Bestemming bereikt

Ruim vijf jaar heeft Tomtom me als een soort elektrische Mozes de weg gewezen door de asfaltwoestijn. Daar kwam abrupt een eind aan toen ik de met een prijswinnend multifunctioneel touchscreen uitgeruste Peugeot 208 aanschafte. TomTom werd welwillend afgestaan aan Mariska, die daarmee in haar Alfaatje Rotterdam onveilig maakte. Tot vandaag, want zij heeft hem vanwege de hoge kosten van de hand moeten doen. Om allerlei rompslomp te voorkomen is het twaalf jaar oude beestje via de ANWB Autoverkoopservice verkocht. Helaas kreeg ze er niet veel meer voor, maar het vooruitzicht honderden euro's aan APK, reparaties en benzine niet uit te geven, maakt veel goed.

De Alfa in betere dagen en gezelschap

De auto werd in ontvangst genomen door Hertz in het Groot Handelsgebouw aan het Weena. Na overhandiging van Kentekenbewijs Deel I en I B, alsmede, en nu komt het, Deel II, kan na een korte inspectie de transactie worden afgesloten. Alleen had mevrouw Deel II thuis laten liggen, geheel onwetend van het belang ervan. We zijn dus maar braaf, op de laatste druppels benzine, dit deel nog even op wezen halen. Hierna was het gauw bekeken en kwamen zelfs nog extra gebreken aan het licht, wat de opluchting van de verkoop alleen maar verhoogde.

TomTom heb ik inmiddels ook verkocht, voor de helft wat de auto opbracht.

Witgloeiend

Vandaag moest ik voor controle naar de podotherapeut. Ik heb erg veel steun aan mijn zolen en dat bleek ook uit mijn nieuwe voetafdrukken, bijna normaal. Alleen de rechtervoet moet nog iets hoger afgesteld worden en die zool kreeg dan ook een klein verhoginkje. De bovenkant werd nu ook afgewerkt met een laagje leer. De peut constateerde ook dat mijn rugspier ter linkerzijde wat verkrampt is (op de plaats van het hernialitteken). Ik kreeg een tijgerbalsemstift mee om dat euvel te verhelpen. Nu loop ik licht geurend en plaatselijk gloeiend door een witte wereld.

Ik reed meteen door naar Mariska, waar ik vanavond zou eten omdat Carla met collegae uit eten ging. Door weers- en familie-omstandigheden ging dat alsnog niet door, dus kwam zij na haar werk ook deze kant op. Gisteren belde Mariska met de mededeling dat haar auto niet vooruit te branden was. Ik ging dus even kijken wat er aan de hand was en wat ik al dacht: handrem vastgevroren. Dat wordt dus wachten tot het gaat dooien.

 

Het was nog vroeg en om de tijd te doden ben ik het obligate rondje door Rotterdam gaan sneeuwschuifelen, langs Panini voor een panino vecchio, de MediaMarkt, waar ze in tegenstelling tot mijn vestiging wel de Onkyo CS-V645 hadden. Het is een heel mooi apparaat. Deze was in zilver en met boxen, ik wil de zwarte zonder die ook nog eens een stuk goedkoper is. Hierover moet ik nog met Carla modderworstelen.

Ik kocht wel twee cd's ter vervanging wegens digitaal geremasterd: Déjà vu van CSN&Y en Stationtostation van David Bowie. Plato had voor de verandering niets van mijn gading, maar Meijer & Blessing des te meer. In de modelautoramsj ontdekte ik onder-/achteraan diverse Peugeot bestelwagens met reclameopdruk en -smuk. Vorig jaar verraste Carla mij met een Knorrmobiel, in dezelfde serie kocht ik nu de volgende bestelwagentjes:

Peugeot 203 Fourgeonette
'Lait Mont Blanc'



Peugeot 203 Fourgeonette
'Cachou La Jaunie'

Peugeot 404 Break
'Mapa'

Eénmaal terug grillde ik een maiskippetje dat ik op de heenweg bij de poelier had gescoord, met sla, garnaaltjes en rivierkreeftjes en pofaardappels. Dat was weer eens ouderwets lekker!

