Posts tonen met het label John Lennon. Alle posts tonen
Posts tonen met het label John Lennon. Alle posts tonen

woensdag 8 februari 2023

Upstairs, downstairs

De draaitafel die ik eind 2018 kocht heeft een aantal jaren stage gelopen op de verschillende verdiepingen hier ten huize. Carla had bezwaar tegen plaatsing in de huiskamer vanwege te rommelig. Met uiterste krachtsinspanning heb ik haar nu ervan weten te overtuigen dat het niet het geval hoeft te zijn met als gevolg dat de draaitafel nu op onze multimediakast prijkt.
 
In diezelfde kast was een vak ingeruimd voor mijn Beatles-"museum", bestaande uit de eerste reeks cd's die inmiddels door de remastered box en successievelijk uitgebrachte jubileumuitgaven zijn vervangen. Verder allerlei boeken en dvd's en last but not least het etui van mijn onlangs aangeschafte John Lennon Eyewear bril. Dit hele pakket verhuist naar de slaapkamer om plaats te maken voor de lp's.
Doordat ook de laptop nu in en niet op de kast staat kon de TV naar rechts en oogt alles nu een stuk strakker. Win-win dus.
 
 
Opa vertelt...
Ik heb een aantal draaitafels gehad (jaartallen bij benadering):
  • Philips 22GA227 [1975-1978]
  • Het eerste draaitafelloze tijdperk
  • Philips 22AF777 [1979-1982]
  • Sony PS-X50 [1982-1986]
  • Het tweede draaitafelloze tijdperk
  • Pro-ject Debut II SE [2018]
 
De tussenstand:
Hifi bronnen
  • Wifi Audio streamer: Google Chromecast Audio [12/2015]
    • Interconnect naar versterker [A3]: AudioQuest 3,5" Evergreen [10/2018]
    • Standaard verloopkabel 3,5" -> RCA [A2] [onbekend]

  Versterking

Weergevers
Netwerk
AV bronnen

 (Auto)Mobiel

Power

maandag 12 december 2011

Harrisongs

George Harrison overleed ruim tien jaar geleden op 29 november 2001. Gewaardeerd gitarist als hij was werd hij wel onderschat als liedjesschrijver, wat niet zo vreemd is in het gezelschap van John Lennon en Paul McCartney. Toch konden wij regelmatig kennismaken met zijn liedjes die met zekere regelmaat op hun albums verschenen en de toets der kritiek konden doorstaan. Toen de band uit elkaar ging had George tientallen songs op de plank liggen die in 1970 op de driedubbel-elpee All things must pass verschenen, waarvan ik de dubbel-cd sinds jaar en dag in mijn bezit heb. Het artwork bestaat slechts uit een flets zwart-wit-fotootje, genomen in 's mans achtertuin door de onlangs overleden Barry Feinstein. Als één van zijn laatste projecten werd in 2001 de jubileumversie (expanded & remastered) hiervan uitgebracht, nu in een luxe box en met een keurig boekje in kleur. Ik had al een kopietje, maar vandaag kocht ik dan eindelijk het origineel.

Aangezien ik gek ben op zelf samengestelde verzamel-cd's heb ik er ook een gemaakt van alle Harrison songs (Harrisongs*, zeg maar) uit de Beatleperiode:

Don't Bother Me
You Know What to Do
I'm Happy Just to Dance with You
I Need You
You Like Me Too Much
Think for Yourself
If I Needed Someone
Taxman
I Want to Tell You
Love You To
Within You Without You
The Inner Light
Only a Northern Song
Blue Jay Way
While My Guitar Gently Weeps
Piggies
Long, Long, Long
Savoy Truffle
Not Guilty
It's all too Much
Old Brown Shoe
For You Blue
I Me Mine
Something
Here Comes the Sun
All things must pass

* Ook, en niet toevallig, de naam van zijn muziekuitgeverij.

dinsdag 3 november 2009

Bad Boy

Op het weblog van mijn verre vriend Kasper (altijd nog beter dan een goede buur) verscheen vorige week een bericht over Nowhere Boy, de nieuwe film over de jonge John Lennon. Ikzelf had, tot mijn grote schande en spijt, de berichtgeving hierover compleet gemist. Lennon was bepaald geen lieverdje en deze film, alsook de Beatles Biografie die ik aan het lezen ben, laat daar geen misverstand over bestaan.

