Stuhl!

Zodra het herfst wordt krijgen Carla en ik het op onze respectievelijke  heupen, dat wil zeggen dat we dan iets willen veranderen in huis. Dit najaar stond in het teken van De Stoel. Eerst waren de eetkamerstoelen aan de beurt. Deze kochten we in 2010 en zijn behoorlijk versleten. Wij vinden Gispenstoelen erg mooi, dus waren we daarnaar op zoek gegaan en vonden de op Gispen geïnspireerde Purmer stoelen bij De Machinekamer waar we, eigenlijk te vroeg, eind juli een kijkje namen. Bekleding: knoeipotbestendig zwart kunstleder, Levertijd 10 weken, dus na onze vakantie in september werden die bezorgd. 

Dat smaakte naar meer, dus we gingen op zoek naar een fauteuil ter vervanging van Moeders Rotanstoeltje. Eentje waar ik lekker met mijn hoofdtelefoon op naar muziek kan luisteren zonder Carla de stuipen op het lijf te jagen. Mariska en Sander hebben de Dutchbone Bar Lounge Chair en die ziet er goed uit en zit prima. Die bestelden we met flinke korting bij Lumz in de lichtgrijze bekleding, dat in de praktijk meer een gemêleerde uitstraling heeft, wat eigenlijk heel goed uitkomt.

Als gevolg hiervan hebben we de kamer een beetje omgegooid: het CD-Rek en bijzettafel, wat een veel beter beeld en zelfs betere akoestiek oplevert. Als bonus kon ik de A Hard Day's Night filmposter, die ik ooit van Eric voor mijn verjaardag kreeg, weer ophangen nu er een lege muur verscheen. Als kers op de taart ook nog de kleine en grote juten vloerkleden omgewisseld zodat een en ander beter de vloer bedekt en logischer oogt.

Tegen mijn natuur in heb ik ook nog een plaid gescoord bij Leen B.. Het moet niet gekker worden...

Voor...

Na...

17/12/2023 | We konden het niet laten dus we hebben alsnog het kastje opgeleukt met nieuw ladefronten Hedeviken licht eiken en bijpassend toppaneel.

Kastendans II

Vele jaren geleden kochten wij een op maat ontworpen Lundiakast voor de audio- en video-apparaten en media. Grenen en zwart, dat vonden we toen erg mooi. Met de komst van oma's antieke eiken kast begon het er al een beetje wonderlijk uit te zien, maar de aanschaf van de donkerbruine Tannoys gaf de doorslag: er moest iets anders komen. Geïnspireerd door de Bestå die we bij Anja en Ruud zagen staan zijn we on-line bij IKEA een vervanging voor de Lundia gaan ontwerpen. Het werden twee lage kastjes met bij elkaar acht vakken waarvan drie voor apparatuur en vijf voor laden en een handige goot voor de kabeltjes. Het toeval wilde dat we ook nog een fikse korting kregen.

Wat te doen met de cd's, dvd's en één blu-ray? In de Oor stond altijd een prikkelende advertentie van CD-Rek, waar ik vaak met een schuin oog naar keek. De advertentie staat er niet meer in, maar de site was zo gevonden. Ze hebben verschillende maten en je kunt cd's en dvd's combineren. De nadruk ligt bij mij duidelijk op cd's, dus na enig rekenwerk kwam ik uit op 1008 cd's, 500 dvd's, of aantallen in een willekeurige verhouding. De fabriek staat in Doetinchem, maar ik kon de kast een dag later al ophalen in Bleiswijk. In datzelfde Bleiswijk bracht ik trouwens de oude kast naar Tweedehands Lundia, waarvoor ik een luttel bedrag en een flesje wijn ontving.

Dat luttele bedrag ga ik dan meteen weer uitgegeven aan een DAC (Digital to Analog Converter), om de Blu-ray speler, die geen 'normale' analoge audio-uitgang heeft, toch op de versterker, die op zijn beurt een digitale ingang ontbeert, aan te sluiten. Ik ging voor advies naar mijn huisdealer HiFi-Studio Zwaard, waar ik een eenvoudige DAC, compleet met TOSlink (digitale glasvezel) kabel, analoge audiokabel (met tulp/cinch/RCA pluggen) en voeding op zicht mee kreeg.

