Texel 2025 pt. 2

Dit jaar zijn we voor de tweede maal naar Texel afgereisd. We boekten in december al bij de VVV Texel, het huisje Schiller aan de Spangerweg gelegen tussen de Waal en Oudeschild. Twee huizen verderop bivakkeerden we in 2012 al eens een midweekje. Het huisje is in 1946 gebouwd als noodwoning voor de boer wiens boerderij in WOII in vlammen opging na een ontmoeting met een verdwaalde brandbom. Dit en meer kan je hier vinden. Het is nu een Gemeentelijk monument.

vrijdag | Aanvankelijk dreigde het mooi weer te worden maar naarmate de datum naderde werd de weerverwachting natter en winderiger. De overtocht ging nog prima maar het was zo druk dat we niet op tijd op het parkeerdek konden zijn en moesten wachten op de volgende boot. Laura en Leana kwamen ook het eerste weekend en staken tegelijk met ons over.

Na de overtocht scoorden we bij van der Star in Oudeschild divers zeegedierte voor het avondmaal, met een stokbroodje en andere geneugten van de Albert Heijn. Laura was er als eerste en was met de verhuurder in de weer over wat er allemaal wel of niet mocht in en om het huisje. Na het koude buffet nog Rummikub gespeeld in familieverband. Carla won, maar komende dagen zal blijken dat Laura daarin uitblinkt...

zaterdag | Deze ochtend zien we diverse regenbogen. 

Over monumenten gesproken, vandaag is het Open Monumentendag. Wij hadden onze zinnen gezet op het witte kerkje in den Hoorn. Dat kwam goed uit, want Leana is momenteel erg geïnteresseerd in kerken. Dit jaar bestaat het 600 jaar. Wij keken onze ogen uit bij zoveel erfgoed. Onze huisbaas maakte ook nog zijn opwachting, hij was gek genoeg nog nooit in dit kerkje geweest. Hierna gingen we door de regen nog naar het Walvisvaardershuisje. Heel bijzonder! 

Hierna gingen we een (RAS) patatje eten bij Veronica in Oudeschild. Het regent inmiddels pijpenstelen en vanwege alle hellingen stroomt het water dan richting haven, hele rivieren. We rijden naar de andere parkeerplaats voor een bezoekje aan Museum Kaap Skil waar we nog niet eerder zijn geweest. Het is niet goedkoop maar zeer de moeite waard. Beneden heb je de Reede van Texel, een interactief schouwspel over de VOC en ander (oorlogs-)geweld. Leana is helemaal in haar element, ze is zeer leergierig. Daarna De Jurk en andere archeologische vondsten. Het leukste waren de Vissershuisjes, ingericht zoals uit vervlogen tijden maar voor een oude baas als ik nog zeer herkenbaar! Daarna nog het Juttersmuseum waar het ooit allemaal begon.

We hadden gereserveerd bij de Worsteltent, waar we al decennia komen. Maar eerst een bakkie bij at Sea, een tent waar we eigenlijk nooit komen. Nog even naar de Waddenzee voor een korte blik, het is inmiddels droog maar het waait hard. Bij de Worsteltent aten de dames een borrelplank (het eten, niet de plank zelf) en ik een pizza quattro (4) formaggi. Eenmaal thuisgekomen sliep Leana als een roos en verloren wij vier keer van Laura met Rummikub. Ik bedoel maar...

zondag | Het is gelukkig mooi weer geworden, want vandaag gaan we naar Schapenboerderij Texel. Speciale attractie daar is het lammetje knuffelen. Alleen had Leana meer interesse voor de cavia 's.  Ook het schapendrijven met de verschillende schapenrassen vond ze saai (het wachten erop), dus was ze voornamelijk te vinden in de speeltuin of op de tractor. Ik vermaakte me wel bij het schapendrijven en het vermakelijke verhaal daarbij van schaapboerin Mariska. Droge humor op Texel!

Tegen lunchtijd reden we naar de Catharinahoeve, op steenworp afstand van de Worsteltent. Het is inmiddels prachtig weer en kunnen in hemdsmouwen op het terras zitten. De wespen ook. Leana griezelt ervan en is voornamelijk in de speeltuin te vinden. Dan is het tijd om afscheid te nemen, de boot naar Schiedam wacht!

