Rockanje 2025 2

 

Gelukkig hebben we de dia's nog

Weet u het nog, dia's? Ik maakte ze vanaf 1977 met de camera die ik van mijn broer Henk (1951-2024) had overgenomen. Het was een Praktica LTL 3 uit Dresden, toen nog Oost-Duitsland. Ik vond kleurenfoto's en dan meer bepaald het afdrukken daarvan te duur, dus dia's en zwart/witfoto's waren een redelijk alternatief. 

 

Nadat digitaal fotograferen gemeengoed werd is dat in het slop geraakt en waren de dia's keurig opgeborgen en vergeten. Tot nu, omdat nu ik meer tijd heb ben ik begonnen ben met het scannen van de dia's en ook van de negatieven die ik heb liggen. Het moeten er honderden zo niet duizenden zijn. 

 

Militaire Dienst, Ede 1977/'78

 

Tramemplacement en -haven, 1977

Scannen kan op vele manieren maar de beste is met een speciale dia- en negatievenscanner. Nu is er één merk dat hier in is gespecialiseerd met scanners die ook op de pc kunnen worden aangesloten: Plustek. De keus viel op de OpticFilm 8300i SE, verkrijgbaar bij Kamera Express.

Enfin, om er een beetje in te komen heb ik de dia's, gemaakt in de zomer van 1977 tijdens een fietstochtje over het eiland Voorne, gescand. Met de meegeleverde software SilverFast SE Plus 9 kan dat handmatig of semi geautomatiseerd. 

Voorpret 2026 3

 

Voorpret 2026 1

 

Hellevoetsluis 2025

 

Texel 2025 pt. 2

Dit jaar zijn we voor de tweede maal naar Texel afgereisd. We boekten in december al bij de VVV Texel, het huisje Schiller aan de Spangerweg gelegen tussen de Waal en Oudeschild. Twee huizen verderop bivakkeerden we in 2012 al eens een midweekje. Het huisje is in 1946 gebouwd als noodwoning voor de boer wiens boerderij in WOII in vlammen opging na een ontmoeting met een verdwaalde brandbom. Dit en meer kan je hier vinden. Het is nu een Gemeentelijk monument.

vrijdag | Aanvankelijk dreigde het mooi weer te worden maar naarmate de datum naderde werd de weerverwachting natter en winderiger. De overtocht ging nog prima maar het was zo druk dat we niet op tijd op het parkeerdek konden zijn en moesten wachten op de volgende boot. Laura en Leana kwamen ook het eerste weekend en staken tegelijk met ons over.

Na de overtocht scoorden we bij van der Star in Oudeschild divers zeegedierte voor het avondmaal, met een stokbroodje en andere geneugten van de Albert Heijn. Laura was er als eerste en was met de verhuurder in de weer over wat er allemaal wel of niet mocht in en om het huisje. Na het koude buffet nog Rummikub gespeeld in familieverband. Carla won, maar komende dagen zal blijken dat Laura daarin uitblinkt...

zaterdag | Deze ochtend zien we diverse regenbogen. 

Over monumenten gesproken, vandaag is het Open Monumentendag. Wij hadden onze zinnen gezet op het witte kerkje in den Hoorn. Dat kwam goed uit, want Leana is momenteel erg geïnteresseerd in kerken. Dit jaar bestaat het 600 jaar. Wij keken onze ogen uit bij zoveel erfgoed. Onze huisbaas maakte ook nog zijn opwachting, hij was gek genoeg nog nooit in dit kerkje geweest. Hierna gingen we door de regen nog naar het Walvisvaardershuisje. Heel bijzonder! 

Hierna gingen we een (RAS) patatje eten bij Veronica in Oudeschild. Het regent inmiddels pijpenstelen en vanwege alle hellingen stroomt het water dan richting haven, hele rivieren. We rijden naar de andere parkeerplaats voor een bezoekje aan Museum Kaap Skil waar we nog niet eerder zijn geweest. Het is niet goedkoop maar zeer de moeite waard. Beneden heb je de Reede van Texel, een interactief schouwspel over de VOC en ander (oorlogs-)geweld. Leana is helemaal in haar element, ze is zeer leergierig. Daarna De Jurk en andere archeologische vondsten. Het leukste waren de Vissershuisjes, ingericht zoals uit vervlogen tijden maar voor een oude baas als ik nog zeer herkenbaar! Daarna nog het Juttersmuseum waar het ooit allemaal begon.

