Olst

vrijdag | Dit jaar zijn we, vanwege onze voorliefde voor Natuurhuisjes, in Olst beland, meer precies bij de Droste aan de Kleistraat, wat we al in november boekten. Het is een verbouwde boerderij uit 1911 en wij logeren in het voorhuis, voorzien van eigen opgang, een enorme tuin en uitzicht over de weilanden van de naburige boer. De reis was voorspoedig en na het verorberen van vier boterhammen p.p. met gebakken ei, arriveerden we iets te vroeg ter plaatse. Geen probleem, we werden hartelijk welkom geheten door Wemmie die ons meteen rondleidde en achterliet met een flesje cider van eigen makelij.

 

Terwijl Carla de boel organiseert maak ik traditiegetrouw wat foto's van de omgeving. Het is bloedheet, maar gelukkig is het huis zelf heerlijk koel, evenals de cider die we ons bij wijze van calvinistische beloning heerlijk laten smaken. Kobus, een van de katten, laat al van zich spreken. Na een korte wandeling in de buurt en de nodige versnaperingen komt Carla op het idee een dag extra te boeken, wat snel geregeld is. Een leuke traditie wordt de tweemaal dagelijkse gang van de koeien die gemolken moeten worden. De boer komt ze met de fiets ophalen en na het melken kuieren ze op hun gemak weer terug naar de wei. Na het eten hervatten we onze Scrabblecompetitie die ik glansrijk verlies. Morgen revanche met Rummikub? 

 

zaterdag | We worden rond 10.00 uur wakker... Na een ontbijt zoals we dat gewend zijn we boodschappen gaan doen Downtown Olst. We gingen naar de Plus, naast de ALDI de enige supermarkt ter plaatse. Even muggenspul gescoord bij de Kruidvat en een rondje door het dorp gemaakt, waar we bij de warme bakker Jolink een halfje Jolinkbrood bemachtigden (Jol). Er staat ook een viskraam van Ter Beek dus een lekkerbekje en kibbeling voor de late lunch moet kunnen. Men ging net sluiten vanwege de hitte, dus mazzel.

Het ging regenen, het klaarde weer op en toen zijn we nog een wandelingetje in de buurt gaan maken, richting Boskamp, zo bleek. We liepen via het Drostenpad, langs een weiland met paarden. Boskamp is een klein dorpje in de achtertuin van Olst. Er is niets te beleven op deze zaterdagmiddag. Terug maar weer met een uitstapje via de Kleine Vlaskamp waar de bewoner de heg aan het snoeien is. We raken aan de praat en krijgen een tip over Den Nul, een gebied bij de IJssel waar je kunt wandelen. Het is vlakbij, gaan we morgen doen. Trouwens, gewonnen met Rummikub!

zondag | De tip van de buurman bleek van goud te zijn. Na het Vaderdagontbijt met sap en een eitje reden we naar Den Nul, een plaatsje boven Olst, waar langs de provinciale weg het natuurgebied de Duursche Waarden is gelegen. Er zijn diverse wandelingen en wij kozen de groene, ruim 7km. Het is een mooi gebied met afwisselend water, bos, velden en natuurlijk de IJssel. Het is een waar vogelparadijs en we moesten ook een watertje oversteken met een trekpont.

Speciale attractie was toch wel de oude steenfabriek Fortmond dat pas in 1976 (het jaar dat Carla en ik elkaar ontmoetten) werd stilgelegd. Aan het eind van de wandeling raakten we de weg een beetje kwijt dus zijn we met hulp van moderne technologie teruggelopen. Aanrader!

Gewonnen met Scrabble. 

 

maandag | Alvorens we boodschappen doen checken we Olst uit, te beginnen bij de Dorpskerk, waarna we staande werden gehouden door een oudere heer in een scootmobiel. Hij begon honderduit te vertellen over de kerk, zijn zoon, dochter, hijzelf, het kon niet op. Daarna was de watertoren aan de beurt, inmiddels verbouwd tot appartementencomplex. Het is maandag en de meeste winkels zijn vandaag gesloten. Zo niet de Oude Begraafplaats, waar de hoveniers driftig het geboomte snoeien. Er wordt hier niet meer begraven. 