Wij gaan nog even naar de vuurtoren om daar een rondje te maken, waarna we via de Cocksdorp, moe maar tevreden richting ons huisje gaan. Die avond win ik glorieus met Scrabble! 

maandag | Hoewel het buiten hard waait is binnen het stof van dit weekend neergedaald. Vandaag is het markt in den Burg, hopelijk trotseert men de wind. Half den Burg is opgebroken maar toch lukt het ons bij de AH te parkeren, met parkeerschijf. Alleen kunnen we niet zien voor hoelang... De markt is klein en er is niets van onze gading. Op naar slagerij Dros voor een gegrild kippetje. Deze zijn om 12.15 uur pas gaar, dus reserveren we er één. Intussen winkelen we op ons gemak in dit kleine stadje. Ik scoor een Cilio Classic kelnersmes bij Groenwoud Kitchen & Lifestyle. Tweeëntwintig minuten eerder een goedkopere bij de Blokker, maar je ken niet zonder zeg ik altijd maar. Nadat we de kip hebben opgehaald zien we dat de Politie auto's aan het bekeuren is op het parkeerterrein. Het bord aan de andere kant geeft de maximum tijd van 1 uur aan,  dus we verzetten fluks de parkeerkaart. Nu maar hopen dat we op tijd waren! 

Boterhammen mee en op naar de Rommelmarkt in den Hoorn. Deze is alleen op maandag open en dient ter financiering van het Hoornder kerkje. Het is inderdaad veel rommel, maar ik stuit op een gek Tsjechisch instrumentje dat voor het onderhoud van een pijp blijkt te zijn. Voor 50 cent ken ook de niet pijproker niet zonder. Carla scoorde twee boeken voor 3€. 

 Het waait heel hard en we besluiten een tochtje met de auto te maken in en rond het Nationaal Park Duinen van Texel, meer precies de Westerduinen en raken verzeild bij Westerslag. Carla wil graag de zee zien dus stappen we monter uit in een zandstralende harde wind die je de adem en zicht beneemt. Niet te doen, dus snel weer op pad, nu met een haardos vol zand. Dan maar een tochtje door de laantjes van Westermient, ook leuk.

Ik weet niet wat het is, waarschijnlijk de rust in mijn kop nu ik gepensioneerd ben, maar vandaag gewonnen met Rummikub EN Scrabble. Ik ben benieuwd hoelang dit nog goed gaat.

dinsdag |  Vannacht heeft het behoorlijk gespookt, Oudeschild is buitendijks (de kades en straten daarlangs) overstroomd. We hebben een rustdag en kijken of het vanmiddag opknapt zodat we een wandelingetje in de buurt kunnen maken. Vanmorgen kwam de gemeente langs om de vuilniscontainers om te wisselen, gadegeslagen door de kat van de buren. Laat in de middag toch nog even de benen gestrekt in de buurt, je wordt toch een beetje melig van dat in huis zitten koekenbakken.

Trouwens weer gewonnen met Rummikub en Scrabble. I'm in a flow! 

woensdag | Het is droog deze morgen dus we wagen een bezoekje aan Fort de Schans nabij Oudeschild. Gek genoeg zijn we hier nog nooit geweest. Het wordt beheerd door Natuurmonumenten en je mag daar je hond los laten lopen. Dat hebben we geweten. De aarden wallen zijn behoorlijk steil dus af en toe in de gemzenmodus. Bovenop heb je mooi panoramazicht naar de zeedijk, Oudeschild en de Hoge Berg.

Het begint te betrekken maar we willen toch, nu we in de buurt zijn, het Skillepaadje bewandelen. Dit is ons favoriete paadje richting de Wezenputten, waar in de VOC tijd vers water werd opgepompt voor de verre reizen naar de Oost. We willen teruglopen via het boerenpad Brakestein, dat langs weilanden met schapen en koeien loopt, alsmede een behoorlijk ontstemde stier. De korte route vereist echter ook dat je, dwars door een weiland lopend, een koe genaamd Gandalf (m/v/q) moet trotseren; heur blik zegt "You shall not pass!". We lopen bedremmeld de wat langere route die ons weer langs de Schans leidt, nu door behoorlijk veel regen.

We komen uit bij de zeedijk waar gewerkt wordt aan de Deltahoogte, met uitzicht op het nieuwe natuurgebied Prins Hendrikzanddijk. We lopen langs de Waddenzee richting de auto, die ons verder voert naar de viswinkel, we scoren nog wat vis voor het avondeten, waarna we via Oost en Oosterend op huis aangaan. Het regent inmiddels nog iets harder. 

