Dwingeloo 2026

 

Wildlands Emmen    

Dwingeler ommetje Mars

B&B de Juffer van Batinghe

Norg

Na anderhalf jaar vakanties in de marge (weekje Texel hier, weekje Texel daar), hebben we dit keer Drenthe uitverkoren om twee weken in afzondering te genieten. We wilden altijd al eens in een Natuurhuisje bivakkeren en dat is gelukt. Eind juni boekten we en het viel nog niet mee aangezien half Nederland de grens niet over wil in deze barre tijden. Gelukkig is de lockdown verdwenen en kunnen we weer bijna normaal genieten van onze herwonnen vrijheid. Het huisje staat in Norg, een dorp in noord Drenthe waar we al eens eerder (2013) gewandeld hebben. Het staat midden in een bos met allemaal zandpaadjes en hier en daar een huisje. Het ademt de sfeer van een free style vakantiepark.

De reis werd onderbroken door pauzes om de 45 minuten, dit vanwege mijn post hernia re-integratie. Dit houden we er in, want het voelde verrassend relaxed aan. Het is een kleine drie uur rijden om deze manier. We konden al om 13:00 uur in het huisje, dus vertrokken we net na tienen. De navigatie van de Peus kende het huisnummer niet, maar de Google Maps van Carla des te meer. Toch ging het nog bijna mis, de ingang werd geblokkeerd door een hek leek het wel, maar gelukkig zijn er meer ingangen die naar het huisje leiden. De Control Grip van de Peus deed zijn werk, want het zijn echt mulle zandpaadjes.

De middag werd gevuld met redderen en inrichten, de avond uitblazen en relaxen. We hadden aardig etenswaren meegenomen en aten special voor de gelegenheid opgewarmde chili con carne en tortilla chips, opgeleukt door een flesje wijn dat klaarstond bij aankomst.

Ik was om 06:00 uur al wakker, waarschijnlijk door de stilte, waardoor je elk klein geluidje des te beter hoort. Even een rondje rond het huis met de camera. De zon schijnt al maar de maan laat zich ook nog zien. Bedauwde spinnenwebben op het gras maken het helemaal af. Vandaag gaan we eerst maar eens inslaan voor komende week en daarna een wandeling door het bos.

Daarna even de omgeving verkennen en de avondmaaltijd, meebracht uit Rotjeknor, genuttigd. We stortten ons meteen op een Rummikub- en Scrabblecompetitie, iets waarbij ik altijd even op gang moet komen. Laten we zeggen dat we aan elkaar gewaagd zijn maar dat ik uiteindelijk het onderspit delf. Ik heb ook maar weer eens een boek ter hand genomen, iets waarvoor ik me gewoonlijk geen tijd gun. We hebben geen tv gekeken, behalve de laatste avond Letland-Nederland.

Boodschappen deden we in het Norgse, bij de Coop, waar we een knuffelegel voor kleindochter Leana bij elkaar gespaard hebben. Ik kook telkens voor twee dagen een eenpansgerecht. Er is daar nog een supermarkt, de Poiesz, kennelijk een grote speler in de regio. We zijn er een keer wezen kijken uit nieuwsgierigheid, maar het trok ons niet aan.

Na de boodschappen hebben we het dorp verkend en gingen lopen vanuit het huisje. Norg is een dorp met een brink en de Sint-Margaretakerk uit de 13e eeuw. Er is ook een antiekhandel annex kastenbouwer, Carlotte, afgeladen met zoals ze zelf noemen kasten, brocante en meer. Erg leuk, niks gekocht. Wel een ijsje bij de Baander, weer op weg naar huis. We liepen via het bos vanaf de andere kant terug.

Maandag was dan de eerste grote wandeling, de Norger Esdorpenroute. Deze start net buiten het dorp, bij uitspanning Norgerhout. De wandeling gaat in een grote boog om Westervelde heen, door een landschap van bos, akkers, velden, boerderijen, etc. Helemaal in ons straatje zeg maar. Het weer is goed. Eenmaal terug een terrasje gepikt bij Norgerhout. Tegen de avond begon het stevig te regenen.