 

Na al dit geweld zijn we des middags een wandeling gaan maken rond de boerderij waar we logeren, o.a. langs de Soestwetering. Daarna is het tijd voor bezinning op het zonrijke terras. Verloren met Rummikub.

dinsdag | Zutphen, of all places, zijn we ooit doorgereden, maar is vandaag onze bestemming. We parkeerden nabij de Berkelpoort, een middeleeuws overblijfsel pal naast de Fluisterboot aanlegsteiger in de rivier de Berkel De schipper wijst ons desgevraagd de mooiste route naar de stad, langs de oude stadsmuur. Het is een sympathiek stadje met een lange geschiedenis en goed bewaard gebleven stadscentrum met monumentale gebouwen. Na een mislukte poging iets te drinken te krijgen bij het Stedelijk Museum zijn we afgedropen naar Lekker aan de IJssel, waar je heerlijk bij het water kan verpozen. Na ettelijke omzwervingen gingen we weer op huis aan, op het eind door een bosrijke omgeving in de buurt van ons verblijf, waar we morgen gaan wandelen. 

Bijna gewonnen met Scrabble. 

woensdag | Eerst maar eens boodschappen doen. Er staat zowaar een viskraam en we scoren de eerste nieuwe haringen van het jaar. Na de lunch gaan we voor een ommetje in de buurt, via het Drostenpad door bosrijk gebied. De landbouw is nooit ver weg, dit is het landschap waar we van houden. In het centrum van de wandeling bevindt zich het landhuis Spijkerbosch, volgens ingewijden in bezit van de oudste adellijke familie in Nederland. Via allerlei paadjes tot Boskamp gelopen en toen weer op huis aan.

Verloren met Rummikub. 

donderdag | Deventer, we zijn er al vaker geweest. Het is maar een kippeneindje door Sallands dreven. We reden eerst nog verkeerd, en zijn pardoes twee keer de IJssel overgestoken. Eerst maar eens langs de IJssel gewandeld, het is prachtig weer. Later via de stad terug, monumenten bekeken en gewinkeld. Zelfs cd'tjes (Talking Heads en Johan) gescoord bij Plato en Musicamore. De nodige boxershorts en sokken bij H&M en twee kromme mesjes bij Senses of Living. 

Op de terrassen is het schreeuwend duur dus zijn we uitgeweken naar Wijhe via een leuke omweg naar huis. Bij de molen aldaar was het niet veel beter, zo bleek. Wijhe is een gezapig dorpje. Op de terugweg ging Carla bij bouwmarkt van Gurp, in het niemandsland tussen Wijhe en Boerhaar, op jacht naar "echte Zweedse klompen", maar ook hier hadden ze haar maat niet. Wel keilbouten en deurstoppers voor de volgende klus als we weer thuis zijn.

Gewonnen met Scrabble. 

vrijdag | De laatste dag en vooruit, ook de laatste wandeling, weer vanuit huis. Het is markt vandaag in Olst en er is ook een poelier. Stiekem hoopten we erop dat ze ook een gegrild kippetje tot het assortiment rekenden, maar helaas. Dan maar  spareribs bij de buurman. Aardappelsalade erbij en mij hoor je niet meer, met uitzondering van eetgeluiden.

We zetten koers naar Groot Hoenlo, een havezate nabij Boskamp. Harry Mulisch heeft er gewoond en het gebouw figureert in "de ontdekking van de hemel" onder de naam Groot Rechteren. De wandeling voert weer door veld, bos en bosrand. We komen een boer tegen op zoek naar zijn ontsnapte geiten. Onderweg ook gesprekjes gevoerd met een jongen (waarschijnlijk uit woon-werkgemeenschap Overkempe) die ook naar de geiten had helpen zoeken en ook gevonden had, en met een echtpaar dat naast ons op een bankje aan het uitblazen was. Je komt hier makkelijker tot een gesprek dan in de drukke Randstad...

Weer eens verloren met Rummikub, wat maar weer bewijst is dat het niet gaat om het winnen maar om het meedoen!

zaterdag | We hebben een dag extra geboekt zodat we op ons gemak kunnen pakken en rond 12 uur vertrekken. Het belooft een erg warme dag te worden. Gelukkig is het rustig op de weg en komen we, met een doos cider van de boerin, weer veilig aan in Rotterdam. We komen beslist nog een terug in de Droste!

