Posts tonen met het label Werk. Alle posts tonen
Posts tonen met het label Werk. Alle posts tonen

zaterdag 17 januari 2015

Dubbelfunctie

De tijd van twee smartphones, één privé en één zakelijk is voorbij. De Motorola moto g en de Apple iPhone 4S heb ik aan de wilgen gehangen en vervangen door de nieuwe Motorola moto g 2nd generation met dual sim. Geen kwaad woord over de iPhone, werkelijk een handig apparaatje, zeker als je ook een iPad en iPod gewend bent. De oude Motorola, ook een prettig hebbeding. Het merk is het voormalige vlaggenschip van Google en inmiddels doorverkocht aan Lenovo, dat eerder al de PC divisie van IBM overnam, dus zeker geen kleine jongen. Motorola heeft de twijfelachtige eer de eerste draagbare mobiele telefoon op de markt te hebben gebracht, de DynaTAC 8000x. Lees hier meer.

Anno 2015 gaat het er heel anders aan toe zoals we allemaal weten en ervaren. Niet nieuw maar wel uitermate handig voor mij is dus de dual sim optie, zodat ik zowel zakelijk als privé kan bellen met één en dezelfde telefoon.
De vorige en ook deze Motorola wordt verkocht zonder oplader, zodat ik die apart moest bestellen. Verder een 32GB microSDHC card van Kingston en de Motorola flip shell, die in plaats komt van de gewone achterkant, resulterend in een slanke doch afdoende bescherming.

zaterdag 28 juni 2014

Verschil moet er zijn

Allerlei ontwikkelingen op het werk hebben er toe geleid dat ik nu weer full-time werk. Mijn collega D. is vertrokken en ik heb zijn werkzaamheden op het gebied van ICT overgenomen. D., in weerwil van zijn functie, is qua gadgets niet erg vooruitstrevend. Ik had nog geen zakelijke telefoon en erfde zijn Nokia C3. Daar moest ik even aan wennen na drie jaar Androidgebruik. Omdat een flink aantal collega's inmiddels een iPhone hanteert, heb ik de Nokia maar vervangen door een iPhone 4s. Een tweedehandsje (of refurbished, zoals dat zo mooi heet), want het geld groeit niet op onze dierenbeschermingsrug. 

Om nu met twee smartphones in de weer te gaan vond ik ook weer overdreven, dus tijdens kantooruren gebruik ik de LG Nexus4 mondjesmaat. Nu helemaal, omdat de zaterdag nadat ik de iPhone kreeg de Nexus4 op de badkamervloertegels kletterde, met een flinke parabolische barst in het scherm als resultaat. Totaal onbruikbaar en reparatie kost ruim 150€. Op zoek dus naar een nieuwe...

De meest logische keus was de nieuwe LG Nexus5, een duur apparaat. Gelukkig heeft Google vorig jaar Motorola overgenomen en promoot Android nu ook vooral via dat merk, met kwalitatief goeie maar relatief goedkope smartphones. Zodoende scoorde ik bij Mediamarkt de Motorola moto g. Een handzaam apparaat, met een heel mooi scherm en lange batterijduur. En dat voor de helft van de prijs van een Nexus5!
Ter protectie kocht ik toch maar een hoesje: de Muvit Easy Folio Case. Voor de iPhone de Muvit Crystal Back Case. Verschil moet er zijn...

       
En nee, ik heb geen voorkeur voor Android of iOS!

zondag 14 april 2013

Hobbyisme


Nu Carla en Mariska ruim een week weg zijn naar Madrid (om haar verjaardag te vieren) en Lissabon (op bezoek bij Laura en Bruno) kan ik me eens wijden aan die andere hobby. Mijn laptop is inmiddels 2,5 jaar oud en daarmee op de helft van zijn verwachte levensduur. Nu is het moment om de enige upgrade die ik nog kan doen uit te voeren: de harde schijf vervangen door een SSD (Solid State Drive). Een paar maanden geleden heb ik al Windows 8 en 8GB geheugen geïnstalleerd. De desktop is ook al voorzien van een SSD en dat bevalt heel goed. Ik had bedacht dat ik de harde schijf uit de laptop in een externe behuizing kon bouwen (resulterend in een externe harde schijf) en dat geheel aan de Dierenbescherming over doen. Het liep iets anders.

