Louwman Museum

 

Oldtimer

Schuco | Mercedes-Benz 170 V Limousine

Soms word je zomaar meegesleept door het verleden. Vandaag bracht ik met een aantal oude knarren en één jonge knar een bezoekje aan de NAMAC beurs in Houten, het walhalla voor miniatuurautofanaten. Zoals wellicht bekend spaar ik 1:43 modelautootjes, voornamelijk Peugeots en auto's die op één of andere manier een rol speelden in onze familie.

De eerste auto van Carla's vader was een Mercedes 170. Welk model precies wist ik niet. Er zijn wat zwart-wit foto's uit 1962-'63 met de hele familie. Tot mijn vreugde vond ik een model op de beurs, de Mercedes-Benz 170 V Limousine, in purperrood. Dit model stamt uit de late jaren '40. Carla's exemplaar, de Mercedes-Benz 170 S met schuifdakje, schat ik midden jaren '50. Onderstaande foto's zijn uit 1963, een jaar voor haar vader een Citroën 2CV kocht. Downsizen noemen we dat tegenwoordig.

Ik kocht ook nog de Peugeot 304 uit 1972 en... tromgeroffel... de Peugeot 2008 uit 2013. Zie helemaal onderaan.

Wee Weneestraat Nieuwenhoorn, 23 december 1962

Adriaan van Dis, 7 april 1963

Lies van Dis - van Driel en Carla van Dis, 7 april 1963

Lies van Dis-van Driel, Marion, Paul en Carla van Dis, Mastbos Breda, 20 april 1963

Lies van Dis-van Driel en Carla van Dis,  grens Baarle-Nassau, 5 augustus 1963

Bij opa en oma van Driel, Koudekerk aan den Rijn, augustus 1963

Koudekerk aan den Rijn, augustus 1963

Paul en Carla van Dis, Leiderdorp, augustus 1953

Norev | Peugeot 2008 (2013)

Minichamps | Peugeot 304 (1972)

Bijkomende schade

Bijna twee jaar geleden completeerde ik mijn verzameling Kuifje-auto's van Editions Atlas Collections. Ik ontving zeventig maanden lang elke maand een autootje. Een paar weken geleden kreeg ik, omdat ik zo'n goede klant was,  van deze firma een nieuwe aanbieding: een gratis Willys Jeep MB. Ik hoefde alleen de verzendkosten te betalen: 2,95€. Later zag ik advertenties waarin dezelfde auto werd aangeboden, nu zonder verzendkosten, maar het autootje voor hetzelfde bedrag. De levering liet nogal op zich wachten en desgevraagd gaf Atlas toe leveringsproblemen te hebben.

 

 

Geduld is een schone zaak. Vandaag stond ik op het punt weer eens te informeren, toen de buurvrouw aanbelde en mij de auto overhandigde, het was bij weer een andere buurman bezorgd maar die had het drie weken laten liggen en kwam er uiteindelijk achter dat het voor mij was. Als een kind zo blij pakte ik de auto uit en zette het op tafel. Tijdens het ontbijt waarschuwde Carla  mij nog dat ik niet tegelijk mocht eten en spelen, maar het was al te laat. Door een onverhoedse beweging mijnerzijds schoof de auto van tafel en ik kon hem maar net tegenhouden door er hard op te slaan. Voorruit en mitrailleur afgebroken. Ontroostbaar wilde ik het hele zootje al weggooien maar kon me nog net inhouden. Ik heb Atlas inmiddels gevraagd mij een nieuwe te sturen. Ik ben benieuwd.

Update 14 december 2011: Vandaag ontving ik inderdaad een nieuw exemplaar. Gratis!

Generaal Maxwell Taylor, Normandië 1944

De Willys Jeep is een auto die iedereen tot de verbeelding spreekt. Het is het symbool van de bevrijding door de Amerikanen en Canadezen in 1945. Naderhand zijn er vele achtergebleven. Mijn vader heeft er zelfs één gehad, hij was Aannemer in Straat- en Tegelwerken en gebruikte hem voor het vervoer van zand, stenen en materiaal in een aanhanger. Dit was midden/eind jaren zestig. Tien jaar later maakte ik er opnieuw kennis mee, nu in militaire dienst. Ik zat bij de 25e Afdeling Lichte Luchtdoelartillerie (LtLua) in Ede als verkenner. Dit hield in dat het mijn taak was vijandelijke vliegtuigen te signaleren, nog voor de radar deze zag, dus voor de horizon. Hiertoe reden wij in een Jeep van de stelling, waar de kanonnen zich bevonden, naar 5 km daarvoor waar wij ons verstopten voor de vijand. Contact onderhielden wij met veldtelefoon en radio. Zodra we een vliegtuig zagen, bijvoorbeeld een Russische MIG, meldden wij dat in code. Het waren spannende tijden. Gek genoeg heb ik geen foto met een Jeep erop. Een jaar nadat ik afzwaaide werd de hele tent opgeheven en vervangen door Leopard tanks. Ik hoefde ook niet op herhaling en moest mijn plunje tenslotte inleveren. Duizend bommen en granaten!

