Texel 2026

 

De overtocht

Oudeschild

De Waal

Fietstocht

Autotocht

B&B de Pastorie

Texel 2025 pt. 2

Dit jaar zijn we voor de tweede maal naar Texel afgereisd. We boekten in december al bij de VVV Texel, het huisje Schiller aan de Spangerweg gelegen tussen de Waal en Oudeschild. Twee huizen verderop bivakkeerden we in 2012 al eens een midweekje. Het huisje is in 1946 gebouwd als noodwoning voor de boer wiens boerderij in WOII in vlammen opging na een ontmoeting met een verdwaalde brandbom. Dit en meer kan je hier vinden. Het is nu een Gemeentelijk monument.

vrijdag | Aanvankelijk dreigde het mooi weer te worden maar naarmate de datum naderde werd de weerverwachting natter en winderiger. De overtocht ging nog prima maar het was zo druk dat we niet op tijd op het parkeerdek konden zijn en moesten wachten op de volgende boot. Laura en Leana kwamen ook het eerste weekend en staken tegelijk met ons over.

Na de overtocht scoorden we bij van der Star in Oudeschild divers zeegedierte voor het avondmaal, met een stokbroodje en andere geneugten van de Albert Heijn. Laura was er als eerste en was met de verhuurder in de weer over wat er allemaal wel of niet mocht in en om het huisje. Na het koude buffet nog Rummikub gespeeld in familieverband. Carla won, maar komende dagen zal blijken dat Laura daarin uitblinkt...

zaterdag | Deze ochtend zien we diverse regenbogen. 

Over monumenten gesproken, vandaag is het Open Monumentendag. Wij hadden onze zinnen gezet op het witte kerkje in den Hoorn. Dat kwam goed uit, want Leana is momenteel erg geïnteresseerd in kerken. Dit jaar bestaat het 600 jaar. Wij keken onze ogen uit bij zoveel erfgoed. Onze huisbaas maakte ook nog zijn opwachting, hij was gek genoeg nog nooit in dit kerkje geweest. Hierna gingen we door de regen nog naar het Walvisvaardershuisje. Heel bijzonder! 

Hierna gingen we een (RAS) patatje eten bij Veronica in Oudeschild. Het regent inmiddels pijpenstelen en vanwege alle hellingen stroomt het water dan richting haven, hele rivieren. We rijden naar de andere parkeerplaats voor een bezoekje aan Museum Kaap Skil waar we nog niet eerder zijn geweest. Het is niet goedkoop maar zeer de moeite waard. Beneden heb je de Reede van Texel, een interactief schouwspel over de VOC en ander (oorlogs-)geweld. Leana is helemaal in haar element, ze is zeer leergierig. Daarna De Jurk en andere archeologische vondsten. Het leukste waren de Vissershuisjes, ingericht zoals uit vervlogen tijden maar voor een oude baas als ik nog zeer herkenbaar! Daarna nog het Juttersmuseum waar het ooit allemaal begon.

We hadden gereserveerd bij de Worsteltent, waar we al decennia komen. Maar eerst een bakkie bij at Sea, een tent waar we eigenlijk nooit komen. Nog even naar de Waddenzee voor een korte blik, het is inmiddels droog maar het waait hard. Bij de Worsteltent aten de dames een borrelplank (het eten, niet de plank zelf) en ik een pizza quattro (4) formaggi. Eenmaal thuisgekomen sliep Leana als een roos en verloren wij vier keer van Laura met Rummikub. Ik bedoel maar...

zondag | Het is gelukkig mooi weer geworden, want vandaag gaan we naar Schapenboerderij Texel. Speciale attractie daar is het lammetje knuffelen. Alleen had Leana meer interesse voor de cavia 's.  Ook het schapendrijven met de verschillende schapenrassen vond ze saai (het wachten erop), dus was ze voornamelijk te vinden in de speeltuin of op de tractor. Ik vermaakte me wel bij het schapendrijven en het vermakelijke verhaal daarbij van schaapboerin Mariska. Droge humor op Texel!

Tegen lunchtijd reden we naar de Catharinahoeve, op steenworp afstand van de Worsteltent. Het is inmiddels prachtig weer en kunnen in hemdsmouwen op het terras zitten. De wespen ook. Leana griezelt ervan en is voornamelijk in de speeltuin te vinden. Dan is het tijd om afscheid te nemen, de boot naar Schiedam wacht!