Helaas toch verloren met Rummikub EN Scrabble. 

donderdag |  Vandaag is het wat warmer en droog, de laatste zomerstuiptrekking komt er aan. Tijd voor een boswandeling in de Dennen. Online zijn er wat wandelingen te vinden, ter plaatse niet (althans geen paaltjes), dus stellen we onze eigen wandeling samen. We parkeren uiteindelijk bij Bospaviljoen 't Turfveld en beginnen met de klim naar het uitzichtpunt over de Westerduinen. Daarna op de tast met Google maps in de aanslag door diverse bospaden en -randen. Er zijn al enkele paddenstoelen te zien, echter heel groot. Het is warm. 

We drinken wat op het terras en reizen af naar de Koog, waar we normaal gesproken met een grote boog omheen lopen. En terecht, niet ons kopje thee. Wel even getankt voor de terugreis, waarna we nog een kippetje scoorden in den Burg voor het laatste avondmaal. Ik won met Rummikub en Carla met Scrabble.

vrijdag | Het is de laatste dag en het wordt ook nog eens mooi weer. We sluiten deze week af met een wandeling in de Slufter, altijd goed. Vandaag wemelt het van de studenten biologie die aan het determineren zijn geslagen. Zo te zien is het behoorlijk hoogwater geweest, er staan overal plassen, de paden zijn sloten en er liggen zelfs kwallen landinwaarts. In de verte zien we een enorm cruiseschip en een tanker. 

Na een bakkie op het zonovergoten terras rijden we naar de boot. We doen er daarna wel weer een uur langer over dan verwacht, de drukte waren we vergeten.

 Volgend jaar weer?

Texel 2025

 

Texel 2024

9 november 2024 | We hebben elk jaar wel een excuus om Texel met een bezoekje te vereren. alleen vorig jaar niet. Geen idee waarom. Dit jaar echter wilden we weer eens een lang weekend gaan, toen het precies 45 jaar geleden was dat wij getrouwd zijn. Net als in 2011 hebben we geboekt bij (Hotel) Bed & Bos De 14 Sterren, nabij Restaurant de Worsteltent. Beide zijn van eigenaar verwisseld en nu hoort het hotel bij de aangrenzende camping Woud Texel. Bij aankomst kregen we meteen een upgrade naar een meer luxe kamer met uitzicht over de landerijen.

De reis er naar toe was natuurlijk al, gewapend met 10 witte boterhammen met gebakken ei, genoeg voorpret. De bootreis ging ook voorspoedig en, omdat we veel te vroeg waren, zijn we meteen doorgereden naar de vuurtoren in het uiterste Noorden. Er staat bijna geen wind, wat heel prettig is zo vlak aan de kust. Het is eb en we kunnen behoorlijk ver doorlopen naar de waterkant, wat ons een uniek uitzicht geeft op de vuurtoren. We lopen er helemaal omheen, diverse kwallen ontwijkend. We nemen de gelegenheid wat verder door te lopen en de duinen door te steken naar een watertje net achter de duinen. 

We zijn er nu toch dus de Cocksdorp even aangedaan. Via de Concurrent (what's in a name) waar we nooit wat kopen, even wat gedronken en het dorp doorgelopen naar de Waddenzee. Omdat het windstil is straalt dit stukje iets heel bijzonders uit. Natuurlijk moet we ook de plaatselijke poes even aaien.

Op naar het hotel, uitpakken, installeren en chillen. Vanavond gaan we eten in de Worsteltent, een etablissement waar we al 30 jaar komen. Pasta en wijn, kom daar in Rotterdam maar eens om! Om de spijsvertering te bevorderen waagden we ons in het pikkedonker in het nabij gelegen bos. Gelukkig had ik een zaklantaarntje bij de hand, want anders kon ik die niet voor ogen zien!

10 november 2024 | Dit hotel serveert geen ontbijt, dus wij hadden iets van huis mee te knagen genomen. Is ook heel goedkoop en duurzaam! Voor de lunch hadden we gereserveerd bij het Pakhuus in Oudeschild, ook niet voor het eerst. Het is wel een beetje chique de friemel met bijbehorend prijskaartje. 

Daarna een fikse wandeling in de Slufter. Niet helemaal tot aan zee gelopen, Het weer is net als gisteren wat grauw, maar gelukkig wel droog en windstil. Hierna een rondgetufd over het eiland, waarna we een tweede maal(!) aten in de Worsteltent.

