De Veluwe is onze prairie

Na een nacht als twee blokken geslapen te hebben stortten we ons, fris gewassen en haartjes gekamd, op het ontbijt. Dit was zeer uitgebreid en lekker. Daarna gingen we wandelen in het Speulder- en Sprielderbos, wat een 15-tal kilometers van Nunspeet af ligt. Startplaats in Het Boshuis in Drie. Er is een piepklein parkeerplaatsje wat nog net één plekje over heeft. Voor het restaurant staan tientallen Solexen geparkeerd, er start daar een rally met deze koddige tweewielers. Tegen de verwachting in is er slechts één wandeling die daar start, dus die nemen we maar. Het is de eerste wandeling van betekenis sinds 12 juli vorig jaar. Het bos staat bekend om zijn 'dansende bomen', een zinsbegoocheling die gebaseerd is op het feit dat in de loop van honderden jaren alleen de rechte bomen werden gekapt, de kromme achterlatend. Het is weer erg mooi weer, volop zon en ongeveer 18 graden. We lopen ook een stuk over de Ermelose Hei, waar het erg warm is zoals wel vaker op de hei.

Dat dit bos door de Staat wordt beheerd blijkt uit talloze gevelde bomen (het is een productiebos tenslotte) met op het zaagvlak een label gemerkt S.B.B. en een volgnummer (135.000+). Net voor het einde van de route komen we twee bekenden te paard tegen: collega Ron de B. en zijn vrouw (en ex-collega) Willeke E. Zij wonen in Vierhouten en maken vaker dergelijke uitstapjes in de natuur.

Na al dit natuurgeweld zijn we, bijgestaan door TomTom, toeristisch op huis aangegaan.

Verklaring: De titel 'De Veluwe is onze prairie' is een strofe uit het lied 'Wij zijn twee eenzame cowboys' (1958) van Johnny & Rijk. Ik zong het met mijn broer Henk (gitaar en zang) op de bruiloft van (mijn zus) Nel en Jan in 1963.

Wij zijn twee eenzame cowboys

Wij zwerven langs bos en langs hei

De Veluwe is onze prairie

Daar voelen wij ons vrij en blij

Wij zoeken naar koel, helder water

Wij barsten allang van de dorst

Ons paard is van droogte bezweken

Het rust in de buurt van Staphorst

Ouwe trouwe merrie

Waarom ging jij van ons heen

Ik zie je nog galopperen door de steppe van Drente

Bij de Amersfoorste kei begon je al te sukkelen

Nu zullen we je nooit meer zien

Jouw mooie, ouwe, trouwe paardenkop (ja daar gaat ze)

Je paardenhoofdstel hangt nu in een mottenzak bij ons in de kast

Dag merrie

Dag Marie

Wij zijn twee eenzame cowboys

Wij zwerven langs bos en langs hei

De Veluwe is onze prairie

Daar voelen wij ons vrij en blij

Wij blijven voorlopig maar zwerven

Het zwerven zit ons in 't bloed

Dus zingen we 's avonds op feessies

Want geld maakt een heleboel goed (3x)

Joechei

Zie ook dit filmpje op YouTube uit hetzelfde jaar.

Even (uit)blazen

Vrijdag brachten we Laura naar Vierhouten op de Veluwe, (onder de rook van Apeldoorn) voor een trainingsweekend. Dit omdat zij weer voor zes maanden naar Corfu gaat. Jammer was wel, dat in Nederland de vakantiemassahysterie was uitgebroken. Over een lullige 125 km deden we dus drie uur. En geen tankstation te zien. Leg dat maar eens uit aan iemand met een zwakke blaas! Het was inmiddels pikkedonker in het Enge Bos. Daarna op naar Enschede. We hadden onszelf uitgenodigd, omdat we zo lekker dichtbij waren, al. Het eerste stuk was er bijna geen kip op straat. Dit gezegd hebbende: alchoholcontrole. Of ik even wilde blazen. De agent vroeg of ik daar ervaring in had en ik moest ontkennen. Vragende blikken waren mijn deel. Ik merkte fijntjes op dat ik uit Het Westen kwam. Dat maakte indruk.

Onderweg belde Helmut een tikje ongerust op waar we bleven. "Tussen Rotterdam en Enschede!" merkte ik snedig op. Hoongelach was mijn deel. En of we nog wel pannenkoeken lustten. Dat deden we, maar dan wel van het type hartig. Het smaakte prima. Er gingen ook de nodige Grolschjes doorheen. Dorine en Jeanne bedolven onder cadeaus en plaatjes gedraaid. 's Anderendaags lekker uitgeslapen. Carla ging met Hannie naar de markt en ik het computerpark geüpdatet. 's Middags bleek dat de pomp van mijn ruitensproeier het begeven had. Dat kan er ook nog wel bij. 's Avonds kip Gandhi gegeten (Magere Kip op Indiase Wijze) en vrij vroeg de mand in, want de hele familie ging de naar Portugal op vakantie. Wij sloten af.

Op weg naar Vierhouten de 'mijdt snelwegen'-route gereden, daarna de Elspeetsche Heideroute gelopen. We waren veel te vroeg, dus nog wat rondgelummeld en om 16.00 uur konden we mét Laura, weer terugrijden naar Rotterdam.