Kanonnier der Eerste Klasse, lichting 77/5, Afd. 25 LtLua, juni 1978

Heden, verleden en toekomst

Vandaag scheen er een lekker najaarszonnetje en dat nodigde ons uit om weer eens naar Hellevoetsluis af te reizen. We reden er naar toe via de Rijksstraatweg tussen Brielle en Hellevoetsluis, waarbij we kennis maakten met de nieuwe rotondes in Brielle. Een hele verbetering! We parkeerden achter het gemeentehuis. Op de Opzoomerlaan viel op dat daar hele huizenblokken zijn gesloopt en dat er nieuwe appartementen worden gebouwd. De vooruitgang zullen we maar denken. Hier stonden woningen van de mariniers die hier woonden als ze niet op zee waren, tot de Marine naar Den Helder verhuisde. Ik weet nog dat er een drogist (Maarten volgens mij, zijn achternaam ben ik vergeten) gevestigd was, waar ik wel eens een boodschapje moest doen. Agré-Gola's tegen een zere keel...

We liepen over de van haar hoge bomen ontdane Wallen naar het Droogdok van Jan Blanken. We dronken een bakkie op het terras. In 2006 waren wij, als donateurs, getuige van het (symbolisch) slaan van het eerste paaltje van de werkloods. De bouw liet vervolgens nog vier jaar op zich wachten, maar nu is het af.

We liepen langs het water naar het Brandweermuseum om te kijken of ze nog modelbrandweerautootjes in het winkeltje hadden. Ik heb daar destijds een Peugeot 806 Incendie et secours gekocht. Ze hadden geen model-brandweerautootjes meer. Enigszins teleurgesteld vervolgden wij onze weg richting vuurtoren. Aan de overkant zagen we dat er eindelijk gebouwd wordt op de plek van het voormalige Marinehospitaal. Er wordt, geheel in de stijl van het afgebrande hospitaal en belendend perceel, een nieuw appartementen-complex gebouwd. Misschien iets voor ons als we gepensioneerd zijn?

Île de Ré-visité

Ik was van plan, nu we toch in La Rochelle zijn, weer eens naar Île d'Oleron te gaan. Maar dat is, tot onze grote schrik, bijna twee uur rijden, dus Île de Ré was tweede keuze. Je komt er door over de tolbrug te rijden. Het was druilerig weer en het miezerde zelfs een beetje. We hadden uit voorzorg de windjekkies en paraplu's meegenomen. Als eerste wilden we naar de Phare des Baleines (de vuurtoren der walvissen) op het uiterste puntje van het eiland. Er omheen staan allerlei winkeltjes, waar de toeristen hun zakken kunnen legen, wij niet uitgezonderd. We hebben er alle cadeautjes voor het thuisfront gekocht. Als de zon stralend had geschenen hadden we de vuurtoren wel beklommen, maar nu loonde het de moeite niet.

We zakten weer af en stopten bij Pas du Boutilon aan de zuidkant, waar normaliter veel gejetskied wordt. Nu stond er alleen het loze vissertje. De zee is hier luidruchtig, je hoort de keien rollen in de golven. Het terrein waar we staan is bezaaid met campers, waarvan er één opviel omdat het een vrachtwagen was met een caravan er achterop gefiguurzaagd. We reden verder naar Saint-Martin-de-Ré, een vestingstadje aan de noordkant. We parkeerden net buiten de stadsmuur, nadat we erbinnen geen parkeerplaats konden vinden (niet weer!). Het is goed te lopen. Eerst bekeken we de citadel, een 17e-eeuws huzarenstukje net ten oosten van het stadje. Het is niet toegankelijk voor het publiek omdat het Ministerie van Justitie er kantoren heeft. Je kunt er wel omheen lopen. Daarna aten we een appeltje bij het haventje, waarna we het stadje zelf bezochten. Na een bakje koffie op een terras, het was inmiddels zonnig en warm, gingen we nog even winkelen. Daarna reden we naar La Rochelle om iets te eten en nog wat aan sightseeing te doen.