 

Dal van de Mosbeek

Tour de Pays-Bas

Het begint zo langzamerhand een traditie te worden: een rondje Nederland na aanschaf van een nieuwe Peus. In 2003 ondernam ik dit, met de 307, nog alleen en reed in één dag een paar honderd kilometer rond het IJsselmeer. In 2012, met de 208, was het onze 'zomervakantie'; ruim 800 km via Marken, Harlingen, Enschede (pitsstop) en Thorn. Dit jaar, uiteraard met de 2008, een soortgelijk traject: Volendam, Groningen, Enschede (pitsstop) en Bergeijk.

De pitsstop in Enschede is vaste prik, we logeren dan bij onze dierbare vrienden Hannie en Helmut. Bij wijze van cadeautje hadden we bedacht gerookt paling te scoren in Volendam. Je bent er, vanuit Rotterdam, in een klein uurtje. Volendam an sich is niet mijn kopje thee. Mij te veel banaal toerisme, maar ach, wie ben ik... De langgerekte vissen kochten we bij een piepklein non-descript viswinkeltje om de hoek aan het Zuideinde. De uitbater nam, nadat wij vroegen of we konden pinnen (palingen worden duur betaald) de gelegenheid breed uit te meten over de bankcrisis en wiens schuld dat was (de banken en de regering) zodat wij ons vriendelijk doch dringend excuseerden en uit de voeten maakten. Volgende stop: de Afsluitdijk, meer precies het monument ergens halverwege. 

Daarna spoedden wij ons naar de stad Groningen, alwaar ik online een winkel had ontdekt waar het zogenaamde Klettervest, of werkmansjasje, aan de man wordt gebracht. Mijn vader, straatmaker van beroep, droeg voor dat werk een 'Manchester pak', een robuust ensemble (broek en jas) van zwarte corduroy. In een aanval van een mengeling van ontijdig eerbetoon en misplaatste nostalgie wilde ik voor mezelf zo'n jasje aanschaffen. Aldus begaven wij ons naar Vakkledinghuis Groningen, één van de twee winkels in Nederland waar dit nog verkocht wordt. We parkeerden in het Q-Park garage aan de Ossenmarkt. Sinds ik via de ANWB/Yellowbrick doe aan 06-parkeren (ga toch lekker Bricken...), ben ik ook de trotse eigenaar van den Q-Park creditcard, vandaar. De winkel aan de Oud Ebbingestraat is niet ver daar vandaan. Binnen heerst een prettige chaos van allehande werk- en vrijetijdskleding (kleding dus, zeg maar). Gelukkig hadden ze mijn maat (56, zo blijkt). Zo blij als een kind reden we toeristisch naar Enschede, dwars door de provincies Groningen, Drenthe en een stuk Overijssel.

Na de nodige glazen wijn en Helmut's Bijzondere Pannenkoeken en natuurlijk de meegebrachte gerookte paling, werden de oogjes allengs kleiner en kropen we in ons logeermandje.

's Anderendaags reden we via Duitsland, dit om de Peus eens serieus op de staart te trappen, richting Bergeijk op de grens met België. Hiervoor moesten we, omdat we op het eind nog verkeerd reden, in totaal drie maal de landsgrens overschrijden. Ditmaal werd dit opgeluisterd door extra strenge controles door de Marechaussee in verband met de Nucleaire Top in Den Haag. In Bergeijk start het Tweelandenpad, dat inderdaad door twee landen loopt. Het is het stroomgebied van de Dommel, wat resulteert in een hoop nattigheid op de grond en, helaas omdat het regelmatig regent en zelfs hagelt, ook in de lucht.

Na ruim 800 km is de Peus goedgekeurd.

Even uitblazen

Vorig jaar is het er min of meer bij ingeschoten, maar dit jaar genieten wij weer van een weekje Enschede. We vertrokken zondagavond met boterhammen in het gekoelde dashboardkastje. Na een uurtje rijden stoppen we altijd even voor een korte break. Op het parkeerterrein van het benzinestation stopte een bus achter ons, waar dat niet mag. Er schoot een vent naar buiten die meteen de bosjes inging voor een sanitaire stop... Daarna dromden de overige dames en heren uit om eens fijn te gaan staan paffen. We zijn er maar weer snel vandoor gegaan.