Eerst de SSD. Informatique had een aanbieding van de Intel 520 Series, 120GB. Dat is ruim voldoende voor een laptopje. Een kind doet de was: klepje open, schroefjes los, schijfje er uit, SSD er in, schroefjes vast, klepje dicht. Daarna moest ik natuurlijk eerst de Sony hersteldisk 1 t/m 3 installeren, waarna de upgrade naar Windows 8 nog eens dunnetjes kon worden overgedaan. Alles draait weer (nou ja, draaien...) als een tierelier.

Voor de harde schijf had ik een behuizinkje gekocht van RaidSonic, de Icy Box IB-231StU3-G, met USB3 aansluiting. Je moet toch met je tijd mee, nietwaar? Het schijfje uit de laptop, een Seagate Momentus 7200.4, is eigenlijk best rap en ik vond het dan ook zonde om, in combinatie met USB3, deze weg te geven. Dus ik hou hem zelf en de Samsung G2 Portable met dezelfde capaciteit (320GB) maar met een lagere rotatie-snelheid van 5400rpm en 'slechts' USB2 kan door de Dierenbescherming goed gebruikt worden.

donderdag 21 maart 2013

Geknipt

De telefoon die ik bijna twee jaar geleden overhield aan een escapade met een oud-klasgenoot en zijn inmiddels failliete bedrijfjes, voldoet de laatste tijd niet meer zo. Door mijn vorig jaar aangeschafte Nexus7 tablet werd ik op het spoor gezet van de Nexus4, diens kleine broertje en gefabriceerd door LG naar specificaties van Google. De Nexus smartphones en tablets onderscheiden zich van de andere vanwege het ontbreken van een schil om Android en het feit dat je altijd de laatste versie hebt, iets waar het bijvoorbeeld bij Samsung nogal aan schort.

Vervelend is wel dat de Nexus4 officieel niet in Nederland verkrijgbaar is omdat LG, naast productieproblemen (de Nexus4 is elders in de wereld niet aan te slepen) ook niet van plan is met zichzelf te concurreren. Begin er dan niet aan, maar soit. Ik vond via Google(!) wel een webwinkel waar je hem, waarschijnlijk geïmporteerd uit Duitsland, kunt bestellen: www.belsimpel.nl. Ik had hem binnen één werkdag in huis. Er was nog één klein probleempje: er past alleen een micro simkaartje in, dus ik moest mijn oude simkaart kleiner maken met het tangetje dat ik kocht bij www.simkaartknipper.nl.

Over werk gesproken: mijn arbeids-contract bij de Dierenbescherming is met ingang van 1 april 2013 voor een jaar verlengd, zij het dat ik vanaf die datum vrijwillig terug ga naar een 32-urige werkweek. Heb ik lekker veel tijd om minder geld uit te geven... Dit heuglijke feit heb ik trouwens begin dit jaar al gevierd door voor mijn nieuwe camera een 100-300mm zoomlens te kopen (in kleinbeeldtermen dus 200-600mm).

woensdag 12 december 2012

Kantoorperikelen

Na acht maanden is er een eind gekomen aan mijn carrière op de meldkamer van de Dierenbescherming, afdeling Rijnmond. Dat is geenszins slecht nieuws, omdat ik fulltime ben begonnen op het nieuwe regiokantoor in Barendrecht, waar ik al parttime werkzaam was. Ik werk daar op de afdeling Communicatie en Fondsenwerving met mijn eigen laptop, onder het motto bring your own device. Ik kan vanaf elke plek ter wereld inloggen op ons systeem en krijg dan onze eigen omgeving, werkend onder Windows Server 2008 R2, voorgeschoteld.