In La Rochelle was een manifestatie aan de gang in het kader van de stedelijke mobiliteit. Hiervoor was het centrum autovrij gemaakt. Vanmorgen hadden we hier al last van, want we moesten via een omweg naar de brug rijden. Vanmiddag was het dan wel weer handig omdat je overal kon lopen zonder overreden te worden. Er was veel volk op den been, aangetrokken door de autovrijheid. Nadat we beiden een stokbrood (tonijn resp. gezond) hadden verorberd, liepen we nog even door de drukke winkelstraatjes. Er liepen ook hele horden studenten om te protesteren en/of manifesteren. Het was al met al een levendig zootje ongeregeld maar wel leuk.

Carla kocht bij CAMAïEU een trenchcoat (loopgravenjas volgens Google vertaal) en ik vond een Peugeot 403 cabriolet (ja, die van Columbo) van Norev bij Passion Collection. Bij elkaar 32€! Nadat we met vallen en opstaan de parkeerplaats hadden teruggevonden laveerden we door de stad, langs afzettingen en inmiddels verstopte straten (wegens de mobiliteitsmanifestatie, zeg maar), terug naar het hotel. Morgen de laatste etappe.

Zie ook: De oesters van To Lee.

Buitenmodel

Deventer doen we de laatste jaren aan op de terugweg naar Rotterdam. Vorig jaar kwam het er niet van. De eerste stop was Wentink Modelbouw om te kijken of er een modelautootje van mijn gading is. Het is niet veel soeps want model-treintjes voeren de boventoon tegenwoordig, maar ik vind toch een Peugeot 309 Mk2. 1.9 GTI. Het is een heel gedetailleerd autootje van Vanguards, een submerk van Corgi Toys. Je moet zelf nog even de spiegeltjes bevestigen, wat mij met mijn buitenmodel vingers niet lukt.

Het is heel leuk winkelen in Deventer. Bij Bussink kopen we traditiegetrouw de voordeeltas, met drie Deventer koeken voor 5€, waarna we een late lunch gebruiken bij Restaurant Bar Fishmarket Moskou. Carla nam sushi en ik oerbrood met gerookte kip. Inmiddels verlangen we erg naar huis en gaan er op aan...

Witgloeiend

Vandaag moest ik voor controle naar de podotherapeut. Ik heb erg veel steun aan mijn zolen en dat bleek ook uit mijn nieuwe voetafdrukken, bijna normaal. Alleen de rechtervoet moet nog iets hoger afgesteld worden en die zool kreeg dan ook een klein verhoginkje. De bovenkant werd nu ook afgewerkt met een laagje leer. De peut constateerde ook dat mijn rugspier ter linkerzijde wat verkrampt is (op de plaats van het hernialitteken). Ik kreeg een tijgerbalsemstift mee om dat euvel te verhelpen. Nu loop ik licht geurend en plaatselijk gloeiend door een witte wereld.

Ik reed meteen door naar Mariska, waar ik vanavond zou eten omdat Carla met collegae uit eten ging. Door weers- en familie-omstandigheden ging dat alsnog niet door, dus kwam zij na haar werk ook deze kant op. Gisteren belde Mariska met de mededeling dat haar auto niet vooruit te branden was. Ik ging dus even kijken wat er aan de hand was en wat ik al dacht: handrem vastgevroren. Dat wordt dus wachten tot het gaat dooien.

 

Het was nog vroeg en om de tijd te doden ben ik het obligate rondje door Rotterdam gaan sneeuwschuifelen, langs Panini voor een panino vecchio, de MediaMarkt, waar ze in tegenstelling tot mijn vestiging wel de Onkyo CS-V645 hadden. Het is een heel mooi apparaat. Deze was in zilver en met boxen, ik wil de zwarte zonder die ook nog eens een stuk goedkoper is. Hierover moet ik nog met Carla modderworstelen.