We hadden gereserveerd bij de Worsteltent, waar we al decennia komen. Maar eerst een bakkie bij at Sea, een tent waar we eigenlijk nooit komen. Nog even naar de Waddenzee voor een korte blik, het is inmiddels droog maar het waait hard. Bij de Worsteltent aten de dames een borrelplank (het eten, niet de plank zelf) en ik een pizza quattro (4) formaggi. Eenmaal thuisgekomen sliep Leana als een roos en verloren wij vier keer van Laura met Rummikub. Ik bedoel maar...

zondag | Het is gelukkig mooi weer geworden, want vandaag gaan we naar Schapenboerderij Texel. Speciale attractie daar is het lammetje knuffelen. Alleen had Leana meer interesse voor de cavia 's.  Ook het schapendrijven met de verschillende schapenrassen vond ze saai (het wachten erop), dus was ze voornamelijk te vinden in de speeltuin of op de tractor. Ik vermaakte me wel bij het schapendrijven en het vermakelijke verhaal daarbij van schaapboerin Mariska. Droge humor op Texel!

Tegen lunchtijd reden we naar de Catharinahoeve, op steenworp afstand van de Worsteltent. Het is inmiddels prachtig weer en kunnen in hemdsmouwen op het terras zitten. De wespen ook. Leana griezelt ervan en is voornamelijk in de speeltuin te vinden. Dan is het tijd om afscheid te nemen, de boot naar Schiedam wacht!

Wij gaan nog even naar de vuurtoren om daar een rondje te maken, waarna we via de Cocksdorp, moe maar tevreden richting ons huisje gaan. Die avond win ik glorieus met Scrabble! 

maandag | Hoewel het buiten hard waait is binnen het stof van dit weekend neergedaald. Vandaag is het markt in den Burg, hopelijk trotseert men de wind. Half den Burg is opgebroken maar toch lukt het ons bij de AH te parkeren, met parkeerschijf. Alleen kunnen we niet zien voor hoelang... De markt is klein en er is niets van onze gading. Op naar slagerij Dros voor een gegrild kippetje. Deze zijn om 12.15 uur pas gaar, dus reserveren we er één. Intussen winkelen we op ons gemak in dit kleine stadje. Ik scoor een Cilio Classic kelnersmes bij Groenwoud Kitchen & Lifestyle. Tweeëntwintig minuten eerder een goedkopere bij de Blokker, maar je ken niet zonder zeg ik altijd maar. Nadat we de kip hebben opgehaald zien we dat de Politie auto's aan het bekeuren is op het parkeerterrein. Het bord aan de andere kant geeft de maximum tijd van 1 uur aan,  dus we verzetten fluks de parkeerkaart. Nu maar hopen dat we op tijd waren! 

Boterhammen mee en op naar de Rommelmarkt in den Hoorn. Deze is alleen op maandag open en dient ter financiering van het Hoornder kerkje. Het is inderdaad veel rommel, maar ik stuit op een gek Tsjechisch instrumentje dat voor het onderhoud van een pijp blijkt te zijn. Voor 50 cent ken ook de niet pijproker niet zonder. Carla scoorde twee boeken voor 3€. 

 Het waait heel hard en we besluiten een tochtje met de auto te maken in en rond het Nationaal Park Duinen van Texel, meer precies de Westerduinen en raken verzeild bij Westerslag. Carla wil graag de zee zien dus stappen we monter uit in een zandstralende harde wind die je de adem en zicht beneemt. Niet te doen, dus snel weer op pad, nu met een haardos vol zand. Dan maar een tochtje door de laantjes van Westermient, ook leuk.

Ik weet niet wat het is, waarschijnlijk de rust in mijn kop nu ik gepensioneerd ben, maar vandaag gewonnen met Rummikub EN Scrabble. Ik ben benieuwd hoelang dit nog goed gaat.

dinsdag |  Vannacht heeft het behoorlijk gespookt, Oudeschild is buitendijks (de kades en straten daarlangs) overstroomd. We hebben een rustdag en kijken of het vanmiddag opknapt zodat we een wandelingetje in de buurt kunnen maken. Vanmorgen kwam de gemeente langs om de vuilniscontainers om te wisselen, gadegeslagen door de kat van de buren. Laat in de middag toch nog even de benen gestrekt in de buurt, je wordt toch een beetje melig van dat in huis zitten koekenbakken.

Trouwens weer gewonnen met Rummikub en Scrabble. I'm in a flow! 

woensdag | Het is droog deze morgen dus we wagen een bezoekje aan Fort de Schans nabij Oudeschild. Gek genoeg zijn we hier nog nooit geweest. Het wordt beheerd door Natuurmonumenten en je mag daar je hond los laten lopen. Dat hebben we geweten. De aarden wallen zijn behoorlijk steil dus af en toe in de gemzenmodus. Bovenop heb je mooi panoramazicht naar de zeedijk, Oudeschild en de Hoge Berg.