De Tannoy mSub 10 subwoofer heeft in al dit geweld het veld moeten ruimen, wegens niet meer nodig en in de weg. Ik vind nog wel een oplossing hiervoor...

 

Hoe het was

Rondje van de zaak

Het binnenwerk.

Er zijn weinig producten zo lang in productie geweest als de Honeywell T87F thermostaat, namelijk van 1960 tot 2002. Volgens mij is er niemand die er niet ooit één gezien heeft, dan wel er één (heeft) gebruikt. Ons uit midden jaren tachtig stammende huis heeft er natuurlijk ook één, ter bediening van de stadsverwarming. Het beestje, dat nog mechanisch werkt met een kwikbolletje en een veer, heeft zijn beste tijd gehad. Aan- en afslaan gaat moeizaam en je moet hem steeds hoger zetten om hem aan te laten slaan.

Op onze slaapkamer hadden we een lekkende verwarmingsbuis, dus dat kon in ene moeite door gerepareerd worden. Modern als we zijn kunnen we dit soort klachten via de website van onze huisbaas indienen, waarna er contact met je wordt opgenomen voor een afspraak. Voor de zekerheid vroeg ik of bekend was dat we twee klachten hadden, maar dat was geen probleem. De monteur kwam iets na de afgesproken tijd maar had geen onderdelen bij zich voor de lekkage. Hij moest helemaal naar de groothandel om een klemkoppeling te kopen en dat kon wel weer een uurtje duren. En die thermostaat? Geen idee, de man (type Ruud de Wild, maar dan handig) had alleen een opdracht voor de lekkage... "Maar geen probleem hoor, dat maak ik ook in orde". Zo gezegd zo gedaan. De thermostaat is vervangen door een nieuw digitaal exemplaar, een sterk staaltje retro-industrieel ontwerp: de T87G Round On/Off, óók van Honeywell. Werkt precies hetzelfde, maar dan electronisch/digitaal. De oude, officieel vanwege het kwik chemisch afval, gaat naar de milieustraat.

Redelijk alternatief

Carla en ik willen al heel lang onze benedenverdieping een warmere uitstraling geven, door de plavuizen te bedekken met een houten of laminaatvloer. Helaas kan Bruin deze organisatorische en logistieke nachtmerrie niet trekken, dus besloten we als redelijk alternatief een mooi vloerkleed aan te schaffen. De oplettende lezer weet inmiddels dat wij van het type "Ikeaklant" zijn, dus daar keken we afgelopen vrijdagmiddag eerst maar eens. We zagen een mooi kleed dat helemaal in ons interieurtje zou passen, de Kajsa, die we semi negeerden omdat we die toch wel erg groot vonden. Eenmaal, onverrichter zake, thuis toch maar eens nagemeten: dat zou toch passen!

Waarom ik niet eerst gemeten heb is mij ook een raadsel. Helaas is deze Ikea op zondag dicht en in Delft was geen voorraad, dus moest ik tot vandaag wachten. First thing in the afternoon reisde ik naar Barendrecht af om het kleed alsnog te scoren. En wat denk je? Ook nog eens 50€ afgeprijsd, dus voor slechts 149€ kunnen wij er weer tegenaan. Het enige waar ik nu nog bang voor ben is dat onze katten ook dit kleed als redelijk alternatief voor de krabpaal gaan gebruiken...

Alles uit de kast

Carla's Permanente Project (de zolder opruimen) leidde er gisteren toe dat we onze Dani stoelen, die we in 1995 bij Lundia kochten en vorig jaar vervingen, weg zouden doen. Via Marktplaats aanbieden is een beetje omslachtig en voor meubelen ook niet de beste manier. Gelukkig had Carla www.tweedehands-lundia.nl gevonden, waar je dus ook die stoelen kwijt kunt. Ik kwam gelijk op het idee onze Lundiakast in de huiskamer uit te breiden. Ik koop nog steeds, ouderwets als ik ben, cd's en dat kastje is bijna vol. Nieuw kopen is echt schreeuwend duur en het hout is zo licht, dat het tien jaar duurt voor alles min of meer dezelfde tint heeft. Dus waarom niet tweedehands? Ik maakte een boodschappenlijstje, wat op een totaalprijs van ongeveer 130€ uitkwam.