Door naar de volgende ronde

Deze week is het op de kop af een jaar geleden dat Laura, mede namens Mariska, een Alfa Romeo 145 uit het jaar nul (2000) kocht. Dus was het deze week ook: APK! Op mijn aanraden doen ze dit, gecombineerd met een kleine beurt, bij merkdealer Fivan in Capelle aan den IJssel. De dames hebben hier geen tijd voor, dus was ik de klos. Deze mijlpaal werd enigszins met afgrijzen tegemoet gezien. Helemaal niet nodig, zo bleek, want het karretje kwam met glans door de keuring. Alleen de remleidingen voor vertonen droogtescheurtjes, maar niet genoeg om afgekeurd te worden. We laten het wel nog deze maand repareren. Veiligheid voor alles!

Terug naar de kust

Een tijdje geleden hadden we de agenda's getrokken voor een dagje Cadzand-Bad. Vandaag was voorlopig de enige dag dat we allemaal konden. Laura wilde de Alfa weer eens uitproberen, dus daar gingen we mee. Ik reed heen en Laura terug. Mariska en Carla achterin. Het is een ontzettend lekker karretje om in te rijden. De laatste keer dat we gingen was er een tractor pulling. En ja hoor, vandaag dus ook. We stonden voor de poorten van Cadzand in de file. Gelukkig weet ik de weg, dus we reden om via Retranchement, een vestingstadje aan de Belgische grens. In W.O. I was Carla's opa hier nog gelegerd. Parkeren kan er een crime zijn, zeker met zo'n festijn in de achtertuin. Gelukkig wist ik een ietwat verborgen parkeerterrein waar nog precies één plekje vrij was. Daarna liepen we de Boulevard op. Het is een kneuterige bedoening, maar dat maakt het juist zo aantrekkelijk. We reserveerden meteen in l'Ambiance. Aan het eind van de boulevard de duinen op en dan zo via de duinen terug naar het haventje. 

Er heerst een lieveheersbeestjesplaag, die beesten zijn kennelijk allemaal op zoek naar een partner. Na het haventje lopen we via het strand weer helemaal terug. Carla vindt zowaar een haaientand, op een plek waar je het niet verwacht, voorbij de vloedlijn (richting duinen dus). Het is niet heel druk, hoewel het best mooi weer is. Er wordt schoorvoetend gezwommen, hoewel het meer op extreme pootjebaden lijkt. We drinken wat in een strandtent waar de lieveheersbeestjes gezelschap krijgen van een horde wespen. Heel irritant.

 

Verder maar weer langs het strand. Laura vindt ook een haaientand. In de verte horen we het gepull der tractors, wat ons toch nieuwsgierig maakt. Wij erheen, maar niet nadat we een ijsje gescoord hebben. Van het pullen is niets te zien, maar des te meer te horen. Wat een pleurisherrie! Erg milieuvriendelijk of zelfs maar nuttig is het ook niet. En in plaats van 'stoere' countrymuziek hoor je André Hazes, met zijn sentimentele gekweel. Via het dijkje achter het dorp liepen we weer terug. Inmiddels zijn we behoorlijk moe, dus we gaan voortijdig op het terras zitten. Nieuw voor mij is dat ik nu een BOB heb, dus ik kan lekker, om te beginnen, een halve liter pils nemen. Het eten is voortreffelijk en beslist niet duur. We kunnen er weer een paar jaar tegen!

·· op de I

Zoals ik in het bericht 'Voorjaarsschoonmaak' al aankondigde, zijn deze week diverse puntjes op de I gezet. Donderdag werden de matjes bezorgd, ze zien er erg goed uit. Vandaag hebben we ze in de auto gelegd. Afgelopen donderdag heeft Hendrik inderdaad de radio ingebouwd. Vandaag hebben Laura en ik de stations ingesteld en de Bluetooth-functionaliteit getest. Handsfree bellen werkt perfect en er zit zelfs een afstandsbediening bij! Gisteren heeft de Alfadealer in Capelle aan den IJssel de boordcomputer gereset en na een proefrit weer uitgelezen. Het bleek een defect relais te zijn, wat op zich goedkoop is, maar het arbeidsloon loog er niet om. Maar, better safe than sorry!