We zitten vlakbij de stad Groningen en we hadden wel zin in een dagje slenteren en te winkelen. We komen er wel vaker, ik ga altijd sowieso langs de Plato om goedkope cd's te scoren. Dit keer weer zes voltreffers die ik nog niet had of alleen op Tidal. Ik heb toch liever de cd. Verder was ik op zoek naar een bepaalde jas van Carhartt en dat merk wordt verkocht bij Vakkledinghuis Groningen, waar ik al eerder een werkjasje kocht. Helaas is de logistiekcrisis er debet aan dat de jassen niet op voorraad zijn. Gelukkig is er in de buurt van Norg een winkel die Carharrtdelaer is en wellicht is de jas daar op voorraad (je merkt dat ik de spanning opvoer...). Carla had haar zinnen gezet op een bezoekje aan kattencafé Op z'n kop, waar we al eerder wilden komen maar toen dicht waren of vol. Nu gereserveerd voor een high tea. Mijn nieuwe laptop ontbeert een cardreader, dus het is lastig foto's te uploaden aangezien ik het alsdan benodigde kabeltje was vergeten. Vandaar dat ik bij MediaMarkt en een heb gescoord, de Sitecom MD-066 USB-C. Wel prijzig, maar mooi compact en helemaal van aluminium. Groningen was erg druk met studenten op fietsen, de zomervakantie is wellicht een betere periode.

Voor de (winter) jas gingen we ons geluk beproeven bij American Workwear in Oosterwolde, een kleine 25 km hier vandaan. Het blijkt een piepklein winkeltje te zijn naast de saloon van de Silver Ranch , een manege, die daar gevestigd is. Paarden! Ze verkopen voornamelijk on line en er is een beperkte voorraad in het winkeltje, waar ze verder vooral paardgerelateerde kleding en accessoires verkopen. Maar, verdomd als het niet waar is, mijn jas hebben ze en ook nog in de goede maat! Zo blij als een kind zoek ik nog een tweede jas uit, nu ik er toch ben. Dat is meer een herfst-/voorjaarsjack, lekker stevig en vooral niet modieus. Niet in mijn maat maar nu besteld en wie weet binnen een paar dagen binnen. Het regent de hele dag, dus mooi de gelegenheid Windows 11 te installeren.

De volgende wandeling staat al weer op stapel: het Fochetloërveen, ook niet ver hier vandaan. Het is een piepklein wandelingetje door het hoogveengebied aldaar. Gelukkig schijnt de zon weer. Er is nog een tweede wandeling die we ook gedeeltelijk doen. We rijden terug via Haulerwijk, een plek waar je graag doorheen rijdt (snel).

 

 

Deze vrijdag hebben we afgesproken met onze oude buren die een tijdje geleden in Drenthe zijn gaan wonen. We maken een omweg via Beilen, naar de begraafplaats waar de opa en stiefoma van Carla aan moeders kant begraven liggen. Zij was de degene waar ze naar vernoemd is, Klasina Aaltina. Het duurt even voor we het graf gevonden hebben. Daarna snel naar Hooghalen, waar Cas, Trudy en hond Cees domicilie hebben in een rustig wijkje. Er is koffie met taart, een lunch en ze laten trots hun huis en tuin zien, en terecht. Daarna maken we nog een wandeling door het dorp met een stop in het Wapen van Schotland.

Zelfs op vakantie heb je af en toe rust nodig, dus deze zaterdag gaan we er alleen uit om te gaan lunchen in Norgerhout. Het is een sympathiek restaurant, gerund door jonge mensen, zonder opsmuk. Het is smaakvol ingericht en de mensen zijn vriendelijk, het eten uitstekend. We nemen Black Angus biefstuk met petat (Rotterdamsch voor Pommes Frites). De telefoon gaat en ik denk WTF, maar het was Johnny van de Silver Ranch, dat mijn jas binnen is. Na het eten gaan we er meteen naar toe. Maat L is de juiste voor mij. Ik hep me jassie.

Zondag was het tijd voor cultuur, meer bepaald het Gevangenismuseum in Veenhuizen, wat onderdeel is van een enorm complex aan gebouwen (de Koloniën van Weldadigheid) inclusief een compleet dorp met ambtenaren die daar werkzaam waren en zijn. Als je binnen komt krijg je eerst een overzicht van de creatieve wreedheden waarvan ons juridische systeem zich bediende om mensen te straffen, te executeren of een voorbeeld te stellen. Hier liepen we maar snel door. Daarna een chronologisch overzicht over het gevangeniswezen door de jaren heen. We lieten ons ook verleiden tot een rondrit met de Boevenbus, een rondrit door het hele gebied, verluchtigd met commentaar van een ex-employee in een smeuïge tongval en niet gespeend van enig ironisch sociaal commentaar. In het winkeltje kochten we nog een LEGO doos voor kleinzoon Julian met een boef, politieagent en politiehond. Het regende de hele dag.

