Huizenjacht

Drie jaar geleden werd ik 65 jaar en dat vierden we met een logeerpartijtje in Boutique Hotel de "Oude Veste" in Hellevoetsluis. Dit jaar deden we dat nog eens, nu ter gelegenheid van Carla's 65e verjaardag. We boekten weer een kamer en alvast een etentje in het belendende Steakcafé de Buren. 

 

Brielle | Onderweg stopten we even in Brielle, om thee en nootjes te scoren bij de plaatselijke middenstand. Ook gingen we even langs Lijstenmakerij Bazen, om oude landkaarten te zoeken van de polder (Naters) waar mijn vader vandaan komt. Jan Bazen had nog wat liggen op zolder, dus we konden meekomen om te zoeken in stoffige mappen. En warempel, de gezochte kaart (1696) vonden we, helaas niet ingekleurd zoals op de afbeelding hieronder, maar Carla bood aan het zelf in te kleuren (grapje). En passant namen we ook de kaart van polder Rugge mee, tezamen voor slechts 10€. Inlijsten doen we zelf. Hierna een hapje eten in de Brielse Aap.

Nieuwenhoorn | Carla had bedacht om alle huizen waar zij heeft gewoond voordat ze naar Brielle verhuisde te gaan bezoeken. Het zwaartepunt daarvan is in Hellevoetsluis, maar zij heeft ook in Nieuwenhoorn gewoond, aan de Wee Weneestraat. Ook mijn familie heeft daar gewoond voordat ze naar Hellevoetsluis verhuisden, dus ik vond dat een goed idee. We wandelden langs alle plekjes waar Carla goede herinneringen heeft, de kerk, haar schooltje, de bakker, haar oude huis en de Smithilseweg, v/h de Achterweg waar mijn ouders woonden.

Hellevoetsluis 1 | Op naar Hellevoetsluis, parkeren bij de Brandweerkazerne en installeren in het hotel. Even chillen en om de eetlust op te wekken een wandelingetje naar "het kleine strandje". Het is best fris en er staat wat wind. Het etentje bij de buren maakt veel goed. Geheel tegen onze natuur in tv gekeken (Even tot hier) en de rummykub competitie overgeslagen.

Hellevoetsluis 2 | Na de marathon in Rotterdam gaan we vandaag onze eigen marathon lopen, langs de huizen in Hellevoetsluis. Op weg naar de Cruijsenhoekstraat, waar Carla als baby een jaar heeft gewoond, lopen we een route die ik als kind liep op weg ("om een booschop") naar mijn oom Kommer en tante Maartje aan de Moriaanseweg Oost, het nummer weet ik niet meer. Het liep over de Molenweg, vanaf de Jan Blankenstraat, door weilanden en akkers. Het is nu helemaal volgebouwd en onherkenbaar. De Cruijzenhoekstraat, wordt opgeschrikt door onze aanwezigheid (nieuwsgierige blikken). 

We eten een boterhammetje en gaan door naar de Cornelis van Kleiburgstraat waar Carla is geboren. Daar is ook de school waar haar zus en mijn broer op hebben gezeten (zelfde jaar). We wilden wat gaan drinken in de Smaeck van Hellevoet, waar Carla een (FB) vriendin van 60 jaar geleden tegenkomt. We besluiten er niet te lunchen want het menu spreekt ons niet aan. We lopen nog een rondje om de kerk, die binnenkort wordt getransformeerd tot woningen. Door naar de Sternstraat waar ook een tijdje werd gewoond.

Hierna steken we door naar het Weergors aan het Haringvliet, een plek, ingeklemd tussen camping en vakantiepark, waar we eigenlijk nog nooit geweest zijn. Het is een soort mini natuurgebied, ontstaan na de aanleg van de Haringvlietdam. Weer even uitpuffen bij het kleine strandje, waar een ganzenfamilie in de harde wind en dito golfslag probeert naar de haven te zwemmen. Late lunch bij de Waag met steak en een Ouwe Toeter Sterke Blonde voor mij.

Quackjeswater | We zijn al 60 jaar niet bij het Quackjeswater geweest dus nu is de ideale gelegenheid, als afscheid van deze trip down memory lane. Het is mooi weer en we slaan even broodjes en rosbief in bij de AH. Het is maar 8 minuten rijden en parkeren is ook een makkie. Het pad leidt rond het water (rode paaltjes), het kan niet missen. Bij het uitkijkpunt kun je uitgebreid de watervogels observeren, aalscholvers (of schollevaren in goed Nederlands), lepelaars, ganzen, zwanen etc. etc. Zeer rustgevend allemaal en echt een aanrader. De terugweg aanvaardden we via Goeree-Overflakkee en een kleine tussenstop bij Ikea in Barendrecht.

