Oost West Go Best!

16 juni 2008 | Laura is weer vrij en om de tijd te doden gaan we met de bus naar Kerkyra. Met de auto is het een hachelijke onderneming. Het zijn luxe bussen met airco. Waar de bus stopt is een beetje een loterij. We staan natuurlijk verkeerd. Elena en Kimberly rijden ook mee, die gaan naar Paleokastritsa. Het is heet in Kerkyra. Ik wil sowieso het oude fort zien en daarna gaan we winkelen. Op weg erheen komen we langs het nieuwe fort, wat een lelijk ding is. Er is daar ook een markt, met groente, fruit en vis en bestelbusjes vol knoflook.

We lopen dwars door de stad naar het fort. Het fort is gigantisch. In tijden van oorlog bivakkeerden hier tienduizend mensen. Het uitzicht is weer om van te smullen. Je hebt overzicht over zee en de stad. We zien een vliegtuig opstijgen. De dames zijn ongeduldig dus we gaan winkelen, maar eerst een hapje eten bij MicMac (pal naast McDonalds). Het bier wordt in een bevroren pul geserveerd. Slechts één, want vannacht moet ik rijden. Kerkyra is zeer toeristisch ingesteld. Er zijn veel winkels, hele luxe, maar ook veel met toeristenprullaria. Leuk voor het thuisfront!

Ik zie de vierde en laatste Peugeot: een 304. We nemen de bus van 15.30 terug. Nog even douchen, colaatje drinken in de Beach Bar, eten en dan met de bus naar het vliegveld. Het gaat allemaal razendsnel en van de gevreesde chaos is geen sprake. Het afscheid is vrolijk. Ilona was mee want haar ouders komen vanavond. Zo lossen we elkaar af. Het vliegtuig is ruim en koel, wel een contrast met de heenreis. We landen om 01.15, Carla genoot van de lichtjes tijdens de landingsperiode van 30 minuten. De Peus opgehaald en planken naar huis. Carla denkt er over nog een keer te gaan...

Kat en muis

12 juni 2008 | Carla wilde graag naar het "muizeneiland" in de baai bezuiden Kerkyra. Om daar te komen is nog een hele klus, want je moet helemaal om het vliegveld heen en dan naar het dorp Kanoni. Ook hier schiet de bewegwijzering weer tekort. We parkeren in Mon Repo en lopen het laatste stuk. Het is een tochtje langs opgravingen, zeer oude panden en vakantiewoningen. Het muizeneiland wordt vergezeld van een kerkje op een eilandje genaamd Vlacherena. Het is piepklein met als nevenactiviteit een prullaria- en souvenirwinkeltje.

 

We zien een schattig kattengezin, met zes kittens. Ze zien er weldoorvoed uit. Als we een tas hadden zouden we ze allemaal meenemen! In het kerkje brandt Carla een kaarsje voor hen die niet meer onder ons zijn. Eenmaal buiten beklimmen we de berg en gaat lunchen in het restaurant aldaar. We hebben uitzicht over het vliegveld, maar er is nauwelijks vliegverkeer vandaag.

Op de terugweg zie ik toch weer een Peugeot, een 305 Break. Op weg naar huis rijden we even langs het paleis van keizerin Sissy. Het is 7 euro toegang, dus dat doen we maar niet. Carla was hier vorig jaar al en mij lijkt het niet zo boeiend. Terug in het hotel zijn we gaan zwemmen. Er zijn een paar wolkjes, dus niet zo warm. Laura had piratendag vandaag en komt na afloop even buurten met Elena. We eten gezamenlijk met alle meiden. Ik ga nog een staartje Kroatië-Duitsland kijken en de dames gaan naar de Griekse Avond. Nog even foto's kijken en dan slapie doen...