Ik moest denken aan Bad Boy, een song van Larry Williams uit 1958 (mijn geboortejaar). De tekst lijkt Lennon op het lijf geschreven. De Beatles brachten het in 1965 uit, maar alleen in de USA op de gelijknamige ep en op de lp Beatles VI. Andere door de Beatles gecoverde nummers van zijn hand zijn Dizzy Miss Lizzy, Slow Down en Bony Moronie door John Lennon op Rock 'n' Roll (1975).

Ik maakte voor het eerst kennis met dit nummer op de verzamel-lp A collection of Beatles Oldies.... but Goldies! uit 1966. Hoe wij daar destijds aangekomen zijn is mij niet bekend. Deze lp is nooit op cd heruitgebracht. Later stond dit en andere nummers op de cd Past Masters uit 1988, dus kon ik de lp 'namaken' op cd.  Ik heb ook nog een verzamel-cd gemaakt met louter covers door de Beatles en deze Bad Boys genoemd.



Bad Boy
A bad little kid moved into my neighborhood
He won't do nothing right just sitting down and looks so good
He don't want to go to school and learn to read and write
Just sits around the house and plays the rock and roll music all night
Well, he put some tacks on teachers chair
Puts some gum in little girl's hair
Hey, junior, behave yourself

Buys every rock and roll book on the magazine stand
Every dime that he get is lost to the jukebox man
Well he worries his teacher till at night she's ready to poop
From rocking and a-rolling spinning in a hula hoop
Well this rock and roll has got to stop
Junior's head is hard as rock
Now, junior, behave yourself
Going tell your mama you better do what she said
Get to the barber shop and get that hair cut off your head
Threw the canary and you fed it to the neighbors cat
You gave the cocker spaniel a bath in mother's Laundromat
Well, mama's head has got to stop
Junior's head is hard as rock
Now, junior, behave yourself

zondag 20 april 2008

Kikker in je bil

Het is eindelijk weer eens aardig wandelweer. Omdat we nog iets af te leveren hebben bij mijn favoriete neef in Amersfoort gaan we dit keer naar Den Treek, op steenworp afstand van Amersfoort. In deze omgeving heb ik met de 6e klas lagere school al eens gekampeerd. Ik had toen last van mijn hiel en kon niet zonder pijn lopen en mocht aldus, als de klas een eind ging lopen, met hoofdmeester Vogely meerijden in zijn auto. Dit euvel is na 39 jaar verholpen, dus ik zal toch moeten lopen dit keer. Den Treek is bos- en heiderijk, afgewisseld met vennen. Het is bij nader inzien niet erg enerverend en na 10 km hebben we het eigenlijk wel gehad. Carla heeft last van haar voet, haar steunzool loopt niet lekker.

Op naar neef Hans en vrouwlief Thoy. Hans is Beatlesfan, evenals ik. Sterker nog, hij heeft mij 40 jaar geleden aangestoken! Als dank heb ik in Liverpool een Beatlesmok en folder van Mendips, het huis van tante Mimi waar John Lennon woonde, gekocht. Hans was er erg blij mee. Het bleek dat hij al meer mokken uit deze serie had, maar uitgerekend deze ontbrak nog. Als tegenprestatie kregen we een augurkenpot vol kikkerdril mee naar huis.

We all stand together! [YouTube]


woensdag 26 maart 2008

A day in the life 3

Heeft wel iets weg van Sauron
Vandaag een ander ontbijtje genomen. Voor wie dit boeiend vindt: toast met jam en brie, worstje, spek, gekookt eitje, yoghurt met vruchten en thee. Dit houdt me op de been tot 14.00 uur. Laura alleen toast met brie. Maar: ze ontbijt!

Op weg naar de Magical Mystery Tour besluiten we een stadswandeling te maken. Eerst maar eens de Liverpool Metropolitan Cathedral om de hoek bezichtigen. Deze kerk heeft een lange geschiedenis. Start bouw: 1962, ingewijd in 1967 (Summer of Love).  Vanaf het bordes kun je Liverpool Cathedral goed zien. Dat is de kathedraal waar Paul is afgewezen als koorknaap maar waar hij wel zijn eerste opera liet opvoeren. Daar liepen we ook weer langs.

