Weg van de snelweg

Met de takken over de sloot
©arla

Een van mijn Voorste Vaderen, Joris Florisz van Toledo [1620-1695], is geboren in Schipluiden. Een nietig dorp, nu ingeklemd tussen Westland, Delft en Vlaardingen. Destijds stond er een kasteel, Keenenburg, bewoond door Oranjegezinde edelen. Daar is nu weinig meer van over. Het staat langs de route die we vandaag liepen. De beschrijving is onduidelijk en na een valse start belanden we uiteindelijk in de polder Vockestaert, waar de beoogde A4 dwars doorheen gepland is. Aan alle kanten kun je de oprukkende steden zien, met als hoogtepunt de Rotterdamse skyline compleet met landende en opstijgende vliegtuigen. Het is schraal weer en er dreigt regen. Gelukkig blijft het droog. We lopen eerst richting Delft en buigen dan af naar Vlaardingen. Het is eigenlijk alleen maar weilanden wat de klok slaat.

Op de terugweg lopen we langs de Vlaardingsevaart. Jaren geleden hebben we hier in de Vlietlanden met de meiden een rondvaart gemaakt in een fluisterboot. Drie jaar geleden nog maakten we een wandeling in de aangrenzende Commandeurs- en Duifpolder: het Kerkepad waar Maarten 't Hart over schreef. Dit was nog in het pre-Toledo's pad tijdperk. Deze varkens zal dat verder worst wezen.



Veel gezien langs de kant van de weg


Foto 1 & 3  Canon PowerShot SX200 IS ©2010
Foto 2 Olympus Mju 300 ©2007

Stratenmakers

Gisteravond was ik een beetje aan het websuffen en uit verveling googlede ik mijn moeders familienaam Herlaar. Er kwamen aardig wat links tevoorschijn, waaronder die van de stamboom die teruggaat tot de 7e eeuw. Het blijkt dat de Herlaars en verwanten zoals Harlaar stammen uit Noord-Brabant. Mijn tak vestigde zich in de Alblasser- en Krimpenerwaard en trok later via Vlaardingen naar Brielle.

Op de foto de hele familie, volgens mij genomen ter gelegenheid van het 55-jarig huwelijk van opa en oma in 1956. Ik sta er uiteraard niet op, de rest van ons gezin wel.

Mijn opa Eliza Herlaar (1887) was stratenmaker maar zijn voorvaderen waren bijna zonder uitzondering (scheeps-)timmerman. Mijn vader werkte met/voor hem, al voor WOII, o.a. aan de Rijksstraatweg tussen Brielle en Hellevoetsluis. Opa overleed in 1958, een kleine twee maanden na mijn geboorte.

Onderste foto: opa Eliza, (uiterst links), ome Lies, tweede van links en mijn vader (uiterst rechts) aan het werk, ergens in Brielle, jaar onbekend maar best een tijd geleden.

Onthecht

Overmorgen, 1 april 2009, worden de hechtingen van de CTS-operatie verwijderd. Ook op 1 april , maar dan in 1572, verloor Alva zijn bril. Alva, meer precies Fernando Álvarez de Toledo, kwam in beeld toen ons gezin in 1967 naar Brielle (bril) verhuisde. Een klein jaar later vierde ik voor de eerste keer het 1 aprilfeest. Op deze foto, gemaakt op 1 april 1968, staat de vierde klas van de Ichthusschool in Rugge afgebeeld. Staand, tweede van rechts Celma, zittend, zesde van rechts Jan Willem en tweede van rechts ikzelf, allen behorend tot ons recente reünieclubje. Meester Aad de Ruiter is er ook bij, die onlangs nog meeschreef aan het boek '40 jaar Blaise Pascal - Een levend verleden', hij was daar later (ook mijn) docent Nederlands.

Eén van de eerste vragen die men mij stelde was 'stam jij af van Alva?'. Het antwoord daarop kon best gevaarlijk zijn, Brielle was tenslotte het epicentrum van het verzet tegen de 'Spanjolen' en de Watergeuzen waren ook bepaald geen lieverdjes. Ik zei dus naar waarheid dat ik het niet wist, hoewel ik het stiekem best stoer vond als het waar zou zijn. Van wie ik echt afstam ontdekte ik pas veel later. Een verre neef van mij, Piet(er Cornelis), houdt namelijk een stamboom bij van de familie. Piet is van de XIVe generatie, ikzelf ben van de XIIe generatie.

De stamboom gaat terug tot Jorino de Toledo (1568), een Spaanse Hugenoot die waarschijnlijk door Spaanse Inquisitie vervolgd werd en naar de Zuidelijke Nederlanden is gevlucht. Via Schipluiden, Pijnacker en Vlaardingen raken zijn afstammelingen verzeild op Voorne-Putten, waar ik geboren ben en waar nog zeer veel familieleden wonen.

 

Behalve mijn broers en zussen ken ik bitter weinig familieleden. Mijn vader zweeg er over, mijn moeder had het altijd over 'die boeren'. Daar kon ik het mee doen. We gingen wel eens naar ooms en tantes in onder andere Hellevoetsluis, Poortugaal en Oosterhout, maar daar kan ik me niet veel meer van herinneren.

Mijn opa (die ik overigens nooit gekend heb), was tuinder en keurmeester bij de groenteveiling. De oma van mijn vader had als meisjesnaam Snoeij, een geuzennaam die hij zichzelf in een jolige bui wel eens aanmat.