De laptop zelf draait inmiddels onder Windows 8. Om het machientje wat meer peper te geven heb ik het geheugen, 4GB van het merk Elpida (een samenwerkingsverband tussen Hitachi en NEC) vervangen door significant sneller 8GB van Crucial, een submerk van Micron en een oude bekende in geheugenland. Het in Engeland bestelde geheugen was tien werkdagen onderweg en heb ik vandaag ingebouwd, wat wederom een bijna kosteloos fluitje was.

Sjouwde ik eerst met een extra tas met lunchpakket en paperassen naar het werk, onlangs kocht ik een wat grote laptoptas waar ik deze ballast ook in kwijt kan: de Puro Classica 16.4". Deze ziet er iets gelikter uit dan een standaard laptoptas waar je velen mee ziet lopen. 

Bevalt allemaal prima!

maandag 2 juli 2012

Doe de iPod shuffle

Vanaf vandaag begint mijn avonddienst om 16.30 uur, dus ik heb lekker veel tijd. Tijd bijvoorbeeld om mijn briljante idee van vorige week te toetsen. Zodoende toog ik, alvorens boodschappen te gaan doen, naar de Peugeotdealer om de iPod Shuffles te testen. Dat viel hard tegen. Het systeem herkent de iPod als een gewone USB-stick met slechts één nummer er op. Dat schiet niet op. Mijn automobielconsulent had ook goed nieuws: de Peus wordt bijna twee weken eerder afgeleverd!

Hij komt binnen in de week van 20 juli, dat kan dus ook de maandag ervóór zijn. Daarna duurt het vijf werkdagen alvorens de auto van eigenaar verwisselt, dus op zijn vroegst de 20e...

Vlakbij de AH schijn je tegenwoordig ook een MediaMarkt te hebben, dus daar ben ik meteen mijn licht gaan opsteken. De iPod Classic was te duur bevonden, dus heb ik, na de plaatselijke iPod-consulent te hebben geraadpleegd, een iPod Nano van 8GB aangeschaft. Dit is de goedkoopste die wèl werkt. Het ligt namelijk aan de aansluiting, dit moet wel een echte Appleconnector zijn. Bijkomend voordeel is, dat deze iPod ook kan worden aangesloten op de Onkyo DR-645 in de slaapkamer.

Goed voor 5,4 dagen muziek...

woensdag 9 mei 2012

Toekomstmuziek 2

Mijn proeftijd zit er op en durf nu weer aan de toekomst te denken. Toen de meiden het huis uit gingen dachten we dat het financieel beter zou worden, simpelweg omdat we minder zouden uitgegeven, maar die verwachting werd door mijn ontslag gelogenstraft. Te meer omdat ik na drie jaar vergeefs me een hoedje te hebben gesolliciteerd 'droog' zou komen te staan qua uitkering.

Zodoende kan ik de inmiddels lang gekoesterde wens, een nieuwe auto, in vervulling laten gaan. De keus is, niet zoals ik ruim twee jaar geleden verwachtte, op de Peugeot 207 SW gevallen, maar op diens opvolger de 208. En dan geen SW (=stationcar), maar een 3-deurs Berline. Dat het een Peugeot moest worden stond als een paal boven water en omdat we sowieso goedkoper wilden rijden een kleinere (en lichtere) dan de inmiddels bijna tien jaar oude Peus 307 Break. De keus valt dan automatisch op de 208. En omdat ik gehecht ben aan luxe meteen het hoogste model, de Allure met 1.6 VTi motor. Dit omdat we regelmatig door heuvel- en/of bergachtige buitenlanden karren. De kleur wordt wat mij betreft Spirit Grey, Carla denkt aan Gris Shark. Daarover en het koopmoment moet ik nog met haar gaan modderworstelen.

