De overkant

Het veerhuis aan de IJssel - Johanna Speltie

Afgelopen dinsdag bereikte ons het bericht dat Anita, de zus van Helmut, is overleden. Ze is 43 jaar geworden. Vandaag was de crematie in Aalten in de Achterhoek. Iemand die zo jong sterft zet je aan het denken. Jonger dan wij, met broers, schoonzussen, nichtjes en neven. En nog een moeder...

De weg naar Aalten scheert langs de plaatsen Velp en Lathum, de plekken die Jan Siebelink beschreef in zijn roman 'De overkant van de rivier'. Het is een soort voorstudie van het alom geprezen 'Knielen op den bed violen', maar dan beter geschreven. Carla leest nog, ik heb het net uit. Op een dag als dit lijkt de rivier een metafoor voor de grens tussen leven en dood. Op de terugweg proberen we de plek te vinden waar het veerbootje uit het verhaal over de IJssel op en neer voer. Je kunt er niet komen met de auto. We rijden onverrichter zake weer naar Rotterdam.

De hele dag zit 'The other side of life' van David Sylvian (Japan) in mijn hoofd. De tekst slaat wel heel erg op vandaag. Intussen leven wij gewoon door...

The Other Side of Life

Well it's been a long time

How should I feel?

What can I say?

With fantastic stories

You present yourself

In different ways

Some particular places

Remembered so well

Are hard to forget

We've travelled so far now

Then we were so young

Hard to impress

But she comes and goes

The other side of life

Sheltering only

The other side of life

These singular occasions

We seem to share

Stumble and fall

If you could remember to wave a sign of life my way

Hoge C

13 juli 2008 | Er staat een High Tea bij Restaurant Kleinsman op het programma en wel om 12.00 uur. We hebben ons een beetje verslapen, dus enig haastwerk is geboden. De High Tea is zeer uitgebreid en we kunnen niet alles op. We vragen om een doggie bag, wat de wenkbrauwen bij de brave ober doet fronsen. Hij kondigde iedere gang aan (met Twentse tongval en in het Calimeroregister): "zo, hier is het volgende overheerlijke gangetje.... xyz". De bediening liet wel wat steekjes vallen, maar de ambiance was prettig en relaxed. 

 

Het is nog vroeg en inmiddels alleraardigst weer. We besluiten te gaan toeren richting Winterswijk. TomTom enige aanwijzingen ingefluisterd en karren maar. Hoe dichter we bij de Achterhoek komen, hoe mooier het wordt. We rijden door Meddo (Achterhoeks voor weiland??), een plaats waar we nog nooit van gehoord hadden. Eenmaal in Winterswijk, jawel, alcoholcontrole. Het is inmiddels alweer 14.00 uur, dus menig lokale bewoner heeft al een kratje Grolsch achter de kiezen. Ik kan doorrijden na 10 koppen thee! Vanuit Winterswijk de kortste route terug naar Enschede. De weg voert door Duitsland. Op een gegeven moment staan er bordjes langs de weg: Bauernmarkt. Zal wel denken we, maar plotsklaps rijden we ons vast in het overvolle centrum van Vreden, honderden auto's en een voetgangersgebied dat in eerste instantie niet door TomTom is herkend. Umgekehrt Marsch! De rest van de route geen problemen.

Het restant van de middag lui naast de vijver in de zon zitten lezen. 's Avonds het Bomenmuseum nog eens dunnetjes (en droog!) overgedaan en Dogville gekeken, een bizarre film van Lars von Trier met Nicole Kidman in de hoofdrol.

14 juli 2008 | Terwijl Frankrijk feestviert vereren wij Deventer weer eens met een bezoekje. Lekker winkelen en slenteren. We kopen Deventer koek bij Bussink's voor onze gastmensen en ik scoor ook weer wat modelauto's bij Wentink's Hobby World. Dit keer een Simca 1000, Renault Dauphine, Citroën DS en natuurlijk een Peugeot 504. Achteraf blijkt echter dat ik drie van de vier auto's al heb, zij het in een andere uitvoering. Ik moet toch eens gaan inventariseren.