Op naar Bleiswijk, waar één van de drie verkooppunten zich bevindt. Het is een enorm pand, helemaal à la Malle Pietje volgestouwd met Lundia. Via de telefoon had ik al een soortement prijsopgaaf gekregen, 40 à 50€. Wim, die deze dag dienst had, ging akkoord met mijn voorstel van 15€ per stuk. Nadat we mijn lijstje hadden afgewerkt stelde ik voor gelijk over te steken. Dat vond Wim toch te gortig maar hij plooide het zo dat ik maar 30€ hoefde bij te betalen. Daar kwam ik goed vanaf! Eenmaal thuis gekomen ontdekte ik dat ik de dragertjes voor de glasschappen vergeten was, dus toch nog maar even op het fietsje naar Eerstehandslundia. Dat was wel meteen kassa...

Vandaag zou ik de kast in de huiskamer dus gaan uitbreiden, waarbij ik gelijk een Surge Protector (spanningsbeveiliging) zou installeren. Helaas was deze niet zo geschikt omdat de aansluiting voor de kabeltv-kabel niet paste (moeilijk verhaal). Zodoende heb ik deze stekkerdoos eerst voor die in het kantoortje omgeruild, wat een uur extra werk was. Na dit intermezzo + lunch was de kast dan toch echt aan de beurt. Op aandringen van Carla heb ik ook alle planken, cd's en dvd's gestoft en achter de kast gestofzuigd. De kast zat in een mum van tijd in elkaar. Binnenkort maar weer eens naar Plato...

Het meest rechtse deel is toegevoegd.

Retro of ouderwets

Vorige week heb ik mijn muis gemold. Hij kwam, na een kleine krachtsinspanning mijnerzijds, onzacht neer op het grenen-houten blad van mijn bureau en hield er prompt mee op. De interimmuis met draad voldeed niet. Ik gebruik hem links, waar ook de PC staat, maar Carla is rechtshandig en dan is zijn staart te kort.

Tijd dus voor een nieuwe muis maar omdat deze een combo met het toetsenbord vormt heb ik maar de compleet nieuwe set gekocht. Ik had iemand de Logitech Wireless Combo MK520 aanbevolen en die beviel zo goed dat ik deze ook voor mezelf heb gekocht.

Ik ben altijd weg geweest van de Notarislamp, maar Carla vindt die te ouderwets (lees: lelijk). Vandaag waren we in de Woonstore, waar Carla een poef van donkerbuin Marokkaans leder had gezien (beslist niet ouderwets!) die prachtig bij het fauteuiltje past dat we vorig jaar kochten. Daar viel mijn oog op een retro (lees: niet ouderwets) tafellamp in de stijl van de staande schemerlamp die we ook vorig jaar van Carla's moeder kregen. Hij staat erg mooi op het bureau.

Koud kunstje

Deden we met onze oude koelkast ruim dertien jaar, de nieuwe hield het koud anderhalf jaar uit. Tijdens de renovatie van 2009 werd de keuken geplaatst door bouwvakkers van de firma Breijer. Ook de inbouwapparatuur werd door deze 'vaklui' geplaatst. Helaas is er het nodige misgegaan. Een paar weken geleden begon het ineens te vriezen in het koelgedeelte. De sperzieboontjes werden glazig, spruiten vroren to knalharde kogeltjes, zelfs mijn drinkyoghurt, essentieel onderdeel van mijn ontbijt, moest ik uit het pak bikken en in de magnetron ontdooien.

Gelukkig kun je bij onze verhuurder MVGM Vastgoedmanagement online je klachten en storingen invoeren. 's Anderendaags werd ik gebeld om het artikelnummer van de koelkast. Men zou het doorgeven aan ATAG, de fabrikant. Die belde mij weer een dag later om het... artikelnummer. Dat hadden ze dus niet doorgegeven. Weer later belde ATAG om door te geven wanneer de monteur kwam. Die kwam 1 maart en constateerde dat de koelkast bleef vriezen omdat voornoemde vaklui hadden verzuimd een transportplaat te verwijderen zodat de koelkast daar stijf tegenaan stond en dus zijn warmte niet kwijt kon. Verder werd er niet voldoende geventileerd, er moest een extra ventilatierooster komen.

