Texel 2026

 

De overtocht

Oudeschild

De Waal

Fietstocht

Autotocht

B&B de Pastorie

Texel 2017

Te kust en te keur

Mees & zoonen...

30 mei 2011 | Wie net als wij maar geen genoeg van Texel krijgen, leze verder! Hoewel we pas om 15.00 uur in Hotel De 14 sterren verwacht worden, vertrokken we al om 11.00 uur. Het is prachtig reisweer en we spoedden richting Den Helder. Op de site van Texels Eigen Stoomboot Onderneming (TESO) had ik al een kaartje gescoord. Je kunt dan meteen doorrijden om vervolgens een half uur te wachten… Op Texels grondgebied was het meteen file, die na een tijdje als vanzelf oploste. Ons hotel vormt samen met De Worsteltent de ideale plek om vakantie te houden. Het is het mooiste plekje van Texel, aan de Rozendijk ingeklemd tussen bos en weiden. Twee huizen verder woonde Jan Wolkers. Bij het inchecken werden we meteen getrakteerd op een nest pimpelmezen dat uitvloog.

Het was nog vroeg en mooi weer dus we sprongen op de huurfietsen en reden over de Hoge Berg en het Skillepaadje richting Oudeschild. Het plan was bij Veronica kibbeling en RAS-patat te gaan eten, maar helaas. Veronica, inmiddels in een nieuw pand (in plaats van een houten keet) is maandags gesloten. Bummer…

Geen nood, bij Vispaleis en rokerij van der Star kun je ook heerlijk vis eten. Carla nam sliptong en ik natuurlijk kibbeling, met een Skuumkoppe wel te verstaan. Op straat een authentiek Texels verkeersongeval: een vrouw met haar scootmobiel die moest uitwijken omdat ze door een fietser werd gesneden en een geparkeerde SUV ramt. Scootmobiel 0 – SUV 1. Van der Star bracht partijen een kopje koffie. Wordt het toch nog gezellig! Daarna met loden benen richting Den Burg. Het is 17.00 uur en het begint al te betrekken. Via een omweg raken we weer bij het hotel verzeild waar ik de laptop aan het internet probeer te krijgen, zonder resultaat. De helpdesk annex ober/kelner komt er ook niet uit en ik suggereer om de router te resetten. Dat helpt. Internetten kost echter 3€ per uur, per sms te betalen en dat vind ik te gortig. Onze avondwandeling wordt opgesierd door een gestaag regentje, wat de hele nacht doorgaat.

31 mei 2011 | Ontbijt op bed! Bijna dan. Het wordt rond 09.00 uur bezorgd en is lekker maar overvloedig. Wat we niet op kunnen gaat mee als lunch. Wegens de regen gaan we met de Peus naar Den Burg. Het is markt. Dachten we. Het seizoen is nog niet begonnen, dus niet alles loopt zoals we verwachten. Het is wel een goede gelegenheid Den Burg eens helemaal uit te kammen. Voordat we naar de vuurtoren gaan halen we de picknickmand op die ook in het arrangement zit. Het is inmiddels droog en de vuurtoren lonkt. Gebouwd eind negentiende eeuw en in 1948 voorzien van een mantel die de toren dikker en ook hoger maakt. Binnen kun je gewoon door de tussenliggende ruimte lopen! Bovenin blijkt het een stiltegebied te zijn, we mogen niet schreeuwen. En dat terwijl de F16's je om de oren vliegen!

Na de vuurtoren gaan we naar de Schorren om te picknicken. Je kan er alleen niet met de auto komen en het is best ver lopen met zo'n mand. Het waait behoorlijk aan de waddenkust dus we eten de sandwiches zalm en rauwe ham onder de achterklep van de Peus. In de Cocksdorp wippen we even bij het Vogelinformatiecentrum binnen, waar we geïnspireerd door de pimpelmezen een mezenkastje kopen. Daarna rijden we helemaal naar de zuidkant van de Schorren. Als we onderaan de dijk teruglopen ontdekken we het nieuwe natuurgebied Utopia, genoemd naar de boerderij die daar staat. Het is begin mei geopend, maar het is er al een drukke bedoening met al die vogels. Een vogelaar ter plaatse had zelfs de Noordse kwikstaart gezien. Wìj zien kluten met kuikentjes. Een ander zeldzaam diertje dat hier leeft is de Noordse woelmuis, ook wel zeemol geheten, vanwege zijn driftig graafgedrag. Ter afsluiting van de dag eten we het verrassingsdiner in de Worsteltent, wild zwijn.