Wij gaan nog even naar de vuurtoren om daar een rondje te maken, waarna we via de Cocksdorp, moe maar tevreden richting ons huisje gaan. Die avond win ik glorieus met Scrabble! 

maandag | Hoewel het buiten hard waait is binnen het stof van dit weekend neergedaald. Vandaag is het markt in den Burg, hopelijk trotseert men de wind. Half den Burg is opgebroken maar toch lukt het ons bij de AH te parkeren, met parkeerschijf. Alleen kunnen we niet zien voor hoelang... De markt is klein en er is niets van onze gading. Op naar slagerij Dros voor een gegrild kippetje. Deze zijn om 12.15 uur pas gaar, dus reserveren we er één. Intussen winkelen we op ons gemak in dit kleine stadje. Ik scoor een Cilio Classic kelnersmes bij Groenwoud Kitchen & Lifestyle. Tweeëntwintig minuten eerder een goedkopere bij de Blokker, maar je ken niet zonder zeg ik altijd maar. Nadat we de kip hebben opgehaald zien we dat de Politie auto's aan het bekeuren is op het parkeerterrein. Het bord aan de andere kant geeft de maximum tijd van 1 uur aan,  dus we verzetten fluks de parkeerkaart. Nu maar hopen dat we op tijd waren! 

Boterhammen mee en op naar de Rommelmarkt in den Hoorn. Deze is alleen op maandag open en dient ter financiering van het Hoornder kerkje. Het is inderdaad veel rommel, maar ik stuit op een gek Tsjechisch instrumentje dat voor het onderhoud van een pijp blijkt te zijn. Voor 50 cent ken ook de niet pijproker niet zonder. Carla scoorde twee boeken voor 3€. 

 Het waait heel hard en we besluiten een tochtje met de auto te maken in en rond het Nationaal Park Duinen van Texel, meer precies de Westerduinen en raken verzeild bij Westerslag. Carla wil graag de zee zien dus stappen we monter uit in een zandstralende harde wind die je de adem en zicht beneemt. Niet te doen, dus snel weer op pad, nu met een haardos vol zand. Dan maar een tochtje door de laantjes van Westermient, ook leuk.

Ik weet niet wat het is, waarschijnlijk de rust in mijn kop nu ik gepensioneerd ben, maar vandaag gewonnen met Rummikub EN Scrabble. Ik ben benieuwd hoelang dit nog goed gaat.

dinsdag |  Vannacht heeft het behoorlijk gespookt, Oudeschild is buitendijks (de kades en straten daarlangs) overstroomd. We hebben een rustdag en kijken of het vanmiddag opknapt zodat we een wandelingetje in de buurt kunnen maken. Vanmorgen kwam de gemeente langs om de vuilniscontainers om te wisselen, gadegeslagen door de kat van de buren. Laat in de middag toch nog even de benen gestrekt in de buurt, je wordt toch een beetje melig van dat in huis zitten koekenbakken.

Trouwens weer gewonnen met Rummikub en Scrabble. I'm in a flow! 

woensdag | Het is droog deze morgen dus we wagen een bezoekje aan Fort de Schans nabij Oudeschild. Gek genoeg zijn we hier nog nooit geweest. Het wordt beheerd door Natuurmonumenten en je mag daar je hond los laten lopen. Dat hebben we geweten. De aarden wallen zijn behoorlijk steil dus af en toe in de gemzenmodus. Bovenop heb je mooi panoramazicht naar de zeedijk, Oudeschild en de Hoge Berg.

Het begint te betrekken maar we willen toch, nu we in de buurt zijn, het Skillepaadje bewandelen. Dit is ons favoriete paadje richting de Wezenputten, waar in de VOC tijd vers water werd opgepompt voor de verre reizen naar de Oost. We willen teruglopen via het boerenpad Brakestein, dat langs weilanden met schapen en koeien loopt, alsmede een behoorlijk ontstemde stier. De korte route vereist echter ook dat je, dwars door een weiland lopend, een koe genaamd Gandalf (m/v/q) moet trotseren; heur blik zegt "You shall not pass!". We lopen bedremmeld de wat langere route die ons weer langs de Schans leidt, nu door behoorlijk veel regen.