Vooruit, nog een wandeling, dit keer in het Drents-Friese Wold, een enorm gebied dat door verschillende organisaties wordt beheerd. Wij kozen de Grote Bos- en Duinwandeling vanuit Appelscha, beheerd door Staatsbosbeheer. Het zijn feitelijk twee aaneengeregen wandelingen van 5 km elk. Dit is weer smullen, want afwisselend bos, heide, zandverstuivingen, akkers, velden, de hele reutemeteut. Het is prachtig wandelweer en aan het eind kunnen we heerlijk op het terras van het Buitencentrum uitpuffen. We zijn via Vledder teruggereden.

Rustig aan weer, een wandeling naar en door het dorp, met een lunch bij Karsten, hartje Norg. Beetje sombere zaak, maar het eten is goed. Daarna een beetje chillen, voorzichtig met de teentjes in de tuin.

Het blijft mooi weer dus we gaan weer voor een wandeling, de Rode Paaltjes Route (ja ze zijn hier erg goed in het beschrijven van een route) richting Peest. Carla kreeg last van spit, maar een pilletje er in en gaan. Een groot stuk gaat over een modderpad met diepe sporen en in een grote boog terug naar Norg, waar wij op het terras van 't Wapen van Norg neerstreken. Een biertje gaat er wel in. Het is weekmarkt in Norg en het is een drukte van belang, vooral bij de visboer. Mijn oog valt op een tafereeltje waarbij een wat oudere man een gebakken visje eet van zijn motorkap. En dan nog een. En nog een. Hij ging nog een keer naar de kraam voor een visje thuis. Zijn vrouw zit stuurs in de auto te wachten en ziet mij met lede ogen foto's maken. Het leven kan soms mooi zijn.

Dokkum! Beiden geboren in Hellevoetsluis en getogen in Brielle, hebben we wel wat met vestingstadjes. Dokkum is niet zo ver. Het is alleen erg mistig en er zijn geen snelwegen, dus voorzichtig rijden. In Dokkum schijnt de zon. We gaan eerst over de wallen helemaal rond en dan het stadje in. Er zijn niet veel winkels maar het is wel gezellig. Op het terras worden we geteisterd door overvliegende F-16's die echt een teringherrie maken als ze eenmaal boven de Waddenzee vliegen, dan gaat het gas er op. De Dokkumers doen of hun neus bloedt, bij mij gaan mijn oren het bijna doen. Na Dokkum is het een kippeneindje naar de Waddenzee, Holwerd om precies te zijn, waar de boot naar Ameland vertrekt. Het bijna-avondzonnetje geeft een heel mooi licht. Ameland is misschien iets voor volgend jaar...

De laatste dag, nog maar een wandeling, nu de Gele Paaltjesroute (ik zei het toch). Deze begint een beetje verscholen, en gaat vanuit het dorp langs ons bos tegen de klok in richting Langelo. Terug in het dorp maar weer een terrasje gepakt en een petatje bij de Baander. Morgen weer naar huis via Bataviastad.

Ees, Drenthe

Wisselvallig

Net als in 2011 vond Carla afgelopen kerst een kadobon voor een verblijf in Center Parcs in haar kerstpakket. Vorig jaar spendeerden we die in het Eifelgebergte, dit jaar viel de keus op Drenthe, zoals ik in 2009 al voorspelde. De Huttenheugte, een park waar we met opa en de kinderen in 1989 al eens waren, ligt verscholen tussen de uitlopende bomen, in wier toppen een ware kraaienmenigte ganse dag elkaar bekrast. Op de grond wemelt het van de eenden en ganzen, die, zodra je je voor het raam of schuifpui waagt, naar je toe komen voor een stuk brood. We waren te vroeg, dus parkeerden we op de grote parkeerplaats en liepen het hele park rond op zoek naar ons huisje, wat nog een hele tippel was. Het kwalificeerde als De Wandeling Van Vandaag. Op weg naar de auto kocht ik een midweek/weekend WiFi abonnement van KPN Hotspots. Het bleek dat je dat maar op één apparaat tegelijk kon gebruiken. Nadat we de auto hadden uitgeladen ging ik boodschappen doen in Coevorden en Carla pakte alles uit.