1 juni 2011 | Het is inmiddels zomerweer en we springen op de fiets. We rijden langs Tyeslemore, waar we met de meiden een aantal malen vakantie hebben gevierd. De ponies hebben plaats gemaakt voor alpaca's, die er als lama's met een verstandelijke uitdaging uitzien. Zeker als ze partieel geschoren zijn en hun zinnen op de voortplanting hebben gezet (zie foto helemaal onder). Volgende stop is de Waal, een boerendorpje waar we een kopje koffie drinken op het terras van Rebecca.

Via Oudeschild, waar we even bij aan de monding van de haven vertoeven, rijden we terug over het Skillepaadje. Op één van de Weezenputten eten we een broodje, waarna we via de Zuidhaffel en Driehuizen terugfietsen naar het hotel. Na een kopje thee gaan we er met de auto op uit. Eerst naar het strand, paal 12. Het is bijzonder fraai weer en het water is helder en blauw. Na een glaasje limo in de strandtent rijden we via Den Hoorn, 't Horntje, (weer) Oudeschild naar Oosterend voor een kleine stadswandeling. Terug in het hotel drinken we een wijntje op het zonovergoten terras en 's avonds eten we weer in de Worsteltent.

2 juni 2011 | De laatste dag. We moeten om 11.00  uur het hotel uit maar we zijn om 10.00 uur al vertrokken. Voor we op de pont stappen gaan we naar de Slufter. We hebben tijd genoeg. Je kunt wel merken dat de vakantiegangers toegestroomd zijn. Het is druk op de weg, veel Duitsers en Belgen.

We lopen helemaal naar zee, wat we nog nooit gedaan hebben. Het is nog steeds prachtig weer en het afwisselende landschap in zo'n klein gebied is fascinerend. Na een terrasje gepikt te hebben kopen we nog even echte Texelse aardbeien en gerookte vis voor 's avonds. De boot naar Den Helder is bijna leeg maar aan de overkant staat een kilometers lange file voor de boot naar Texel. De moeite waard...

Je verwacht 't niet...

Wad een eiland!

We gaan binnenkort weer eens met ons vieren een lang weekend naar Texel. Dat is ons, via Sinterklaas, door de meisjes aangeboden als beloning voor al onze inspanningen de afgelopen twee decennia. Nog weer twee decennia eerder ben ik ook al eens op Texel geweest, al was ik dat glad vergeten. Carla vond echter een oude foto waarop ik sta met mijn vader, moeder en tante Mien. Op de achterkant staat geschreven 'zomer 68 Texel'. Oom Gerard heeft de foto gemaakt, ergens op Texel. Zij woonden in Den Helder en wij logeerden daar. Op de achtergrond onze Citroën Ami6 Break, destijds de voiture du jour.

In juli 1994 gingen we met Carla's vader twee weken bivakkeren in een heel luxe vakantiehuis op vakantiepark De Krim nabij De Cocksdorp. Het had een ligbad en zelfs een sauna! Opa ging met de auto en alle bagage, wij gingen met de trein. Totale reistijd 6 uur! We vonden het allemaal reuze spannend, vooral de overtocht met de veerboot. Als je eenmaal op die boot staat bèn je eigenlijk al op Texel. Het park is echt op kinderen ingesteld: zwembad, kinderanimatie (Kareltje Krim) et cetera. Laura is op 11 juli jarig en dat hebben we daar dan ook gevierd. Als verrassing kwamen Hannie en Helmut langs, maar Laura vond dat heel gewoon. Laura en Mariska gingen ponyrijden en daarna vliegeren op het strand. Helaas kreeg Laura die week erge oorpijn en we zijn met haar naar de dokter geweest die een middenoorontsteking constateerde, dat gelukkig vrij snel doorbrak. Ze kreeg een kuurtje mee. Vakantie op Texel is niet compleet zonder een bezoekje aan Ecomare, dus daar zijn we ook geweest. Laura mocht niet zwemmen dus zijn we met ons tweetjes, Laura achterop, een eind gaan fietsen naar De Schorren terwijl Carla en Mariska gingen zwemmen. Mariska is nog een keer gevallen naast het zwembad en is zelfs even buiten westen geweest. Andere uitjes waren de kermis in De Koog en een bezoekje aan De Noordkroon, een schapenboerderij waar opa nog een enorme bloempot op het parkeerterrein omver reed. Voor de gelegenheid kwam tante Marjan uit Den Helder langs. We zijn natuurlijk een paar keer naar het strand geweest en hebben ook nog naar het WK voetbal gekeken. Op een avond, we hadden al gegeten, kwamen Hannie en Helmut langs om nog even uit eten te gaan in een strandtent. We waren op de fiets dus al weer hongerig toen we in De Koog aankwamen. Op de terugweg, vlakbij de camping waar zij verbleven, was het zo donker dat ik een paard dat in de berm stond te suffen niet opmerkte en bijna over zijn hoeven reed.