Op 14 maart kwam de monteur, niet van ATAG maar van Perfi uit Tilburg. Hij dacht dat het ventilatierooster onderin moest komen, maar daar zat er al één, ik vertelde hem tot zijn verbazing dat deze bovenin moest komen. Geen probleem. Na een uurtje was het gepiept. Ik moest wel 24 uur wachten met aanzetten. Daar gaat onze voorraad dacht ik, dat ik in een koelbox en -tas had gepropt, in de hoop deze snel weer kwijt te kunnen. Twaalf uur wachten was desgevraagd ook goed, dus om middernacht kon ik de koelkast, mèt inhoud weer in bedrijf stellen.

Bij hoog en bij laag

Al mijn inspanningen ten spijt ontbrak het nog aan een goede en toch betaalbare actieve subwoofer (met ingebouwde versterker) op onze slaapkamer. Als we niet slapen of iets dergelijks mogen we er graag TV of een dvd'tje kijken of naar muziek luisteren (met de wekfunctie!). De opstelling is alleen zodanig, dat de Roth OLi1 luidsprekers hoog op een kast staan. Dit is niet bevorderlijk voor het laag. Gelukkig heeft de Onkyo DR-645 een speciale uitgang voor een subwoofer. Het wachten was dus op een aantrekkelijke aanbieding, actieve subwoofers zijn namelijk niet goedkoop. Correct had deze week Wintersale en in de advertentie stonden wel 10 subwoofers in de aanbieding.

De goedkoopsten waren 99 euro (van 299!) en eentje was ook qua maat passend, dus door eliminatie viel de keus op de Energy ESW-8. Ik kende Energy eigenlijk niet, maar het is een Canadees submerk van Klipsch, een groot merk dat ook o.a. Jamo onder haar vleugels heeft. De ESW-8 heeft alles wat de Tannoy Mercury mSUB-10 in de huiskamer ook heeft: aansluiting met luidspreker- of RCA-kabel (in de volksmond tulpstekker genoemd), instelbare frequentie (low pass filter) en volume, automatische in- en uitschakeling en een knopje voor phaseverdraaïng. Dit laatste heb je nodig als de gewone lage tonen door bijzondere akoestische omstandigheden die van de subwoofer opheffen. Ik ontdekte trouwens (vrij laat) dat de TV een audio-uitgang heeft, dus die heb ik ook maar op de Onkyo aangesloten. Een kabeltje had ik uiteraard nog liggen.

Stadsgezichten

Elevador de Gloria | 2 november 2010.

Iedereen kent ze wel: de door IKEA ingelijste Vilshult stadsgezichten van Londen, New York, Parijs, ehh Amsterdam... Toch niet de minste steden. Gek genoeg ontbreekt Rotterdam in dat rijtje. Lissabon ook,  maar dat hebben ze opgelost: IKEA Portugal heeft in eigen beheer De Elevador de Gloria uitgebracht. Afgelopen november kochten we er één voor Laura en Bruno om hun huiskamer op te smukken. Mariska heeft die van Parijs, bij wijze van aandenken aan haar reisje met Laura aldaar, boven de eetkamertafel hangen.

In onze huiskamer konden we ook wel iets dergelijks kwijt, maar dan toch liefst iets met een Rotterdams accent. We hebben bijvoorbeeld al een reproductie van een naïef schilderij van Marie-Anne Meier, een Rotterdams stadsgezicht uit het midden van de jaren 80. Een paar dagen geleden hoorden we toevallig dat IKEA inderdaad een Rotterdamse versie had uitgebracht: de Erasmusbrug die ook al, prematuur en heel naïef, op voornoemd schilderij staat.

Vol goede moed reden we gisteren door de regen en in de file naar Delft, omdat de vestiging in Barendrecht nog steeds verbouwd wordt en het daar een zooitje is. Maar geen Erasmusbrug. Bleek het alleen in Barendrecht verkocht te worden! Dus wij weer in de file en door de regen derwaarts. Gelukkig waren er nog voldoende verkrijgbaar. De foto is gemaakt door Michele Falzone en is als panoramafoto al eerder in een breder kader gepubliceerd. In Delft hadden we nog wel kussenovertrekjes gescoord, die qua design beter bij het nieuwe interieur passen. Oordeel zelf!



 

Of je een emmer leeg gooit

Het is een dure week aan het worden. Visa stuurde de rekening van twee weken tolwegen, hotels en IKEA Portugal. Bij IKEA Barendrecht kochten we zaterdag de tweepersoons Fjellse, lattenbodem, matras, beddengoed, huisraad en keukengerei, voor de logeerkamer, andere ruimten en keuken.