We komen uit bij de zeedijk waar gewerkt wordt aan de Deltahoogte, met uitzicht op het nieuwe natuurgebied Prins Hendrikzanddijk. We lopen langs de Waddenzee richting de auto, die ons verder voert naar de viswinkel, we scoren nog wat vis voor het avondeten, waarna we via Oost en Oosterend op huis aangaan. Het regent inmiddels nog iets harder. 

Helaas toch verloren met Rummikub EN Scrabble. 

donderdag |  Vandaag is het wat warmer en droog, de laatste zomerstuiptrekking komt er aan. Tijd voor een boswandeling in de Dennen. Online zijn er wat wandelingen te vinden, ter plaatse niet (althans geen paaltjes), dus stellen we onze eigen wandeling samen. We parkeren uiteindelijk bij Bospaviljoen 't Turfveld en beginnen met de klim naar het uitzichtpunt over de Westerduinen. Daarna op de tast met Google maps in de aanslag door diverse bospaden en -randen. Er zijn al enkele paddenstoelen te zien, echter heel groot. Het is warm. 

We drinken wat op het terras en reizen af naar de Koog, waar we normaal gesproken met een grote boog omheen lopen. En terecht, niet ons kopje thee. Wel even getankt voor de terugreis, waarna we nog een kippetje scoorden in den Burg voor het laatste avondmaal. Ik won met Rummikub en Carla met Scrabble.

vrijdag | Het is de laatste dag en het wordt ook nog eens mooi weer. We sluiten deze week af met een wandeling in de Slufter, altijd goed. Vandaag wemelt het van de studenten biologie die aan het determineren zijn geslagen. Zo te zien is het behoorlijk hoogwater geweest, er staan overal plassen, de paden zijn sloten en er liggen zelfs kwallen landinwaarts. In de verte zien we een enorm cruiseschip en een tanker. 

Na een bakkie op het zonovergoten terras rijden we naar de boot. We doen er daarna wel weer een uur langer over dan verwacht, de drukte waren we vergeten.

 Volgend jaar weer?

Texel 2025

 

Texel 2024

9 november 2024 | We hebben elk jaar wel een excuus om Texel met een bezoekje te vereren. alleen vorig jaar niet. Geen idee waarom. Dit jaar echter wilden we weer eens een lang weekend gaan, toen het precies 45 jaar geleden was dat wij getrouwd zijn. Net als in 2011 hebben we geboekt bij (Hotel) Bed & Bos De 14 Sterren, nabij Restaurant de Worsteltent. Beide zijn van eigenaar verwisseld en nu hoort het hotel bij de aangrenzende camping Woud Texel. Bij aankomst kregen we meteen een upgrade naar een meer luxe kamer met uitzicht over de landerijen.

De reis er naar toe was natuurlijk al, gewapend met 10 witte boterhammen met gebakken ei, genoeg voorpret. De bootreis ging ook voorspoedig en, omdat we veel te vroeg waren, zijn we meteen doorgereden naar de vuurtoren in het uiterste Noorden. Er staat bijna geen wind, wat heel prettig is zo vlak aan de kust. Het is eb en we kunnen behoorlijk ver doorlopen naar de waterkant, wat ons een uniek uitzicht geeft op de vuurtoren. We lopen er helemaal omheen, diverse kwallen ontwijkend. We nemen de gelegenheid wat verder door te lopen en de duinen door te steken naar een watertje net achter de duinen. 

We zijn er nu toch dus de Cocksdorp even aangedaan. Via de Concurrent (what's in a name) waar we nooit wat kopen, even wat gedronken en het dorp doorgelopen naar de Waddenzee. Omdat het windstil is straalt dit stukje iets heel bijzonders uit. Natuurlijk moet we ook de plaatselijke poes even aaien.

Op naar het hotel, uitpakken, installeren en chillen. Vanavond gaan we eten in de Worsteltent, een etablissement waar we al 30 jaar komen. Pasta en wijn, kom daar in Rotterdam maar eens om! Om de spijsvertering te bevorderen waagden we ons in het pikkedonker in het nabij gelegen bos. Gelukkig had ik een zaklantaarntje bij de hand, want anders kon ik die niet voor ogen zien!