Eén van de opties is een cd-speler waarmee je ook MP3's kun afspelen. Deze wordt in het dashboardkastje gemonteerd, wat ik best wel een lastige plek vind. Vandaar dat ik heb besloten heb in plaats daarvan met een USB-stickje te gaan werken. Laatst hadden ze bij MediaMarkt een aanbieding voor de Dane-Elec capless van 64gb. Hier past met gemak mijn hele cd-collectie en meer op. Daar zit muziek in!

Let your body drive...

donderdag 29 maart 2012

Geven en nemen

Vanwege ruimtegebrek en gebruiksongemak keek ik al een tijdje om naar een All-in-one printer. Nu gebruiken we een losse netwerkprinter en een scanner, respectievelijk acht en zes jaar oud. Tijd dus voor iets nieuws en na veel vijven en zessen kwam ik uit op de Canon PIXMA MG6250. Aanschafdatum: daags na ontvangst van het (UWV) vakantiegeld*. De geldkraan gaat in augustus aanstaande sowieso dicht, dan maak ik mijn derde jaar als werkloze/werkzoekende vol en moet ik andere bronnen aanboren.

Echter, deze week werd ik ontboden bij de directeur van Dierenbescherming Rijnmond. Er komt daar binnenkort een vacature vrij en men vroeg zich af ik daar de geschikte persoon m/v voor was. Na een gesprek van een uur was men er uit: ja! Vraagje: wanneer kun je beginnen? Enigszins beduusd stamelde ik: volgende week. En zo geschiedde. Ik ga werken op de meldkamer van de Dierenambulance Zuid-Holland Zuid. Daarnaast ga ik, maar nu dus betaald, door met opzetten van de nieuwe website en als dat af is ga ik me bezighouden met fondsenwerving. Last but not least wordt IT Support ook één van mijn taken. Dus.

Deze op termijn financiële meevaller wilde ik meteen omzetten in iets tastbaars, zodat ik spoorslags richting MediaMarkt reed om de nieuwe printer aan te schaffen. Als dank heb ik de oude overgedragen aan de Stichting Zwerfkatten Rijnmond, waar ik de gelegenheid kreeg om mijzelf middels vrijwilligerswerk in de picture te manoeuvreren. Vandaag nam ik, na een dag hard werken met Joke, met wie ik overigens in de meest recente nieuwsbrief sta, afscheid met een doos tompouces. Het waren twee fantastische maanden!


* Dat vakantiegeld is trouwens een sigaar uit eigen doos: ze houden 10% in om dat vervolgens in mei 'extra' uit te keren.

vrijdag 16 maart 2012

Voor- en tegenspoed

Tuinbanken zijn bij ons geen lang leven beschoren. Het klimaat werkt niet mee en de kwaliteit van de Gamma, Karwei en Praxis bankjes laat te wensen over. Zodoende kochten we vorig jaar bij Intratuin de Sangsong tuinbank, getimmerd van goedgekeurd Meranti. Dit bankje steekt constructief goed in elkaar. Dus geen grote boorgaten op plekken waar de meeste kracht wordt uitgeoefend (recht onder mijn billen, zeg maar). Dit jaar bezweek de bank in de voortuin, dus bij Intratuin Pijnacker een tweede gekocht, mede gefinancierd door de VVV-bonnen die we nog hadden liggen.