Gelukkig hebben we de dia's nog

Weet u het nog, dia's? Ik maakte ze vanaf 1977 met de camera die ik van mijn broer Henk (1951-2024) had overgenomen. Het was een Praktica LTL 3 uit Dresden, toen nog Oost-Duitsland. Ik vond kleurenfoto's en dan meer bepaald het afdrukken daarvan te duur, dus dia's en zwart/witfoto's waren een redelijk alternatief. 

 

Nadat digitaal fotograferen gemeengoed werd is dat in het slop geraakt en waren de dia's keurig opgeborgen en vergeten. Tot nu, omdat nu ik meer tijd heb ben ik begonnen ben met het scannen van de dia's en ook van de negatieven die ik heb liggen. Het moeten er honderden zo niet duizenden zijn. 

 

Militaire Dienst, Ede 1977/'78

 

Tramemplacement en -haven, 1977

Scannen kan op vele manieren maar de beste is met een speciale dia- en negatievenscanner. Nu is er één merk dat hier in is gespecialiseerd met scanners die ook op de pc kunnen worden aangesloten: Plustek. De keus viel op de OpticFilm 8300i SE, verkrijgbaar bij Kamera Express.

Enfin, om er een beetje in te komen heb ik de dia's, gemaakt in de zomer van 1977 tijdens een fietstochtje over het eiland Voorne, gescand. Met de meegeleverde software SilverFast SE Plus 9 kan dat handmatig of semi geautomatiseerd. 

Ons Brieltje 2

In 1967 kwam ik op negenjarige leeftijd te wonen in de wijk Rugge te Brielle. Er was toen onlangs een stukje bijgebouwd, nabij het tegenwoordig geheten Bedevaartsoord HH. Martelaren van Gorcum. Twee van die martelaren, Nicolaas Pieck en Lenaert Vechel, leenden hun namen aan de nieuwe straten aldaar. Wij woonden aan de Lenaert Vechelstraat 61. Destijds vond ik het gebouw al intrigerend en er deden verhalen de ronde over een enorme snoek die in de vijver zou rondzwemmen. Ik kan me niet herinneren er binnen te zijn geweest, maar Carla wel en zij wilde altijd daar nog eens rondkijken, wat we nu tijdens de Open Monumentendag hebben gedaan.

Hertjes in kamp, omstreeks 1969

We parkeerden op het Ruggeplein, waar vroeger (Opa Vertelt) diverse winkels en instanties waren maar dat nu wordt gedomineerd door De Lidl. Een kleine wandeling voerde langs onze respectievelijke ouderlijke huizen, die van Carla aan de Welleweg 75. Achterom lopend staken we uiteindelijk het grasveld tussen de Regulierenstraat en Kloosterweg over op weg naar het bedevaartsoord. Vroeger was hier het hertenkamp van v.d. Drift gelegen en kwamen we tot onze verrassing langs een begraafplaats. Daar hebben wij allebei geen actieve herinnering aan, dus dat was wel een beetje vreemd. Van de heer v.d. Drift hadden mijn ouders in 1968 hun caravan te leen gekregen voor onze zomervakantie in Ouddorp.

Schoorvoetend betraden wij de Bedevaartskerk zoals wij dat hadden leren kennen. Niet religieus, laat staan Katholiek, moesten we even wennen aan de ingehouden pracht en praal van deze relatief jonge kerk (1932). Prominent in het kerkschip staan de beelden van Nicolaas en Lenaert, omkranst door het invallend licht door de gebrandschilderde ramen aan weerszijden. Dit is zodanig geconstrueerd dat rond het middaguur een soort aura ontstaat, erg fraai. Traditiegetrouw brandde Carla een kaarsje voor degenen die ons ontvallen zijn (het worden er steeds meer), de nota hiervoor voldaan via een Tikkie. Buiten liepen wij de omgang in tegengestelde richting, iets wat ik ontraadt als je het verhaal nog niet kent (de lijdensweg en wederopstanding van Jezus).

