen als er zich iets onverwachts had aangediend. Bedoeld werd natuurlijk de Nieuwe Brielsche Courant, spreekbuis van de Voorne-Puttense bevolking. De NBC is in 1875 door de boekdrukker Johannes Karel Overbeeke (1845-1939) opgericht. De jaargangen tot en met 1945 zijn enkele jaren geleden gedigitaliseerd. Op de site van het Streekarchief Voorne-Putten Rozenburg kun je er op trefwoord of op datum in zoeken. Ik vond bijvoorbeeld in de Burgerlijke Stand het trouwen van mijn ouders en de geboorten van mijn oudste broer en beide zussen.

Hierdoor geïntrigeerd ging ik op zoek naar informatie over mijn opa aan vaders kant, Jacob van Toledo. De man is in 1952 overleden en het enige dat ik weet is dat hij keurmeester was bij de Coöperatieve Brielsche Groenten- en Fruitveiling en dat hij daarnaast lootjes verkocht. Hij en diezelfde veiling jublileerden in 1939. 
 
Opening Veiling 1903. Opa is vooraan, tweede van links.
  
Ik heb verder heel wat advertenties gevonden.  In 1932 is er voor het eerst sprake van Toledo's Gelukskantoor. Ik ga er van uit dat hij nering deed op het woonadres, Voorstraat 73, rechts van het postkantoor hieronder op de foto uit 1931.

In de oorlog, mijn ouders waren toen al getrouwd, wordt opa genoemd inzake Rijcke-Trek-Loten, waar behoorlijke prijzen mee konden worden gewonnen. Deze werden uitgegeven door de De Koninklijke Nederlandse Vereniging voor Luchtvaart (KNVvL). 
 
Voorstraat 73, rechts naast het Postkantoor.
 
Groenten uit Brielle

Brielle: Lotc. van Toledo

Een Rijcke-Trek-Lot