Ik kocht wel twee cd's ter vervanging wegens digitaal geremasterd: Déjà vu van CSN&Y en Stationtostation van David Bowie. Plato had voor de verandering niets van mijn gading, maar Meijer & Blessing des te meer. In de modelautoramsj ontdekte ik onder-/achteraan diverse Peugeot bestelwagens met reclameopdruk en -smuk. Vorig jaar verraste Carla mij met een Knorrmobiel, in dezelfde serie kocht ik nu de volgende bestelwagentjes:

Peugeot 203 Fourgeonette
'Lait Mont Blanc'



Peugeot 203 Fourgeonette
'Cachou La Jaunie'

Peugeot 404 Break
'Mapa'

Eénmaal terug grillde ik een maiskippetje dat ik op de heenweg bij de poelier had gescoord, met sla, garnaaltjes en rivierkreeftjes en pofaardappels. Dat was weer eens ouderwets lekker!

Domper

17 augustus 2010 | Het regent gestaag: soms miezert, soms stort het. Het is uitverkoop bij IKEA, dus dat leek ons wel wat. Onderweg komen we langs de Intratuin, waar we een bezem en een cadeautje voor onze gastmensen kopen. In Hengelo kijken we ook even naar laptops bij de BCC. Carla geeft me de vrije hand, maar ik wil toch even weten wat zij per se wel of niet wil, qua afmetingen, type beeldscherm (glimmend of niet) et cetera. Ik ben weer wat wijzer. Er pal naast zit de MediaMarkt en het regent nog steeds, dus... De uitverkoop bij IKEA valt zwaar tegen. Onverrichter zake keren we terug, we vermaken ons binnen wel.

 

18 augustus 2010 | Woensdagochtend gebeurt het meest onverwachte. George, Hannie's vader, belt met de mededeling dat Annie, Hannie's moeder, vannacht in haar slaap is overleden. Hij wil Hannie's mobiele nummer weten, maar kan het in de paniek niet vinden. Ik geef het nummer door. We besluiten meteen bij hem langs te rijden om te kijken hoe het met hem en zijn zoon, George jr. die bij hen woont, gaat. Bekomen van de eerste schrik zijn ze goed aanspreekbaar. De verhalen komen los, hoe ze was en hoe ze is heengegaan, zo volkomen onverwacht. Annie is 83 jaar geworden. Hannie, Helmut en de kinderen komen meteen vanuit Frankrijk naar huis gesneld. 

 

We zouden naar Zwolle gaan en besluiten dat alsnog te doen. Het regent nog steeds, flink hard ook. In Zwolle klaart het op. Ik had een adresje gevonden waar onder andere modelautootjes worden verkocht. De keus is beperkt, maar gelukkig vind ik twee Peugeot taxi's, een 203 en 403, respectievelijk uit 1954 en 1964. Zwolle is best leuk, maar wij zijn toch te veel uit het veld geslagen. Tot overmaat van ramp is het kermis, midden in de stad. We hebben er geen zin in en rijden enigszins bedremmeld weer naar huis. Na het eten rest ons een boek te lezen, MadMen kijken lijkt ongepast. Rond 02.00 uur komt de familie, na George sr. en jr. in Doetinchem te hebben bezocht, thuis. We praten nog wat na en rollen om 03.00 uur in bed. De volgende morgen nemen we afscheid en rijden weer richting Rotterdam.

Oranje boven

Wanneer ik ter stede ga zal ik niet nalaten mijn cd- en modelautocollectie aan te vullen. Vandaag was het weer zover: ik ging Mariska's fiets repareren, de schroefjes van het slot hielden het niet meer op zijn plaats. Gisteravond belde ze in een hevige regenbui dat ik het moest komen maken, ze kon er niet meer mee fietsen omdat dat slot een spaak in het wiel stak. Het was gelukkig een klusje van niks, dus ik daarna snel de stad in.

 

Bij Meijer & Blessing was er uitverkoop, diverse leuke modelauto's voor minder dan 10 euro. Na een lange zoektocht kocht ik een Peugeot J7 bestelwagen met Michelinopdruk en een VW T1 Pick-up. De kleuren van deze laatste zijn best heftig. Eigenlijk zocht ik een oranje exemplaar. Mijn vader, stratenmaker van beroep, was eind jaren zeventig afgekeurd vanwege stratenmakersknieën. Gelukkig kreeg hij een baantje bij de ruilverkaveling van Voorne-Putten, en reed daarvoor in een oranje VW Pick-up. Tijdens mijn research voor dit bericht ontdekte ik trouwens dat er wel degelijk een oranje model van hetzelfde merk (Cararama) bestaat. Volgende keer beter!