Het repareren van de Peus ging niet van een leiendakje. Volgens het Autoschadehuis had mijn assurantie-tussenpersoon geregeld dat er eerst expertise bedreven moest worden. Ik geen erg, maar de garagist sputterde tegen: dat is zeer ongebruikelijk als de auto All Risks (al riks volgens mijn vader) verzekerd is. Toch maar even gebeld met onderhavige tussenpersoon. Deze ex-collega wist het niet en wie het wel wist (een andere ex-collega) was vrij die dag. Dan het expertisebureau maar eens gebeld. Die gaf aan dat de verzekeringsmaatschappij er op had aangedrongen. Mevrouw liet ook merken niet gediend te zijn van onze bemoeizucht... Enfin, de inderhaast aangetreden expert schatte de schade op 2050€. Dit bedrag zou aan mij worden overgemaakt. Ook dit is zeer ongebruikelijk want ik heb 'Topherstel', wat inhoudt dat de auto echt gerepareerd moet worden bij een bepaalde garage in de regio. Later bleek dit dan weer op een misverstand te berusten en kon ik de Peus afgelopen maandagochtend vroeg ter reparatie aanbieden. Mijn inmiddels tot Bijbelse proporties gegroeide optimisme dreef me ertoe er van uit te gaan dat hij 's avonds weer klaar zou zijn. Helaas, ik kon hem pas woensdag ophalen. Woensdag werd ik gebeld dat het donderdag zou worden. Al die tijd reed ik in een Opel Corsa, een autootje waar ik mijn benen niet in kwijt kan. We denken er over kleiner te gaan rijden, maar nu twijfel ik een beetje. Wat een ruimte weer!

Afgelopen weken ben ik natuurlijk ook weer hard bezig geweest bij de Stichting Zwerf-katten Rijnmond, alsmede bij de Dierenambulance Rotterdam Rijnmond, waar ik mee ga helpen de nieuwe website te bouwen. Hierover later meer. Hieronder een impressie van een actie waarbij ik vijf gecastreerde katten moest terugbrengen naar de boerderij in Sommelsdijk waar ze gevangen waren. Er liepen daar ook kippen en varkens, toevallig twee van mijn favoriete dieren...

zaterdag 3 maart 2012

In dier voege

Begin januari dit jaar had ik het helemaal gehad. Ik moest in actie komen ander zou het helemaal fout gaan. Zodoende heb ik contact opgenomen met de Stichting Zwerfkatten Rijnmond of ze iemand (zoals ik) als vrijwilliger konden gebruiken. Dat konden ze! Ik ben natuurlijk geen vreemde voor ze, zoals je in het bericht "Een dagje uit van de stichting" kunt lezen.

Op 1 februari jongstleden ben ik begonnen. Momenteel is er een chronisch gebrek aan chauffeurs, dus daar ben ik mee begonnen. Ook het PC-park wordt nu door mij onderhouden, wat inhoudt dat ik alle PC's weer up-to-date probeer te krijgen. Aangezien de machientjes van respectabele leeftijd zijn, lukt dat wel maar heel langzaam. Tot overmaat van ramp crashte er één (toeval...), die ik vervangen heb door het exemplaar dat ik uit Portugal heb meegenomen. Via via had de stichting ook een HP Laser All-In-One op de kop getikt en die heb ik aan de praat gekregen en aan het netwerk gehangen.

Het draait natuurlijk om de zwerfkatten en daarvoor moeten we naar buiten. Ik ben maar een beginneling op dit gebied dus ik vergezel de doorgewinterde lieden achter het stuur of als bijrijder. Tot nu toe ben ik op pad geweest met Joke, Walther, Yvonne en Maaike. De eerste dag met Joke was gelijk bingo: een ren plaatsen in Pernis, een kat brengen naar het asiel in Spijkenisse, een kat ophalen in Hellevoetsluis en een locatie inspecteren in Zevenhuizen. Voor een vangactie zijn we gaan folderen in Feijenoord. Met Walther ben ik onder andere katten gaan brengen naar een boerderij annex manege in Berkel en Rodenrijs. Er waren net schapen op het ijs die vervolgens de stal werden ingejaagd waar wij net de katten aan het vrijlaten waren, net Wild West... In Heerjansdam plaatsten we een vangkooi bij mensen thuis die daar een kat in de garage opvingen maar zich niet door hen liet vangen. De volgende dag was het raak.

Ook met Maaike heb ik vangkooien geplaatst, nu in Pendrecht. Daar lopen twee zwerfkatten waarvan we er één gevangen hebben, de andere laat zich niet zien. We keren wel meerdere keren terug op het plaats delict om te kijken of er al resultaat is of om het lokvoer te verversen. Verder brachten we twee katten naar Bleiswijk, waar ze bij een groentetransportbedrijf werden teruggeplaatst. Ze worden daar verzorgd door Ismaël, die als een kind zo blij was dat ze terug waren. Het leuke van dit werk is dat je ook contact hebt met de betrokken buurtbewoners.