11 november 2024 | We begonnen in den Hoorn, waar elke maandag een overdekte rommelmarkt wordt gehouden, dit ten bate van het onderhoud van het Hoornder kerkje. Men heeft niets van onze gading. 

Het is maandag, dus er is markt in Den Burg. Deze markt telt slechts een handvol kramen, maar ik scoor wel een schapenkaasje bij de kraam van Wezenspyk. Het is nog jonge kaas, maar na 6 weken belegen volgens de jongen. In een onooglijk boetiekje vond ik de Carhartt Cargo broek van mijn dromen. Lunch bij Texelse Branding en voor vanavond thuis een kippetje en aardappelsla gekocht bij Slagerij Dros.

Daarna gezwind via wat omwegen naar de CIV in Oudeschild, waar ik ooit wat Victorinox kartelmesjes voor in de keuken kocht, die mij zeer bevallen. Het is tijd voor de boot van 15.00 uur. Aan de overkant overvalt de drukte ons weer en het vele verkeer zorgt er voor dat we pas 18.30 uur weer thuis zijn.

Volgend jaar weer!

Texel 2020

 

Texel 2016

Texel 2015

Te kust en te keur

Mees & zoonen...

30 mei 2011 | Wie net als wij maar geen genoeg van Texel krijgen, leze verder! Hoewel we pas om 15.00 uur in Hotel De 14 sterren verwacht worden, vertrokken we al om 11.00 uur. Het is prachtig reisweer en we spoedden richting Den Helder. Op de site van Texels Eigen Stoomboot Onderneming (TESO) had ik al een kaartje gescoord. Je kunt dan meteen doorrijden om vervolgens een half uur te wachten… Op Texels grondgebied was het meteen file, die na een tijdje als vanzelf oploste. Ons hotel vormt samen met De Worsteltent de ideale plek om vakantie te houden. Het is het mooiste plekje van Texel, aan de Rozendijk ingeklemd tussen bos en weiden. Twee huizen verder woonde Jan Wolkers. Bij het inchecken werden we meteen getrakteerd op een nest pimpelmezen dat uitvloog.

Het was nog vroeg en mooi weer dus we sprongen op de huurfietsen en reden over de Hoge Berg en het Skillepaadje richting Oudeschild. Het plan was bij Veronica kibbeling en RAS-patat te gaan eten, maar helaas. Veronica, inmiddels in een nieuw pand (in plaats van een houten keet) is maandags gesloten. Bummer…

Geen nood, bij Vispaleis en rokerij van der Star kun je ook heerlijk vis eten. Carla nam sliptong en ik natuurlijk kibbeling, met een Skuumkoppe wel te verstaan. Op straat een authentiek Texels verkeersongeval: een vrouw met haar scootmobiel die moest uitwijken omdat ze door een fietser werd gesneden en een geparkeerde SUV ramt. Scootmobiel 0 – SUV 1. Van der Star bracht partijen een kopje koffie. Wordt het toch nog gezellig! Daarna met loden benen richting Den Burg. Het is 17.00 uur en het begint al te betrekken. Via een omweg raken we weer bij het hotel verzeild waar ik de laptop aan het internet probeer te krijgen, zonder resultaat. De helpdesk annex ober/kelner komt er ook niet uit en ik suggereer om de router te resetten. Dat helpt. Internetten kost echter 3€ per uur, per sms te betalen en dat vind ik te gortig. Onze avondwandeling wordt opgesierd door een gestaag regentje, wat de hele nacht doorgaat.

31 mei 2011 | Ontbijt op bed! Bijna dan. Het wordt rond 09.00 uur bezorgd en is lekker maar overvloedig. Wat we niet op kunnen gaat mee als lunch. Wegens de regen gaan we met de Peus naar Den Burg. Het is markt. Dachten we. Het seizoen is nog niet begonnen, dus niet alles loopt zoals we verwachten. Het is wel een goede gelegenheid Den Burg eens helemaal uit te kammen. Voordat we naar de vuurtoren gaan halen we de picknickmand op die ook in het arrangement zit. Het is inmiddels droog en de vuurtoren lonkt. Gebouwd eind negentiende eeuw en in 1948 voorzien van een mantel die de toren dikker en ook hoger maakt. Binnen kun je gewoon door de tussenliggende ruimte lopen! Bovenin blijkt het een stiltegebied te zijn, we mogen niet schreeuwen. En dat terwijl de F16's je om de oren vliegen!