Het volgende monument, de voormalige Rijks HBS resp. Rijksscholengemeenschap resp. Maerlantcollege aan de Jan Mathijssenlaan, is onlangs in gebruik genomen als appartementencomplex. Carla heeft hier 5+1 havo jaren doorgebracht en heeft nog regelmatig contact met oud medeleerlingen. Zij wilde dolgraag eens de appartementen van binnen bekijken die eindelijk na jaren voorbereiding in gebruik zijn genomen. Binnen is het niet druk en Sven, de eenzame troubadour die liedjes ten gehore zou brengen, zit er een beetje beteuterd bij. Gelukkig stroomt het toch een beetje vol en dapper zingt hij zijn lied. Ik zie plotsklaps een oude bekende, Cees B., uit mijn Demeshed tijd. Na enig aandringen herkent hij mij ook en vraagt of wij zijn appartement willen bekijken. Wat een toeval. We maken kennis met zijn partner Adriënne die ons prompt een rondleiding geeft en water aanbiedt. Heel gezellig. We moeten echter door, de stad in.

De volgende stop is de Sjoel aan de Turfkade. Na binnenkomst worden we een zaaltje ingedirigeerd waar een meisje liedjes zong. Heel leuk allemaal, maar daar kwamen we niet voor. Dus maar weer door. Anja en Ruud zijn helaas niet thuis, dus zijn we even langsgewipt bij Hendrik en Gerda voor een kopje thee, waarna we de regentenkamer van het Asyl voor Oude en Gebrekkige Zeelieden hebben bezocht, gelegen aan het Asylplein. Op hetzelfde plein bevindt zich de Johan Been bank. 

Laatste interessante monument is de voormalige winkel van Cees Stuij Optiek, dat momenteel wordt gerestaureerd. Bij Cees heb ik menig bril aangemeten gekregen, ook mijn van oranje glazen voorziene John Lennon (achtige) montuur midden jaren 70. Ter rechterzijde is nu een apotheek aangetroffen en inmiddels gerestaureerd. Het pand is te huur.

Via het Kruidvat en Lidl zijn we moe maar voldaan teruggereden naar ons Rotjeknor.

Hellevoetsluis 2023

van Weergors naar Glaciswijk

Naarmate ik ouder word krijg ik steeds meer belangstelling voor het verleden, meer bepaald mijn eerste jaren in Hellevoetsluis, waar ik tot mijn 9e jaar heb gewoond. Ik ben in 1958 geboren in de President* Paterstraat, gelegen in de Glaciswijk, zie de kaart hiernaast uit hetzelfde jaar. Ons huis op nummer 3 is gebouwd in 1951 en we zijn daar gaan wonen in 1955.

Dit was in feite de eerste (na-oorlogse) nieuwbouwwijk van Hellevoetsluis. Ik las hierover in de onlangs uitgekomen 2e druk van de Historische Atlas van Voorne-Putten, geschreven en samengesteld door Bob Benschop. Deze atlas bevat een aantal oude kaarten(!) die de geschiedenis van onder andere dit gebiedje illustreren. De President Paterstraat, v/h Glacisweg, aangelegd op de Koedijk die in vroeger tijden doorliep tot aan de vestinggracht, zoals op onderstaande kaart uit 1697 blijkt. De ligging van de Glaciswijk komt hier overeen met "Het Kleyne Weer Gors" en "Den Mols Hoek". Deze en andere kaarten zijn te vinden op de site van Streekarchief Voorne-Putten.

Ruim 100 jaar later werd het Kanaal door Voorne gegraven, vanaf het Haringvliet naar de Maas in het noorden, waarbij de Koedijk werd doorsneden. Op een plattegrond van de Gemeente Hellevoetsluis uit het jaar 1957 is duidelijk te zien dat de President Paterstraat in het verlengde ligt van de Koedijk.

Een aantal foto's van voornoemde site en die van Stadsmuseum Hellevoetsluis:

Enfin, de fascinatie voor Hellevoetsluis is wel duidelijk, getuige de vele posts die ik hier al over schreef, en nog zeker niet ten einde...

* President is de Franse equivalent van Burgemeester.

Nieuwenhoorn en Ravense Hout

 

Haringvliet Expeditie

Toeristenkaart Westenschouwen

Deze kaart van Westenschouwen hebben we al jaren. De Oosterscheldedam zoals het toen nog zou gaan heten is er nog niet, dus ik schat midden jaren zeventig. Linksonder t.h.v. de dame in bikini Toledo's pad.

Kom in de kas

Aardappelmand gescoord voor 10€

Inval-Boiron - Boerderij in Frankrijk

Oldtimer

Schuco | Mercedes-Benz 170 V Limousine

Soms word je zomaar meegesleept door het verleden. Vandaag bracht ik met een aantal oude knarren en één jonge knar een bezoekje aan de NAMAC beurs in Houten, het walhalla voor miniatuurautofanaten. Zoals wellicht bekend spaar ik 1:43 modelautootjes, voornamelijk Peugeots en auto's die op één of andere manier een rol speelden in onze familie.