Vervolgens doen we China Town aan, maar een betere naam zou China Crisis zijn. Wat een aggenebbisj zootje. Daarna wordt duidelijk waarom, dit hele gedeelte van Liverpool is ernstig verwaarloosd. Helemaal tot aan het centrum vervallen, leegstaande gebouwen. Aan het eind van Duke Street begint de (her)bouw zone. Hele straten worden gesloopt of gerenoveerd. Rotterdam is een picknick vergeleken met de activiteiten hier. Het weer is een stuk beter, de zon breekt zelfs door en er is nauwelijks wind

MAGICAL MYSTERY TOUR | Om 12.00 uur vertrok de bus. Het is niet de echte bus, die wordt gerestaureerd. Onderdelen halen ze uit Malta, omdat daar nog dezelfde bussen rondrijden. Een kleine tien nationaliteiten had zich aangemeld. De tourleider wist heel veel leuke details uit het hoofd te vertellen en was bij vlagen erg grappig. Eerst gingen we naar het geboortehuis van George Harrison in een armoedige buurt. Het was een piepklein huisje waar ze met zijn zessen woonden. We mochten uit de bus om foto's te maken.

STRAWBERRY FIELDS FOREVER | Vervolgens naar Strawberry Field. Dit is een soort landgoed waar eens een weeshuis voor meisjes stond. Geen wonder dat John Lennon daar als kind ging spelen! Er staat nu alleen nog het hek met het naambordje. Jammer was wel dat iedereen tegelijk foto's ging maken met moeder de vrouw of pappa als model. Geduld is een schone zaak dus uiteindelijk heb ik e.e.a. zonder mensen of alleen met Laura kunen fotograferen. Het waren echt Japanse toestanden! Om de hoek woont Dirk Kuijt.

Daarna naar Mendips, het huis van Aunt Mimi en waar John Lennon woonde. Voor de deur is zijn moeder Julia doodgereden door een dronken politieagent. Hoezo blauw op straat? Het huis is te bezichtigen, net als dat van Paul McCartney. Dat gaan we vrijdag doen. Daarna dus naar het laatste huis aan Forthlin Road waar Paul woonde. Dit huis is zo bijzonder, omdat daar meer dan honderd Beatlessongs zijn geschreven, sommige in de badkamer vanwege de akoestiek. Het is nu een museum. Er woont wel iemand, maar die is in dienst van het museum.

PENNY LANE | De song Penny Lane gaat meer over de omliggende wijk dan over de laan zelf. Het is ook de naam van het busstation waar de Beatles elkaar opwachtten om naar de stad te rijden. Er worden nog dagelijks straatnaambordjes gestolen. Van daaruit reden we naar Dingle, de wijk waar Ringo Starr woonde toen hij nog Richard Starkey heette. Ook hier weer erg armoedige huisjes, de hele wijk gaat binnenkort tegen de vlakte.

TWIST AND SHOUT | Aan het eind van de tour kwamen we bij de Cavern Club in Matthew Street aan. Dit is niet de echte, maar een nagebouwde. Toch lijkt het de oorspronkelijke sfeer te hebben. In deze straat heerst nog een beetje Beatlemania. Zo is er een Cavern Bar en sinds kort het Hard Day's Night Hotel. Het wemelt er van de Beatles prullaria-winkels. We dronken een pint en toen de stad in om de volgende tour te reserveren. Na even gechilled te hebben in het hotel zijn we weer de stad ingegaan. Via omwegen belandden we weer in de Cavern Club waar we nog een pintje dronken. Daarna nog even gemact.

I'M SO TIRED | We wilden nog even gaan poolen, maar hadden uiteindelijk geen puf meer. Alle spieren doen zeer. Het zijn intensieve dagen, zelfs voor een oude man met een hernia. Nog even TV kijken en dan slapen.


maandag 24 maart 2008

A day in the life 1

GOOD MORNING, GOOD MORNING | Nadat mijn maag zich had omgekeerd (bedorven worst gegeten) reden Laura en ik even na zessen vol goede moed richting Schiphol. Het was koud en glad, maar gelukkig niet druk op de weg. Helaas waren de borden die de weg naar parkeerplaats P3 moesten wijzen onder-gesneeuwd, dus dat ging niet in één keer goed omdat ik op de busbaan ging spookrijden. Op de parkeerplaats zelf is de bewegwijzering zodanig, dat je de route voor vertrekkende auto's gaat volgen. Dit is niet de goede route voor wandelaars en scheelt ettelijke meters. Op Schiphol ging het wel van een leien dakje, met kleine tegenslagen, dat dan weer wel. Inchecken ging als een speer.

MONEY | Daarna naar De Bank voor de nodige vreemde valuta. De balie zou vanaf 06.00 uur open zijn, maar dat bleek dus vanaf 08.00 uur te zijn omdat het Pasen is. Dus op het nippertje de pondjes opgehaald, dachten we. Bleek dat de vlucht vertraagd was wegens slecht weer. I.p.v. 09.00 uur vertrokken we 10.25 uur.