Voorjaarsschoonmaak

Gisteren begon de meteorologische lente. Laura en ik gingen dat heuglijke feit luister bijzetten: de Alfa Romeo onderwerpen aan een flinke schoonmaakbeurt. Bij aankoop viel al op dat de auto best wel schoon en netjes was, zowel van binnen als van buiten. Maar ja, een auto wordt pas eigen als je hem zelf schoongemaakt hebt. Dus matjes er uit en Laura stofzuigen maar. Ik zeemde de ramen aan de binnenzijde, alle plastic oppervlakken en dashboard schoongemaakt en met Cockpit Shine ingewreven. Toen was de buitenkant aan de beurt: vogelpoep verwijderd (Laura had de auto heel handig onder een boom geparkeerd...) en de lichtmetalen velgen met Ultravelgenreiniger ingespoten. Toen op naar de wasstraat. Eerst inzepen met de hogedrukspuit. Er kwam heel wat verborgen vuil uit gaten en kieren. Antenne er af (dit keer wel) en dan een wasbeurtje nr. 4 er overheen. Daarna de bandjes (ook de reserveband) opgepompt en ingespoten met No Touch, daar gaan ze mooi van glimmen en zijn dan gelijk beschermd tegen die vervelende UV stralen, want daar drogen ze van uit.

Toen we weer thuis waren hebben we matjes besteld bij Matten-online.nl. Dit is geen vechtsite zoals de naam doet vermoeden! Daar kun je voor elk type auto matten op maat bestellen. Niet duur en nog thuisbezorgd ook. Deze week worden nog de puntjes op de I gezet: als het goed is bouwt Hendrik de radio in en de Alfadealer moet de computer nog uitlezen, het lampje van de brandstofinspuiting blijft branden. Dit is (desgevraagd) niet ernstig maar wel vervelend.

Maiden voyage

Laura kon de Alfa op vrijdag de 13e ophalen. Dat beloofde niet veel goeds. Er moest trouwens eerst nog een boel geregeld worden. Verzekering, kenteken op naam zetten en een parkeervergunning regelen. Dat laatste zou wel eens twee weken kunnen gaan duren, maar gelukkig kon ik de paperassen meteen meenemen, ware het niet dat eerst door haar persoonlijk het kenteken op naam moest worden gezet. Laura was ziek, dus dat moest even wachten. Donderdag is alles in orde gekomen.

Gisteren de auto opgehaald. Eerst even geld scoren bij de ING en toen op naar het Noordereiland, alwaar de Alfa reeds op de stoep stond te prijken. Na de nodige plichtplegingen konden we gaan rijden! We gingen met mij achter het stuur naar de Maasvlakte, waar je rustig kunt rijden. Afgelopen zondag hadden we met De Peus hetzelfde ritje gemaakt. Laura reed terug zonder problemen. Het is een pittig karretje. Laura wilde nog even langs haar werk op de Mathenesserlaan, maar je mag vanaf de Nieuwe Binnenweg niet links afslaan, dus we reden door. We raakten verzeild in de Maastunnel en zijn toen maar op huis aangegaan. Laura kijkt al uit naar alle ritjes die ze gaat maken. Binnenkort wordt de radio ingebouwd en er zijn al de nodige MP3-cd'tjes gebrand.

In mijn collectie auto's van Kuifje heb ik trouwens ook een Alfa en een Peugeot. Het zijn de Alfa Romeo Giulietta en de Peugeot 403 taxi, nota bene beide uit 'De juwelen van Bianca Casta-fiore'. Beide modellen stammen uit 1955 en hebben erg veel stilistische overeenkomsten, net als Laura en ik...

Update: Na twee dagen bleek dat de slang van de stuurbekrachtiging lekte. Dit is gelukkig, met originele onderdelen, gratis gerepareerd.

Alfavrouwtje

Na jarenlange Peugeotindoctrinatie gingen Laura en ik gisteren op jacht naar een autootje voor haar en Mariska. Laura had haar zinnen gezet op een Peugeot 106, of desnoods een Citroën Saxo, met hetzelfde DNA. Na een uitvoerige zoektocht op internet had ik een garage op het Noordereiland (in Rotterdam, niet Nieuw-Zeeland) gevonden. De gezochte auto stond helaas in het filiaal in Brielle (of all places). Wel hadden ze een Alfa Romeo 145, waar we meteen van gecharmeerd waren. Deze auto was iets boven budget, maar wel veel groter, zeer luxe uitgevoerd en, nouja, sexy. Gisteravond geskyped met Mariska en de voorgenomen aankoop voorgelegd, ze ging akkoord. Vandaag een proefritje gemaakt. Het rijdt lekker en voelt goed aan. Er wordt nog een APK en grote beurt uitgevoerd en er komt in ieder geval een nieuwe distributieriem in. Papsie koopt nog een autoradio met Bluetooth voor de arme schaapjes. Vrijdag is de grote dag, dan haalt Laura hem op. Ze kan bijna niet wachten, het "Alfavrouwtje"!