De eerste auto van Carla's vader was een Mercedes 170. Welk model precies wist ik niet. Er zijn wat zwart-wit foto's uit 1962-'63 met de hele familie. Tot mijn vreugde vond ik een model op de beurs, de Mercedes-Benz 170 V Limousine, in purperrood. Dit model stamt uit de late jaren '40. Carla's exemplaar, de Mercedes-Benz 170 S met schuifdakje, schat ik midden jaren '50. Onderstaande foto's zijn uit 1963, een jaar voor haar vader een Citroën 2CV kocht. Downsizen noemen we dat tegenwoordig.

Ik kocht ook nog de Peugeot 304 uit 1972 en... tromgeroffel... de Peugeot 2008 uit 2013. Zie helemaal onderaan.

Wee Weneestraat Nieuwenhoorn, 23 december 1962

Adriaan van Dis, 7 april 1963

Lies van Dis - van Driel en Carla van Dis, 7 april 1963

Lies van Dis-van Driel, Marion, Paul en Carla van Dis, Mastbos Breda, 20 april 1963

Lies van Dis-van Driel en Carla van Dis,  grens Baarle-Nassau, 5 augustus 1963

Bij opa en oma van Driel, Koudekerk aan den Rijn, augustus 1963

Koudekerk aan den Rijn, augustus 1963

Paul en Carla van Dis, Leiderdorp, augustus 1953

Norev | Peugeot 2008 (2013)

Minichamps | Peugeot 304 (1972)

Buffel en Noord-Hinder

Tour de Pays-Bas

Het begint zo langzamerhand een traditie te worden: een rondje Nederland na aanschaf van een nieuwe Peus. In 2003 ondernam ik dit, met de 307, nog alleen en reed in één dag een paar honderd kilometer rond het IJsselmeer. In 2012, met de 208, was het onze 'zomervakantie'; ruim 800 km via Marken, Harlingen, Enschede (pitsstop) en Thorn. Dit jaar, uiteraard met de 2008, een soortgelijk traject: Volendam, Groningen, Enschede (pitsstop) en Bergeijk.

De pitsstop in Enschede is vaste prik, we logeren dan bij onze dierbare vrienden Hannie en Helmut. Bij wijze van cadeautje hadden we bedacht gerookt paling te scoren in Volendam. Je bent er, vanuit Rotterdam, in een klein uurtje. Volendam an sich is niet mijn kopje thee. Mij te veel banaal toerisme, maar ach, wie ben ik... De langgerekte vissen kochten we bij een piepklein non-descript viswinkeltje om de hoek aan het Zuideinde. De uitbater nam, nadat wij vroegen of we konden pinnen (palingen worden duur betaald) de gelegenheid breed uit te meten over de bankcrisis en wiens schuld dat was (de banken en de regering) zodat wij ons vriendelijk doch dringend excuseerden en uit de voeten maakten. Volgende stop: de Afsluitdijk, meer precies het monument ergens halverwege. 

Daarna spoedden wij ons naar de stad Groningen, alwaar ik online een winkel had ontdekt waar het zogenaamde Klettervest, of werkmansjasje, aan de man wordt gebracht. Mijn vader, straatmaker van beroep, droeg voor dat werk een 'Manchester pak', een robuust ensemble (broek en jas) van zwarte corduroy. In een aanval van een mengeling van ontijdig eerbetoon en misplaatste nostalgie wilde ik voor mezelf zo'n jasje aanschaffen. Aldus begaven wij ons naar Vakkledinghuis Groningen, één van de twee winkels in Nederland waar dit nog verkocht wordt. We parkeerden in het Q-Park garage aan de Ossenmarkt. Sinds ik via de ANWB/Yellowbrick doe aan 06-parkeren (ga toch lekker Bricken...), ben ik ook de trotse eigenaar van den Q-Park creditcard, vandaar. De winkel aan de Oud Ebbingestraat is niet ver daar vandaan. Binnen heerst een prettige chaos van allehande werk- en vrijetijdskleding (kleding dus, zeg maar). Gelukkig hadden ze mijn maat (56, zo blijkt). Zo blij als een kind reden we toeristisch naar Enschede, dwars door de provincies Groningen, Drenthe en een stuk Overijssel.

