Posts tonen met het label Strawberry Field. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Strawberry Field. Alle posts tonen

dinsdag 18 oktober 2011

1/B

Op 18 oktober 1964 (inderdaad, precies 47 jaar geleden) namen The Beatles 'I feel fine' op, een song die nooit op een reguliere elpee heeft gestaan, maar wel als single is uitgebracht. Naderhand verscheen het op diverse verzamelelpees, zo ook op 'The Beatles / 1962-1969'. Weer later, in het cd-tijdperk, kwam het terecht op 'Past Masters vol. 1' een cd met nooit op elpee uitgebrachte singles, idem dito b-kantjes en ander ongeregeld. In 2000 tenslotte prijkte dit kleine meesterwerkje op '1', een cd met louter nr. 1 hits. Criterium is dat de single of in de UK of in de USA op 1 moet hebben gestaan.

Strawberry Field 2008
Deze kocht ik natuurlijk meteen, samen met Aad bij de kersvers geopende Media Markt. Dat ik al die nummers al had hinderde niets, het is op zich een mooi document. Alhoewel, er ontbraken een aantal nummers. Ten eerste miste ik 'Strawberry Fields Forever', tezamen met 'Penny Lane' uitgebracht als een single met twee A-kanten. Penny Lane haalde in de USA nummer 1 maar niet in de UK. Strawberry Fields Forever haalde in beide landen nummer 1 niet. Verder ontbreekt 'Please Please Me'. 
 
Bij de vorige versie had ik voor de lol alle B-kantjes en ontbrekende nummers op een cd'tje gezet. Na het lezen van de Beatles Biografie ontdekte ik echter dat er in de USA veel meer singles zijn uitgebracht dan in de UK, vooral in 1964 ten tijde van Beatle Mania.  Dit noopt dus tot lastige keuzes als je zo'n extra cd'tje wilt maken*.

Vanwege het remasteren van alle Beatle songs twee jaar geleden is nu, na elf jaar '1' opnieuw uitgebracht, en wel op 14 september jl. Toen zaten we in Portugal, dus dat heb ik gemist. Vandaag heb ik, precies een jaar na het aanschaffen van de geremasterde 'Rode en Blauwe', '1' wederom aangeschaft bij diezelfde MediaMarkt. De verpakking is nu geheel in stijl met de voorgaande geremasterde cd's.




*Voor wie dit toch wil doen een suggestie die precies op een cd past:

Love me do (original single version)**
P.S. I love you
Please please me
Ask me why
Thank you girl
I'll get you
This boy
I saw her standing there
Twist and shout
Do you want to know a secret
You can't do that
Things we said today
I should have known better
She's a woman
I don't want to spoil the party
Yes it is
I'm down
Act naturally
Rain
Strawberry Fields forever
Baby you're a rich man
I am the walrus
The inner light
Revolution
Don't let me down
Old brown shoe
You know my name (look up the number)
For you blue

**Van Love me do bestaan twee versies, de UK-single met Ringo Starr op drums en de elpee versie met Alan White op drums en Ringo op tamboerijn. Deze laatste werd anderhalf jaar later in de USA op single uitgebracht en schopte het daar tot nummer... 1!

woensdag 26 maart 2008

A day in the life 3

Heeft wel iets weg van Sauron
Vandaag een ander ontbijtje genomen. Voor wie dit boeiend vindt: toast met jam en brie, worstje, spek, gekookt eitje, yoghurt met vruchten en thee. Dit houdt me op de been tot 14.00 uur. Laura alleen toast met brie. Maar: ze ontbijt!

Op weg naar de Magical Mystery Tour besluiten we een stadswandeling te maken. Eerst maar eens de Liverpool Metropolitan Cathedral om de hoek bezichtigen. Deze kerk heeft een lange geschiedenis. Start bouw: 1962, ingewijd in 1967 (Summer of Love).  Vanaf het bordes kun je Liverpool Cathedral goed zien. Dat is de kathedraal waar Paul is afgewezen als koorknaap maar waar hij wel zijn eerste opera liet opvoeren. Daar liepen we ook weer langs.