Het begint te betrekken maar we willen toch, nu we in de buurt zijn, het Skillepaadje bewandelen. Dit is ons favoriete paadje richting de Wezenputten, waar in de VOC tijd vers water werd opgepompt voor de verre reizen naar de Oost. We willen teruglopen via het boerenpad Brakestein, dat langs weilanden met schapen en koeien loopt, alsmede een behoorlijk ontstemde stier. De korte route vereist echter ook dat je, dwars door een weiland lopend, een koe genaamd Gandalf (m/v/q) moet trotseren; heur blik zegt "You shall not pass!". We lopen bedremmeld de wat langere route die ons weer langs de Schans leidt, nu door behoorlijk veel regen.

We komen uit bij de zeedijk waar gewerkt wordt aan de Deltahoogte, met uitzicht op het nieuwe natuurgebied Prins Hendrikzanddijk. We lopen langs de Waddenzee richting de auto, die ons verder voert naar de viswinkel, we scoren nog wat vis voor het avondeten, waarna we via Oost en Oosterend op huis aangaan. Het regent inmiddels nog iets harder. 

Helaas toch verloren met Rummikub EN Scrabble. 

donderdag |  Vandaag is het wat warmer en droog, de laatste zomerstuiptrekking komt er aan. Tijd voor een boswandeling in de Dennen. Online zijn er wat wandelingen te vinden, ter plaatse niet (althans geen paaltjes), dus stellen we onze eigen wandeling samen. We parkeren uiteindelijk bij Bospaviljoen 't Turfveld en beginnen met de klim naar het uitzichtpunt over de Westerduinen. Daarna op de tast met Google maps in de aanslag door diverse bospaden en -randen. Er zijn al enkele paddenstoelen te zien, echter heel groot. Het is warm. 

We drinken wat op het terras en reizen af naar de Koog, waar we normaal gesproken met een grote boog omheen lopen. En terecht, niet ons kopje thee. Wel even getankt voor de terugreis, waarna we nog een kippetje scoorden in den Burg voor het laatste avondmaal. Ik won met Rummikub en Carla met Scrabble.

vrijdag | Het is de laatste dag en het wordt ook nog eens mooi weer. We sluiten deze week af met een wandeling in de Slufter, altijd goed. Vandaag wemelt het van de studenten biologie die aan het determineren zijn geslagen. Zo te zien is het behoorlijk hoogwater geweest, er staan overal plassen, de paden zijn sloten en er liggen zelfs kwallen landinwaarts. In de verte zien we een enorm cruiseschip en een tanker. 

Na een bakkie op het zonovergoten terras rijden we naar de boot. We doen er daarna wel weer een uur langer over dan verwacht, de drukte waren we vergeten.

 Volgend jaar weer?

Voorpret 2025 2

 

Puzzelstukje

Hendrik van Toledo (l), collega onbekend

Wat ik niet wist (en velen met mij waarschijnlijk), is dat Fort Haerlem te Hellevoetsluis in 1946 is ingericht als "Bewarings- en Verblijfskamp Voorne en Putten". Er zijn ook andere benamingen in omloop. Er waren meer van dergelijke kampen, alwaar na WOII verdachten van collaboratie of leden van de NSB werden opgesloten in afwachting van berechting. Ik kwam er achter toen ik nog eens in onze stamboom keek en bij mijn vader de terloopse opmerking "Plaats van tewerkstelling: Hellevoetsluis, Bewaringskamp 'Fort Haerlem'." las. De schrik sloeg mij om het hart, hij zal toch niet fout geweest zijn in de oorlog? Ik wist hier helemaal niets van. Wel heb ik twee foto's waar mijn vader op staat in militair uniform.

Ik besloot het uit te zoeken en kwam terecht op de website van het Nationaal Archief, waar bleek dat mijn vader daar voorkomt als tewerkgestelde. Er is een namenlijst waar hij op voorkomt en, als je meer wilt weten, je scans van de archiefstukken kunt bestellen. Zo gezegd, zo gedaan en enkele dagen later kon ik de scans downloaden, waarna ik ze heb geprint.

De opluchting was groot toen uit de stukken bleek dat hij, bij wijze van vervulling van zijn militaire dienstplicht, bij het onderdeel Gezagstroepen (speciaal opgericht voor bewakingstaken) aangesteld was als bewaker in het buitengebied van Fort Haerlem, en wel van 8 augustus 1946 tot 1 maart 1947.

Fort Haerlem, jaar onbekend

Opa Jacob met o.a. mijn vader in het matrozenpakje, 1920?