10 november 2024 | Dit hotel serveert geen ontbijt, dus wij hadden iets van huis mee te knagen genomen. Is ook heel goedkoop en duurzaam! Voor de lunch hadden we gereserveerd bij het Pakhuus in Oudeschild, ook niet voor het eerst. Het is wel een beetje chique de friemel met bijbehorend prijskaartje. 

Daarna een fikse wandeling in de Slufter. Niet helemaal tot aan zee gelopen, Het weer is net als gisteren wat grauw, maar gelukkig wel droog en windstil. Hierna een rondgetufd over het eiland, waarna we een tweede maal(!) aten in de Worsteltent.

11 november 2024 | We begonnen in den Hoorn, waar elke maandag een overdekte rommelmarkt wordt gehouden, dit ten bate van het onderhoud van het Hoornder kerkje. Men heeft niets van onze gading. 

Het is maandag, dus er is markt in Den Burg. Deze markt telt slechts een handvol kramen, maar ik scoor wel een schapenkaasje bij de kraam van Wezenspyk. Het is nog jonge kaas, maar na 6 weken belegen volgens de jongen. In een onooglijk boetiekje vond ik de Carhartt Cargo broek van mijn dromen. Lunch bij Texelse Branding en voor vanavond thuis een kippetje en aardappelsla gekocht bij Slagerij Dros.

Daarna gezwind via wat omwegen naar de CIV in Oudeschild, waar ik ooit wat Victorinox kartelmesjes voor in de keuken kocht, die mij zeer bevallen. Het is tijd voor de boot van 15.00 uur. Aan de overkant overvalt de drukte ons weer en het vele verkeer zorgt er voor dat we pas 18.30 uur weer thuis zijn.

Volgend jaar weer!

Texel 2022

 

Texel 2021 | C@rla 60

 

Texel 2020

 

Texel 2019

Texel 2018

Texel 2017

Texel 2016

Texel 2015

Texel 2014

Winterklaar

Helium 16", 195|55|R16|87H

Begin september kreeg ik de lachers op mijn hand door aan te kondigen dat ik met flinke korting winterbanden had besteld. Het was zo'n beetje de warmste week van het jaar. Nu na zeven weekjes slapen hebben we alweer nachtvorst gehad en drie dagen later kon ik dan naar de Kwik Fit om de banden te laten verwisselen. Eerst was ik nog in de veronderstelling dat ik ook van die lelijke zwarte stalen velgen moest aanschaffen, maar gelukkig hoeft dat niet: de zomerbanden worden er afgehaald en de winterbanden omgelegd. De afspraak was om 10.00 uur, dus je verwacht dat ze meteen beginnen. Niet dus, het duurde bijna een uur alvorens ze met de klus begonnen.

Michelin Alpin A4

De banden worden afgevuld met stikstof in plaats van met gewone lucht. Stikstofmoleculen zijn zo groot dat ze niet door het rubber heen kunnen dringen, dus de banden lopen minder snel leeg. Als bonus krijg je groene ventieldopjes. Ter afsluiting van het ritueel moet je nog getuige zijn van het aandraaien van de wielbouten en daar ook voor tekenen. Kennelijk is het ooit eens fout gegaan en kreeg Kwik Fit er de schuld van dat er een wiel afliep. Na 150 km rijden moet je de bouten nog even laten controleren.

Michelin Energy Saver

De zomerbanden worden centraal opgeslagen en voorzien van een barcode zodat ze ook weer teruggevonden kunnen worden. Over een kleine vijf maanden worden de banden weer teruggewisseld. Ik vroeg wanneer het beste moment is en toen kreeg ik als antwoord: "dat ligt aan het weer". Zoiets vermoedde ik al, maar dat is mij te vaag. Het blijkt dat als de gemiddelde temperatuur boven de 10°C uitkomt het moment daar is. We zullen zien.

Na de bandenwissel was het tijd om de Peus door de wasstraat te halen. Niet alleen zagen mijn velgen er niet meer uit, ook het Saharazand van afgelopen week was mij een doorn in het oog, om maar niet te zwijgen van de spreeuwenpoep die er op Texel op was neergedaald. Daarna nog even de deurrubbers ingespoten met siliconenspray en winterklaar is Kees!