FLYING | De vlucht was voorspoedig, alleen de oren trokken het niet en die bleven ook de hele dag napruttelen. Op Liverpool John Lennon Airport (above us only sky) de bus gepakt richting City Centre. Het buspersoneel is zeer hulpvaardig en attent. Op het gevoel uitgestapt en nog op de goeie halte ook! Het hotel kon ons echter niet inchecken want we waren te vroeg. Dus even het centrum van Liverpool uitgecheckt, we konden de bagage wel achterlaten. Het weer is zo'n beetje hetzelfde als in Nederland, maar dan droog.

GIRL | Om 13.00 uur hadden we afgesproken met Lindsay en haar moeder Andrea uit Wigan. Lindsay werkte in hetzelfde hotel als Laura op Corfu, dus dat was een emotioneel weerzien. We gingen de stad weer in op zoek naar een plek om te lunchen. Dat viel niet mee, want de dames waren in geen tijden in Liverpool geweest. Uiteindelijk een Burger & Beer genomen in één van de vele eetgelegenheden. Eten en drinken is niet duur. Beetje bijgekletst en daarna toch maar ingecheckt in het hotel. Na een uurtje zouden we weer bijelkaar komen. Intussen was ik er achter dat ik niet op mijn eigen laptop dit verhaal kon schrijven, maar op de enige PC in de receptie. Is wel lastig.


I'M LOOKING THROUGH YOU | We zouden een minitour gaan doen, maar omdat Andrea het niet zo op lopen heeft in de kou gingen we met de auto naar de Saint Luke's Church, een in WOII gebombardeerde kerk, bezichtigen. Die auto was nou echt niet nodig, want het was maar een paar honderd meter lopen. Van die kerk is het hele binnenwerk en dak verdwenen. Het is nu een monument. Het is werkelijk indrukwekkend. Daarna wilden we koffie drinken in het hotel, maar de bar was nog dicht. Dan maar ergens anders. We kwamen langs een enorme betonnen kathedraal (Metropolitan Cathedral), gebouwd in de vorm van een wigwam. Binnen schijnt het ook erg indrukwekkend te zijn, ware het niet (ja mensen, het zit ons echt niet mee!) dat er net een filmploeg bezig was (het is ten slotte tweede Paasdag) en de hele tent was afgesloten. Geen nood, we konden altijd nog dat kopje koffie inhalen in het infocentrum annex bar naast de kathedraal... alleen niet vandaag, want het was afgehuurd door de filmploeg.

THERE'S A PLACE | Na wat aarzelingen (je wordt voorzichtig) gingen we een pub zoeken. Warempel, er was er één in de volgende straat èn open! (Later blijkt, dat dit de Philharmonic Dining Rooms is, John Lennon's favoriete pub in de tijd dat hij op de Kunstacademie zat in dezelfde straat). Eenmaal neergestreken zag Lindsay een oude bekende (Derry) uit Corfu. Laura kende hem ook. Over toeval gesproken. Ze gaan donderdag wat drinken, met nog een vriend die er toen ook bij was (Martin). Lindsay vroeg me het hemd van het lijf over Nederland (daar weten ze hier niets over), koffieshops, gedoogbeleid (dat snappen ze dus echt niet) en waarom onze nationale trots in het oranje loopt. Zij is praktizerend Wiganfan en kent jongens als Melchiot en Landzaat. Na het pubavontuur moesten de dames weer op huis aan. Wij gingen maar eens boodschapjes doen bij de Tesco: cola, water, pringles en batterijen voor de tandenborstel (vergeten). De Engelse dames willen, ook als het koud is, goed voor den dag komen. Dus lopen zij, alsof het hoogzomer is, met doorkijkbloesjes en korte/geen mouwen door 4 graden celsius!

Nadat we vergeefs naar een sandwichbar die nog open was hadden gezocht (bankholiday weetjewel) zijn we in het hotel gaan eten. Dat is beslist niet duur en goed te eten. Ik dacht spareribs besteld te hebben, bleken het ribs MacDonald's stijl te zijn, dus grof gehakt met barbequesmaak. Omdat ik de laptop niet kan gebruiken kon ik ook geen e-mail versturen naar het thuisfront, dus dat heeft Laura gedaan met haar Hotmail. Ik kan dus nu geen eigen foto bij dit stukje plaatsen, want ik mag niets op deze PC zetten. Dit is inmiddels opgelost, mijn eigen foto's staan er nu bij!