Zaterdag hadden we Sander, Mariska's vriend, ter kennismaking op bezoek. Ik had voor de gelegenheid twee kippen gebraden, waarvan er één overbleef. Daarvan hebben we zondagavond de helft opgegeten. De volgende (maan)dag hebben we boodschapjes gedaan bij Appie in de buurt en 's middags op de fiets naar het Centrum. Dat is ongeveer een kwartiertje fietsen. Je kunt daar best aardig winkelen, met als buit een flinke stapel boeken bij de AKO (1€ per stuk) en een andere stapel bij de Bijenkorf (50% korting). De middag werd afgerond met een bezoekje aan IKEA in Hengelo, waar we zowaar nog wat ontbrekend serviesgoed vonden. 's Avonds aten we de rest van het kippetje met stokbrood. Het eten werd vanzelfsprekend vergezeld van een glaasje wijn.

We hadden ons voorgenomen twee wandelingen te maken deze week, op dinsdag en op donderdag. Dinsdag viel de keus op de ANWB Archemerbergroute van slechts 7 km, net onder Ommen. Ter plaatse bleken er heel andere routes te zijn, dus hebben we er één gedaan van ruim 10 km, naar, op en rond de Lemelerberg. Het was perfect wandelweer, rond de 21°C, beetje bewolkt, lekker windje. De wandeltocht zelfs was best pittig, de Lemelerberg werd twee keer beklommen. Onderweg bos en hei met opvallend veel jeneverbesstruiken. Na drie uur waren we rond. Via Ommen, dat een beetje tegenviel, zijn we teruggereden. De avondmaaltijd bestond uit spaghetti Bolognese.

De weersverwachting is gunstig maar het wordt te warm om nog een keer te gaan wandelen. Woensdag zijn we de ANWB Sagenlandroute gaan rijden. Deze start in Borne, via Tubbergen, Ootmarsum, Denekamp en Oldenzaal weer naar Borne. Op de site van de ANWB is geen spoor meer van deze autoroutes en ook de bebording laat te wensen over. Soms moesten we met behulp van de navigatie verder, waarbij altijd wel weer een bord in zicht kwam. Onze boterhammetjes aten we in Mander, bij watermolen Bels, waar we een aantal jaar geleden een wandeling hebben gemaakt. Oldenzaal leek ons wel leuk om even te winkelen, maar dat viel hard tegen. Dit plaatsje heeft totaal geen sfeer, jammer. Na het restje spaghetti zijn we 's avonds nog even in de buurt wezen wandelen. De rest van de avond, eigenlijk net als andere avonden, heerlijk gelezen met een beker Earl Grey. Geen koffie, geen tv: heerlijk!

Vandaag zouden we weer wandelen maar het wordt echt te warm: 27°C. Carla had wel zin om weer naar de stad te gaan, ze is alleen op de fiets. Ik schrijf dit bericht en wacht op onze vrienden die een dag eerder thuiskomen. Morgen de warmste dag van het jaar...

Zomervakantie

We waren dit jaar weer van plan een lang weekend in Enschede door te brengen maar helaas kon ik geen vrij krijgen. Twee dagen later wel en, omdat we ook een rondje Nederland met de nieuwe Peus wilden doen, hebben we dit gecombineerd. We reden via Marken en Harlingen naar Enschede en van daaruit via Duitsland naar Thorn waar Carla die schattige witte huisjes wel eens wilde zien en ik een natuurwandeling langs de Maas wilde maken. We waren bijna acht jaar geleden ook al in Marken, ook op weg naar Harlingen waar we ons 25-jarig huwelijksjubileum vierden. Net als toen wilden we naar de vuurtoren rijden, maar je mag daar niet met de auto komen dus parkeerden we bij het dorp, waarna we door de nevel en broeierige hitte over de dijk naar de vuurtoren wandelden. Op de picknickplaats aten we een boterhammetje en liepen daarna over het Oosterpad weer terug, nog even het dorp in om het massatoerisme aldaar aan den lijve te ondergaan.