Met Yvonne ging ik eerst een kat ophalen die door een vrouw in haar toilet was opgesloten, ze had hem daar met voer naartoe gelokt. Probeer hem dan maar eens te vangen! Ook moesten we een kuurtje brengen naar Crooswijk, waar een vrouw zich ontfermd had over een zieke kat. Met Yvonne bracht ik ook een overleden kat naar het crematorium in Ommoord. Dat was een minder leuke ervaring. We zouden de kat (in een zak...) in de koeling leggen, maar daar lagen ook dode honden, open en bloot. Daar schrok ik wel van.

Ik ben ongetwijfeld een aantal ritten en gebeurtenissen vergeten. Je bent de hele dag bezig en er moeten ook ad-hoc dingetjes geregeld worden, zoals het brengen van een vergeten laptop naar Ridderkerk, het ophalen van kattenvoer dat iemand overhad en aan ons schonk tot het tanken van diesel voor de bus en de bestelwagen.

De stichting ressorteert onder Dierenbescherming Rijnmond en die zoeken ook mensen. Ineke, de directeur van de stichting, heeft mij daar voorgedragen en ik heb een gesprek gehad. Deze maand ga ik meewerken aan de bouw van de nieuwe website, waarbij de nadruk in eerste instantie zal liggen op de pagina('s) van de Dierenambulance. In dier voege ga ik ook stage lopen bij de meldkamer en de ambulances, waarbij ik niet uitsluit dat ik, als de website klaar is, daar blijf plakken...

zondag 11 september 2011

Breuk

Als het goed is weet je nog waar je was op 9/11/2001. Ik zeker. In het voorafgaande voorjaar had Carla het lumineuze idee opgevat een hortensia te verplaatsen. Aangezien zij een vertegenwoordigster van het zwakke geslacht is, werd dat automatisch een klusje voor mij. No problemo dacht ik, toen nog in geen velden of wegen geteisterd door een hernia. Vol goede moed stortte ik me op deze herculische daad. Dat de struik diepgeworteld was, een detail. Na enig zwoegen kwam de hortensia los en kon een luttel aantal centimeters verderop weer geplant worden. Een paar dagen later stond ik te plassen en voelde een aangename gloed in de lies-streek. Onwillekeurig bevoelde ik de gloeiende plek en ontwaarde een bult. Ik moest die week toch voor controle naar de chirurg die  mijn linkerbeen van spataderen had ontdaan en die constateerde een liesbreuk. Aangezien er eerst nog vakantie moest worden gevierd, heb ik de breuk op 10 september 2001 laten behandelen.

Nadat ik was ingecheckt kwam er een verpleegkundige enig overtollige haargroei verwijderen, wat best spannend was. Daarna kon ik onder het mes. Normaal gesproken kun je dezelfde dag weer huiswaarts, maar op het moment suprême had ik geen gevoel in mijn linker been, niet toevallig dezelfde kant als waar de liesbreuk zich bevond. Ik kon er niet op staan, laat staan lopen. De behandelend chirurg moest er aan te pas komen en krabde zich achter het oor. Tja, soms raken we een zenuw, dus... Daar kon ik het mee doen. Ik moest de nacht ter observatie in het ziekenhuis doorbrengen, vergezeld van een oude baas die, na zijn heupoperatie, gedurende de nacht zeer vocaal zijn ongenoegen daarover de wereld instuurde. Voor de rest was de zaal waar ik lag leeg. 's Anderendaags was de gevoelloosheid verdwenen en bleek, na een second opinion, dat ik een overdosis plaatselijke verdoving had gekregen. Ik mocht dus naar huis.