Dagelijkse routine | Nadat we alles netjes hadden opgeborgen gingen we zwemmen, iets dat we drie dagen achter elkaar hebben gedaan, zo tussen 17.00 en 18.00 uur, dan is het rustig. Bij de super op het park kochten we open haard blokken. Daarna was het borrelen geblazen, ik had bier meegenomen dat nog over was en Carla aan de Chardonnay. Na het eten/afwas de haard ontstoken, wat geen onverdeeld succes was omdat die blokken maar moeilijk branden. De schoorsteen trok ook niet zo lekker zodat er wat rook de kamer binnen kwam. Tegelijk ontbijten was lastig, we eten allebei 'slobber' (muesli/cornflakes) en er was maar één schaal in de goede maat, dus ontbeten we na elkaar. Ik terwijl Carla na mij douchte onderwijl mijn zakelijke e-mail checkende (the show must go on). Ik had inmiddels ontdekt dat ik vanwege mijn XS4ALL abonnement ook gratis gebruik kon maken van WiFi, dus nu kon het met twee apparaten tegelijk (smartphone/tablet/laptop).

Wandelingen | We waren van plan minimaal twee wandelingen te maken. Eén in Drenthe en één in Groningen. Eerst Drenthe, een wandeling tussen Norg en Veenhuizen. De navigatie van de Peus kent Norg niet, dus viel de keus op het dichtstbijzijnde plaatsje Westervelde en zouden we de borden volgen zodra Norg daarop verscheen. Even na Assen was het zover. We moesten op de Brink bij de kerk zijn, dus dat was niet moeilijk te vinden. Norg is een schitterend brinkdorp en de omgeving is ook supermooi, vergelijkbaar met Rolde waar we drie jaar geleden waren. Het was tegen alle verwachtingen in mooi weer, met een buitje halverwege de wandeling. We liepen via Westervelde, het Tonckensbosch, Tempelstukken, langs beek de Slokkert en Hunebed D2.  Jammer is wel dat onze kaarten aan het verouderen zijn en dat de route niet altijd klopt; we moesten een aantal malen om- of teruglopen, zodat we te veel kilometers maakten om helemaal naar Veenhuizen te lopen. Dat hebben we dan maar met de auto gedaan, waarna we toeristisch zijn teruggereden naar Dalen, onder andere via Beilen waar Carla's (stief-) oma woonde.

Met Groningen onder handbereik leek het ons leuk ook daar te gaan wandelen, in de buurt van het Lauwersmeer. Het weer is inmiddels een stuk minder, hoewel we niet weggeregend zijn. In de beschrijving stond dat er schietoefeningen gehouden kunnen worden, dat gebeurt een aantal malen per jaar. En ja hoor, uitgerekend deze week was het dan zover. Het hield in dat we niet overal konden komen op de beschreven route. Er stond een straffe wind en aan de oever van de Waddenzee voel je dat dubbel. Ook deze beschrijving was niet helemaal up to date, maar een beetje puzzelen maakt het spannend. Langs de vissershaven van Lauwersoog, vervolgens over de zeedijk waar schapen en lammetjes liepen, langs het militair oefenterrein waar inmiddels inderdaad geschoten werd. We meden het Marnebos waar je niet in mocht en liepen terug langs het Nieuwe Robbengat. Op het laatst raakten we de weg nog kwijt maar gelukkig liep het goed af. De avond sloten we af met een dinertje in The Grill. Carla nam saté, ik onbeperkt spareribs. Het was alleen zo veel, dat ik niet eens bijbesteld heb. Beperkt spareribs dus.

Excursie | Tussen al het wandeljolijt door was er ook tijd voor ernstige zaken en wel een bezoek aan Herinneringscentrum Kamp Westerbork. Het was er best druk, er waren twee schoolklassen op excursie. Dat leverde een vervreemdend tafereel op met scholieren die monter de meest vreselijke vragen moest beantwoorden. Je leert er een hoop maar je begrijpt er steeds minder van. 

Het eigenlijke kamp ligt bijna drie kilometer van het centrum verwijderd dus dat leverde weer een wandeling op. We liepen over het Melkwegpad, gelardeerd met informatieborden over ons zonnestelsel. Dit omdat het Westerbork Synthese Radio Telescoop hier gevestigd is, op het terrein van het voormalig Polizeiliches Durchgangslager Westerbork. We werden onderweg opgevrolijkt door een opstelling van twee schotels, waarmee je op grote afstand met elkaar kunt praten. Het kamp zelf is leeg. Alle barakken zijn weg, er zijn een aantal monumenten, er liggen paden, er is gras. Het huis van de commandant wordt gerestaureerd. In de winkel kochten we het boek 'Terugkeer ongewenst' van Charles Lewinsky, dat zich gedeeltelijk afspeelt in Westerbork. Nie wieder...