Na de vuurtoren gaan we naar de Schorren om te picknicken. Je kan er alleen niet met de auto komen en het is best ver lopen met zo'n mand. Het waait behoorlijk aan de waddenkust dus we eten de sandwiches zalm en rauwe ham onder de achterklep van de Peus. In de Cocksdorp wippen we even bij het Vogelinformatiecentrum binnen, waar we geïnspireerd door de pimpelmezen een mezenkastje kopen. Daarna rijden we helemaal naar de zuidkant van de Schorren. Als we onderaan de dijk teruglopen ontdekken we het nieuwe natuurgebied Utopia, genoemd naar de boerderij die daar staat. Het is begin mei geopend, maar het is er al een drukke bedoening met al die vogels. Een vogelaar ter plaatse had zelfs de Noordse kwikstaart gezien. Wìj zien kluten met kuikentjes. Een ander zeldzaam diertje dat hier leeft is de Noordse woelmuis, ook wel zeemol geheten, vanwege zijn driftig graafgedrag. Ter afsluiting van de dag eten we het verrassingsdiner in de Worsteltent, wild zwijn.

1 juni 2011 | Het is inmiddels zomerweer en we springen op de fiets. We rijden langs Tyeslemore, waar we met de meiden een aantal malen vakantie hebben gevierd. De ponies hebben plaats gemaakt voor alpaca's, die er als lama's met een verstandelijke uitdaging uitzien. Zeker als ze partieel geschoren zijn en hun zinnen op de voortplanting hebben gezet (zie foto helemaal onder). Volgende stop is de Waal, een boerendorpje waar we een kopje koffie drinken op het terras van Rebecca.

Via Oudeschild, waar we even bij aan de monding van de haven vertoeven, rijden we terug over het Skillepaadje. Op één van de Weezenputten eten we een broodje, waarna we via de Zuidhaffel en Driehuizen terugfietsen naar het hotel. Na een kopje thee gaan we er met de auto op uit. Eerst naar het strand, paal 12. Het is bijzonder fraai weer en het water is helder en blauw. Na een glaasje limo in de strandtent rijden we via Den Hoorn, 't Horntje, (weer) Oudeschild naar Oosterend voor een kleine stadswandeling. Terug in het hotel drinken we een wijntje op het zonovergoten terras en 's avonds eten we weer in de Worsteltent.

2 juni 2011 | De laatste dag. We moeten om 11.00  uur het hotel uit maar we zijn om 10.00 uur al vertrokken. Voor we op de pont stappen gaan we naar de Slufter. We hebben tijd genoeg. Je kunt wel merken dat de vakantiegangers toegestroomd zijn. Het is druk op de weg, veel Duitsers en Belgen.

We lopen helemaal naar zee, wat we nog nooit gedaan hebben. Het is nog steeds prachtig weer en het afwisselende landschap in zo'n klein gebied is fascinerend. Na een terrasje gepikt te hebben kopen we nog even echte Texelse aardbeien en gerookte vis voor 's avonds. De boot naar Den Helder is bijna leeg maar aan de overkant staat een kilometers lange file voor de boot naar Texel. De moeite waard...

Je verwacht 't niet...

Texel revisited

Oplettende lezertjes hebben inmiddels wel in de gaten dat wij heel vaak naar Texel gaan. Afgelopen weekend was het weer zover. Laura en Mariska hadden ons dit weekend aangeboden als dank voor al onze inspanningen rond hun verhuizing. Ze reden voor het eerst in hun eigen autootje. Het was aardig weer, hoewel eenmaal op Texel aanbeland het ging regenen. Na het inchecken gingen we even boodschapjes doen bij de AH, die om de hoek is.  Ons appartement De Merel, gevestigd in een oude boerderij, ligt namelijk in het centrum van Den Burg. Na het eten gingen we in Den Burg nog even de koopavond benutten.

