Het lijkt wel vakantie!

14 juni 2008 | We gaan vandaag met Elena, Laura's collega en kamergenote, naar Paleokastritsa. Dit is een van de mooiste plekken op Corfu. De zee is hier diepblauw en er zijn allemaal baaitjes en rotsen. Op de weg ernaartoe nemen we de binnenweggetjes, lekker veel bochten en mooie uitzichten. We rijden ook nog verkeerd, naar Sinarades, maar zelfs dat vinden we leuk. Er is een groot parkeerterrein, want er komen hier veel toeristen. Laura trakteert ons op een rondvaart langs de kust. We bezoeken enkele ondiepe grotten. Het is heel mooi allemaal. We gaan eten in een visrestaurantje aan de baai. Het lijkt wel vakantie!

Daarna rijden we de berg op voor een bezoek aan het klooster. Vorig jaar waren hier allemaal poesjes en dit jaar is het ook weer bingo. Eén kitten ziet er niet zo florissant uit, maar kennelijk boeit dat onze gelovige vrienden niet. Binnen kun je een kaarsje branden, wat massaal gebeurt. Zodra je je hielen hebt gelicht komt er echter een oud vrouwtje om ze allemaal weg te halen om plaats te maken voor de volgende lichting. Kassa! We verlaten het dorp en gaan de grote berg op richting Bella Vista, wat Mooi Uitzicht betekent. Geen woord teveel! Laura vond het zo mooi dat ze van de weeromstuit frontaal tegen een glazen deur aanliep. Dat was echt lachen! Verder maar weer. De dames willen naar de Jumbo, een warenhuis nabij Kerkyra. In minder dan geen tijd is de kar vol met allerlei prullaria om hun kamer op te pimpen en wat bestellingen van andere collega's.

Elena heeft een tijd geleden een hondje gevonden en geadopteerd en die logeert zolang in de hondenopvang van Louisa. Het beest heet Poepie omdat in het begin de douche onderscheet. What's in a name? Het is een vrolijk diertje. De opvang herbergt honden, katten, kippen et cetera. Het is al laat en we moeten maar eens een hapje gaan eten. Elena trakteert bij wijze van tegenprestatie op pizza. De pizzanist is een Griek die met een Hollandse vrouw is getrouwd, dus hij spreekt redelijk en verstaat goed Nederlands. Pizza's bakken is 'ie trouwens ook goed in. Het smaakt heerlijk, Mythosje erbij... Dan valt de stroom uit in het hele dorp. Geen paniek, hij gebruikt een houtoven. De buren hebben wel een probleem, de afzuigkap is uitgevallen. Er komt een walm de veranda op drijven. Gelukkig is het stroomprobleem snel verholpen. We mogen nog een foto maken met mij als pizzabakker, Laura en Carla als deeg resp. pizza-assistente. Al met al een echte vakantiedag, met dank aan Elena.

15 juni 2008 | Vanuit een ooghoek zagen we dat Lefkimi ook een aardig plaatsje is, met een Canal. Lefkimi ligt landinwaarts maar heeft een haventje verbonden met zee. Het is een van de warmste dagen tot nog toe. We parkeren bij een school en lopen op de gok naar een kerkje. Water is laag dus lopen we naar beneden door een straat die open ligt en waar zelfs nu, op zondag, aan gewerkt wordt. De riolering wordt vervangen. We zijn inderdaad de goede richting op gelopen, en dat zonder TomTom!

We lopen wat rond en zien heel veel vervallen huisjes, vaak nog middeleeuws lijkt het wel. Benitses is ook leuk, volgens Laura dan. Dit is een soort Scheveningen. Visstalletjes, winkeltjes, scooterverhuur en eethuisjes. Wij vinden er niet veel aan, maar zien wel een Mini Moke, een soort buggy op Minibasis.