Op naar Harlingen. We stopten even bij het monument op de Afsluitdijk, waar Ir. Lely met zijn laptop onder de arm over het IJsselmeer uitkijkt. In Harlingen parkeerden we bij de vuurtoren, waar we acht jaar geleden een nachtje doorbrachten in de hotelkamer helemaal bovenin. De nevel is inmiddels opgetrokken en we maakten een wandelingetje door dit sympathieke stadje, waarna we dwars door Friesland, Drenthe en Overijssel naar Enschede reden. Onderweg in de buurt van Staphorst zagen we wel veertien ooievaars.

 

Thorn in een notendop

Na bij de Appie proviand voor de volgende dag te hebben ingeslagen en alvast een beginnetje te hebben gemaakt met de flessen rosé en rode wijn die voor ons klaarstonden, gingen we een hapje eten bij Fat Kee, een chinees restaurant in de buurt. Toen we binnenkwamen dachten we, nog even verder kijken. Maar er was verder niets bijzonders in de buurt dus we waagden het er maar op. Ik had Pekingeend, wat eigenlijk best lekker was, maar Carla's Mifang Kerrie (Mifang is Twents voor Mihoen) viel zwaar tegen. Het was er ook bloedheet, wat ook niet hielp. Gelukkig hadden we al een zak uitgebakken spekjes bij de wijn leeggegeten...

De volgende dag reden we via Duitsland naar Thorn in Midden-Limburg. Dit gaf mij de kans om de Peus op zijn staart te trappen, hoewel ik niet harder dan 150km/h heb gereden. De wegligging blijft ook onder die omstandigheden uitstekend, wat ik van de oude Peus niet kon zeggen. Na wat strubbelingen om Venlo uit te komen, parkeerden we net buiten Thorn aan de Groothegger-laan, waar we vol goede moed aan een wandeling begonnen. De bewegwijzering is echter nogal summier en ik heb geen kaart. Het pad op de grens met België dat we namen loopt dood en tot overmaat van ramp kreeg Carla een hypo. We kozen eieren voor ons geld en zijn toen Thorn ingelopen, bekend om zijn witgeschilderde huisjes. Dat is het eigenlijk. Op een terrasje dronken we een bakkie en ik nam natuurlijk een stuk abrikozenvlaai. Carla had net al haar brood naar binnen gepropt en had geen trek meer. Op weg naar de Peus waarschuwde Carla nog voor de gaten en kuilen in de weg, maar te laat, ik zwikte en stortte met donderend geraas ter aarde. Hand en elleboog open maar gelukkig hadden we pleisters bij ons. Moe maar voldaan aanvaarden we de reis naar huis. Tot zover onze zomervakantie.

Buitenmodel

Deventer doen we de laatste jaren aan op de terugweg naar Rotterdam. Vorig jaar kwam het er niet van. De eerste stop was Wentink Modelbouw om te kijken of er een modelautootje van mijn gading is. Het is niet veel soeps want model-treintjes voeren de boventoon tegenwoordig, maar ik vind toch een Peugeot 309 Mk2. 1.9 GTI. Het is een heel gedetailleerd autootje van Vanguards, een submerk van Corgi Toys. Je moet zelf nog even de spiegeltjes bevestigen, wat mij met mijn buitenmodel vingers niet lukt.

Het is heel leuk winkelen in Deventer. Bij Bussink kopen we traditiegetrouw de voordeeltas, met drie Deventer koeken voor 5€, waarna we een late lunch gebruiken bij Restaurant Bar Fishmarket Moskou. Carla nam sushi en ik oerbrood met gerookte kip. Inmiddels verlangen we erg naar huis en gaan er op aan...

Stromen en stralen

Zondag was het uitslapen geblazen. 's Middags togen we naar het centrum van Enschede voor de koopzondag. Er is een gigantische parkeergarage, maar een beetje onoverzichtelijk voor westerse ogen. Tot mijn grote vreugde vond ik bij de Eccoshop een paar leuke schoenen met flinke korting; ik moet tenslotte op de kleintjes letten. Carla moest echter afrekenen, want ik was mijn portemonnee vergeten. Na een wandeling door het centrum en na rondgeneusd te hebben bij de Bijenkorf ging Carla voor het eerst van haar leven heur chipknip opladen, om de parkeergarage te kunnen betalen.