Eigenlijk weet ik bitter weinig van het leven van mijn vader en moeder, dus deze informatie is mij zeer welkom. Wat ik wel weet is dat mijn vader is geboren op 18 juni 1916 te Rockanje, aan (vermoed ik) de Strypsedijk (of de Kippendik in lokaal jargon). Zijn vader Jacob (slaapt gij nog) was tuinder en keurmeester op de veiling in Brielle. Daar ging hij en zijn gezin in 1930 wonen aan de Voorstraat 73. In dat pand was ook zijn nering "Toledo's Gelukskantoor" gevestigd. Mijn vader trouwde in 1938 met Neeltje Herlaar en ging uiteindelijk wonen in Nieuwenhoorn, Achterweg A45, sinds 1960 de Smithilseweg. 

 

Achterweg Nieuwenhoorn

De scans bestaan uit de volgende documenten:

• inlichtingenformulier, handgeschreven door hemzelf, 20 augustus 1946 [hieronder afgebeeld]
• laatste werkgever: Jac. Snoeij, Toeloopweg 6 te Rockanje, als landarbeider, 1945-1946
• voorlaatste werkgever: Heidemij e.a. te Brielle, als straatmaker, zijn officiële beroep, 1933-1944
• eerste werkgever: C.G. Kleijkamp, Kloosterweg 31 te Tinte (nu Brielle), als tuindersknecht, 1930-1933
• getypte versie hiervan door ambtenaar, niet gedateerd
• verklaring van goed gedrag tijdens de Tweede Wereldoorlog, 20/8/'46 [hieronder afgebeeld]
• resultaten antecedentenonderzoek, 8 september 1946 [hieronder afgebeeld]
• supplementinlegblad werkgevers
• supplementinlegblad Politieke Recherche
• loon en inhoudingen 1946, 31/12/'46
• loon en inhoudingen 1947, 1/3/'47
• loon, rentezegels, kindertoeslag, loonbelasting, ziekenfonds overzicht 1946-'47
• spaarkaart, 1946-'47
• loonbelastingkaart 1947, niet gedateerd
• loonstaat 1946, niet gedateerd
• loonstaat 1947, niet gedateerd
• brief inzake extra salaris maart 1947, 8/7/'47 

Moeder Neeltje, vader Hendrik, broer Kok, zussen Nel en Tine

Plattegrond na 1875 aangezien de "Witte School" er al op staat.

Schiedam 2025

 

Voorpret 2026 2

 

Zie ook: Dwingeloo

Gouda 2025

 

Arboretum

 

Dokkum 2025

 

Que si, caisson

Na de Tweede Wereldoorlog en de recente opleving van Nederlandstalige "zangers" is de Watersnoodramp van 1953 toch wel het heftigste wat ons in de moderne geschiedenis is overkomen. Ikzelf heb het niet aan den lijve ondervonden maar gezien mijn geboorteplaats (Hellevoetsluis, 1958) zijn de verhalen en zichtbare sporen uit dit verleden onontkoombaar. Des te vreemder is het dat ik mij niet bewust was van het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk, Zeeland. Omdat ik sinds kort de trotse bezitter ben van de Rotterdampas (op aandringen van Carla) en zij de tips van dit instituut nauwlettend volgt, zijn we daar vandaag heengegaan. 

 

Ouwerkerk ligt op het voormalige eiland Schouwen-Duiveland:

Tijdens de Watersnood van 1953 werd Ouwerkerk zwaar getroffen: één op de zes inwoners kwam om. Ook veel gebouwen, waaronder een houten achtkante korenmolen, gingen verloren. De bres in de dijk bij Ouwerkerk was in de nacht van 6 op 7 november 1953 de laatste die gedicht werd. In de vier caissons die werden gebruikt voor de sluiting van de dijk is sinds 2001 het Watersnoodmuseum gevestigd. 

[Bron: Wikipedia]

Het museum is inderdaad gehuisvest in een viertal caissons, die schijnbaar lukraak in het landschap opdoemen en met elkaar verbonden zijn. De caissons liggen merendeel ondergronds, gevuld met keien. Het bovengrondse deel is ingericht als museum, met per ruimte verschillende thema's, voor elk wat wils. De ruimtes zijn verrassend groot, de caissons zijn dan ook werkelijk gigantisch, erg indrukwekkend allemaal.

Klein detail was een schilderij van het schip s.s. Bore VI dat in die nacht nabij Toledo's Gat, strandde. Als aandenken kocht ik het boekje Zichtbare herinneringen.

 

In Ouwerkerk woont ook toevallig onze buurvrouw Anneke, uit de tijd (1983-'87) aan het Haringvliet(!) in Rotterdam. We zijn daar een bakkie wezen doen en enkele tientallen jaren bijgepraat. We gaan nog eens wandelen met elkaar in het Krekengebied van Ouwerkerk.

Toledo's Pad is niet ver, dus daar reden we ook nog even naartoe. Helaas is het hoogseizoen en behoorlijk druk, dus we zijn er alleen maar even langsgereden. Via de Plompe Toren weer terug.