Het lijkt wel vakantie!

14 juni 2008 | We gaan vandaag met Elena, Laura's collega en kamergenote, naar Paleokastritsa. Dit is een van de mooiste plekken op Corfu. De zee is hier diepblauw en er zijn allemaal baaitjes en rotsen. Op de weg ernaartoe nemen we de binnenweggetjes, lekker veel bochten en mooie uitzichten. We rijden ook nog verkeerd, naar Sinarades, maar zelfs dat vinden we leuk. Er is een groot parkeerterrein, want er komen hier veel toeristen. Laura trakteert ons op een rondvaart langs de kust. We bezoeken enkele ondiepe grotten. Het is heel mooi allemaal. We gaan eten in een visrestaurantje aan de baai. Het lijkt wel vakantie!

Daarna rijden we de berg op voor een bezoek aan het klooster. Vorig jaar waren hier allemaal poesjes en dit jaar is het ook weer bingo. Eén kitten ziet er niet zo florissant uit, maar kennelijk boeit dat onze gelovige vrienden niet. Binnen kun je een kaarsje branden, wat massaal gebeurt. Zodra je je hielen hebt gelicht komt er echter een oud vrouwtje om ze allemaal weg te halen om plaats te maken voor de volgende lichting. Kassa! We verlaten het dorp en gaan de grote berg op richting Bella Vista, wat Mooi Uitzicht betekent. Geen woord teveel! Laura vond het zo mooi dat ze van de weeromstuit frontaal tegen een glazen deur aanliep. Dat was echt lachen! Verder maar weer. De dames willen naar de Jumbo, een warenhuis nabij Kerkyra. In minder dan geen tijd is de kar vol met allerlei prullaria om hun kamer op te pimpen en wat bestellingen van andere collega's.

Elena heeft een tijd geleden een hondje gevonden en geadopteerd en die logeert zolang in de hondenopvang van Louisa. Het beest heet Poepie omdat in het begin de douche onderscheet. What's in a name? Het is een vrolijk diertje. De opvang herbergt honden, katten, kippen et cetera. Het is al laat en we moeten maar eens een hapje gaan eten. Elena trakteert bij wijze van tegenprestatie op pizza. De pizzanist is een Griek die met een Hollandse vrouw is getrouwd, dus hij spreekt redelijk en verstaat goed Nederlands. Pizza's bakken is 'ie trouwens ook goed in. Het smaakt heerlijk, Mythosje erbij... Dan valt de stroom uit in het hele dorp. Geen paniek, hij gebruikt een houtoven. De buren hebben wel een probleem, de afzuigkap is uitgevallen. Er komt een walm de veranda op drijven. Gelukkig is het stroomprobleem snel verholpen. We mogen nog een foto maken met mij als pizzabakker, Laura en Carla als deeg resp. pizza-assistente. Al met al een echte vakantiedag, met dank aan Elena.

15 juni 2008 | Vanuit een ooghoek zagen we dat Lefkimi ook een aardig plaatsje is, met een Canal. Lefkimi ligt landinwaarts maar heeft een haventje verbonden met zee. Het is een van de warmste dagen tot nog toe. We parkeren bij een school en lopen op de gok naar een kerkje. Water is laag dus lopen we naar beneden door een straat die open ligt en waar zelfs nu, op zondag, aan gewerkt wordt. De riolering wordt vervangen. We zijn inderdaad de goede richting op gelopen, en dat zonder TomTom!

We lopen wat rond en zien heel veel vervallen huisjes, vaak nog middeleeuws lijkt het wel. Benitses is ook leuk, volgens Laura dan. Dit is een soort Scheveningen. Visstalletjes, winkeltjes, scooterverhuur en eethuisjes. Wij vinden er niet veel aan, maar zien wel een Mini Moke, een soort buggy op Minibasis.

We gaan lunchen. Daarna lopen langs het strand. We komen langs Laura met haar collega's die een Disneyvoorstelling aan het voorbereiden zijn. Dan gaan we zwemmen en een uurtje bakken in de zon. Er staat veel wind, wat wel lekker is. Op het terras een biertje en de één na laatste sigaar. De laatste is voor vanavond, als afsluiting van het dinertje met Laura in het visrestaurant aan de overkant van de rivier de Mesonghi. Gaan we omlopen of met de heen-en-weerwolf? We gaan lopen. We geven de sleutel van de huur-Polo af bij de receptie. Het is een aardig restaurant met terras pal aan het strand. Het eten is overal spotgoedkoop naar Nederlandse begrippen en best voedzaam doch eenvoudig, zo ook hier. Het is bijna volle maan. Zucht... morgen de laatste dag.