Daar aangekomen zeeg ik neer in bed en werd op een gegeven moment door mijn schoonvader gebeld dat ik CNN aan moest zetten. De rest is geschiedenis. Vanaf datzelfde bed heb ik drie weken lang onafgebroken het nieuws gevolgd. Wat ik me aanvankelijk niet realiseerde was dat 295 van mijn collega's in het WTC waren omgekomen. Soms komt het wereldnieuws heel dichtbij...


maandag 27 juni 2011

Yoghurtijs of peperkoek

Positief voordeel van de baan-die-bijna-doorging is dat ik er het enthousiasme voor het fenomeen smartphone aan overgehouden heb, zodat ik er van de weeromstuit maar één heb gekocht. Hoewel, ik heb een Vodafone 0-uren-abonnement zonder internet. Laat dat internetten nu juist het leeuwendeel van de smartphone-kosten opleveren! Vandaar dat ik vandaag overgestapt ben op een Bel+Sms+Web-abonnement met een significant lager tarief voor internetten.

De Samsung Galaxy S kun je trouwens aan je PC koppelen en met het programma Kies er vervolgens allerlei data op zetten of afhalen v.v. zoals contacten, muziek, foto's video's et cetera. Één onderdeel is het upgraden van de firmware, zeg maar de enen en nullen die je telefoon besturen. Op een Androidtoestel betekent dit gewoon dat je naar een hogere Androidversie upgrade. In dit geval van 2.2 Froyo (Frozen Yoghurt) naar 2.3 Gingerbread (Peperkoek). Deze laatste versie was al voorgeïnstalleerd op de Samsung Galaxy S II maar nu dus ook op de Galaxy S (voor wie dat wil) en is de hoogste versie tot op heden.

vrijdag 24 juni 2011

Graag of niet

Het begint op te vallen: telkens als wij iets negatiefs hebben meegemaakt (dit keer het niet doorgaan van mijn droombaan) gaan we naar Hellevoetsluis, het dorp waar we geboren zijn. Vooral de oude vesting met haar haven, historische gebouwen als de vuurtoren, en het Haringvliet oefenen een onweerstaanbare aantrekkingskracht op ons uit. Zoals altijd parkeerden we bij Aquarius, ingeklemd tussen het kanaal door Voorne, het Haringvliet, de haven en de Vest, waarin honderden ganzen zwommen. We liepen richting de plek waar het Marinehospitaal stond en waar een nieuw gebouw zal verrijzen. De muur van het belendende pand, het Admiraliteitshuis, is netjes gerestaureerd. Met de oude VW kever op de voorgrond levert dat een onverwacht nostalgisch plaatje op.

We liepen door over de gerestaureerde brug naar de Westkade, richting vuurtoren. Het 'kleine strandje' zoals wij dat sinds mensenheugenis plegen te noemen, is onlangs op de schop gegaan en geschikt gemaakt voor verantwoord toerisme. Het is mooi weer, met een flinke bries en Hollandse wolkenluchten.

Op de terugweg zien we aan de Westkade een pand te huur staan. Ooit, hebben eens gezegd, keren we terug naar Hellevoetsluis, maar dan wel in het vestinggedeelte. Zou het lot ons nu al hierheen voeren? We raken enthousiast. Het is weliswaar een klein huis, maar de locatie is schitterend. We besluiten, als het significant goedkoper is dan ons huidige huis, het erop te wagen en fantaseren op de terugweg wat we allemaal moeten doen en laten om deze droom uit te laten komen. Carla zoekt op Funda en ontdekt de huurprijs.... 1265€, ruim het dubbele van wat we er voor over hebben. Kijk, zó graag willen we nu ook weer niet!
Anno fifties

vrijdag 27 augustus 2010

In de schoot geworpen

Onlangs ontving ik onverhoeds een brief van het GBF, de Grafische Bedrijfsfondsen. Het bleek dat ik, na 16 maanden gewerkt te hebben bij Sijthoff Pers in 1978/'80, recht heb op pensioen. Het is echter zo weinig, dat het volgens de geldende mores afkoopbaar is en in één keer kan worden uitgekeerd. Of ik daar mee akkoord ging. Dacht 't wel! Het bedrag is ongeveer een maandloon (lees: WW) en is als zodanig zeer welkom. Na overleg met Carla heb ik besloten er een laptop voor te kopen.