In 1996 gingen we weer, nu naar een klein bungalowtje op Tyeslemore langs de Pontweg halverwege Den Burg en De Koog. Eigenaar Voskuil is een verdienstelijk tekenaar. Dit keer gingen we ook met de trein maar de bagage werd ver- en bezorgd door de bagageservice van de NS. Op Texel huurden we fietsen. Bij de bungalow waren allemaal pony's en de meisjes waren daar de hele dag mee bezig. Naast de obligate bezoekjes aan Ecomare en De Noordkroon zijn we ook naar Oudeschild geweest, waar we bij het Vispaleis een heerlijk visbuffetje scoorden om thuis lekker op te peuzelen. We zijn daar in de loop der jaren ettelijke malen terug geweest. Bij de Wezenputten werd een historisch spel ten beste gegeven over de VOC, die daar water innam. We zijn naar De Slufter geweest en ook weer een paar keer naar het strand. We hebben namelijk altijd goed weer! We sloten af met een dinertje in De Worsteltent, waar we vanaf die tijd elke keer wel geweest zijn. Op steenworp afstand woonde Jan Wolkers.

In 1997 en '98 zijn we weer naar Tyeslemore geweest. In '97 waren Aad en Lia er ook bij, zij logeerden in een appartement in De Koog. We hebben heel wat afgefietst. Tijdens zo'n fietstocht brak de achteras van mijn fiets en moest ik in het centrum van Nergens (lees: het gehucht Oost) bij iemand aanbellen om de fietsverhuurder te waarschuwen. Ik moest mijn schoenen uittrekken, want mevrouw had net gedweild. De fietsverhuurder kwam een tijdje later met een vervangende fiets. Naast de bekende pleisterplaatsen zijn we dit keer ook met de boot op Garnalen- en Robbentocht geweest op de Waddenzee. Je verwacht het niet, maar dat is ook in de zomer stervenskoud! Laura trok de hele tijd op met een Duits jongetje, Pascal genaamd. Hij was ongeveer drie jaar en je zag toen al dat zij heel goed met kleine kinderen kan omgaan. We hebben dagen op het strand gezeten, het was erg mooi weer. Ook hebben we gevliegerd, het waait namelijk bijna altijd op Texel.

In '98 hebben we een excursie in De Muy gedaan. Er lopen daar nogal opdringerige Fjordenpaarden, die op grote afstand je boterhammen in je rugzak ruiken en niet rusten voor ze die te pakken krijgen. In De Muy hebben we ook de kraanvogelkolonie gezien. We zijn ook nog een keer met de garnalenboot wezen varen. Het was een keer zo warm dat het teer op de dijk bij de vuurtoren gesmolten was. Helaas gingen alle dames van Toledo er midden in zitten met alle gevolgen van dien. In De Waal hebben we het Cultuurhistorisch Museum bezocht, maar dit kon de dames maar matig boeien.

In 2001 gingen we Carla's verjaardag vieren op Texel. We hadden een huisje in De Sluftervallei. We hadden inmiddels eigen vervoer (net opgelapt na een crash, dat dan weer wel). Het was slecht weer, koud (nachtvorst), natte sneeuw en wind. We hebben veel 'binnen'-dingen gedaan. Lekker zitten rond de open haard, slenteren door Den Burg en warme choco gedronken. Oudeschild was ook favoriet deze keer en de vuurtoren bij De Cocksdorp.