Zomervakantie

We waren dit jaar weer van plan een lang weekend in Enschede door te brengen maar helaas kon ik geen vrij krijgen. Twee dagen later wel en, omdat we ook een rondje Nederland met de nieuwe Peus wilden doen, hebben we dit gecombineerd. We reden via Marken en Harlingen naar Enschede en van daaruit via Duitsland naar Thorn waar Carla die schattige witte huisjes wel eens wilde zien en ik een natuurwandeling langs de Maas wilde maken. We waren bijna acht jaar geleden ook al in Marken, ook op weg naar Harlingen waar we ons 25-jarig huwelijksjubileum vierden. Net als toen wilden we naar de vuurtoren rijden, maar je mag daar niet met de auto komen dus parkeerden we bij het dorp, waarna we door de nevel en broeierige hitte over de dijk naar de vuurtoren wandelden. Op de picknickplaats aten we een boterhammetje en liepen daarna over het Oosterpad weer terug, nog even het dorp in om het massatoerisme aldaar aan den lijve te ondergaan.

Op naar Harlingen. We stopten even bij het monument op de Afsluitdijk, waar Ir. Lely met zijn laptop onder de arm over het IJsselmeer uitkijkt. In Harlingen parkeerden we bij de vuurtoren, waar we acht jaar geleden een nachtje doorbrachten in de hotelkamer helemaal bovenin. De nevel is inmiddels opgetrokken en we maakten een wandelingetje door dit sympathieke stadje, waarna we dwars door Friesland, Drenthe en Overijssel naar Enschede reden. Onderweg in de buurt van Staphorst zagen we wel veertien ooievaars.

 

Thorn in een notendop

Na bij de Appie proviand voor de volgende dag te hebben ingeslagen en alvast een beginnetje te hebben gemaakt met de flessen rosé en rode wijn die voor ons klaarstonden, gingen we een hapje eten bij Fat Kee, een chinees restaurant in de buurt. Toen we binnenkwamen dachten we, nog even verder kijken. Maar er was verder niets bijzonders in de buurt dus we waagden het er maar op. Ik had Pekingeend, wat eigenlijk best lekker was, maar Carla's Mifang Kerrie (Mifang is Twents voor Mihoen) viel zwaar tegen. Het was er ook bloedheet, wat ook niet hielp. Gelukkig hadden we al een zak uitgebakken spekjes bij de wijn leeggegeten...

De volgende dag reden we via Duitsland naar Thorn in Midden-Limburg. Dit gaf mij de kans om de Peus op zijn staart te trappen, hoewel ik niet harder dan 150km/h heb gereden. De wegligging blijft ook onder die omstandigheden uitstekend, wat ik van de oude Peus niet kon zeggen. Na wat strubbelingen om Venlo uit te komen, parkeerden we net buiten Thorn aan de Groothegger-laan, waar we vol goede moed aan een wandeling begonnen. De bewegwijzering is echter nogal summier en ik heb geen kaart. Het pad op de grens met België dat we namen loopt dood en tot overmaat van ramp kreeg Carla een hypo. We kozen eieren voor ons geld en zijn toen Thorn ingelopen, bekend om zijn witgeschilderde huisjes. Dat is het eigenlijk. Op een terrasje dronken we een bakkie en ik nam natuurlijk een stuk abrikozenvlaai. Carla had net al haar brood naar binnen gepropt en had geen trek meer. Op weg naar de Peus waarschuwde Carla nog voor de gaten en kuilen in de weg, maar te laat, ik zwikte en stortte met donderend geraas ter aarde. Hand en elleboog open maar gelukkig hadden we pleisters bij ons. Moe maar voldaan aanvaarden we de reis naar huis. Tot zover onze zomervakantie.

Havezate

Afgelopen donderdagavond begon dan eindelijk ons jaarlijkse tripje naar Enschede. Omdat het in het Oosten nogal geregend had de afgelopen dagen, inspecteerden we eerste de kelder/parkeergarage. Een paar jaar geleden was die ook al eens ondergelopen, dus effe checke kon geen kwaad. Gelukkig hielden we droge voeten. Op weg naar boven hoorden we ineens 'is daar iemand?'. De buurvrouw, die verwachtte ons pas de volgende dag. Die besteedden we aan boodschappen doen bij de AH, shoppen bij Intratuin en IKEA Hengelo en luieren in de tuin. 's Avonds aten we mosselen en maakten we nog een wandeling door Bomenmuseum West, alvorens Carla vroeg haar mandje inging en ik tot laat TV keek.

Tim...