De volgende dag gingen we een rondje Texel doen. Via Den Hoorn reden we naar de Worsteltent voor koffie en chocomel. We zaten op het terras, maar geen bediening te bekennen. We waren veel te vroeg, men was nog niet open. Om de tijd te doden zijn we even naar het strand geweest. Het waaide hard en het schuim stond tot de enkels. De tweede poging bij de Worsteltent lukte. Daarna zetten we koers naar De Koog, de vuurtoren in De Cocksdorp en Oudeschild. Daar aten we RAS-patatjes bij Veronica en kochten we gerookte vis bij het Vispaleis voor ons buffetje vanavond. Vanmorgen vroeg had ik al stokbrood gehaald. De bakker is meteen rechts om de hoek, maar dat was ik vergeten, dus ik ben helemaal linksom het hele dorp door bij die bakker terecht gekomen. Ochtendgymnastiek zullen we maar denken. Mariska liet ons twee avonden achtereen haar foto's uit Australië en Nieuw-Zeeland zien. Het waren er zoveel, dat we nog er een avondje of wat aan moeten wijden. We hebben ook de DVD met (o.a.) haar parachutesprong bekeken. Spectaculair!

Zondag gingen we naar Ecomare voor de broodnodige educatie. Het is inmiddels een beetje vervallen er zijn dan ook verbouwings- en uitbreidingsplannen. Het zeeaquarium in de kelder is heel indrukwekkend. Carla kocht alvast de Texelagenda 2010. De Cocksdorp staat ook altijd op het menu, er is daar een vervallen steigertje met uitzicht over de Waddenzee. Als sluitstuk zijn we nog in het bos gaan wandelen. 's Avonds dineren in de Worsteltent. Laura was de BOB, dus ik kon voor het eerst in jaren weer eens een wijntje drinken! Het niveau was stukken hoger dan in voorgaande jaren, met navenante prijzen, dat dan weer wel.

Voor we afreizen moesten we toch nog even naar de Slufter. Voordeel is dat je dan ook niet in de drukte naar de boot terecht komt. De gevoelswindsterkte was 8, hoewel het in werkelijkheid maar 4 was. We hadden de boot van 12.00 uur en waren rond 15.00 uur weer thuis.

Gezandstraald

Texel zien en dan sterven, of zoiets. Vanwege mijn hernia-operatie zit het er voorlopig niet in dat wij een dagje, laat staan langer, eropuit kunnen. De verschillende weerinstanties voorspellen aardig zomerweer, vooral in het Noorden des Lands. Voor ons een excuus om toch maar weer eens op Texel aan te gaan. Vroeg uit de veren en om half negen waren we onderweg. Het is bewolkt, maar niet koud. Naarmate we vorderen, klaart het op. Zodra we Den Helder binnen rijden, is het een mooie zomerochtend. We zijn op tijd voor de boot. Aan de overkant aangekomen rijden we eerst naar Den Burg, alwaar de weekmarkt wordt gehouden. Ons favoriete parkeerplaatsje is bezet, dus we zetten de voiture bij de VVV. De markt is eigenlijk zoals alle andere, maar dan op zijn Texels, dus met een hoog schaapgehalte. Kaas, wol, vachten etc. Andere folklore viert hoogtij, zoals het houtgraveren. In de winkel van Klaas de Waal scoren we een set eierdoppen, met handgeschilderde Texelse tafereeltjes.

 

We laten Den Burg achter ons en spoeden naar Oudeschild, om te lunchen: kibbeling met patat en Carla gefrituurde mosselen. Binnen een uur is Carla misselijk. De Schorren, onderaan de dijk aan de Waddenzee, lonken inmiddels. Dit natuurgebied is niet toegankelijk voor het publiek, behoudens de kop en de staart. Het ligt tussen de dijk en de Waddenzee. Het stikt er van de vogels van divers pluimage. Op het hele eiland zijn trouwens nog duizenden schapen te bewonderen, in deze tijd samengedreven met z'n honderden tegelijk in de wei, wachten op hun onvermijdelijk lot... De vuurtoren is de volgende stop. Het waait er behoorlijk en je wordt gewoon gezandstraald.

Verder maar weer, op weg naar de Worsteltent. We rijden een heel eind, langs het vliegveld, de Koog en door het bos. Op het terras, onder de fruitbomen, genieten we van onze verfrissingen. Daarna rijden we nog door Den Hoorn, waarna het alweer tijd is om op huis aan te gaan. We hebben de boot van 17.00 uur. Vanaf de boot komt een ambulance aangesneld, kennelijk op weg naar een slachtoffer. Eenmaal op de boot wordt er omgeroepen dat we nog wachten op diezelfde ambulance, die nog mee moet richting Den Helder. Hier wil ik wel een plaatje van schieten, maar het ding rijdt het onderdek op. Geen "Ingang Noord" dit keer!