Omdat ik toch in de buurt was deed ik Plato ook nog even aan en kocht:

Alquin - Nobody can wait forever - 1975

Eels - Electro-shock blues - 1998

Tim Knol - Idem - 2010

Massive Attack - Heligoland - 2010

Welbesteed

Vandaag was een drukke dag. Ik moest in het holst van de ochtend de Alfa wegbrengen om een remleiding te laten vervangen. Daarna met Carla in diezelfde Alfa richting stad. In het flatje van de meiden werd ik meteen aan het werk gezet: de balkondeur ging niet meer open. Na enig wrikken kreeg ik de deur open. Het euvel was snel gevonden: er was een imbusboutje van de hendel losgetrild. Gelukkig paste het sleuteltje van Ikea! Carla en Laura gingen winkelen, ik ging mijns weegs om mijn fonkelnieuwe OV-chipkaart activeren. Daarna wilde ik bij Panini een broodje scoren, maar het was net lunchtijd dus er stond een flinke rij. Toen kreeg ik een kortingsbon van McDonald in de mijn hand geduwd. Ideetje...

Eerst maar eens naar Plato, je weet maar nooit. Tot mijn vreugde waren er een aantal van mijn favoriete cd's in geremasterde vorm in de aanbieding voor de totaalsom van 25 euro. Ik kocht ze ter vervanging van de exemplaren uit de jaren '80 en '90:

• David Bowie - Hunky Dory - 1971
• Roxy Music - Roxy Music - 1972
• Japan - Tin Drum -  1981
• David Sylvian - Brilliant Trees - 1984

Bij Meijer & Blessing vond ik de nog ontbrekende Renault Frégate Amiral uit 1953 van het merk Nostalgie (nooit van gehoord), waarna ik bij McDonalds op de Hoogstraat twee McChickens bestelde die ik aan de waterkant in gezelschap van nog levend gevogelte (een gans, kauwen, duiven en een fuut) opat. Op weg naar huis reisde ik mijn oude OV-chipkaart leeg, hoewel, er staat nog 45 cent op. Mogen ze houden!

Inhaalslag

Op deze tweede dag van het jaar wilde Carla eens lekker gaan winkelen, op koopjesjacht. We parkeerden in de stad, in het straatje bij de meiden achter. Wij hebben daarvoor een parkeervergunning. In verband met de jaarwisseling had de gemeente het betaald parkeren tijdelijk opgeschort, dus het was gratis. Ook volgens de parkeerautomaat, die blij 'BUITEN WERKING - NIET BETALEN' blaatte op het schermpje. Ik ging vervolgens mijn eigen weg, op pelgrimage langs de cd-winkels. Ik had in 2009 slechts één cd gekocht (uit dat jaar) en wilde dat tekort eens flink aanzuiveren. Dat is gedeeltelijk gelukt. In totaal drie stuks, en verder nog zes cd's uit voorgaande decennia.

Ik scoorde ook nog een Nokia DC-4 oplader voor in de auto, sinds ik de carkit daarvoor niet meer kan gebruiken. Verder een modelautootje, een Peugeot 202 vermomd als Michelin-reclamezuil op wielen.

Tijdens mijn omzwervingen liep ik over het Hang, een straatje langs het water achter de Hoogstraat. Er werden klokken geluid en er was een menigte. Er stonden zeker drie lijkwagens. Ik realiseerde me dat dit de uitvaart moest zijn van de familie die onlangs is omgekomen als gevolg van het auto-ongeluk afgelopen kerst. Uit respect ben ik even blijven kijken.

We bleven eten, ik grilde een kippetje. Verder roergebakken haricots vert en gepofte aardappelen. Toen we naar huis wilden prijkte er een papiertje onder de ruitenwisser. Het bleek een Naheffingsaanslag Parkeerbelasting te zijn, oftewel een parkeerbon. Gezien het voorgaande ga ik hier geheid bezwaar tegen maken.

De gekochte cd's:
dEUS: Worst case scenario (1994)
Elbow: Asleep in the dark (2002) en Leaders of the free world (2005)
Fleet Foxes: Fleet Foxes (2009)
Magazine: Real life (1978)
Anne Soldaat: In another life (2009)
Patti Smith: Horses (1975)
De Staat: Wait for evolution (2009)
The Strokes: Is this it (2001)

Chevy chase

Nu, bijna zes jaar en 1526 euro ouder, is mijn Kuifje-autocollectie eindelijk compleet. Nadat ik vorige maand № 70 ontvangen had, ontbraken er toch nog twee. Ik stuurde een mailtje naar Uitgeverij Atlas en ik kreeg prompt antwoord dat de twee ontbrekende autootjes nagezonden zouden worden, wat inderdaad gebeurde. Service van de zaak! Het betrof achtereenvolgens De Rode Bolide en Alcazar's Chevrolet, hier rechts afgebeeld.