Na de nodige glazen wijn en Helmut's Bijzondere Pannenkoeken en natuurlijk de meegebrachte gerookte paling, werden de oogjes allengs kleiner en kropen we in ons logeermandje.

's Anderendaags reden we via Duitsland, dit om de Peus eens serieus op de staart te trappen, richting Bergeijk op de grens met België. Hiervoor moesten we, omdat we op het eind nog verkeerd reden, in totaal drie maal de landsgrens overschrijden. Ditmaal werd dit opgeluisterd door extra strenge controles door de Marechaussee in verband met de Nucleaire Top in Den Haag. In Bergeijk start het Tweelandenpad, dat inderdaad door twee landen loopt. Het is het stroomgebied van de Dommel, wat resulteert in een hoop nattigheid op de grond en, helaas omdat het regelmatig regent en zelfs hagelt, ook in de lucht.

Na ruim 800 km is de Peus goedgekeurd.

Onvoorziene omstandigheden

Andere wereld | M.C. Escher 1947

M.C. Escher is een kunstenaar die door Carla zeer wordt bewonderd. Haar vader had het boek "De werelden van M.C. Escher" uit 1971 dat nu in onze Billy prijkt. Sinds tien jaar heeft hij (Escher) ook een eigen museum: Escher in het paleis, aan het Lange Voorhout te Den Haag. Onze buurvrienden Trudy en Cas wilden graag eens naar dat museum en, na een aantal valse starten, was het vandaag zo ver. We gingen met Cas' auto en Cas, gerenommeerd aanhanger van de anti-TomTom-of-andere-moderne-navigatiehulpmiddelen-beweging, wist gelukkig de weg. Zoals die tien jaar geleden was, bleek later. Naarmate we het Lange Voorhout naderden wierpen diverse wegwerkzaamheden barricades op en tot Cas' ontzetting leidde zijn kruip-door-sluip-door route niet tot de gewenste eindbestemming. Op zeker moment werden we in de consternatie dan ook bijna door een tram in de flank (aan mijn kant) getorpedeerd, tramlichten, bellen en geclaxonneer ten spijt. Hierna herpakte onze chauffeur zich snel en vonden we alras een vacant parkeerplekje aan het Tournooiveld. Op zich al een prestatie, want er was een Abvakabo-demonstratie tegen de bezuinigingen in de thuiszorg ophanden, precies ter hoogte van die plek aan het Lange Voorhout.

Hoewel er een bord stond liepen we in eerste instantie, omdat het zicht werd belemmerd door de Abvakabo-entourage, verkeerd. Uiteindelijk kwamen we te bestemder plekke: het voormalig winterpaleis van koningin-moeder Emma. We dronken eerst maar eens een bakkie in de oude keuken in het souterrain, omgetoverd tot MC Café. De expositie is verspreid over drie verdiepingen en behelst 130 werken, bijna het gehele oeuvre van Escher. In elke kamer hangt ook een kroonluchter van Hans van Bentem, sommige ook geïnspireerd door het werk van Escher. Nadat we in het winkeltje 3 ansichtkaarten (Delft: Voldersgracht met toren van het stadhuis, Grote markt, gezien vanaf de toren der Nieuwe Kerk en Detail Voldersgracht, alle houtgravures uit 1939) voor aan onze muur te hangen hadden gekocht, raakten we buiten verstrikt in de massale uittocht der Abvakabo-demonstranten. We ontwaarden zelfs Jan Marijnissen (met pet), zittend op een bankje en keuvelend met de achterban.

We hadden onze zinnen gezet op een hapje eten bij Simonis aan de Haven in Scheveningen, we waren toch in de buurt. Ook deze rit was niet zonder incidenten, want de meeste straatjes richting Visafslagweg waren opgebroken. Het leek ook wel drukker dan anders, maar dat weten we aan het mooie weer. Nadat we van een overvloedig menu hadden genoten (de porties zijn echt heel groot) maakten we ons op voor een wandeling naar zee. Het woei behoorlijk en de kou was ook nog lang niet uit de lucht. Het weerhield een aantal surfers niet zich op de koude golven te wagen. Trudy bracht nog een zoektocht te berde: naar de Seinpoststraat, alwaar haar opa en oma woonden toen zij als kind daar hele zomervakanties doorbracht, gebracht per boot(!) vanuit Rotterdam. Het lukte ons tenslotte ook dit te vinden (nu met hulp van Google Maps op Trudy's nieuwe mobi), maar wel gehinderd door het vele verkeer dat op de wielen was. Blijkt dat juist vandaag de boulevard van Scheveningen feestelijk is heropend!