Vandaag stond een wandeling op het programma. Drenthe ligt akelig dichtbij, dus ik had weer een wandeling opgezocht in 'De mooiste wandelingen in Nederland', ditmaal in Havezate De Klencke. Startpunt ligt in Aalden en daar kun je alleen snel komen door Duitsland. Op de Autobahn met een gangetje van 150km/h, dat ligt mij wel. In Nederland mochten we ook een stuk met 130km/h rijden. Aalden is een brinkdorp. Er staan talloze monumentale boerderijen, de één nog mooier dan de ander. Daarna volgt een stuk met uitgestrekte akkers, alras overgaand in 'essen', traditionele akkertjes, wei- en hooilanden.

Veel fietsers op de been.

Bij Havezate De Klencke kom je in een meer bosrijk gebied, met o.a. jeneverbesstruiken. Daarna, op de terugweg werden we gaandeweg toch wel een beetje moe. Het is, tegen de (weers-)verwachting in best aardig weer, warm maar drukkend en af en toe schijnt de zon ook nog. Aan het eind van de rit klopt de kaart ook niet meer. De beek die we volgen, de Westerstroom, houdt ineens op en we ploegen door kniehoog gras naar het eindpunt Aalden, waar Carla twee softijsjes scoort. We zijn nèt op de terugtocht of het begint te regenen. We rijden weer de 'mijdt de snelwegen' route en zijn tegen zessen thuis. Snel tomatensla maken, die we met het koude kippetje en vergezeld van een lekker glaasje wijn verorberden. 

Zeg 'ns es

Het mooie van Overijssel is dat het vlakbij Drenthe ligt. Het scheelt ten opzichte van Rotterdam aardig wat kilometertjes als je daar wilt gaan wandelen! Vorig jaar deden we de Drentse Aa aan, dit jaar wilden we het alfabet uitbreiden met de Rolder es, een gebied dat bezuiden daaraan grenst. De reis ernaartoe ging weer over 's Herren Autobahn, alwaar ik een klein stukje 160 km/u heb gereden. Muβ können. Gisteren eindigde de dag in hevige regenval, tot diep in de nacht, wat het ergste deed vrezen voor vandaag. Ongegrond, zo bleek. Het was wel bewolkt maar de temperatuur was goed en bijna geen wind.

We parkeerden op de Kerkbrink in Rolde,waarna we de wandeling aanvaarden door een veelzijdig landschap. De jasjes blijven in de auto en de zonnebril gaat op. De eerste schreden door het dorp, langs de begraafplaats. Daarvan zouden we later de eeuwenoude voorlopers zien, namelijk hunebedden en grafheuvels, waar het hier van wemelt. Daarna over een oude spoorbaan oostwaarts, richting Rolderdiep, een beek met een sluisje en een echte kippenbrug. Dan dwars door de Noorder esch, een agrarisch gebied met geurende aardappel- en ondoordringbare maisvelden omzwermd door talloze hinderlijke vliegen.

Via het Ballooërveld met haar grafheuvels en schaapskooi, waar een kudde schapen hutjemutje opgesloten zit in een donkere stal. Buiten lopen hanen en kippen met kuikentjes rond. Via de Ballooër esch stuiten we op hunebed D16. Hier houden we even pauze. Voort maar weer, de Kampsheide met haar ven en grafheuvels lonkt. Het mondt uit in een moerassig bos (of bossig moeras), echt een heel fraai gebied. Hier raken we even het spoor bijster, maar na enig gepuzzel komen we er in Balloo weer op (de oude spoorbaan revisited). Als we Rolde weer binnenlopen begint het te regenen. Na het traditionele geschilde appeltje rijden we, de snelwegen mijdend, door de regen terug naar Enschede.

De zesdaagse van Enschede

6 augustus 2009 | Normaal gesproken is het twee uur rijden van Rotterdam naar Enschede. Alleen vandaag niet, want we moesten Mariska en Maaike nog even naar Eindhoven Airport brengen. Het was niet druk op de weg dus we konden lekker opschieten. Na een uurtje waren we er. Ze gingen naar Londen, voor een reünie van de rugzak-toeristen Down Under. Wij reden meteen door, via Nijmegen, Arnhem en Apeldoorn. Bij Heteren zagen we een McDonald’s. Dat was precies op tijd, na (in totaal) twee uur rijden. Carla nam als vanouds frietjes en kipnuggets. Ik, omdat ik moet afkicken van de dokter wegens een te hoog cholesterolgehalte, nog één keer een Big Tasty mèt bacon. Inderdaad, groot en smakelijk. Een colaatje uit de koelbox en lekker op het terras opgegeten. Het is stralend mooi zomerweer. Daarna rap richting Enschede. Op de A1 is erg veel vrachtverkeer dus dat schoot niet op. Even na zevenen kwamen we aan. Hannie en Helmut zijn nog een week op vakantie in Bretagne. Wij komen hier elk jaar een weekje vakantie vieren als zij er niet zijn. Na ons geïnstalleerd te hebben dronken we een kopje thee in de tuin. Het is eb in de vijver, dus die moest ik snel bijvullen. Dit deed ik vanaf het hoogste punt van de cascade die nu niet gebruikt mag worden vanwege de potplanten die in de vijver staan. Het was een klaterend succes. Het is echt zo’n avond om, als het gaat schemeren, nog een flesje rosé soldaat te maken...