We gaan lunchen. Daarna lopen langs het strand. We komen langs Laura met haar collega's die een Disneyvoorstelling aan het voorbereiden zijn. Dan gaan we zwemmen en een uurtje bakken in de zon. Er staat veel wind, wat wel lekker is. Op het terras een biertje en de één na laatste sigaar. De laatste is voor vanavond, als afsluiting van het dinertje met Laura in het visrestaurant aan de overkant van de rivier de Mesonghi. Gaan we omlopen of met de heen-en-weerwolf? We gaan lopen. We geven de sleutel van de huur-Polo af bij de receptie. Het is een aardig restaurant met terras pal aan het strand. Het eten is overal spotgoedkoop naar Nederlandse begrippen en best voedzaam doch eenvoudig, zo ook hier. Het is bijna volle maan. Zucht... morgen de laatste dag.

Tour de Corfu II

10 juni 2008 | 's Ochtends maken we een strandwandeling en we lopen langs Laura's appartementje. Het Korisiameer staat vandaag op de agenda. Het is alleen moeilijk te vinden, dus rijden we meteen door naar het zuiden, naar de haven van Melikia, waar de boot naar de Paxi (Paxos en Antipaxos) afvaart. Er wordt aan de weg gewerkt. Het resultaat mag er zijn. Het is een prachtige weg geworden. Het haventje is een kale bedoening. Er wordt een vrachtschip met gravel gelost. Het is inmiddels alweer behoorlijk warm. Op de kaart lonkt Kavos. Het blijkt een soort Lloret de Mar te zijn. Het is er niet mooi en de jeugd loopt rijen dik midden op straat. Ook zien we de eerste politieauto, wat te denken geeft. We rijden via Spartera weer naar het noorden. Het is hier prachtig, met bochtige weggetjes en schitterende uitzichten. Het wemelt van de olijfgaarden. Eenmaal thuis slaat de man met de hamer toe. Drie uur geslapen! Na het eten gaan we weer naar Harry & George's om naar Griekenland-Zweden te kijken. Het is een saaie wedstrijd en we vertrekken voor het einde. Voor ons doen gaan we vroeg naar bed en slapen vrijwel onmiddellijk.

11 juni 2008 | Vuurtorens hebben een vreemde aantrekkingskracht op ons. Op de kaart zien we er een op Kaap Lefkimi. Er is daar ook een zoutwinningsgebied, dus in theorie is dit een interessante plek. We rijden weer naar het zuiden naar Alikes, de rest moeten we lopen. We rijden door echt pittoreske dorpjes en zien zelfs oud-Griekse Amazones, schrijlings gezeten op... ezeltjes. Bossen hout en andere boodschappen meetorsend. Dat het nog bestaat! Eenmaal aangekomen zien we een jacht- annex vissershaventje, maar geen vuurtoren. De zoutwinning is kennelijk ook gestaakt. Er zijn alleen uitgestrekte blubberbassins en achtergelaten, volkomen doorgeroeste rails en karretjes. Heel desolaat allemaal. Weer op weg naar het noorden doen we de MegaMarkt aan voor een paar boodschapjes. We kopen bijna om de dag 6 1,5 literflessen water. We kopen ook wat Corfiotische Nyssos olijfolie.

We wagen vandaag weer een poging het Korisiameer te bereiken. De bewegwijzering is niet opti, maar we komen er uit. Het is opnieuw erg warm. Het is een kunstmatig meer, men heeft een duin doorgestoken en het achterland liep vol water. Beetje zoals de Slufter op Texel. We lopen over het zandstrand en het is hier verbazingwekkend koel. Er wordt ook naakt gerecreëerd, wat in sommige gevallen beter achterwege had kunnen blijven. Het strand is bezaaid met een soort strookjes van plantaardige herkomst. Ziet er een beetje vreemd uit. We zijn net op tijd terug om nog te lunchen. Daarna ga ik zwemmen in het zwembad en Carla gaat een tukkie doen. Daarna naar het strand voor een drankje. Laura komt ook nog even langs en daarna gaan we weer eten. De dames gaan vanavond winkelen in het dorp en ik tik dit verhaaltje. Al twee dagen geen oude Peus gezien!