Vervolgens doen we China Town aan, maar een betere naam zou China Crisis zijn. Wat een aggenebbisj zootje. Daarna wordt duidelijk waarom, dit hele gedeelte van Liverpool is ernstig verwaarloosd. Helemaal tot aan het centrum vervallen, leegstaande gebouwen. Aan het eind van Duke Street begint de (her)bouw zone. Hele straten worden gesloopt of gerenoveerd. Rotterdam is een picknick vergeleken met de activiteiten hier. Het weer is een stuk beter, de zon breekt zelfs door en er is nauwelijks wind

MAGICAL MYSTERY TOUR | Om 12.00 uur vertrok de bus. Het is niet de echte bus, die wordt gerestaureerd. Onderdelen halen ze uit Malta, omdat daar nog dezelfde bussen rondrijden. Een kleine tien nationaliteiten had zich aangemeld. De tourleider wist heel veel leuke details uit het hoofd te vertellen en was bij vlagen erg grappig. Eerst gingen we naar het geboortehuis van George Harrison in een armoedige buurt. Het was een piepklein huisje waar ze met zijn zessen woonden. We mochten uit de bus om foto's te maken.

STRAWBERRY FIELDS FOREVER | Vervolgens naar Strawberry Field. Dit is een soort landgoed waar eens een weeshuis voor meisjes stond. Geen wonder dat John Lennon daar als kind ging spelen! Er staat nu alleen nog het hek met het naambordje. Jammer was wel dat iedereen tegelijk foto's ging maken met moeder de vrouw of pappa als model. Geduld is een schone zaak dus uiteindelijk heb ik e.e.a. zonder mensen of alleen met Laura kunen fotograferen. Het waren echt Japanse toestanden! Om de hoek woont Dirk Kuijt.

Daarna naar Mendips, het huis van Aunt Mimi en waar John Lennon woonde. Voor de deur is zijn moeder Julia doodgereden door een dronken politieagent. Hoezo blauw op straat? Het huis is te bezichtigen, net als dat van Paul McCartney. Dat gaan we vrijdag doen. Daarna dus naar het laatste huis aan Forthlin Road waar Paul woonde. Dit huis is zo bijzonder, omdat daar meer dan honderd Beatlessongs zijn geschreven, sommige in de badkamer vanwege de akoestiek. Het is nu een museum. Er woont wel iemand, maar die is in dienst van het museum.

PENNY LANE | De song Penny Lane gaat meer over de omliggende wijk dan over de laan zelf. Het is ook de naam van het busstation waar de Beatles elkaar opwachtten om naar de stad te rijden. Er worden nog dagelijks straatnaambordjes gestolen. Van daaruit reden we naar Dingle, de wijk waar Ringo Starr woonde toen hij nog Richard Starkey heette. Ook hier weer erg armoedige huisjes, de hele wijk gaat binnenkort tegen de vlakte.

TWIST AND SHOUT | Aan het eind van de tour kwamen we bij de Cavern Club in Matthew Street aan. Dit is niet de echte, maar een nagebouwde. Toch lijkt het de oorspronkelijke sfeer te hebben. In deze straat heerst nog een beetje Beatlemania. Zo is er een Cavern Bar en sinds kort het Hard Day's Night Hotel. Het wemelt er van de Beatles prullaria-winkels. We dronken een pint en toen de stad in om de volgende tour te reserveren. Na even gechilled te hebben in het hotel zijn we weer de stad ingegaan. Via omwegen belandden we weer in de Cavern Club waar we nog een pintje dronken. Daarna nog even gemact.

I'M SO TIRED | We wilden nog even gaan poolen, maar hadden uiteindelijk geen puf meer. Alle spieren doen zeer. Het zijn intensieve dagen, zelfs voor een oude man met een hernia. Nog even TV kijken en dan slapen.