Je ontvangt niet alleen een autootje, maar ook de achtergrond (kartonnen drieluikje) uit het verhaal. Verder een folder met een uitgebreide beschrijving van de auto, de desbetreffende scène en de inspiratiebron(nen) van Hergé, compleet met schetsen en voorstudies.

Over dit fenomeen is trouwens in 2006 ook een boek verschenen, Kuifje, Hergé en de auto's. Hierin komen alle aspecten van de auto's aan de orde. Hergé is namelijk ooit begonnen als ontwerper bij Ford, wat ook verklaart dat een onevenredig groot aantal Fords figureren in zijn verhalen. Verder was hij een liefhebber van snelle Italiaanse auto's. Door de aard van Kuifjes avonturen (veelal met een spionageachtige insteek), komen er veel snelle auto's in voor, achtervolgingen en legerauto's.

Klein maar dapper

Deze week werd officieel bekend gemaakt dat Renault de 'Gordini'-versies weer nieuw leven gaat inblazen. Een Renault Gordini herken je aan de witte strepen over de lengte van de auto en was een speciale, opgevoerde versie die ook succesvol was tijdens rally's.

Het meest bekende Gordinimodel is toch wel de Renault R8 uit de jaren zestig. Rond de decennium-wisseling kocht mijn vader een Renault R8 Major, bouwjaar 1968, als opvolger van een witte Opel Kadett B. Het was een schattig autootje met een 1100cc-motor achterin waar een dapper gepruttel uit opsteeg, een heel karakteristiek geluid. De Major was best luxe, met zwarte 'kippenleren' kuipstoeltjes en een houtgefineerd dashboard met mooi ronde instrumenten.

Hierna kocht mijn vader een Renault R5 bouwjaar 1975, die door ons liefkozend 'het wagentje' werd gedoopt. Hij was fel oranje en een heel moderne auto in die tijd. Het was zijn laatste auto. Nadat hij overleden is heeft mijn oudste broer de auto 'geërfd' en er nog jaren in rondgereden. Toen ik nog 'een zwijntje' was* hadden wij een Renault Frégate, maar ik kan me daar heel weinig van herinneren, behalve dat we in de strenge winter van '62-'63 motorpech hadden en we in Hoogvliet in het tramhuisje op de dépannage wachtten.

Uiteraard heb ik ook een aantal Renault model-auto's, te beginnen met de 4CV (mijn allereerste...), dan de Dauphine, de R16 (een auto waar mijn jongste broer in reed), de R8 en R8 Gordini en de R5. De Frégate ontbreekt nog...

Zie ook: Terugblik op de weg.


* Wrample uit Hakuna Matata van Elton John/Tim Rice (The Lion King - 1994).

In vitro

Om de verveling te verdrijven heb ik vandaag de vitrine met Kuifje modelauto's, die elk corresponderen met een scène uit een Kuifje stripverhaal, verplaatst van de slaapkamer naar het kantoortje. Ik had al een tijdje geen nieuwe meer ontvangen, dus ik vermoedde dat ik inmiddels alle autootjes had. Ik nam de gelegenheid te baat eens te controleren of dat waar was. Er zijn 70 auto's, ik heb er 67, dus er ontbraken er drie. De ontbrekenden zijn: de Rode Bolide*, Alcazars Chevrolet en de Witte Amilcar* (dit is de laatste uit de serie dus die komt misschien nog). Ik zal die andere op één of andere manier alsnog te pakken moeten zien te krijgen.

Tijdens het sorteren viel me trouwens op dat de leeftijd van de modellen zo'n beetje af te lezen is aan de manier waarop de koplampen zijn bevestigd. Er zijn vier periodes, van oud naar jonger, in de vitrine van boven naar beneden.

De koplampen zitten bevestigd:

1. op een stang voor de radiateur;
2. op het spatbord;
3. aan de motorkap;
4. in, naast of boven de grille.

Peugeot 403 Taxi

* Dezen heb ik inmiddels ontvangen.