7 augustus 2009 | Lekker uitgeslapen en ontbeten in de tuin. Het is nog steeds prachtig zomerweer. Er komt een aantal merels badderen in een badje dat ik heb geïmproviseerd in de onderste bak van de cascade. Helaas kan ik niet dicht genoeg in de buurt komen voor een foto. Vandaag gaan we boodschapjes doen en verder lekker luieren en lezen en wat dies meer zij. Op weg naar de AH gingen we via een omweg naar de Intratruin. Deze heeft ook een dieren- en kookafdeling. Er waren echter geen leuke aanbiedingen (ik zoek nog een wok). Wel 8 tuinlampjes gescoord, Felixbrokjes (4 voor de prijs van 2, scheelt ruim 9 euro!) en een voegenkrabber met lange steel. Vanavond eten we paella en dan niet uit een pakje. Na het eten gingen we nog even wandelen, door het ‘bomenmuseum’ aan de andere kant van de A35. Dit jaar verdwalen we gelukkig niet en regenen we ook niet uit onze vacht. Terug in de tuin lezen we nog een paar uurtjes, tot twee kikkers de rust komen verstoren. Het zijn enorme bruine exemplaren. Als het helemaal donker is kijken we nog een uurtje TV en dan het mandje in.

8 augustus 2009 | Het regent de hele nacht. Vandaag gaan we naar de markt en gaan we winkelen. We zouden op de fiets gaan, maar met die regen is dat geen goed idee. We kunnen de auto parkeren bij het ziekenhuis waar Hannie werkt. Er staat een prachtige Rover 95 geparkeerd. Op weg naar de markt lopen we Pieta tegen het lijf met haar dochtertje. Pieta woont sinds kort in Enschede. Zij zat op dezelfde school als Carla en Hannie (RSG Brielle). Het winkelen levert mij in ieder geval een T-shirt op. Vervolgens kochten we vis voor de avondmaaltijd. De keus is beperkt en wij worden niet vrolijk van sommige kramen. Het sterft hier trouwens van de Duitsers. Zij lieben Enschede, dat is wel duidelijk.

Na de lunch zijn we, omdat het geen terrasweer was, een eindje gaan rijden in het gebied dat bekend staat als de Hof van Twente. We rijden via Buurse en verdwalen bekant omdat ik in Haaksbergen de verkeerde afslag neem. Daarna naar Goor en dan via het Twentekanaal richting Diepenheim. Dan Hengelvelde, Bentelo, Delden, Beckum en via Boekelo terug naar Enschede. Na het vismaaltje gaan we nog even TV kijken maar Carla is al snel van de wereld en gaat vroeg naar bed. Ik kijk tot het holst van de nacht, o.a. Shine a light van de Rolling Stones.

9 augustus 2009 | Als je eenmaal in Enschede bent is het ook leuk om eens wat verder te kijken dan Overijssel lang is. In vorige jaren verzeilden wij steeds in Drenthe en dit jaar is geen uitzondering. In onze collectie wandel-kaarten hadden wij nog het gebied ‘Drentse Aa’, iets ten noordoosten van Assen. De weg erheen is long and winding, maar TomTom bood de oplossing: via Duitsland! Kon ik ook eens het gaspedaal testen. Met een gangetje van 150 spoedden wij ons noordwaarts. Bij Klazienaveen reden we NL weer in en via de N34 verder. Het is zwaar bewolkt en het regent af en toe maar het is niet koud. De wandelroute (13 km) startte in Anloo, een werkelijk prachtig brinkdorpje. We parkeerden bij de Magnuskerk uit de elfde eeuw.

 

De wandeling voert langs twee hunebedden, waar ik tot mijn schande nog nooit eerder een blik op geworpen heb. Deze foto is gemaakt bij D8. Het landschap is geweldig, bos, akkers, weiden, beekjes, beekdalen, moeras, heide, grafheuvels et cetera. Ik wil hier wel eens een weekje bivakkeren in de toekomst. De terugweg reden we in TomTom’s ‘mijdt snelwegen’ modus, zodat je relaxed weer naar huis rijdt. ’s Avonds aten we Kofta, nu wel uit een pakje. Na een uurtje TV kijken zijn we nog even het bubbelbad ingedoken...