Een jaar later waren we er tijdens de herfstvakantie. We hadden een huisje in hartje Den Burg en we hadden nu wel mooi (herfst-)weer. We zijn zelfs boswandelingen wezen maken met de meiden. We hebben ook gekart. De Slufter en De Schorren hebben we ook weer bezocht. Carla en ik hebben samen een lange wandeling over de Hoge Berg gemaakt, tussen de tuunwallen door. We brachten ook een bezoekje aan de Georgische begraafplaats.

In 2005 brachten we een bliksembezoekje aan Texel. Snel het eiland rond in één dag. Den Burg, De Koog, de vuurtoren, De Slufter en de Worsteltent.

In 2006 zijn we samen met Hannie, Helmut, Jeanne en Dorine weer naar de Sluftervallei geweest. We zaten allemaal in één huis. Het was begin mei maar het leek wel zomer, de hele week. We begonnen met een fantastische strandwandeling. Vanwege de kleintjes hebben we alle attracties van weleer (Ecomare, Noordkroon) nog eens dunnetjes overgedaan. Ook de Worsteltent moest er aan geloven. De laatste avond in het pikkedonker naar de vuurtoren, dat had iets betoverends...

In 2007 tenslotte zijn we met Carla's verjaardag weer een dagje geweest. Het was zo'n beetje de laatste gelegenheid voor Laura voor de eerste keer naar Corfu zou afreizen. Op deze foto eten de dames RAS-patat respectievelijk kibbeling bij Snackbar Veronica in Oudeschild. Het is een inmiddels oude gewoonte die ik er niet uit krijg.

Gezandstraald

Texel zien en dan sterven, of zoiets. Vanwege mijn hernia-operatie zit het er voorlopig niet in dat wij een dagje, laat staan langer, eropuit kunnen. De verschillende weerinstanties voorspellen aardig zomerweer, vooral in het Noorden des Lands. Voor ons een excuus om toch maar weer eens op Texel aan te gaan. Vroeg uit de veren en om half negen waren we onderweg. Het is bewolkt, maar niet koud. Naarmate we vorderen, klaart het op. Zodra we Den Helder binnen rijden, is het een mooie zomerochtend. We zijn op tijd voor de boot. Aan de overkant aangekomen rijden we eerst naar Den Burg, alwaar de weekmarkt wordt gehouden. Ons favoriete parkeerplaatsje is bezet, dus we zetten de voiture bij de VVV. De markt is eigenlijk zoals alle andere, maar dan op zijn Texels, dus met een hoog schaapgehalte. Kaas, wol, vachten etc. Andere folklore viert hoogtij, zoals het houtgraveren. In de winkel van Klaas de Waal scoren we een set eierdoppen, met handgeschilderde Texelse tafereeltjes.

 

We laten Den Burg achter ons en spoeden naar Oudeschild, om te lunchen: kibbeling met patat en Carla gefrituurde mosselen. Binnen een uur is Carla misselijk. De Schorren, onderaan de dijk aan de Waddenzee, lonken inmiddels. Dit natuurgebied is niet toegankelijk voor het publiek, behoudens de kop en de staart. Het ligt tussen de dijk en de Waddenzee. Het stikt er van de vogels van divers pluimage. Op het hele eiland zijn trouwens nog duizenden schapen te bewonderen, in deze tijd samengedreven met z'n honderden tegelijk in de wei, wachten op hun onvermijdelijk lot... De vuurtoren is de volgende stop. Het waait er behoorlijk en je wordt gewoon gezandstraald.

Verder maar weer, op weg naar de Worsteltent. We rijden een heel eind, langs het vliegveld, de Koog en door het bos. Op het terras, onder de fruitbomen, genieten we van onze verfrissingen. Daarna rijden we nog door Den Hoorn, waarna het alweer tijd is om op huis aan te gaan. We hebben de boot van 17.00 uur. Vanaf de boot komt een ambulance aangesneld, kennelijk op weg naar een slachtoffer. Eenmaal op de boot wordt er omgeroepen dat we nog wachten op diezelfde ambulance, die nog mee moet richting Den Helder. Hier wil ik wel een plaatje van schieten, maar het ding rijdt het onderdek op. Geen "Ingang Noord" dit keer!