Toen dat zondag allemaal klaar was sprak Carla de onsterfelijke woorden: "eigenlijk moeten we een flatscreen kopen voor onze slaapkamer, dan kunnen we dat postzegeltje in de logeerkamer vervangen door onze oude televisie". Dat had ik niet verwacht! Na wat research ging ik voor de Sony KDL-26EX302, een 26" (66 cm) TV. De oude TV, een kleine kubieke meter, is ook 26", maar omdat het een beeldbuis is met een diagonaal van net 55 cm, dus dat is een hele verbetering. Correct bleek de laagste prijs te vragen, dus ik bestelde hem online.

Vandaag was ook weer een drukke dag. Eerst moest de Peus voor de winterbeurt. Vanwege de vakantie waren we Winterbeurtdag misgelopen en vandaag was de eerste gelegenheid, helaas om 08:00 uur, dus vroeg uit de veren. Normaal gesproken is er niets aan de hand, dit jaar moest de accu vervangen worden en blijkt de radiateur te lekken. Deze wordt volgende week gerepareerd of vervangen. Dit loopt aardig in de papieren, maar gelukkig komt het nu aan het licht en niet tijdens de vorige of volgende vakantie (Texel!). Terwijl ik wachtte met een cappuccino uit de DE-automaat, probeerde ik de verveling te verdrijven door de datum van mijn horloge van 30 naar 1 te draaien. Hiervoor moet je het knopje helemaal uittrekken en niet zoals ik dus deed, er helemaal uittrekken. Gelukkig heb ik een reservehorloge. Ik ben benieuwd wat dat nu weer gaat kosten! Daarna naar de milieustraat met Laura's oude v/h hoogslaper (waar ik de poten van afgezaagd heb, een laagslaper dus) en nog wat ander klein spul nu we ook de zolder aan het opruimen zijn. Ik pikte meteen een emmer strooizout mee om als goed burger ons stoepje schoon te houden.

Meteen door naar Correct, het is inmiddels bijna om de hoek, om de TV af te halen. Na wat gesjouw prijkt hij nu dus aan het voeteneind van onze echtelijke sponde. Ik wilde eigenlijk ook een nieuw Hi-Fi setje kopen. Zo eentje die ook DVD's kan afspelen en als wekker kan dienen zodat je met je eigen muziek wakker kunt worden. Verder moet er een HDMI-aansluiting zijn voor koppeling aan de nieuwe TV. Zulke apparaten zijn dun gezaaid, maar ik vond er één, de Onkyo CS-V645, maar dan zonder speakers (want ik heb al hele goeie). Dan heet 'ie DR-645. Door de autoperikelen is deze aanschaf voorlopig opgeschort...

Zoekt en gij zult vinden

We hebben eindelijk, na ruim een jaar, een fauteuiltje gevonden voor in ons 'kantoortje'. Louter toeval bracht mij er toe afgelopen weekend eens in de IKEA-gids te kijken. Tot op heden had deze Zweedse woongigant niets van onze gading. Maar op pagina 2 stond een piepkleine annonce voor een eenmalige aanbieding op 26 t/m 28 oktober: de Oleby voor slechts 129 euro. Dit stoeltje, een klassiek model van donkerbruin leer, maakt geen onderdeel uit van het reguliere assortiment maar wordt te pas en te onpas in de aanbieding gedaan. Over timing gesproken! Rest nog de vraag: waar moet Kitty nu slapen?

Stemmingswisselingen

Krap een jaar nadat IKEA Sliedrecht sloot, opende Loods 5 er in 2007 haar deuren. Het is een winkel à la WoonStore ontdekten we zaterdag toen we er impulsief heen gingen, gewoon omdat het kan. Stomtoevallig vonden we daar eetkamerstoelen van het type dat we al een aantal jaren zoeken, maar dan betaalbaar. De vraag was of het onder onze tafel paste, met die armleuningen. We reserveerden er vier en reden naar huis om te meten. Ze passen niet, Carla niet blij.

Vandaag dacht ik: dan kopen we er toch een tafel bij? Carla blij. Op de WoonStoresite vond ik een tafel die wel geschikt leek, maar in het echt dus niet. Carla niet blij. Tot onze verbazing stond in dezelfde hoek ook die stoel, die we toch maar kochten. Carla blij. Nu nog een tafel. Bij de Trendhopper, Hartog Wonen en Profijtmeubel: nada. Het zijn overigens zaken waar we nooit komen en nu weten we ook waarom. Carla niet blij.