10 augustus 2009 | Vandaag is het weer mooi weer. We hadden al besloten vandaag een korte wandeling (6 km) door het Buurserzand, onder de rook van Enschede. Maar eerst even naar de AH voor de inkopen voor het laatste avondmaal en het laatste ontbijt. Ze hebben warempel allerlei pannen in de aanbieding, ook een wok van het merk Berndes, waar ik al (een hele goede) koekenpan van heb. Scheelt zomaar 47 euro! Het Buurserzand is weer een prachtig gebied, met veel water. Je hoort de watervogels al van verre. Verder staat het bekend om de jeneverbesstruiken, een beschermde struiksoort. Het staat er vol mee, de ene nog bizarder van vorm dan de andere. Als je in zo'n bes knijpt (wat niet mag) ruik je de jenever gewoon.

De wandeling voert ook langs de Bommelas, een 'los hoes'. Dit is een boerderij met de stal en woongedeelte (lees: bedstee) in één ruimte. Het stamt uit 1840 en wordt nu na restauratie, ook verhuurd als vakantiewoning.

11 augustus 2009 | We gaan altijd even naar Deventer als we in Enschede zijn. Om ons de heen-en-weerreis te besparen gingen we op deze laatste dag op weg naar huis. Onderweg is het òf druilerig òf het stortregent. Gelukkig klaart het op als we Deventer binnenrijden. We parkeren onder de Wilhelminabrug in de parkeergarage. We hebben al trek, dus we gaan even op zoek naar een eettentje.

Het is meteen raak: Restaurant Bar Fishmarket Moskou aan de Brink ziet er uitnodigend uit, trendy en toch traditioneel, en ze hebben sushi, waar Carla gek op is. Ik neem een clubsandwich met gerookte kip. Het is allemaal heel lekker. Daarna winkelen. Bij de Big Bazar kopen we wat dingetjes en dan gaan we op zoek naar de speelgoedwinkel waar ik altijd modelautootjes koop. Dit jaar helaas geen aanbiedingen en ze hebben ook niets bijzonders wat ik per se wil hebben. Jammer. Bij Bussink kopen we weer vier koeken voor 5€ (voor het thuisfront) en we doen ook wat boodschapjes bij de AH. In de koelbox ermee en dan rap naar huis. Het is mooi geweest.

Vakantiewerk

11 juli 2008 | Vandaag is Laura jarig, ze wordt 20. Gisteren heeft Mariska haar HTRO diploma-uitreiking gehad, ze is nu Bachelor of Economics.

Na en tijdens al dit feestgedruis zijn wij afgereisd naar Enschede voor ons jaarlijkse uitje, een lang weekend dit keer. De weergoden maken er een potje van. Onderweg vallen al de nodige buitjes. Na ons geïnstalleerd te hebben even boodschapjes doen bij de AH. Na het avondeten maken we een wandeling in de buurt, in Het Bomenmuseum, een kersvers park aan de andere kant van de snelweg. Onderweg gaat het plenzen, dus nemen we een korte route naar huis. Niet dus. We waren veel verder dan we dachten, dus we komen uit in de buurt van diezelfde AH, een flink eind uit de buurt. Onderweg Laura gebeld voor haar verjaardag. Ze gaat uit eten en stappen. Je verwacht het niet! Eenmaal thuis een filmpje gekeken met Jack Nicholson, Carla's favo acteur.

12 juli 2008 | Er staat een wandeling op het programma in het noorden van Overijssel en ook een stukje in Drenthe, natuurpad de Reest. Onderweg heeft TomTom het weer moeilijk, de weg is recentelijk aangepast. Naarmate we vorderen knapt het weer op. De wandeling loopt door mijn favoriete landschap, bos, akkers, boerderijtjes, beesten et cetera. We zien ooievaars, we horen een specht. Verder Limousin-runderen, schapen, geiten, te veel om op te noemen. Zelfs een muis (bos- of woel)! We nemen een toeristische route naar huis.

Vanmorgen ontdekte Carla dat de garage onder het huis blank staat. Hannie en Helmut zijn niet bereikbaar, dus improviseren we wat. Het blijkt dat de afvoerpomp om onduidelijke redenen is afgeslagen en dat het regenwater van gisteren de garage is ingelopen. Na wat jutteren komt de pompt op gang, Carla dweilt de nattigheid richting afvoerput. We zullen het maar vakantiewerk noemen.