Eigenlijk begint de ellende dan pas goed. Je wordt tegenwoordig doodgegooid met laptops, notebooks, netbooks, iPad's en ga zo maar door. Momenteel heb ik twee gewone PC's en een Netbook. De reguliere PC kan nog wel een paar jaar mee. Op zolder staat de oude die door Mariska nog een paar jaar is gebruikt. Deze wordt binnenkort per Peus verscheept naar Lissabon, alwaar Laura een filiaal van de familie lijkt te gaan opstarten. De Netbook is een leuk dingetje, maar voldoet eigenlijk niet. Te klein, te traag. En Carla, ja die gaat als een speer tegenwoordig. Met haar zwerfkattenregistratie en Facebook, ik moet vaak een nummertje trekken om achter de PC te mogen zitten.

Vandaar: een laptop, liefst een volwaardig systeem. Ik weet het, ik ben kieskeurig, maar ik wil het goed doen. Het gros van de laptops heeft een 15,6" beeldscherm. Dat vind ik te klein, bovendien kun je dan geen HD weergeven (= 1920 x 1080 beeldpunten). 17" is weer te groot: het toetsenbord is even groot als in een kleiner systeem en dat gaat er al snel lomp uit zien. Het mooiste is 16,4", met LED achtergrondverlichting en matte afwerking. Ik wil mezelf niet zien!
 
Verder Blu-Ray Disc™, Bluetooth® voor de broodnodige communicatie met muis en telefoon en snel draadloos netwerk voor als XS4ALL met een snellere modem/router op de proppen komt. Met deze eisen kom je eigenlijk automatisch uit op de Sony VAIO* F-serie. Deze zijn in dealerland echter dun gezaaid en dan ook nog met een klein assortiment. Gelukkig heeft Sony een webwinkel à la Dell, waar je niet alle modellen maar wel de E- en F-serie zelf kunt samenstellen.
 
Na enig (lees: heel erg veel, zeg maar tot vervelens toe) gepuzzel ben ik op de volgende configuratie (F12X5E) uitgekomen, gebaseerd op de VAIO F12Ze/BI:

  • Intel Core™ i7-720QM, 1,6GHz
  • Legitieme Windows® 7 Home Premium NL
  • Premium Black afwerking
  • 320 GB Serieel ATA (7200 rpm)
  • 4 GB 1333MHz DDR3 SDRAM
  • Blu-ray Disc™ player
  • 41,6 cm LCD, 1920x1080, camera
  • NVIDIA® GeForce® GT 330M 1GB
  • HDMI(TM) uitgang
  • Draadloos LAN + Bluetooth
De oplettende lezer zal zien dat de laptop met een HDMI-kabel op de Sony Bravia TV kan worden aangesloten als Blu-Ray speler! Kan het mooier? Een leuk designdetail is dat rechts de aan/uit-knop en links netsnoeraansluiting in het scharnier is verwerkt. Dat vind ik nou mooi. Ik kan bijna niet wachten. Zal wel moeten, het geld is nog niet binnen en over bestellen gaat ook een kleine vier weken heen.
 
 *VAIO staat voor Visual Audio Intelligence Organizer. Het logo stelt zowel analoge golven (VA) als digitale enen en nullen (IO) signalen voor. Het apparaat moet dan ook de perfecte integratie van analoge en digitale media belichamen. Volgens mij gaat dat lukken. Een collega van mij had er jaren terug één, maar noemde dat hardnekkig een VA10, een begrijpelijk misverstand. Mijn collega Aad en ik, destijds werkzaam op de Helpdesk, moesten daar erg om lachen. Dat waren nog eens tijden...