We hadden nog wel zin in een ritje, dus eerst even de portemonnix ophalen (daar zat ook mijn rijbewijs in), dan via Lochem, Twentekanaal en de Hof van Twente, even tanken en dan weer terug. 's Avonds aten we een biefstukje (nou ja, Carla een flinke biefstuk en ik twee entrecôtes), met gekookte aardappeltjes, sperziebonen en jus, en daarna Zomergasten kijken.

Vandaag was het plan om te gaan wandelen in het Springendal, een natuurgebied ten noorden van Enschede, vlakbij Ootmarsum. Het zijn eigenlijk vier wandelingetjes aaneengeregen tot één grote van 14km. Maar de hele nacht en ochtend plensde het maar door dus wij hadden het al uit ons hoofd gezet. Tot 's middags de zon doorbrak. Gewapend met regenjacks en paraplu's waagden we de sprong. Die jacks waren niet nodig, want het was droog, zonnig en best warm. Tot we een paar honderd meter gelopen hadden...

Even twijfelden we nog om te stoppen, maar het werd al weer droger en toen hebben we ongeveer de helft gelopen. Ook hier weer een afwisselend geheel van bos, essen, akkers en weiden. Wij kunnen er maar geen genoeg van krijgen. De bijzonderheden hier zijn duizenden jaren oude grafheuvels en bronnen (springen), waarvan het water zich verzamelt in vijvers die, daar waar ze overlopen overgaan in stroompjes. Na een ritje via Ootmarsum en Lonneker konden we moe maar voldaan neerploffen. Gisteravond had ik al aardappelsla gemaakt (expres teveel aardappelen gekookt), en met een schnitzeltje erbij was het avondmaal een makkie.

Havezate

Afgelopen donderdagavond begon dan eindelijk ons jaarlijkse tripje naar Enschede. Omdat het in het Oosten nogal geregend had de afgelopen dagen, inspecteerden we eerste de kelder/parkeergarage. Een paar jaar geleden was die ook al eens ondergelopen, dus effe checke kon geen kwaad. Gelukkig hielden we droge voeten. Op weg naar boven hoorden we ineens 'is daar iemand?'. De buurvrouw, die verwachtte ons pas de volgende dag. Die besteedden we aan boodschappen doen bij de AH, shoppen bij Intratuin en IKEA Hengelo en luieren in de tuin. 's Avonds aten we mosselen en maakten we nog een wandeling door Bomenmuseum West, alvorens Carla vroeg haar mandje inging en ik tot laat TV keek.

Tim...

Vandaag stond een wandeling op het programma. Drenthe ligt akelig dichtbij, dus ik had weer een wandeling opgezocht in 'De mooiste wandelingen in Nederland', ditmaal in Havezate De Klencke. Startpunt ligt in Aalden en daar kun je alleen snel komen door Duitsland. Op de Autobahn met een gangetje van 150km/h, dat ligt mij wel. In Nederland mochten we ook een stuk met 130km/h rijden. Aalden is een brinkdorp. Er staan talloze monumentale boerderijen, de één nog mooier dan de ander. Daarna volgt een stuk met uitgestrekte akkers, alras overgaand in 'essen', traditionele akkertjes, wei- en hooilanden.

Veel fietsers op de been.

Bij Havezate De Klencke kom je in een meer bosrijk gebied, met o.a. jeneverbesstruiken. Daarna, op de terugweg werden we gaandeweg toch wel een beetje moe. Het is, tegen de (weers-)verwachting in best aardig weer, warm maar drukkend en af en toe schijnt de zon ook nog. Aan het eind van de rit klopt de kaart ook niet meer. De beek die we volgen, de Westerstroom, houdt ineens op en we ploegen door kniehoog gras naar het eindpunt Aalden, waar Carla twee softijsjes scoort. We zijn nèt op de terugtocht of het begint te regenen. We rijden weer de 'mijdt de snelwegen' route en zijn tegen zessen thuis. Snel tomatensla maken, die we met het koude kippetje en vergezeld van een lekker glaasje wijn verorberden. 