Vrijdag de dertiende | Vannacht heeft het hevig geonweerd met harde regen. Wij hebben er alleen niets van gemerkt. Het blijft de hele dag wisselvallig. We gaan er op uit en doen eerst Gardiki aan. Dit is een Byzantijns fort uit de 13e eeuw, bijna 800 jaar oud dus. Het is eigenlijk een stenen muur om een rots heen. Eromheen liggen agrarische bedrijfjes. We zien een paadje uitgesleten door... mieren. We rijden in noordelijke richting. In de olijfgaarden zijn netten opgestapeld. Als het oogsttijd is worden deze uitgespreid om de olijven op te vangen. We rijden verder noordwaarts via allerlei bergweggetjes en belanden uiteindelijk in Pelekas, een onaanzienlijk kuststadje. Bezienswaardig is wel de Keizerstroon met uitzicht over zee. Het wordt slecht weer en we spoeden ons huiswaarts. Na een fikse bui gaan we wandelen richting Mesonghi, alwaar een contingent Duitsers op leeftijd van een welverdiende vakantie genieten (don't mention the war!). Eenmaal terug even loungen in de bar op het strand, daarna een voorstelling van Fleur (Laura) en Floor (Nathalie), een soort clownsact. Na het eten alvast in de stemming komen bij Italië-Roemenië. Ons buurjongetje voorziet iedereen  met schmink van vlaggetjes op wangen en voorhoofd. Vanavond moet het gebeuren!

Tour de Corfu

Vandaag is Laura vrij en maken we ons op voor de Tour de Corfu met de Polo. Einddoel is Sidari en we rijden via de oost- en noordkust. Eerste stop is Gouvia. Het is bloedheet en we brengen een bezoekje aan Andreas, de arts waar Laura vorig jaar veel mee te maken heeft gehad. Andreas is een hele aardige kerel, hij maakte ijskoffie voor me. Ik dronk het alleen achter elkaar op, wat niet de bedoeling is. Gouvia is heel toeristisch en toch pittoresk. De baai is schitterend. Er staan oude en nieuwe ruïnes. Er wordt hier gebouwd, maar vaak stopt het als het betonnen skelet af is. Het schijnt een belastingtruc te zijn. Op weg naar Kassiopi moeten we dwars door Kerkyra, de hoofdstad van Corfu. Het is een druk en chaotisch stadje en gelukkig zijn sommige doorgaande straten opgebroken. Dit zorgt voor de nodige rustmomenten. We overleven het en verderop stoppen we even om van het uitzicht te genieten. Boven Kerkyra zien we een enorme bui. Later horen we dat het een flinke storm was.

 

Wij spoeden ons naar Kassiopi. Dit is een alleraardigst vissersdorpje met jachthaven. We eten wat op een terras aan de baai. Het is heerlijk en echt niet duur. We maken ook nog een wandelingetje over het pad land de baai. Ik spot een naaktrecreante die zich veilig waant in de beschutting van het struikgewas. Papparazo Leo heeft er een sappig fotootje van gemaakt. Helaas bedekt het gebladerte het belangrijkste deel van mevrouw heur bilpartij. Er zijn meer doorkijkjes waar nog foto's van zijn gemaakt. Zee en lucht zijn blauw en ook de wolkpartijen zijn schitterend. 

 

Sidari is Laura's 'thuis'. Ik vond het wat minder, een beetje kalig. De stranden et cetera zijn wel weer mooi. Beroemd is "Canal d'amour". Als je erdoorheen zwemt ontmoet je de liefde van je leven. Ik waag het er niet op. De restaurants hebben allemaal (overdekte) terrassen aan de zeekant. We zijn gaan eten in de B.E.D. Bar (Beverage, Entertainment, Dining). Ik neem mixed grill, wat een bord met minstens 1 kilo gegrild vlees oplevert. Ik vreet het allemaal op. Helaas uit e.e.a. zich in een opzwellend buikje. Volgende week balansen! De weg terug voert door de bergen. Een waar Walhalla voor diegenen die van jakkeren door bochten houden. Ook Koos Spee zou hier een natte droom van krijgen, want Corfioten hebben het niet zo op de verkeersregels, hoewel het nooit gevaarlijk wordt, eerder vermakelijk.

's Avonds zit Carla er doorheen, maar ik ga met de meiden Voetballen Kijken bij "Harry & George's", een alternatieve kroeg annex cocktailbar. Het is erg gezellig, mede geholpen door de pinten Mythos. De Doelpunt/Mythoscoëfficient is 1:1. Thuis nog even de samenvatting gekeken (in de kroeg stond Metallica c.s. op 9) om nog wat commentaar te vernemen. Moe maar voldaan val ik in slaap...