Toch maar naar IKEA? Na veel vijven en zessen kwamen we uit op de Torsby, chroom met wit glas. Loodzwaar en past wonderwel in de Peus (180 x 85 cm) en in ons interieur, met enerzijds grenen/zwart uit de oude tijd en anderzijds zwart/wit, glas en metaal uit de nieuwe tijd. Carla blij. Ik ook. Met dank aan Martin, voor het helpen plaatsen van het loeizware glazen blad.

Bankcrisis

Bijna zeven jaar geleden kochten we, impulsief, bij IKEA een Karlanda hoekbank. De meisjes zaten nog op de middelbare school en we verwachtten gezinsuitbreiding (vriendjes), dus zit- hang- en ligruimte was belangrijk. We hebben er zelfs nog een tijd voetje aan voetje op geslapen, toen we halsoverkop Carla's moeder slaapruimte moesten bieden. Het is een log ding (de bank) en totaal niet flexibel. We hebben nu ruimte en flexibiliteit nodig. Verder is, na de verbouwing, onze kleur- en materiaalpalet eigenlijk zwart, wit, glas, metaal en een beetje hout geworden.

Normaal gesproken ben ik degene die het balletje (en het geld) aan het rollen brengt, maar nu was het Carla. Zij wilde out of the blue eens bij IKEA naar banken gaan kijken. Dus stonden we afgelopen zondag vroeg op, om rond 10.00 uur voor de gekte bij IKEA Delft eens te gaan neuzen. We waren het tamelijk snel eens: een driezits Karlstad met twee fauteuils, kleur Sivik darkgrey en aluminium pootjes. Nu maar hopen dat ze snel konden bezorgen. Nou dat kon, dezelfde avond nog! Op zondag!! Om 20.30 stond onze gang vol. Laura en Bruno kwamen gisteren om te helpen de boel in elkaar te zetten en Carla puzzelde over de opstelling. Ik kan niet anders zeggen: helemaal goed!

Nu staat de gang vol met oude bank. Het spul staat op Martkplaats maar het wil niet vlotten en ik ben al danig in prijs gezakt. Ik wacht nog een dag en dan bel ik Piekfijn!

//UPDATE 24/3: De bank gaat naar Frankrijk emigreren! Een zeer kordate dame uit Voorburg heeft er vandaag 75 euro voor neergeteld en vervoert het in twee delen met haar aftandse Peugeot 306 Break.

Inspiratie

Het Nederlands Architectuur Instituut hebben wij zeventien jaar lang genegeerd. Tot we een tijdje terug via de Bankgiroloterij vrijkaartjes konden krijgen. Het is nu toevallig museum van de maand. Aan de voormiddag van de Rotterdamse Museumnacht brachten we het een bezoekje. Het is een intens lelijk gebouw, zowel van buiten als van binnen. Verder schittert bewegwijzering zowel buiten als binnen door afwezigheid. Er zijn twee exposities gaande die onze aandacht trokken: Strijd om de stad en Architectuur als noodzaak. Vooral de eerste is een verdeeld genoegen omdat de lay-out dramatisch slecht is. De tweede was heel interessant, omdat het een aantal mogelijke oplossingen biedt voor de huidige wereldproblemen.

Veel leuker is Huis Sonneveld, gelegen aan de overkant. In 1933 gebouwd in opdracht van Albertus Sonneveld, directeur van Van Nelle. Het is ontworpen door Architectenbureau Brinkman en Van der Vlugt die onder meer verantwoordelijk is voor de Van Nelle fabriek en de De Kuip. Het is een van de grote voorbeelden van Het Nieuwe Bouwen. Het inrichting is werd verzorgd door W.H. Gispen. Het werd in 1999 gerestaureerd en twee jaar later opengesteld voor publiek.

Dat moet bij binnenkomst slofjes aantrekken en eventueel gewapend met audiogids door het huis worden geleid. Wij deden het zonder de laatste. Het huis oogt nog bijzonder modern, ook binnen hoewel de materiaalkeuze niet echt meer van deze tijd is. Er is werkelijk aan alles gedacht en tot in de details uitgewerkt. Het Gispeninterieur maakt het helemaal af.



Het aroma komt je tegemoet

Hand in hand