Zeg 'ns es

Het mooie van Overijssel is dat het vlakbij Drenthe ligt. Het scheelt ten opzichte van Rotterdam aardig wat kilometertjes als je daar wilt gaan wandelen! Vorig jaar deden we de Drentse Aa aan, dit jaar wilden we het alfabet uitbreiden met de Rolder es, een gebied dat bezuiden daaraan grenst. De reis ernaartoe ging weer over 's Herren Autobahn, alwaar ik een klein stukje 160 km/u heb gereden. Muβ können. Gisteren eindigde de dag in hevige regenval, tot diep in de nacht, wat het ergste deed vrezen voor vandaag. Ongegrond, zo bleek. Het was wel bewolkt maar de temperatuur was goed en bijna geen wind.

We parkeerden op de Kerkbrink in Rolde,waarna we de wandeling aanvaarden door een veelzijdig landschap. De jasjes blijven in de auto en de zonnebril gaat op. De eerste schreden door het dorp, langs de begraafplaats. Daarvan zouden we later de eeuwenoude voorlopers zien, namelijk hunebedden en grafheuvels, waar het hier van wemelt. Daarna over een oude spoorbaan oostwaarts, richting Rolderdiep, een beek met een sluisje en een echte kippenbrug. Dan dwars door de Noorder esch, een agrarisch gebied met geurende aardappel- en ondoordringbare maisvelden omzwermd door talloze hinderlijke vliegen.

Via het Ballooërveld met haar grafheuvels en schaapskooi, waar een kudde schapen hutjemutje opgesloten zit in een donkere stal. Buiten lopen hanen en kippen met kuikentjes rond. Via de Ballooër esch stuiten we op hunebed D16. Hier houden we even pauze. Voort maar weer, de Kampsheide met haar ven en grafheuvels lonkt. Het mondt uit in een moerassig bos (of bossig moeras), echt een heel fraai gebied. Hier raken we even het spoor bijster, maar na enig gepuzzel komen we er in Balloo weer op (de oude spoorbaan revisited). Als we Rolde weer binnenlopen begint het te regenen. Na het traditionele geschilde appeltje rijden we, de snelwegen mijdend, door de regen terug naar Enschede.

Kikkerlandje

Vrijdag 13 augustus | Morgen vertrekt Laura voor onbepaalde tijd naar Lissabon. Ze gaat voor een half jaar samenwonen met haar vriend Bruno en wie weet, blijft ze er. Ze vliegt vanaf Luchthaven Keulen-Bonn, waar de tickets echt het goedkoopst zijn. Dat lijkt ver, ware het niet dat wij vandaag naar Enschede vertrekken voor een korte vakantie. Laura gaat mee en we brengen haar zaterdag dan verder. Na een emotioneel afscheid van Mariska rijden we fluks richting Enschede. We hebben eten meegenomen en 's avonds genieten we van een gegrild kippetje, gebakken aardappeltjes en sla met spek en parmezaan. Dan vroeg naar bed, en weer opstaan om 04.30 uur.

Zaterdag 14 augustus | Het vliegtuig vertrekt om 10.00 uur, twee uur rijden , inchecken en wegwezen. Het gaat allemaal voorspoedig. De terugreis ook, we stoppen even in Bottrop voor een boterham en zijn voor de middag weer terug. Nog even de plaatselijke economie stimuleren (Shell, AH) en de rest van de middag hebben we lezend in de tuin doorgebracht. 's Avonds, na twee afleveringen MadMen (seizoen 3) gingen we vroeg naar bed, kapot waren we. We sliepen tot 's anderendaags 12,00 uur!

Zondag 15 augustus | Volgens een niet nader te noemen bron was het koopzondag in Enschede. Wij er heen maar de voortekenen waren niet best. Het was niet druk op straat en ook de parkeergarages waren vrijwel onbezet. Eenmaal op straatniveau werd het duidelijk: geen koopzondag!

We zijn uitgeweken naar Ootmarsum, een dorp ten noorden van Enschede. Het staat te boek als een soort openluchtmuseum. Als we aan komen rijden is het hartstikke druk: koopzondag! De middenstand is wel enigszins beperkt, het zijn vrijwel allemaal galeries, kunsthandels en designwinkeltjes, het publiek navenant kakkineus. Ons oog valt op de collectie van Jasper Oostland, een schilder uit Groningen. Vooral zijn glicées (reproducties) over boomkikkers sprak ons erg aan. We houden hem in de gaten!