Eiland in de zon

7 juni 2008 | De vlucht ging voorspoedig, hoewel 20 minuten verlaat. Binnen was het best krap en warm. Er waren veel jengelende kinderen. In de bus op Schiphol kwam ik ex-collega Maarten tegen, die ook naar Corfu ging. Op Corfu had het flink geregend. Laura wachtte ons op en reed met ons mee terug. De buschauffeurs staken, dus de broers en verre neven van het management rijden de bussen voorlopig. We konden niet meteen inchecken, dus zijn we het dorp Moraitika gaan bezichtigen. Ze hebben hier geen welstandscommissie, wat het dorp wel een authentieke uitstraling geeft. Het is inmiddels bloedheet. We hebben ook al 24 uur niet geslapen, dus tijd voor een biertje. Het plaatselijke bier heet Mythos en komt in 0,5 liter flessen. Op het terras bij de "Drie Zusters" smaakt dat goed. Het blijkt ook een probaat slaapmiddel te zijn voor Carla, die ter plekke indommelt. Het gaat onweren dus we spoeden ons hotelwaarts. We kunnen het appartement in. Het is splinternieuw en van alle gemakken voorzien. Alle faciliteiten die er toe doen zijn binnen handbereik, zoals een bar op het strand waar ze, tot mijn verbazing, bier schenken. Het semi-openluchtrestaurant is pal naast ons. We gaan lunchen. De gerechten zijn van het type eenvoudig doch voedzaam. Er is keuze te over en smaakt erg goed. Daarna doen we een dutje. Om vijf uur is er een infobijeenkomst. Timmy, onze hostess, is nauwelijks verstaanbaar, omdat het inmiddels hagelt met stenen als  kwarteleieren zo groot. Het begint goed! Daarna lekker gedoucht, omdat we nu na 36 uur wel een beetje plakkerig zijn. Vervolgens avondeten. Er blijkt ook wijn geschonken te worden, wat door mij als een meevaller wordt ervaren. 's Avonds stappen in theater-dansant "Dionyssos" waar een playback versie van "Cabaret" ten beste wordt gegeven. Op het BVN kanaal "Bloedbroeders" gekeken. Daarna vielen de luikjes dicht.

8 juni 2008 | Lekker geslapen en op naar het ontbijt. Het is strandweer dus een uurtje naar het strand. Het is wel 1 minuut lopen! De strandstoelen zijn bezet met mensen of voorwerpen om de komst van mensen aan te kondigen. Dan maar op de grond, die keihard is. Een venter smeert mij watermeloen tegen woekerprijs aan, dit tot ongenoegen van Carla. Bij de receptie een internetkaart gekocht, goed voor een uur online. In Timmy's kantoortje meteen ook voor een week een VW Polo gehuurd. We maken een wandelingetje richting rivier de Mesonghi. Hier meren allerlei vissers en rondvaartboten af. Er staat een Peugeot 304 (jaren 70) geparkeerd, met zo op het eerste gezicht ernstige onderhoudsproblemen. Aan de overkant zien we Laura's appartementje. Terwijl ik dit schrijf voel ik de vloer heen en weer gaan. Te veel wijn? Nee, een aardbeving! Het moet niet gekker worden! Later horen we van de aardbeving bij Athene. Geeft je toch te denken.

's Middags wordt er door de gezamenlijke animatieteams een piratenfeest gehouden voor de kindertjes. Een verhaal met een moraal, aan het eind wordt iedereen vriendjes. Tijd voor een drankje bij de Beach Bar. Het bier is koud. Daarna een wandelingetje langs het strand. Vanaf een steiger hebben we mooi uitzicht op onze baai, waar we onze pootjes in laten bungelen. We lopen om het buurhotel heen, een gebiedje met citroenbomen, een kippenhok. We zien een hagedis.

Eén van de meiden is jarig dus we gaan met zijn allen uit eten in "The Rose Garden". Een leuk restaurant met veranda. De prijzen hier zijn klantvriendelijk, het eten is goed. Carla krijgt een cursus Sambucadrinken. Nadat de Sambuca is ontstoken en weer gedoofd met een groot omgekeerd glas moet je met een rietje de Sambuca opzuigen, liefst in één teug en de opgevangen alcoholdamp via datzelfde rietje inademen. Dat geeft een kick! En je weet wat ze zeggen...

Routineklus

Laura is weer eens naar Corfu gevlogen om te gaan werken in Kidsworld, Mesonghi Beach. Vanmorgen vertrokken we zo mogelijk nog vroeger dan vorige keer richting Schiphol, ditmaal met een delegatie uit Rotterdam-Oost, Capelle en Nieuwerkerk aan den IJssel. We hebben Laura gisteravond verrast met een afscheidsdiner met de hele club in Bella Beer. Dit kwam als een volkomen verrassing, want het zou een etentje voor twee worden met haar vriendje. Daarna zijn ze nog gaan poolen. Om een uur of twaalf kwamen ze thuis en hebben nog twee uurtjes geslapen. Wij waren al om 22.00 uur in de mand gekropen, 02.00 uur op, 03.00 vertrokken. Onderweg geen bijzonderheden. Op Schiphol troffen we weer enkele collega's van Laura.

Bij het inchecken was het, zelfs op dit uur, bijzonder druk. Laura had 16 kilo overbagage. Normaal gesproken mag dat, maar het was door haar werkgever niet gemeld bij Transavia, dus dat was dokken geblazen, 98 euri's. Gelukkig kan ze het declareren. Nog even paffen en dan op naar de douane. Daar was het ook weer best druk. Het afscheid was niet zo emotioneel als vorige keer, in ieder geval geen traantjes. Ditmaal werd er, na de douane, wèl gezwaaid. Eenmaal thuisgekomen toch maar weer het mandje in. Het merendeel van de jongelui moest echter aan het werk. Wij werden gewekt door Laura's verlossende SMS'je: goede reis gehad, veilig geland en mooi weer op Corfu.